ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
« NimaAM تـرجمـه از نیـما »
‫هنری. هفت‌تیر رو بده به من.
‫بدش به من.
‫چیکار کردم؟
‫هفت‌تیر رو بده به من.
‫به به من هنری.
‫بده به من.
‫هنری، نه!
‫همینطور هفت‌تیر.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫یکی که داره از اینجا رد میشه.
‫هفت‌تیر رو درآر. با دو انگشت. بذار دور از دسترس.
‫چرا نکُشتیش؟
‫تفنگ، اون ته بود.
‫- راستی بهم آسیب نزد. ‫- آره. می‌بینم.
‫براش سوپ درست کردی؟
‫آره.
‫- هوا سرده. ‫- دنبال برادرم میگردم.
‫- ندیدمش. ‫- من که نگفتم چه شکلیه.
‫- شبیه خودته؟ ‫- یه کم.
‫- پس ندیدم. ‫- یه دختر باهاشه.
‫میشه بیام پایین؟
‫نه. الی!
‫چی بهت گفتم؟
‫جوئل، بیخیال. سن خر پیر رو دارن.
‫- این قرومساق کیه؟ ‫- کاریش نداشته باش.
‫می‌خوام بگی کجاییم.
‫اگه نقشه داری، چرا گم شدی؟
‫حتما حواسمون به تابلوهای ‫جنگلِ وسیعِ صابمردتون نبوده!
‫لامصب!
‫یه جایی این جاهاییم. دقیقا کجا؟
‫بهتره جوابت با زنت یکی باشه.
‫راستشو بهش گفتی؟
‫آره.
‫داری به من هم راستشو میگی؟
‫آره.
‫گمونم جای خوبی برای مخفی شدن پیدا کردین.
‫مخفی شدن؟
‫وقتی اومدیم اینجا، به دنیا نیومده بودی پسر.
‫- اومدیم از همه دور بشیم. ‫- من نمی‌خواستم بیام.
‫نمی‌خوام راجع به برادرت ضدحال بزنم،
‫ولی اگه تا اینجا اومدی،
‫می‌دونی اون بیرون چی هست.
‫- کودی رو دیدین؟ ‫- آره. یه سرک کشیدیم.
‫پر از آلوده بود.
‫آره. و لارامی و منطقه مخصوص ‫سرخپوست‌ها، ویند ریور.
‫هر جا که آدم بود، دیگه نمیشه رفت.
‫- پس اسم تامی رو نشنیدی؟ .نه -
‫فایرفلای‌ها چی؟ ‫[شب‌تاب]
‫اونا، تابستون هستن.
‫حشره رو نمیگم. آدما رو میگم.
‫آدمِ فایرفلای هم داریم؟
‫- می‌تونی بهترین راه به غربو توصیه کنی؟ ‫- آره.
‫برین شرق.
‫ولی هیچ وقت از رودخونه نگذرین.
‫- هرگز. ‫- اون طرف رودخونه چیه؟
‫مرگ.
‫هرگز ندیدیم کی اونجاست.
‫ولی اجسادی که به جا میذارنو می‌بینیم.
‫بعضی آلوده هستن، بعضی نه.
‫اگه برادرت غرب رودخونه باشه، کارش تمومه.
‫نمی‌تونین ما رو بترسونین.
‫اونو که ترسوند.
‫تو که حرفشونو باور نمی‌کنی.
‫اونا مدت زیادیه که اینجا زندگی می‌کنن.
‫- بذارش سر جاش. ‫- اونا هیچی نمیدونن.
‫اسم فایرفلای‌هارم نشنیدن.
‫جوئل؟ جوئل؟
‫جوئل، حالت خوبه؟
‫- جوئل؟ ‫- ساکت باش.
‫لعنتی. داری میمیری؟
‫خوبم.
‫- باشه. باشه. ‫- حالت خوبه؟
‫- خوبم. ‫- واقعا خوبی؟
‫یادت باشه، اگه تو بمیری، من بگا میرم.
‫- گفتم خوبم. ‫- باشه.
‫سرمای هوا یهو اذیتم کرد.
‫خیلی‌خب.
‫بریم تامی و فایرفلای‌ها رو پیدا کنیم.
‫مثل آب خوردنه.
‫فقط باید از رودخونه مرگ رد بشیم.
‫رودخونه مرگ. چه ترسناک.
‫شروع نکن.
‫هوا داره تاریک میشه.
‫در امتداد رودخونه چند تا غار هست.
‫اونجا اتراق می‌کنیم و صبح حرکت می‌کنیم.
‫خوبه. از گشنگی ضعف کردم.
‫کاش دو تا خرگوش میدزدیدیم.
‫خودمون می‌تونیم خرگوش شکار کنیم.
‫میشه به من هم یاد بدی؟
‫برو ببینم.
‫از اونجا بیا پایین. گردنت میشکنه.
‫یه قلپ بخورم؟
‫- نه؟ ‫- چی؟ فقط که گرم بشم.
‫بده دیگه.
‫هنوز هم حال‌به‌هم‌زنه.
‫یه کم فکر کردم...
‫فکر کن فایرفلای‌ها رو پیدا کنیم و خوب پیش بره...
‫شاید ازم خون گرفتن و کردن تو...
‫...دستگاهای خفنشون و درمانو کشف کردن.
‫خب؟
‫بعدش چی؟
‫- می‌خوایم چیکار کنیم؟ ‫- جمع میبندی؟
‫باشه. تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌تونی هر کاری بخوای بکنی.
‫می‌خوای کجا بری؟ چیکار کنی؟
‫تا حالا دست من نبوده.
‫شاید...
‫یه خونه کشاورزی، یه زمین...
‫یه دامداری.
‫عشق است. چجورش؟
‫گوسفند.
‫- گوسفند پرورش میدم. ‫- گوسفند.
‫صداشون در نمیاد،
‫حرف گوش می‌کنن.
‫خب باشه.
‫پس قراره تو باشی و یه مشت گوسفند.
‫چه رومانتیک.
‫تو چی؟ تو چیکار می‌کنی؟
‫شاید به خاطر بزرگ شدن تو منطقه قرنطینست.
‫پشت سرت، اقیانوسه،
‫جلوت هم دیوار.
‫فقط میشه بالا رو نگاه کرد.
‫هر چی تو کتابخونه مدرسه بود خوندم.
‫نیل آرمسترونگ، باز آلدرین، جیم لاول.
‫می‌دونی کیو بیشتر از همه دوست دارم؟
‫- سالی راید. ‫- سالی راید لعنتی.
‫بهترین اسم فضانوردی دنیا.
‫میشه. نه؟
‫واکسنو میگم.
‫دیگه برای سوال پرسیدن دیر شده.
‫- با سم، سعیمو کردم. ‫- یعنی چی؟
‫می‌دونستم آلوده شده.
‫یه کم از خونمو مالیدم به زخمش.
‫می‌دونم. می‌دونم. احمقانه بود.
‫ولی می‌خواستم نجاتش بدم.
‫ولی انگار خیلی پیچیده‌تر از اینه.
‫مارلین، خیلی چیزها هست، ولی احمق نیست.
‫اگه میگه میتونن، پس میتونن.
‫شیفت اول کشیک میدی یا دوم؟
‫هر دوش.
‫یه کم بخواب.
‫خواب گوسفندداری‌های کره ماهو ببین.
‫باشه.
‫هنوز تو خواب وزوز می‌کنی.
‫زودتر بیدار شدم.
‫از هوش رفته بودی. شیفتِ دومو وایسادم.
‫اگه دیدی خوابم، بیدارم کن.
‫- تو نمی‌تونی از این کارا بکنی. ‫- می‌تونم. همین الان کردم.
‫من مسئول تواَم. خب؟
‫پس خوابت نبره.
‫صدا ندادم. حواسم به پشت سرم بود. دنبال ردّ پا ‫گشتم. جای مرتفع پیدا کردم و وایسادم به نگهبانی.
‫همونطور که خودت یادم دادی.
‫چی می‌تونم بگم؟ استعداد بالذاته دارم.
‫دفعه بعد بیدارم کن.
‫چشم قربان.
‫رودخونه مرگ. هنوز هیچ آدمی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫دارم سوت زدن یاد میگیرم.
‫سوت زدن بلد نیستی؟
‫به نظرت بلدم؟
‫نه.
‫خدایی! چجوری اون کارو انجام میدی؟
‫- استعدادشو دارم. ‫- برو بابا.
‫کاش شکار یادم بدی.
‫هاه.
‫"هاه"، مثلِ "دختره. از پسش برنمیاد."
‫از پس تیراندازی برمیای.
‫- اما پاک کردنو مطمئن نیستم. ‫- پاک کردن یعنی چی؟
‫- یعنی بیرون کشیدن دل و روده شکار. ‫- آهان.
‫چرا بهش میگن پاک کردن؟
‫باید اسمشو بذارن گوه‌کاری.
‫چون دل و روده‌ست.
‫عن و گوهه.
‫ولی باز هم علاقمندم.
‫سد تو روحت!
‫تو ویل لیوینگستون نیستی.
‫آره. ولی کی هست؟
‫- اون برق درست می‌کرد؟ ‫- آره.
‫از من نپرس. شوت شوتم.
‫می‌تونستی یه چیزی از خودت در بیاری.
‫باور می‌کردم.
‫رودخونه رو. چه آبی دیوونه‌کننده‌ای.
‫هی جوئل. اگه این رودخونه مرگ باشه چی؟
‫برو پشت من وایسا.
‫دنبال دردسر نیستیم.
‫رهگذریم.
‫تفنگو بنداز.
‫تو، پنج قدم برو عقب.
‫نظرتون چیه صحبت کنیم؟
‫نظرت چیه درتو بذاری؟
‫باشه. یواش.
‫نگران نباش.
‫به آلوده‌ها نزدیک شدین؟
‫این بیرون، هیچ آلوده‌ای نیست.
‫گوه خوردی.
‫برای تیر خوردن، آخرین فرصته.
‫اگه بوی قارچو ازتون حس کنه، تیکه‌پارتون می‌کنه.
‫همونطور که گفتم، به راهمون ادامه میدیم.
‫حالا اون.
‫سلام. سلام!
‫سلام.
‫ده ثانیه دیگه فرصت خریدین.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫دنبال برادرمم.
‫همین.
‫اسمت چیه؟
‫جوئل.
‫تامی!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫اومدم نجات تو.
‫اگه باز هم خواستین، هست.
‫ممنونم خانم.
‫خیلی وقته غذای خوب نخوردیم.
‫من فکر کنم هیچ وقت غذای خوب نخوردم.
‫این دیوث عجب چیزیه!
‫ببخشید.
‫الی، بی‌ادبی نکن.
‫چیه؟!
‫- چه مرگته؟ ‫- ادب اون کجا رفته؟
‫فقط کنجکاو بود.
‫بچه‌های اینجا، معمولا تیپ و ‫حرف زدنشون مثل تو نیست.
‫که این طور. شاید یادشون دادم.
‫هفت‌تیرم هم پس بدین.
‫اونا مسلح هم نیستن.
‫می‌دونین چیه؟
‫فکر کنم یه کم بد شروع کردیم.
‫می‌خواست بگه افرادش ما رو بکشن.
‫باید حواسمون باشه کیو اینجا راه میدیم.
‫ولی همش الکیه. فقط می‌خوایم اونایی ‫که برامون خطر دارنو بترسونیم.
‫- اتفاقا ار ترس شما، یه زوج 90 ساله ریدن به خودشون. ‫- الی.
‫میگن جنازه جا میذارین!
‫جنازه اونایی که برامون خطر داشتن.
‫بدنام بودن، حتما به معنی بد بودن نیست.
‫حداقل همیشه این طور نیست.
‫خانم، به خاطر مهمان‌نوازیتون از شما ممنونیم.
‫ولی خوب میشه اگه چند دقیقه خانوادگی تنها باشیم.
‫ماریا هم عضو این خانوادست.
‫خوارشو! مبارکه!
‫جوئل، تبریک بگو.
‫مبارکه.
‫- اطرافو نشونتون بدم؟ ‫- آره.
‫تقریبا هفت سال پیش اینجا مستقر شدیم.
‫اون موقع در حد انگشتای یه دست بودیم.
‫اون قسمت، یه اجتماع محصور بود،
‫باقی دیوار رو از اونجا ساختیم.
‫جلوی بیشتر غارتگرها رو گرفت. ‫ولی هنوز بعضیا راه پیدا می‌کنن.
‫- همینطور آلوده‌ها؟ ‫- ٱره. ولی معمولا اجتماع‌های کوچیکن،
‫که از شهرها آواره شدن.
‫تو این همه فضای باز، زدنشون کاری نداره.
‫هنوز تفنگ 700امو دارم. یه ‫دوربین متغیر قدرتی هم پیدا کردم.
‫با دقت Sub-MOA.
‫میشه از یه کیلومتر دورتر، دیوث‌ها رو هدشات کرد.
‫- می‌تونی به من یاد بدی؟ ‫- نمی‌تونه.
‫- اینجا رو چجوری ساکت نگه میدارین؟ ‫- با دقت.
‫وسط ناکجاآباد بودن، کمک می‌کنه.
‫همینطور لو ندادنِ داشته‌هامون، ‫و تماس نداشتن با بیسیم.
‫محل عبادت، چند-دینیه.
‫مدرسه. رختشورخونه.
‫بانک قدیمی، کار زندانو می‌کنه. البته لازممون نشده.
‫برق هم از سدّ میگیرین؟
‫اونو پیارسال کار انداختیم.
‫بعد از اون، فاضلاب و ‫لوله‌کشی و آبگرمکن و چراغونی.
‫این جای لعنتی، واقعا کار می‌کنه.
‫هی جوئل. اینو ببین.
‫تو رئیس این جایی؟
‫هیچ کسی رئیس نیست.
‫من عضو شورا هستم.
‫با انتخاب مردم، به سیصد نفر ‫خدمت می‌کنم، از جمله بچه‌ها.
‫همه شراکت می‌کنن.
‫نوبتی گشت میدیم، غذا حاضر می‌کنیم، ‫تعمیرات می‌کنیم، شکار و کشاورزی انجام میدیم.
‫هر چی تو شهر می‌بینین... ‫گلخونه‌ها، احشام... همه مشترکن.
‫مالکیت جمعی.
‫پس یعنی کمونیسمه.
‫نه. نه. مثل اون نیست.
‫دقیقا همونه.
‫اینجا، یه "کُمونه." ما کمونیستیم.
‫- باورم نمیشه! ‫- اون جدیدتر از همه اومده.
‫تقریبا دو ماهشه. می‌خوای نازش کنی؟
‫- آره. اسمش چیه؟ ‫- شیمر.
‫شیمر. خیلی نازی.
‫مطمئنم حموم و لباس نو میخوان.
‫می‌تونیم خونه روبروی خودمونو بدیم بهشون.
‫آره. جای خوبیه.
‫از سال دو هزار و سه، تقریبا دست ‫نخورده. اما چراغ محفلش روشنه.
‫- می‌تونست بدتر باشه. ‫- باور کن. بوده.
‫همه چی خوب بوده.
‫من الی رو میبرم. شما صحبت کنین.
‫باشه.
‫- جوئل. ‫- نگران نباش.
‫بریم؟
‫باشه.
‫خیلی وقت بود.
‫انگار نه انگار سنّت رفته بالا.
‫ولی تو برعکس.
‫ممنون که هنوز برات مهمم.
‫سعی دارم خوک هم پرورش بدم.
‫بیکن هم درست کنیم، دیگه تکمیلیم.
‫درخت کریسمس و بیکن؟
‫دم و دستگاه خوبیه.
‫تِس چطوره؟
‫خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوبه.
‫بچه چی؟
‫اون...
‫اون دختر یکی از فایرفلای‌های گل‌درشته.
‫دنبال خانوادش میگردیم.
‫- گذرمون افتاد این وری. ‫- واقعا؟
‫فقط از روی انسان‌دوستی؟
‫دستمزدش هم میگیرم.
‫می‌دونی اون فایرفلای‌های میتونن کجا باشن؟
‫تو دانشگاه کلورادوی شرقی پایگاه دارن.
‫به سمت جنوب، یه هفته راهه.
‫ولی از اینجا تا اونجا، بدجوری بگائه.
‫آلوده‌ها، راهزن‌ها.
‫سفر راحتی نیست.
‫برای ما راحته. مخصوصا تو که ‫آلوده‌ها رو از یه کیلومتری هدشات می‌کنی.
‫که البته کص‌شعر گفتی.
‫- نمی‌تونم بیام. ‫- بیخیال.
‫من از اون سر کشور اومدم اینجا.
‫با همدیگه، می‌تونیم تا کلورادو رو بریم.
‫زنت نمیذاره؟
‫- جوئل؟ ‫- بیسیمو برات ممنوع کرده؟
‫برای همین دیگه تماس نگرفتی؟
‫بعد از ترک فایرفلای‌ها، ماریا و گروهش پیدام کردن.
‫ٱدمای خوبی هستن.
‫وظیفه نداشتن بهم پناه بدن. ولی دادن.
‫فقط خواستن از قوانینشون تبعیت کنم.
‫- من برادرتم. ‫- می‌دونم.
‫اونا بیخودی روی اینجا حساس نیستن.
‫- اگه دیگران بفهمن اینجا هست... ‫- خودم شنیدم.
‫ممکنه آدمای ناجوری سر برسن.
‫من اینم؟ آدم ناجور؟
‫- جوئل... ‫- کارایی که کردم، تامی...
‫کارایی که به خاطرش قضاوتم می‌کنی،
‫اونا رو کردم تا زنده نگه‌مون دارم.
‫اون کارا رو با هم کردیم.
‫کار عادی هم نبودن.
‫آدم کشتیم.
‫قضاوتت هم نمی‌کنم.
‫از تنها راهی که بلد بودیم زنده موندیم.
‫اما راه‌های دیگه‌ای بود.
‫ولی ما بلد نبودیم.
‫اگه بدونی این چند ماه برای ‫پیدا کردنت چه سختی‌ای کشیدم...
‫من دارم پدر میشم.
‫ماریا، چند ماهه حاملست.
‫باید بیشتر مواظب باشم.
‫تا سرحد مرگ ترسیدم.
‫ولی حس می‌کنم می‌تونم پدر خوبی باشم.
‫گمونم خواهیم دید.
‫"گمونم خواهیم دید"؟
‫- فقط همین؟ ‫- می‌خوای چی بگم؟
‫چون زندگی برای تو تموم شد،
‫دلیل نمیشه برای من هم تموم بشه.
‫یه مقدار آماد برمیداریم و صبح گورمونو گم می‌کنیم.
‫چندش.
‫آهای.
‫ماریا؟
‫اوه خوبه.
‫اینو برات گرفتم. بپوشش
‫چه بنفش تخمی‌ای داره.
‫- بادمجونیه. اندازست؟ ‫- آره.
‫- کفشت بزرگ نیست؟ ‫- نه.
‫- چیزای دیگم کو؟ ‫- رفتن تو پشته کهنه‌ها.
‫- دیدی برات چی گذاشته بودم؟ ‫- آره.
‫- عجیب‌ترین هدیه روزگار بود. ‫- ولی بدردبخوره.
‫- کی موهاتو میزنه؟ ‫- بهترین سالن‌های دنیا.
‫بذار قیچیمو بیارم.
‫- نه. من... ‫- نوکشو میچینم. همین.
‫فقط نوکش. قول میدم.
‫این احیانا اولین شغلت بوده؟
‫نه. من دادیار ناحیه اوکلاهومای نبراسکا بودم.
‫آدم‌بدها رو مینداختم زندان.
‫چه باحال، به گمونم.
‫ولی همیشه دوست داشتم مو ‫بزنم. شاید به خاطر مادر شدن.
‫یادبود کوچولویی که تامی ساخته رو نگاه می‌کردی؟
‫آره.
‫- بابت بچه‌هات متاسفم. ‫- ممنونم.
‫یه بچه بود. فقط کوین.
‫سارا، دختر جوئل بود.
‫- شاید بهتر بود حرفی نمیزدم. ‫- نه. عیبی نداره.
‫این یه مقدار رفتارشو توضیح میده.
‫من نمیپرسم با اون چیکار می‌کنی.
‫خوبه.
‫ولی معلومه چیزایی هست که درباره جوئل نمی‌دونی.
‫مثلا این که آدم میکشت؟ اینو می‌دونم.
‫- پس نگرانیمو درک می‌کنی. ‫- دیگه اون کارو نمی‌کنه.
‫- آدم نمیکشه؟ ‫- آدم بیگناه نمیکشه.
‫تامی هم آدم میکشته. نگران اون هم هستی؟
‫تامی، پیرو جوئل بوده.
‫- مثل الان، با تو. ‫- خب شاید من باهوش‌تر از تامی‌ام.
‫توهین نشه.
‫تو واقعا باهوشی.
‫وکیل خیلی خوبی میشدی.
‫خیلی چیزها هست که به من نمیگی.
‫خوبه.
‫نکتش در همینه.
‫مواظب باش به کی باور داری.
‫تنها کسایی میتونن به ما خیانت کنن ‫که بیشتر از همه بهشون اعتماد داریم.
‫فهمیدی؟
‫بیا بریم. کاپشن بادمجونیِ بنفشِ تخمیت هم بپوش.
‫- کجا میریم؟ ‫- سینما.
‫الیوت گارفیلد. قراره تو اون یکی اتاق بمونم.
‫آره. دوست تونی هستم. تونی د فورست.
‫چه خوب.
‫من هم بازیگرم.
‫واقعا؟
‫مادرت می‌دونه.
‫که این طور.
‫خب...
‫گمونم می‌بینمت.
‫- گمونم. ‫- شب به خیر.
‫الان لوسی رو دیدم.
‫بهش چی گفتی؟
‫که می‌خوام تو اون یکی اتاق ‫مستقر بشم. خوب برخورد کرد.
‫بچه‌ها گفتن ممکنه اینجا پیدات کنم.
‫گفتم زحمتتو کم کنم.
‫نباید اون حرفو میزدم.
‫اون حرفو خودم هم باور ندارم.
‫می‌دونم برام خوشحالی. فقط...
‫وضعیت تو پیچیدست. متاسفم.
‫حالا میبخشی؟
‫رفتن به دانشگاه، خودکشیه؟
‫نه.
‫خطرناکه. ولی از پسش بر میای.
‫فقط آماده باش و کار خودتو بکن.
‫کسی بوده که بره و برگرده؟
‫همشون.
‫ماجرا چیه؟
‫اون ایمنه.
‫- چی؟ ‫- الی.
‫مبتلا، ولی مریض نشده.
‫تامی.
‫تامی. خودم گاز گرفته شدنشو دیدم.
‫ماه‌ها پیش بود. ماه‌ها.
‫اون ایمنه.
‫از اول بگو.
‫کار مارلین بود.
‫از ما خواست اونو برسونیم ‫برسونیم دست چند تا فایرفلای.
‫بد پیش رفت.
‫تِس رو گاز گرفتن.
‫ازم قسم گرفت که بچه رو برسونم.
‫این آرزوی لحظه مرگش بود.
‫می‌خواستی چیکار کنم؟
‫تا کانزاس رفتیم، و بعد...
‫اونجا منو از یه بچه دیگه نجات داد.
‫پنج سال پیش، اون بچه رو نابود می‌کردم.
‫ولی مجبور شد با تیر بزندش تا نجاتم بده.
‫دختر چهارده ساله.
‫چون اونقدر کُند و کَر بودم ‫که متوجه اومدن پسره نشدم.
‫بعد هم یه مرد جلوی من برادرشو کشت ‫تا الی رو نجات بده و من فقط تماشا کردم.
‫امروز هم فکر کردم اون سگ الی ‫رو میدرّه، چون بویی حس کرده.
‫و من فقط اونجا وایسادم.
‫خشکم زده بود.
‫هیچ حرفی برای گفتن نداشتم. فقط...
‫خیلی ترسیده بودم.
‫فکر می‌کنی هنوز از پسش بر ‫میام، ولی اون آدم قدیم نیستم.
‫ضعیف شدم.
‫تازگی، یه لحظاتی، وحشت میاد سراغم و،
‫انگار قلبم از کار می‌ایسته.
‫خواب‌هایی می‌بینم.
‫هر شب.
‫چه خواب‌هایی؟
‫نمی‌دونم. یادم نمیاد.
‫فقط می‌دونم وقتی بیدار میشم، یه چیزی از دست دادم.
‫تو خواب، شکست میخورم.
‫همش کارم شده این.
‫همش همین بوده.
‫مرتب الی رو مایوس کردم.
‫می‌خوای بسپریش به من.
‫من اونو به کشتن میدم.
‫مطمئنم.
‫باید ترکش کنم.
‫جوئل.
‫برای همین از پیشم رفتی. نه؟
‫که خطاهامونو جبران کنی؟
‫خب این فرصتت که بچّتو به یه دنیای بهتر بیاری.
‫از من جوون‌تری. هنوز قوی هستی.
‫خودت گفتی. برمیگردی.
‫باید ببریش.
‫به هیچ کس هم نگو. حتی به ماریا.
‫تامی، فقط به تو اطمینان دارم.
‫هر کی جای گاز و چیزی که ‫زیر پوستشه رو ببینه، اونو میکشه.
‫این آخرین خواسته من از توئه.
‫قسم میخورم.
‫طلوع آفتاب، میبرمش.
‫شما تو 38 هستین. چپ، چپ، راست.
‫حس می‌کنم ترجیح میدی تنها باشی لوس.
‫اگه نریم سلام کنیم، میفهمه مزخرف بوده.
‫باشه. فقط مودبانه صحبت کن.
‫- مودبانه، یعنی چی؟ ‫- دروغ بگو.
‫سلام.
‫آقای گارفیلد؟ من و لوسی هستیم.
‫برگشتیم بگیم خیلی لذت بردیم.
‫خیلی خوش گذشت.
‫اولش فکر می‌کردم خسته‌کننده باشه.
‫الی؟
‫واقعا مجبور بودن فقط نگران این چیزا باشن؟
‫پسر. فیلم.
‫تصمیم برای این که کدوم پیرهن به کدوم دامن میاد؟
‫خیلی عجیبه.
‫- گوش کن، ‫- چرا این جایی؟
‫- اومدم باهات حرف بزنم. ‫- نه. چرا هنوز این جایی؟
‫اگه می‌خوای دودرم کنی، بکن.
‫دقیقا چی شنیدی؟
‫"باید ترکش کنم. باید بسپرمش به تو."
‫امروز ازت دفاع کردم، چون فکر می‌کردم...
‫این تصمیمو به خاطر خودت گرفتم.
‫بودن با تامی، برات خیلی بهتره.
‫اون منطقه رو بهتر از من بلده.
‫- من برات مهمم یا نه؟ ‫- آره که مهمی.
‫پس از چی می‌ترسی؟
‫من اون نیستم. خب؟
‫- ماریا بهم گفت سارا کی بوده... ‫- نگو.
‫دیگه یه کلمه هم نگو.
‫به خاطر دخترت متاسفم جوئل.
‫ولی من هم دور و بری‌هامو از دست دادم.
‫تو نمی‌دونی از دست دادن چه حسیه.
‫هر کسی برام مهم بوده، یا مرده یا ترک کرده.
‫همه، به جز توی عوضی!
‫پس نگو با یکی دیگه بیشتر در امانم،
‫چون راستش، اون جوری فقط بیشتر می‌ترسم.
‫حق با توئه.
‫تو دختر من نیستی.
‫من لعنتی هم پدر تو نیستم.
‫طلوع خورشید، میریم پی کارمون.
‫بیا تو.
‫بریم اسطبل.
‫اومدی خداحافظی کنی؟
‫نه.
‫اومدم اسب بدزدم و بذارم برم.
‫از خودم می‌خواستی، اسب میدادم.
‫می‌دونم.
‫بگذریم.
‫اون نیم ساعت پیش بود و به گمونم،
‫حق داری خودت تصمیم بگیری.
‫هنوز میگم بهتره با تامی...
‫راه بیوفت بریم.
‫باشه.
‫هردو رو بگیر.
‫از کدوم ور؟
‫به سمت جنوب شرق تا برسی به I-25.
‫از بزرگراه ایالتی راه داره. توی چشمه.
‫برای شما، اینجا جا هست. برای هردوتون.
‫روش حساب می‌کنم.
‫می‌تونم اونو قرض کنم؟
‫آره.
‫چون ماریا مال منو گرفت. می‌دونی که؟
‫من که گفتم آره جوئل.
‫آدیوس داداش بزرگه.
‫ببندش.
‫زدی تو باقالیا.
‫- می‌ترسی. ‫- هدف کوچیکه.
‫بزرگتر از اندازه درستش کردم. فشنگو خارج کن.
‫اصلا هم نمی‌ترسم.
‫- این تفنگ، آشغاله. ‫- باشه. بدش به من.
‫درست هدف نمیگیره.
‫حالا می‌بینی.
‫نفس عمیق بده تو. یواش بده بیرون.
‫جوری ماشه رو بچکون، انگار عاشقشی.
‫یواش...
‫آروم، با ظرافت.
‫می‌خوای شلیک کنی یا حاملش کنی؟
‫عمل نمی‌کنه. درست هدف نمیگیره.
‫عوضی.
‫قبلا همه جا رو شبیه جکسون اداره می‌کردن؟
‫نه.
‫کشور، بزرگتر از این حرفا بود.
‫اون موقع، فقط دو جور به مسائل نگاه می‌کردن.
‫بعضی مردم می‌خواستن صاحب همه چی باشن.
‫بعضی هم نمی‌خواستن کسی صاحب چیزی باشه.
‫تو کدوم بودی؟
‫هیچ کدوم. من کارمو انجام میدادم.
‫کارِ ساختمون؟
‫درسته.
‫خونه، مغازه، اینجور چیزها.
‫به ما می‌گفتن "پیمانکار."
‫"آقای پیمانکار."
‫خیلی خفنه.
‫آره. خفن بودیم.
‫همه عاشق پیمانکارا بودن.
‫عالیه.
‫خب، پس اگه چهار بار دائون رو خراب ‫کنی، باید توپ رو بدی به اون یکی تیم؟
‫آره. به این کار میگن "تحویل."
‫تحویل.
‫ولی اگه ده یارو رد کنی، برمیگردی سر دائون اول؟
‫آره.
‫پس در اصل تو یه جهت حرکت می‌کنی.
‫در اصل.
‫- ولی خشن. ‫- اوه. اون هم هست.
‫آفرین! تو پنج روز رسیدیم.
‫خیلی راحت بود. نمی‌دونم تامی نگران چی بود.
‫نشاشیده شب درازه.
‫"نشاشیده شب درازه!"
‫"پیمانکار."
‫خونه شاخ‌های بزرگ. یعنی چی؟
‫بخت‌آورِ تیمه.
‫یه جور گوسفنده.
‫دیدی؟
‫یه قدم نزدیکتر به رویات.
‫ولی فایرفلای نمی‌بینم.
‫احتمالا اون وسطن.
‫امنیتش بیشتره.
‫از این طرف.
‫مردم تو اینجور جاها زندگی می‌کردن و چی؟
‫- کلاس و این چیزا میرفتن؟ ‫- آره.
‫- با این که آدم‌بزرگ بودن. ‫- تقریبا آدم‌بزرگ بودن.
‫فکر کنم اندازه هر چیزی، دانشگاه، ‫جای مهمونی و پیدا کردن هویت بود.
‫اینجا به این فکر می‌کردن که ‫میخوان با زندگیشون چیکار کنن.
‫میخوان با زندگیشون چیکار کنن!
‫فکرامو کردم.
‫من دامداری نمی‌خوام.
‫می‌تونم هر چیزی بخوام دیگه؟
‫میشه.
‫بچگی، همیشه دوست داشتم خواننده بشم.
‫چرت نگو.
‫چیش خنده داره؟
‫- باید الان یه چیزی بخونی. ‫- نه.
‫- بیخیال. نمیخندم. ‫- الان داری میخندی.
‫خیلی‌خب. باشه. درسته.
‫پس بعدا برام میخونی.
‫من دارم دنیای عنو نجات میدم.
‫این کمترین کاریه که می‌تونی برام بکنی.
‫منطقیه.
‫اونا میمونن؟
‫باید مال آزمایشگاه‌های قدیم باشن.
‫ببین چیکار می‌کنن.
‫اولین‌باره که میمون می‌بینی؟
‫اولین‌باره که میمون می‌بینم.
‫اونجا رو.
‫برو بریم.
‫- ایستگاه نگهبانی. ‫- بدون نگهبان.
‫آره.
‫هفت‌تیرم رو درآرم؟
‫آره.
‫قطعا اینجا دکتر داشتن.
‫این یه لیست باربندیه.
‫قبل از جابجایی تهیه می‌کنن.
‫همینجوری رفتن؟
‫شاید همشون نرفته باشن.
‫حداقل کلیکرها نیستن.
‫ولی فایرفلای‌ها هم نیستن.
‫شاید بین اون همه تحقیق، خودشون هم میمون شدن.
‫رفتن اونجا؟
‫همه پین‌ها به اونجا میرسه.
‫شاید به خاطر هوای بهتر رفتن، یا تاسیسات بهتر.
‫نمی‌دونم.
‫- از این طرف. ‫- ببند گاله رو.
‫از عقب.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا. من پیشتم.
‫جوئل!
‫جوئل! سوار شو!
‫سوار شو.
‫جوئل!
‫بکشینش!
‫برو!
‫نیاین جلو!
‫لعنتی!
‫حرومزاده!
‫دنبالمون نمیان. فکر کنم اینجا در امانیم.
‫جوئل؟
‫جوئل. نه نه نه. لعنتی!
‫لعنتی!
‫جوئل؟
‫لعنتی.
‫جوئل. چشماتو باز کن.
‫چشماتو باز کن. جوئل، باید بلند شی.
‫بدون تو نمی‌تونم.
‫نمی‌دونم کدوم گوری برم. نمی‌دونم چه گوهی بخورم.
‫جوئل.
‫خواهش می‌کنم.
‫جوئل خواهش می‌کنم.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |