«آخرین ما»
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫16 کیلومتری غرب بوستون
« NimaAM تـرجمـه از نیـما »
‫کاپشنتو پس بدم؟
‫تا حالا نرفته بودم جنگل.
‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم پشه داره.
‫- به این فکر می‌کردم... ‫- نمی‌خوام معذرتخواهیتو بشنوم.
‫نمی‌خواستم بگم معذرت می‌خوام.
‫می‌خواستم بگم به اتفاقی که افتاده فکر می‌کردم.
‫کسی تو یا تس رو مجبور نکرد منو ببرید.
‫کسی مجبورتون نکرد این نقشه رو اجرا کنید.
‫شما یه باطری می‌خواستین یا همچین چیزی
‫و تصمیمتونو گرفتین.
‫پس برای چیزی که تقصیر من نیست، منو مقصر ندون.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫یه پنج ساعت پیاده‌روی.
‫می‌تونیم از پسش بر بیایم.
‫زیاد از این طرف رفتی؟
‫- از آلوده خبری نیست؟ ‫- نه. زیاد نه.
‫پس مراقب چی هستی؟
‫مردم.
‫- بیل و فرانک مهربونن؟ ‫- فرانک مهربونه.
‫اون سرت چطوری زخم شده؟
‫چی شده؟ چیز مسخره‌ایه؟
‫نکنه از پله افتادی؟
‫- از پله نیوفتادم. ‫- پس چی شده؟
‫یکی بهم شلیک کرد و خطا رفت.
‫خب این که چیز باحالیه.
‫تو هم تیراندازی کردی؟
‫- آره. ‫- تونستی بزنیش؟
‫نه. مال من هم خطا رفت.
‫بیشتر از اونی که فکر می‌کنی پیش میاد.
‫چون کلا تیراندازیت ریدمانه؟
‫کلا.
‫از اونجایی که خودمون دو تا هستیم...
‫- به نظرم بهتره یه... ‫- نه.
‫مزارع کامبرلند
‫وایسا عقب.
‫باید چیزایی که قایم کردمو بردارم.
‫مزارع کامبرلند
‫قایم کردی؟
‫برای چی اونجا چیز قایم کردی؟
‫لعنتی! خیلی سوال میپرسی.
‫آره. خیلی.
‫حالا می‌خوای جواب منو بدی یا نه؟
‫تو مسیر، وسایل قایم می‌کنیم
‫که اگه یه وقتی تجهیزات کم داشتیم
‫- که الان کم دارم، چون... ‫- بیخیال
‫این یکیو بازی کردی؟
‫مورتال کامبت دو
‫یه رفیقی داشتم که همه چیو ‫درباره این بازی می‌دونست.
‫یه کاراکتر هست به اسم میلنا، که ماسکشو برمیداره
‫که دندونای هیولایی داره و بعد، درسته قورتت میده.
‫و استخوناتو استفراع می‌کنه بیرون.
‫هی وای...
‫نجات‌دهنده‌ها
‫یادت رفته لوازمتو کجا گذاشتی.
‫نه. دارم بهش نزدیک میشم.
‫- حدود دو سالی میگذره. ‫- خیلی‌خب. من میرم...
‫دور و برو میگردم. ببینم چیز خوبی اینجا هست؟
‫قبلا هر چی بوده برداشتن. اعتماد کن.
‫شاید. شاید هم نه.
‫- چیز بدی اون تو هست؟ ‫- فقط تو.
‫هر بار میگی بامزه‌تر میشه.
‫لعنتی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫تامپونِ پِرل
‫تو روحش. آره!
‫الی؟
‫الی!
‫سیگار نکشید
‫الی؟
‫غلط کردی که همه رو بردن.
‫تامپونِ پِرل
‫چیکار می‌کنی؟
‫برای این وسیله، مهمات زیادی اون بیرون نیست.
‫خیلی به درد نمیخوره.
‫خب، اگه می‌خوای فقط اونجا ولش کنی...
‫نه.
‫لعنتی.
‫تا حالا با اونا پرواز کردی؟
‫- چند دفعه. آره. ‫- خیلی خوش‌شانسی.
‫اون موقع همچین حسی نداشتم.
‫به زور هلت میدادن تو صندلی ‫وسط. دوازده دلار برای یه ساندویچ.
‫رفیق، تو باید بری تو آسمون.
‫خب، آره. اونا هم رفتن.
‫چقدر دردناک.
‫پس توی آسمون، همه چی سقوط کرد؟
‫- تقریبا. ‫- چجوری؟
‫کسی به کوردیسپ آلوده نشده بود.
‫همه خوب بودن،
‫تو رستوران‌ها غذا میخوردن و با هواپیماها سفر می‌کردن.
‫و بعد، یهو با هم؟
‫اصلا چطور شروع شد؟
‫اگه برای بیمار شدن باید گاز گرفته بشی،
‫پس کی، اولین نفرو گاز گرفت؟
‫میمون بود؟ مطمئنم میمون بود.
‫میمون نبود. خیال می‌کردم مدرسه رفتی.
‫مدرسه فدرا.
‫اونا یادمون نمیدن که چجوری دولت گوه‌شون،
‫نتونست جلوی شیوع رو بگیره.
‫هیچ کس مطمئن نیست. اما بهترین حدس اینه که
‫کوردیسپ، دچار جهش شد.
‫و یه مقداری از اون وارد منابع غذایی شد.
‫احتمالا یه چیز ساده مثل آرد یا شکر.
‫بعضی مارک‌های غذا، همه جا فروخته میشن،
‫همه جای کشور، همه جای دنیا.
‫نون، غلات صبحونه، میکس پن‌کیک.
‫به قدر کافی ازش بخوری، آلوده میشی.
‫پس غذای آلوده، میره تو فروشگاه‌ها،
‫تقریبا همزمان. روز پنجشنبه.
‫مردم میخرن و میخورن. پنجشنبه شب یا جمعه صبح.
‫زمان میگذره و کم کم مریض میشن.
‫بعد از ظهر یا شب، بدتر میشن.
‫و آخرسر، شروع می‌کنن به گاز گرفتن.
‫جمعه شب. بیست و شش سپتامبر دو هزار و بیست و سه.
‫و تا دوشنبه، همه چیز نابود شده بود.
‫این، بیشتر از میمون با عقل جور در میاد.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫چیه؟
‫- از اینجا از تو جنگل میونبر میزنیم. ‫- از تو جاده راحت‌تر نیست؟
‫آره. ولی...
‫اونجا یه چیزایی هست که نباید ببینی.
‫- حالا که اینو گفتی، باید ببینم. ‫- نمی‌خوام ببینم.
‫جدی میگم الی.
‫می‌تونه بلایی سرم بیاره؟
‫نه.
‫تو زیادی صادقی مرد.
‫باید می‌گفتی قاتل اره به دست.
‫هر چی که بوده،
‫فکر کنم رفته.
‫تقریبا یک هفته بعد از شیوع، سربازها
‫رفتن سراغ دهات و روستا، همه جا رو تخلیه کردن.
‫می‌گفتن باید بری منطقه قرنطینه و باید میرفتی.
‫اگه جا بود!
‫اگه نبود...
‫این آدما بیمار نبودن؟
‫نه. به احتمال زیاد نه.
‫چرا کشتنشون؟
‫چرا نذاشتن به حال خودشون؟
‫آدم مرده، آلوده نمیشه.
‫سی سپتامبر دو هزار و سه
‫مامان اومده. مامان اومده.
‫نه قربان. الان تو زیرزمین هستیم. کسی اینجا نیست.
‫بریم پیش بقیه.
‫امروز نه، پوتین‌پوش‌های نظام نوین جهانی!
‫اعلامیه تخلیه اجباری
‫لطفا از دستورات مقامات پیروی کنید
‫اسلحه و مهمات
‫خطر اسید سولفوریک
‫ماساچوست، روح آمریکا
‫بنزین سوپر - بفشارید
‫شرکتِ اکسان
‫فروشگاه زنجیره‌ای هوم دیپو ‫(فروشگاه تخصصی لوازم نوسازی و بازسازی منازل)
‫دستمال توالت
‫حمام و جکوزی
‫چقدر سریع!
‫خطر. فقط کارمندان مجاز.
‫نیروگاه خانگی با گاز طبیعی
‫شراب و مسکرات لینکلن
‫تاکستان کیموس
‫ادامه بده.
‫کهنه نمیشه!
‫خطر. فقط کارمندانِ مجاز
‫چهار سال بعد، سال 2007
‫روی من پا نگذارید
‫ملحق شوید یا بمیرید
‫من بیمار نیستم!
‫مسلح هستی؟
‫- نه. ‫- چرا انقدر طول کشید تا جواب بدی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کردم به یه دلیلی دروغ بگم،
‫اما دلیلش نیومد.
‫ببین، من فقط می‌خوام برم بوستون.
‫تنها؟
‫با ده نفر شروع کردم.
‫اما آره. تنها هستم.
‫از کجا؟
‫منطقه قرنطینه بالیتیمور.
‫از بین رفته.
‫آسیب دیدی؟
‫فقط چند تا کبودی هست.
‫لعنتی.
‫همونجا وایسا.
‫اون از کجا اومده؟
‫بوستون از اون طرفه.
‫- تا شب می‌تونی برسی. ‫- واقعا گرسنمه.
‫دو روزه هیچی نخوردم.
‫با صدای بلند که میگی، به نظر خیلی زیاد نمیاد. نه؟
‫- به نظر طولانی میاد. ‫- می‌خوام بذارم بری. پس برو.
‫خیلی‌خب. ببین.
‫- اولا اسم من فرانکه. ‫- آره؟
‫مسئله اینه فرانک:
‫اگه بهت غذا بدم، بعدش به هر بینوایی که بگی
‫میاد اینجا و غذای مجانی می‌خواد.
‫اینجا مغازه آربی نیست.
‫آربی، ناهار مجانی نداشت. رستوران بود.
‫به هیچ بینوا و بدبخت و بیچاره‌ای نمیگم. قول میدم.
‫خودت می‌دونی دروغگوی خوبی نیستم.
‫برات لباس گذاشتم.
‫چی؟
‫لباس.
‫ممنون. داره تموم میشه.
‫میشه پنج دقیقه دیگه وقت داشته باشم؟
‫حتما.
‫حتما!
‫ممنونم. این عالیه.
‫این چیه؟!
‫وقتی گرسنه‌ای، همه چی خوشمزه میشه.
‫آره. ولی نه این جوری.
‫خدای من.
‫روستاهای بوژه له
‫مردی که می‌دونه باید خرگوشو با بوژه له سرو کرد.
‫می‌دونم بهم نمیخوره.
‫میخوره.
‫- باز هم هست. اگه... ‫- نه. نمی‌تونم.
‫می‌خوام. باور کن.
‫ولی...
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب من دیگه برم.
‫اما اول.
‫تموم این مدت، به این خیره بودم.
‫- آنتیکه؟ ‫- 1948.
‫وای.
‫می‌دونی اینا چقدر می‌ارزه؟
‫الان، هیچی.
‫"برای الیزه؟" "افسانه‌های هافمن؟" اَخ!
‫- اینا مال تو نیستن. ‫- مال مادرمن. میشه نکنی؟
‫این توئی.
‫خدای من. اینو بیشتر از همه دوست دارم.
‫بهترینهای لیندا رانستد
‫♪ عشق، ایستادگی می‌کنه ♪
‫♪ در برابر همه ناملایمات ♪
‫♪ به نظر... به نظر نصیحت خوبی میاد ♪
‫♪ اما هیچ کس در کنار من نیست ♪
‫- ♪ و... ♪ ‫- نه نه نه نه نه نه. ممنونم. ببخشید.
‫- این آهنگ نه. این آهنگ نه. ‫- من حرفه‌ای نیستم.
‫من هم نیستم. ولی...
‫و بعد، میرم.
‫♪ عشق، ایستادگی می‌کنه ♪
‫♪ در برابر همه ناملایمات ♪
‫♪ به نظر نصیحت خوبی میاد ♪
‫♪ اما هیچ کس در کنار من نیست ♪
‫♪ عشق، میشوره و میبره ♪
‫♪ زخم‌های ناپیدای عشقو ♪
‫♪ اینو یکی بهم گفته بود ♪
‫♪ ولی نمی‌دونم یعنی چی ♪
‫♪ چون هر کاری بلدم، کردم ♪
‫♪ تا تو رو مال خودم کنم ♪
‫♪ و معتقدم، عاشقت میمونم ♪
‫♪ برای مدت‌ها ♪
‫دختره کیه؟
‫دختری که دربارش میخونی؟
‫دختری در کار نیست.
‫می‌دونم.
‫اسمت چیه؟
‫بیل.
‫برو حموم کن بیل.
‫باشه.
‫قبلا این کارو کردی؟
‫با هیچ کس دیگه‌ای؟
‫- با یه دختر، خیلی وقت پیش. ‫- آره. می‌دونم. پس...
‫با چیزهای ساده شروع می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫اما قبل از اون، می‌خوام بدونی من جنده نیستم.
‫برای ناهار، سکس نمی‌کنم.
‫حتی برای ناهارهای خیلی خوب.
‫پس اگه این کارو بکنم،
‫چند روز دیگه میمونم.
‫میشه؟
‫آره.
‫کون لقت!
‫بیخیال!
‫سه سال بعد - 2010
‫هی! میشه صبر کنی؟
‫من کی چیزی ازت خواستم؟ هیچ وقت!
‫اصلا چرا اینو میگم؟
‫این فقط برای من نیست. برای ماست.
‫چه اهمیتی داره که چه شکلی‌ان؟
‫برای من اهمیت داره!
‫خونه ما فقط این خونه نیست.
‫همه اون چیزیه که دور و برمونه!
‫- دست از سرم بردار! ‫- ببخشید. فراموش کردم.
‫من تو این دنیا زندگی می‌کنم.
‫تو، توی یه پناهگاه دیوونه‌وار زندگی می‌کنی، ‫جایی که یازده سپتامبر، کار خودی‌ها بوده،
‫و همه دولتی‌ها، نازی هستن.
‫- دولتی‌ها همشون نازی‌ان! ‫- آره. الان آره. ولی اون موقع نه.
‫ازت یه کم رنگ می‌خوام،
‫با یه کم بنزین برای چمن‌زن.
‫همین. بقیه رو خودم انجام میدم.
‫- مسئله این نیست. ‫- بیل، اگه بگی "مدیریت منابع"،
‫با سر میرم تو یکی از تله‌های سیمیت.
‫باشه. باشه.
‫- فقط بگو چرا. ‫- گفتم.
‫راه نشون دادن عشق،
‫توجه به جزئیاته.
‫اینجا خیابونِ من هم هست.
‫بذار جوری که دوست دارم بهش عشق بورزم.
‫چند تا از مغازه‌ها رو هم درست می‌کنم.
‫بدردنخورهاشو نه.
‫فقط فروشگاه شراب و مبلمان.
‫و بوتیک لباسفروشی.
‫بوتیک؟
‫قراره گاردن‌پارتیِ رسمی برگزار کنیم؟
‫نه.
‫ولی قراره دوستامون بیان پیشمون.
‫ببخشید؟
‫قراره دوست پیدا کنیم،
‫و دعوتشون کنیم بیان پیشمون.
‫ما هیچ دوستی ندارمی فرانک.
‫هیچ دوستی نخواهیم داشت چون ‫اصلا دوستی برای داشتن نیست.
‫اتفاقا از پشت بیسیم با یه زن مهربون صحبت می‌کنم.
‫چیکار می‌کنی؟!
‫این واقعا شگفت‌انگیزه.
‫نه؟
‫میشه نکنی؟
‫- من هم همین طوری‌ام. ‫- تو هم یه اسکیزوفرنیکِ شکاکی؟
‫اسکیزوفرنیک نیستم.
‫سوای گذاشتنِ هفت‌تیر، که درک می‌کنم،
‫یه غذای متمدنانه خوردن تو ‫چنین فضایی، خیلی دلچسبه. نه؟
‫مدتها بود چنین فرصتی نصیبم نشده بود.
‫می‌خوام ازتون تشکر کنم.
‫حتی اگه با هم همکاری نکنیم.
‫واقعا به این نیاز داشتم.
‫همکاری می‌کنیم.
‫می‌کنیم.
‫می‌دونی چیه؟ بیا بریم تو.
‫تِس، می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫- اتفاقا دوست داشتم توی خونه رو ببینم. ‫- شرابت هم بیار.
‫- توی خونه نه. ‫- ممنون.
‫- آره. ‫- فرانک.
‫فرانک!
‫میفهمم.
‫اگه من...
‫دور و بری‌های من...
‫غریبه‌ها رو بیارن وسط ‫رابطمون، من هم خوشحال نمیشم.
‫ممکن بود با بیسیم، به تور هر کسی بخوره،
‫ولی ما آدمای سالمی هستیم که چشم طمع نداریم.
‫پس خوش به حال من.
‫تو منطقه قرنطینه چیزایی داریم که شما ندارین.
‫کتاب، دارو، ماشین‌آلات.
‫می‌تونیم به هم کمک کنیم. اون ‫هفت‌تیر هم از جلو صورتم ببر اونور.
‫So، what، you were a
‫از اینا بودی که برای آخرالزمان آماده میشن؟
‫"بقاطلب" بودم.
‫شاید آدمای سالمی باشین. شایدم نه.
‫مهم نیست.
‫ما اینجا، خودکفاییم.
‫نیاز نداریم تو یا دوستت برامون دردسر درست کنین.
‫فهمیدی؟
‫اون حصار، خونه‌پرش یه سال دیگه دووم میاره.
‫سیم خاردارش شروع کرده به زنگ زدن.
‫می‌تونم برات ده تا قرقره آلمینیوم مقاوم بیارم.
‫تا آخر عمر برات کار می‌کنه.
‫تا آخر عمر جفتتون.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. کادو که نیست.
‫- برمیگردی. معامله می‌کنیم. ‫- باشه.
‫تو فکر بودم که پشت بیسیم، اسم رمز استفاده کنیم.
‫که اگه کسی گوش می‌کرد، نفهمه.
‫فکر خوبیه. مثلا چی؟
‫به نظرم، دهه‌های میلادی.
‫- مثلا دهه هشتاد، به معنی دردسر. ‫- خوبه.
‫دهه هفتاد...
‫فدرا هیچ وقت نمیاد اینجا.
‫در برابر آلوده‌ها هم امنیت دارین.
‫ولی دیر یا زود، راهزنا میان.
‫اونا از پس حصار و تله‌هات بر میان.
‫شب میان،
‫ساکت و مسلح.
‫نگران ما نباش.
‫سه سال بعد - 2013
‫- سریع‌تر. ‫- نمی‌تونم.
‫یه دور دیگه بزنیم تمومه.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫اون نه.
‫داریم میرسیم.
‫برو میرسی.
‫چیه؟
‫چیزی نئیست.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫یکی از تفنگ‌هاتو دادم به جوئل و ‫تِس، به جاش یه بسته بذر میوه گرفتم.
‫کدوم تفنگ؟
‫یه کوچولو.
‫ببخشید.
‫برای چی؟
‫که زودتر از تو دارم پیر میشم.
‫من پیرترتو دوست دارم.
‫پیرتر، یعنی هنوز این جاییم.
‫چیه؟
‫قبل از این که پیدات بشه، هیچ وقت نمی‌ترسیدم.
‫روی توت فرنگی‌ها نه.
‫درسته.
‫لعنتی.
‫بیل!
‫بیل؟
‫بیل!
‫بیل! بیل!
‫برو تو!
‫- نه! ‫- باید ببرمت تو.
‫- نه نه نه! ‫- بیل. بیا بریم. منو سفت بگیر.
‫بیا دارمت. دارمت.
‫خیلی‌خب.
‫باشه باشه. درست میشه.
‫از پسش بر میایم.
‫میشه دستتو بذاری اینجا؟
‫بذار و نگه دار.
‫فرانک.
‫- فرانک! ‫- این جام.
‫- گازو نبندی‌ها! ‫- من اینجام.
‫- این جام. همین جا. ‫- گازو نبندی.
‫حصار. حصار بقیشونو میکشه.
‫باشه. باشه.
‫برات یه لیست درست کردم.
‫آهان. از اون برام بگو.
‫از هر کلید، یکی برات ساختم.
‫خوبه.
‫با جوئل تماس بگیر.
‫نباید اینجا تنها بمونی.
‫تنها نیستم.
‫- تو هستی. ‫- نه.
‫با جوئل تماس بگیر.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- نه.
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- با جوئل تماس بگیر. با جوئل تماس بگیر.
‫- اون هواتو داره. ‫- خیلی‌خب.
‫اوکی.
‫بیل؟
‫بیل.
‫داره سرد میشه.
‫باشه.
‫- بیا ببرمت تو. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. بریم.
‫ده سال بعد - 2023
‫خوب شد؟
‫- بریم گرم شو. ‫- باشه.
‫- قرصاتو خوردی؟ ‫- نه.
‫یه نارنجی،
‫یه سفید کوچولو، یه سفیدِ گُنده.
‫تا صبح زور زدم تا بلند شم. خسته شدما!
‫لعنتی.
‫شوخی می‌کنی.
‫نمی‌خوام رو ویلچر خوابت ببره.
‫- خوابم نمیبره. ‫- خوابت میبره. بعد پات کبود میشه.
‫- بیل... ‫- نمی‌خوام بحث کنم.
‫- برگرد بخواب. ‫- بهت قول میدم بیدار بمونم.
‫- چرا؟ ‫- چون این آخرین روزمه.
‫اگه...
‫اگه دکتر پیدا کنیم چی؟
‫اگه یکی بیاد که بتونه کمک کنه چی؟
‫کی میاد بیل؟ فروشنده دوره‌گردِ ام آر آی؟!
‫قبل از این دنیا تباه بشه هم درمان نداشت.
‫من تصمیممو گرفتم.
‫بیل.
‫بیا اینجا.
‫نمی‌خوام اون سخنرانی معروفِ "هر ‫روز، یک هدیه از خدا بود" رو انجام بدم.
‫روزهای بد زیادی داشتم.
‫با تو هم روزهای بد زیادی داشتم.
‫ولی با تو، بیشتر از هر کسی روزهای خوب داشتم.
‫فقط یه روز خوب دیگه بهم هدیه بده.
‫از همین حالا. برام توست درست کن.
‫بعد، منو ببر بوتیک،
‫برامون لباس انتخاب می‌کنم.
‫هر چی من بگم میپوشی،
‫ازدواج می‌کنیم.
‫بعد، برام یه شام خوب درست می‌کنی.
‫بعدش، همه اینا رو پودر می‌کنی،
‫میری توی شرابم.
‫من هم میخورم.
‫بعد، دستمو میگیری،
‫میبریم روی تخت،
‫و اونجا تو بغلت به خواب میرم.
‫نمی‌تونم.
‫دوستم داری؟
‫آره.
‫پس اون جوری که من می‌خوام دوستم داشته باش.
‫مِین استریت
‫روستاهای بوژه له
‫این کافیه؟
‫آره.
‫از قبل تو بطری قرص ریخته بودی؟
‫اونقدر که یه اسبو بکشه.
‫این، خودکشیِ غم‌انگیزِ آخرِ نمایش نیست.
‫پیر شدم.
‫راضی‌ام.
‫تو، دلیل زندگیم بودی.
‫من از تصمیمت خوشم نیومد.
‫الان باید خشمگین باشم.
‫اما از یه دیدِ بی‌طرف،
‫به طرز باورنکردنی‌ای رمانتیکه.
‫منو ببر رو تخت.
‫به لینکلن خوش آمدید - تاسیس: سال 1764
‫وایسا.
‫خطر - ولتاژ بالا
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- بیل.
‫فرانک؟
‫همینجا بمون. اگه چیزی دیدی یا شنیدی،
‫داد بزن.
‫اگه رفته باشن چی؟
‫الی؟
‫از طرف بیله.
‫"برای هر کسی. به احتمال زیاد، برای جوئل!"
‫تبعا من "هر کسی" هستم.
‫این هم بود.
‫پس مردن؟
‫می‌خوای؟
‫خودت بخون.
‫"29 آگوست 2023"
‫"اگر اینو پیدا کردی، لطفا نیا تو اتاق خواب."
‫"یه پنجره باز گذاشتیم که خونه بو نگیره."
‫"ولی ظاهرش دیدن نداره."
‫"حدس میزنم اینو پیدا کرده باشی جوئل"
‫"چون هر کی جز تو باشه، یا با حصار، برق گرفتتش،"
‫"یا با تله‌های من تیکه پاره شده. هه هه هه هه!"
‫"هر چی می‌خوای بردار."
‫"رمز پناهگاه، همون رمز دروازست، ولی برعکسش."
‫"راستی! هیچ وقت ازت خوشم نیومد."
‫"ولی حس می‌کنم یه کم بگی نگی دوستیم."
‫"و برات احترام قائلم."
‫"می‌خوام یه چیزی بهت بگم که"
‫"شاید فقط تو درک کنی."
‫"از دنیا متنفر بودم و وقتی همه مردن، خوشحال شدم."
‫"ولی اشتباه می‌کردم. چون یه ‫نفر لیاقت نجات دادنو داشت."
‫"و این کار هم کردم."
‫"نجاتش دادم."
‫"بعد، ازش مواظبت کردم."
‫"مردهایی مثل من و تو برای این تو این دنیا هستن."
‫"ما یه وظیفه‌ای داریم."
‫"و خدا به داد اون دیوث‌هایی ‫برسه که سر راهمون سبز بشن."
‫"همه اسلحه و تجهیزاتمو میذارم برای تو."
‫"با استفاده از اونا..."
‫"از تِس محافظت کن."
‫همینجا بمون.
‫سولفور
‫دستتو ببینم.
‫الان یه باتری وانت درست کردم.
‫داره شارژ میشه.
‫- باشه. ‫- یه برادر دارم. الان تو وایومینگه.
‫تو دردسر افتاده. می‌خوام برم اونجا نجاتش بدم.
‫اون قبلا یه باترفلای بود.
‫حدسم اینه که جای چند تاشونو می‌دونه.
‫شاید اونا بتونن تو رو به اون آزمایشگاه برسونن.
‫خیلی‌خب.
‫گوش کن. در رابطه با تس.
‫اگه می‌خوای تو رو ببرم، باید چند تا شرط بذارم.
‫شرط اول... اصلا از تِس حرف نزن.
‫اصلا گذشته هر کی به خودش مربوطه.
‫شرط دو... از تفاوتت، به هیچ کس
‫هیچی نمیگی.
‫جای گازِ روی دستتو ببینن، میزنن به سیم آخر.
‫جابجا میکشنت.
‫شرط سوم: کاری که میگم، هر موقع که میگم، میگی چشم.
‫- متوجه شدی؟ ‫- بله.
‫تکرار کن.
‫هر چی تو بگی، همونه.
‫خیلی‌خب.
‫حالا چی؟
‫هر چی می‌تونیم برمیداریم.
‫لعنتی.
‫این یارو نابغه بوده.
‫چرا موزیک روشن بوده؟
‫اگه هر چند هفته یه بار تایمرو ریست نمی‌کرد،
‫این پلی لیست تو رادیو پخش میشد.
‫آهنگای دهه هشتاد.
‫چند تا قوطی کنسرو بردار.
‫ضربه‌خورده‌ها و بادکرده‌ها رو برندار.
‫- رفیق! ‫- نه.
‫یه دیوار پر از تفنگ هست.
‫پیراهن زنانه.
‫شارژر چندمنظوره
‫یه ساعت دیگه وقت می‌خواد.
‫آب گرم دارن!
‫دوش میگیرم.
‫بعدش هم تو دوش بگیر.
‫چون گندش در اومده.
‫لعنتی.
‫چقدر ناناز شدی.
‫خفه شو!
‫به به.
‫- اولین باره سوار ماشین میشی؟ ‫- انگار سفینه‌ست!
‫نه. یه شِوی S10 آشغاله.
‫ولی ما رو میرسونه، فکر کنم.
‫کمربند.
‫چقدر باحال.
‫میشه بذاری سر جاش؟
‫بذار سر جاش.
‫الی.
‫نه. وایسا.
‫بذار باشه. بذار باشه.
‫این خوبه. لیندا رانستده.
‫می‌دونی لیندا رانستد کیه؟
‫می‌دونی که نمی‌دونم اون کیه.
‫ای وای.
‫از هیچی، بهتره.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |