‫لعنتی!
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
« NimaAM تـرجمـه از نیـما »
‫منم!
‫کسی نیست؟
‫لعنتی.
‫سلام.
‫هی.
‫آره. بهشون بگو.
‫بهشون بگو الی.
‫باشه.
‫سلام.
‫تو خیلی قوی هستی.
‫من هواتو دارم. چیزی نیست.
‫آره. چیزی نیست.
‫آنا؟
‫اوه خدا.
‫تقصیر تو نیست.
‫با تاخیر از منطقه قرنطینه خارج شدیم.
‫گرسنشه.
‫باید شیر بخوره، و من...
‫نمی‌خواستم بهش شیر بدم.
‫قبل از این که گاز گرفته بشم، بریدمش.
‫قبلش.
‫می‌خوام با خودتون ببرینش بوستون.
‫یکیو پیدا کنین که بهش پناه ‫بده و مطمئن بشه در امانه.
‫نمی‌تونم.
‫و می‌خوام اینو بدی بهش.
‫آنا.
‫اسمش الیه.
‫نمی‌تونم.
‫ما چند وقته همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫تموم عمرمون.
‫پس همین الان برش دار و منو بکش.
‫نمی‌تونم تو رو بکشم.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫مارلین!
‫بیا.
‫سرشو نگه دار. آفرین.
‫اینو بگیر.
‫گوش‌هاشو بگیر.
‫الی.
‫الی!
‫شنیدی؟
‫نه. چی؟
‫اینو اون تو پیدا کردم.
‫بیفارونی. شِف بویاردی. ‫[یه برند کنسرو ماکارونی]
‫اوه. چه باحال!
‫تا جالا اینو بازی کردی؟
‫باگل. از این بازی‌های با کلماته.
‫اگه می‌خوای تو یه چیزی ‫بزنی رو دستم، اینو امتحان کن.
‫خیلی‌خب.
‫داریم نزدیک میشیم.
‫اونور یه بیمارستان هست.
‫شاید همونه که دنبالشیم.
‫خیلی‌خب.
‫اینو میگیری؟
‫ممنون.
‫تو اون ماشین یه گیتار داشتن.
‫شکسته بود. ولی به فکرم انداخت...
‫که شاید من هم یکی پیدا کنم.
‫مدت‌هاست گیتار نزدم.
‫تو این فکر بودم که به تو هم یاد بدم.
‫مطمئنم نوازنده خیلی خوبی میشی.
‫دوست داری گیتار زدن یاد بگیری؟
‫الی؟
‫ها؟ آره.
‫خیلی دوست دارم.
‫نظر من اینه که...
‫از اون ساختمون بریم که اونا رو دور بزنیم،
‫یه آسمون‌خراش پیدا کنیم. ‫بریم بالا و آمار بگیریم.
‫نه اتفاقا. این بار تو فکرم بود که ‫مخروبه‌ها رو منفجر کنیم و بریم جلو.
‫توی اون ماشین یه کم دینامیت پیدا کردم.
‫واقعا؟
‫نه. از اون ساختمونه میریم، تا آسمون‌خراش ‫پیدا کنیم و بریم بالا آمار بگیریم.
‫ولی یه لحظه باورت شدها.
‫اینجا رو ببین.
‫شانس بد یعنی این.
‫ارتش بمبارون کرده،
‫حتی یکی از بمب‌هاش نخورده ‫به ساختمونی که هدفشون بوده.
‫راهی به بالا نیست.
‫من بفرستمت اون بالا، می‌تونی نردبونو بندازی پایین،
‫شاید بشه از اون راه رفت.
‫بیا. قلاب میگیرم.
‫- خوبی؟ ‫- آره. خوبم.
‫امروز، انگار ساکت‌تر شدی.
‫- ببخشید. ‫- نه عیبی نداره.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- گفتی قلاب میگیری.
‫فهمیدم.
‫یک. دو. برو.
‫- حله؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫وای!
‫یعنی چی الی؟!
‫لعنتی.
‫همونجا بمون.
‫باید اینو ببینی.
‫الی؟
‫این بالا!
‫- الی! ‫- بیا!
‫- الی. ‫- بیا.
‫صبر کن. لعنت بهت.
‫- نترسونش. ‫- نمیترسونمش.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- چیزی نیست.
‫بیا اینجا. بیا.
‫سلام سلام.
‫خیلی خوبه.
‫اره کجا میره؟
‫زود باش. بیا. زود باش. زود باش.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫همون چیزیه که می‌خواستی؟
‫هم خوبی داره هم بدی.
‫ولی نمیشه منکر قشنگی این منظره شد.
‫ببین، من نمی‌دونم بیمارستان دقیقا کجاست.
‫آره. پیداش می‌کنیم.
‫آره. فقط...
‫شاید اون بیرون، چیز بدی نباشه.
‫ولی تا اینجا، همیشه یه چیز بد در کار بوده.
‫- ولی هنوز سرپاییم. ‫- می‌دونم.
‫فقط میگم که خطر هست.
‫مجبور نیستیم این کارو بکنیم.
‫می‌خوام اینو بدونی.
‫منظورت چیه؟ جز این چیکار کنیم؟
‫هیچی. برمیگردیم پیش تامی.
‫کلا این ماجرای لعنتی رو فراموش می‌کنیم.
‫اون همه سختی که کشیدیم ‫و اون کارایی که کردم...
‫نمیشه برای هیچ و پوچ باشه.
‫می‌دونم قصد خوبی داری.
‫می‌دونم می‌خوای ازم محافظت کنی. این کارو کردی.
‫وقتی تموم شد، میریم هر جا که تو دلت بخواد.
‫پیش تامی، مزرعه پرورش گوسفند، حتی کره ماه.
‫هر جا بری دنبالت میام.
‫ولی وسط راه، برنمیگردیم.
‫کاری که شروع کردیمو تموم می‌کنیم.
‫- اینجا مال فدرا بوده؟ ‫- نه.
‫ارتش.
‫چند روز اول بعد از شیوع ‫بیماری، همه جا از اینا برپا کردن.
‫کمپ‌های اضطراری پزشکی.
‫معلومه که دوومی نداشت.
‫- من هم تو یکی از همینا بودم. ‫- همراه سارا؟
‫نه. اون از دست رفته بود.
‫خب، مشکلت چی بود؟
‫- مشکلم این بود. ‫- همونی که شلیک کرد و به هدف نخورد.
‫خیال می‌کردم بعدا اتفاق افتاده باشه.
‫نه.
‫روز دوم.
‫ولی ارتشی‌ها کارشون درسته. ‫زخمتو خیلی بهتر از من بخیه کردن.
‫اون من بودم.
‫من بودم که شلیک کردم و به هدف نخورد.
‫داستان خاصی نداره.
‫سارا که مرد، دیگه ‫دلیلی برای زندگی نمیدیدم.
‫به همین سادگی.
‫اصلا هم نمی‌ترسیدم. آماده بودم.
‫از اون آماده‌تر نمیشد.
‫وقتی...
‫وقتی خواستم ماشه رو بکشم، دودل شدم.
‫هنوز نمی‌دونم چرا.
‫بگذریم. اینا رو برای این بهت میگم که...
‫می‌دونم چرا بهم میگی.
‫آره. فکر کنم بدونی.
‫پس واقعا زمان، همه زخم‌ها رو درمان می‌کنه.
‫زمان نبود که درمانش کرد.
‫خوشحالم که تیرت به هدف نخورد.
‫همچینن.
‫- فکر کنم بهتره راه بیوفتیم. ‫- آره.
‫می‌دونی الان چی دوست دارم؟
‫چی؟
‫چند تا جوک دوپهلوی مسخره.
‫"مردم یه‌جوری جوک آخرالزمانی ‫میگن انگار آخر دنیاست!"
‫- هنوز زوده؟ ‫- نه. مناسبت داره.
‫این یکیو عاشقشم.
‫"سنگ‌های توی ماه خوشمزه‌تر ‫از سنگ‌های زمینن. چرا؟"
‫- چون اونا "ماهی"ان. ‫- خیلی بد بود.
‫گوه نخور. اتفاقا خیلی خوب بود.
‫- از ده، صفر میدم. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫"پلو به ته‌دیگ چی گفت؟"
‫"کونت سوخته که زیر مایی!"
‫این یکی، سه از ده بود.
‫- کم کمش هفته. ‫- پنج میدم.
‫- پنج از ده. ‫- پنج؟
‫- جوئل! ‫- الی.
‫- الی! ‫- جوئل!
‫به جمعِ فایرفلای‌ها خوش اومدی.
‫آروم.
‫ضربه محکمی خوردی.
‫نگهبانا نمی‌دونستن کی هستی.
‫- الی کجاست؟ ‫- صدمه ندیده.
‫حتی یه خراش.
‫بیشتر نگران توئه.
‫کجاست؟
‫ما توی راه، نصف نیروهامون رو از دست دادیم.
‫پنج نفر نیرو داشتم که تنها ‫کارشون محافظت از من بود.
‫نزدیک بود کشته بشم.
‫چطور موفق شدی؟
‫همش کار اون بود.
‫خیلی جنگید تا به اینجا برسه.
‫اون تو همون روز اول کشته میشد.
‫تو تنها کسی هستی که دوست نداشتم بهش مدیون بشم.
‫ولی بهت مدیونم.
‫- همه بهت مدیونیم. ‫- منو ببر پیشش.
‫نمی‌تونم.
‫دارن برای جراحی آمادش می‌کنن.
‫کدوم جراحی؟
‫دکتر ما میگه کوردیسپ‌های ‫تو بدن الی، از زمان تولدش...
‫- باهاش بوده. ‫- چرا بردنش جراحی؟
‫اونا یه جور پیامرسان شیمیایی تولید می‌کنن.
‫باعث میشه کوردیسپ‌های ‫عادی فکر کنن الی هم کوردیسپه.
‫برای همین ایمنه.
‫می‌خواد اونو از بدنش خارج کنه،
‫سلول‌ها رو تو آزمایشگاه تکثیر کنه،
‫اون پیامرسان‌های شیمیایی رو تولید کنه،
‫و بعد، برای همه فراهم کنه.
‫فکر می‌کنه این می‌تونه یه درمان باشه جوئل.
‫یه درمان.
‫کوردیسپ تو مغز رشد می‌کنه.
‫همینطوره.
‫- یکی دیگه رو پیدا کن. ‫- کس دیگه‌ای در کار نیست.
‫بهش نگفتیم. اصلا نترسوندیمش.
‫- درد هم نمیکشه. ‫- نه نه. منو ببر پیشش.
‫همین حالا منو ببر پیشش!
‫خواهش می‌کنم. تو نمی‌دونی.
‫می‌دونم.
‫موقع به دنیا اومدنش، اونجا بودم جوئل.
‫به مادرش قول دادم که بچشو نجات میدم.
‫قول دادم.
‫پس می‌دونم.
‫فقط منم که خوب می‌دونم.
‫متاسفم.
‫چاره دیگه‌ای ندارم.
‫من دارم.
‫ببریدش بزرگراه و با کیفش راهیش کنید.
‫این هم بده بهش.
‫اگه حرکت بیجایی کرد بهش شلیک کنین.
‫نشنیدم کسی بگه "وایسا."
‫از کدوم طرف؟
‫از پله‌ها.
‫چه گوهی میخوری؟ برو.
‫بهت گفتم...
‫- لعنتی! ‫- اون کجاست؟
‫کص ننت.
‫وقت جر و بحث ندارم.
‫صدای تیراندازی بود. صدای تیراندازی بود!
‫برقمون کفاف میده؟
‫حاضره.
‫بازش کنین.
‫- تو چجوری اومدی اینجا؟ ‫- گفتم بازش کنین.
‫نمیذارم ببریش.
‫بازش کنین.
‫- تکون بخورین! ‫- خدای من.
‫دستشو بپوشون.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫برگرد.
‫نمی‌تونی تا ابد از خطر دور نگهش داری.
‫مهم نیست چقدر سعی کنی،
‫مهم نیست چند نفر رو بکشی،
‫اون بالاخره بزرگ میشه جوئل.
‫بعد تو میمیری. بعد اون میره.
‫بعد چی؟
‫چقدر طول میکشه تا آلوده‌ها تیکه ‫پارش کنن یا غارتگرها بکشنش؟
‫چون تو دنیای خرابی زندگی ‫می‌کنه که تو می‌تونستی درستش کنی.
‫شاید.
‫- ولی تصمیمش دست تو نیست. ‫- دست تو هم نیست.
‫اگه به اون بود چه تصمیمی میگرفت؟
‫چون به نظرم اون دوست داره کار درستو بکنه.
‫خودت هم می‌دونی.
‫خیلی دیر نشده.
‫حتی الان،
‫حتی بعد از کاری که کردی.
‫هنوز می‌تونیم یه راهی پیدا کنیم.
‫- چی؟ ‫- نگران نباش. پیش منی.
‫آروم باش.
‫هنوز تاثیر دارو تو بدنته.
‫یادمه با فایرفلای‌ها بودم و بعد...
‫کدوم دارو؟
‫داشتن روت آزمایش می‌کردن.
‫و رو یه عده دیگه.
‫ظاهرا خیلی‌ها مثل تو هستن.
‫افرادی که ایمنن.
‫ده‌ها نفر.
‫دکترها نتونستن به جایی برسن.
‫دیگه دنبال درمان نمیگشتن.
‫لباسام کجان؟
‫راهزنا به بیمارستان حمله کردن. ‫به سختی از اونجا نجاتت دادم.
‫تو راه، برات لباس نو پیدا می‌کنیم.
‫کسی هم صدمه دید؟
‫آره.
‫مارلین خوبه؟
‫داریم میریم خونه.
‫ببخشید.
‫نه. وایسا وایسا وایسا وایسا.
‫خواهش می‌کنم.
‫منو نکش.
‫دوباره میای سراغش.
‫باز خوبه تا نزدیکی مقصد دووم آورد.
‫باقیشو پیاده میریم.
‫احتمالا پنج ساعت پیاده‌روی باشه،
‫ولی از پسش بر میایم.
‫یادته؟
‫آره.
‫می‌دونی... من و سارا زیاد ‫از این پیاده‌روی‌ها می‌کردیم.
‫البته اون خیلی راغب نبود.
‫از پشه و اینجور چیزها خوشش نمیومد.
‫ولی عاشق بالا رفتن از صخره‌ها و بدو بدو بود.
‫فکر کنم بهترین واژه همینه.
‫اون دختر، تا یه صخره بزرگ که میدید، یهو...
‫قطعا از تو خوشش میومد.
‫نه که بگم شما عین همین.
‫- واقعا با هم فرق دارین. ‫- چطور؟
‫اون خیلی، به قول معروف، دخترونه‌تر بود.
‫- منظورم این نیست که تو دخترونه نیستی. ‫- نیستم.
‫نه نیستی.
‫این از این.
‫قدش هم بلندتر بود.
‫لبخند تودل‌برویی داشت.
‫منظورم این نیست که تو نداری.
‫ولی می‌دونی چرا گفتم ازت خوشش میومد؟
‫چرا؟
‫چون بامزه‌ای.
‫فکر می‌کنم می‌تونستی بخندونیش.
‫بگذریم. شرط میبندم تو هم از اون خوشت میومد.
‫آره. مطمئنم.
‫خیلی‌خب.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫هی صبر کن.
‫لعنتی.
‫تو کانزاس سیتی، ازم درباره ‫اولین کسی که کشتم پرسیدی.
‫وقتی تو فروشگاه گازم گرفتن، تنها نبودم.
‫بهترین دوستم باهام بود. اون هم گاز گرفتن.
‫نمی‌دونستیم چیکار کنیم. بهم گفت
‫"می‌تونیم صبر کنیم و
‫خیلی شاعرانه، با هم عقلمونو از دست بدیم."
‫این بلا سر اون اومد.
‫مجبور شدم...
‫اسمش رایلی بود و اولین کسی بود که مرد.
‫بعدی هم تس بود.
‫- بعد هم سم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫- می‌دونم. ولی... ‫- ببین، بعضی وقتا اونطور که می‌خوای پیش نمیره.
‫ممکنه حس کنی به آخرش ‫رسیدی و نمی‌دونی دیگه چیکار کنی.
‫اما اگه ادامه بدی،
‫یه بهونه تازه برای جنگیدن پیدا می‌کنی.
‫- و اون شاید چیزی نباشه که... ‫- قسم بخور.
‫قسم بخور هر چی راجع به فایرفلای‌ها گفتی، راسته.
‫قسم میخورم.
« NimaAM تـرجمـه از نیـما »
‫باشه.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |