‫جاکارتای اندونزی - 24 سپتامبر 2003
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
« NimaAM تـرجمـه از نیـما »
‫ببخشید موقع ناهار مزاحم شدیم.
‫خواهش می‌کنم. داشت تموم میشد.
‫ببخشید آقا...
‫مرتکب جرم شدم؟
‫نه. به هیچ عنوان.
‫مطمئنین اشتباهی نشده؟
‫شما خانم راتنا هستین.
‫استاد قارچ‌شناسی
‫در دانشگاه اندونزی
‫اشتباه نشده.
‫خانم راتنا. میشه نمونه آماده‌شده رو بررسی کنید؟
‫می‌تونید ببینید...
‫بذارین خودشون نتیجه بگیرن.
‫بله. قارچِ اوپیوکوردیسِپه.
‫چرا این اسلایدو با کلورازول آماده کردین؟
‫چون برای نمونه‌هایی که از انسان میگیرن، .از اون استفاده میشه
‫کوردیسپ در بدن انسان از بین میره.
‫اگر حالتون بد شد،
‫لطفا سریع بیاین بیرون.
‫پایین پای چپشون.
‫این جای گاز انسانه؟
‫این اتفاق، کی افتاده؟
‫تقریبا سی ساعت پیش.
‫کجا؟
‫تو یک کارخونه آرد و غلات در غرب شهر.
‫شرایط ایده‌آل.
‫بعدش؟
‫خانمه یهو رفتارش خشونت‌آمیز میشه.
‫به چهار تا از همکاراش حمله ‫می‌کنه. سه تا رو گاز میگیره.
‫تو دستشویی حبسش می‌کنن تا پلیس برسه.
‫بعد به پلیس حمله می‌کنه. اونا هم به ضرب گلوله، میکشنش.
‫اونایی که گاز گرفته چی شدن؟
‫تحت نظارت قرار گرفتن.
‫چند ساعت بعد...
‫شرایط طوری پیش میره که مجبور میشن همه رو بکشن.
‫کی گازش گرفته بود؟
‫نمی‌دونیم.
‫پس اون شخص، هنوز اون بیرونه.
‫کارگرهای دیگه‌ای گم نشدن؟
‫چهارده نفر.
‫خانم راتا...
‫شما رو آوردیم تا با کمکتون، مانع همه‌گیری بشیم.
‫ما یه واکسن می‌خوایم.
‫یا یه دارو.
‫من تمام عمر روی این قارچها مطالعه کردم.
‫پس با دقت به این حرفم گوش کنید
‫دارو نداره.
‫واکسن نداره.
‫پس میگین چیکار کنیم؟
‫بمب.
‫یمیارون کنید.
‫این شهرو بمبارون کنید...
‫...با همه ساکنانش.
‫ببخشید.
‫میشه یکی منو برسونه خونه؟
‫می‌خوام پیش خانوادم باشم.
‫صبح به خیر.
‫- به نظر میاد آلوده باشم؟ ‫- دستتو نشون بده.
‫آره. هنوز بدتر نشده. نه؟
‫اگه وسط شهریم، چرا نمیریزین سرمون؟
‫- نگرانش نباش. ‫- باید باشم.
‫مارلین با یه بچه آلوده چیکار داشت؟
‫من آلوده نیستم.
‫بعد از این که گازم گرفتن پیدام کرد.
‫- اما با تیر نزدت. ‫- مشخصه که نه!
‫منو زندانی کرد و از افرادش ‫خواست هر روز آزمایش کنن
‫که ببینن دارم مریض میشم یا نه.
‫چجوری آزمایش می‌کردن؟
‫- باید بشاشم. ‫- چجوری آزمایش می‌کردن؟
‫مجبورم می‌کردن تا ده بشمرم و ‫دستمو بگیرم جلو و محکم نگه دارم.
‫ولی انگار بیشتر از این کف‌بر شده بودن
‫که به یه هیولای کوفتی تبدیل نشدم.
‫حالا میشه؟
‫باشه.
‫اون پشت. یه جا پیدا کن.
‫این هم ببر.
‫چند تا ورق ازش بکّن.
‫- چیز بدی هم اینجا هست؟ ‫- فقط خودت.
‫وای چه بامزه!
‫شکسته.
‫شاید مو برداشته. زود خوب میشه.
‫- تا صبح چیزیش نشد، جوئل. ‫- مهم نیست.
‫بالاخره سرش میاد.
‫خب؟ دیوار، هنوز نزدیکه.
‫برش گردونیم منطقه قرنطینه.
‫باتریو یه جور دیگه تهیه می‌کنیم.
‫این بهترین فرصته.
‫اگه برش گردونیم اونجا،
‫بالاخره دستشو میبینن،
‫اسکنش می‌کنن...
‫بعد هم میکشنش.
‫بقیه بمیرن به درک.
‫نمی‌خواد فکر این بچه باشی.
‫مگه قراره چه زندگی‌ای داشته باشه؟
‫گرسنه‌ای؟
‫می‌تونی از غذای ما بخوری.
‫ممنون. مارلین برام غذا گذاشته.
‫مرغه؟
‫آره.
‫مارلین گفت از قاچاقچی‌ها میخرن.
‫معلومه از شما نمیخریدن.
‫- هی هی! ‫- چرا...
‫چرا انقدر برای مارلین مهمی؟
‫دروغ نگو. وگرنه برت میگردونیم.
‫برم گردونین، به باتریتون نمیرسین.
‫حرفامونو شنیدی؟
‫پس حتما این هم شنیدی ‫که می‌خواد با گوله بکشتت.
‫می‌خوام عین یه آدم‌بزرگ باهات حرف بزنم.
‫باشه؟
‫جوئل و من، آدمای خوبی نیستیم.
‫این کارو برای خودمون می‌کنیم
‫چون ظاهرا تو یه قدری می‌ارزی.
‫ولی نمی‌دونیم چقدر،
‫مگه بدونیم چی هستی.
‫پس جواب سوالمو بده.
‫بهم گفت به هیچکی نگم،
‫و حالا دارم به اولین کسایی میگم که...
‫طرف غرب، یه مقر فایرفلای هست.
‫با دکتر.
‫- دارن رو یه درمان کار می‌کنن. ‫- هوم.
‫قبلا هم اینو شنیدم.
‫هر اتفاقی که برای من افتاده...
‫...کلید پیدا کردن واکسنه.
‫پس اینه؟
‫این حرفو یه میلیون بار شنیدیم.
‫واکسن. داروی معجزه‌کننده. ‫هیچ کدوم کار نمی‌کنه.
‫- هیچوقت. ‫- خفه‌شو، آشغال. من اینو نخواستم.
‫هم تو هم من.
‫آخرش خوب تموم نمیشه، تس.
‫باید برگردیم.
‫بذار تمومش کنیم.
‫مهم نیست اونی باشه یا ‫نباشه که فایرفلای‌ها میگن.
‫اگه اونا باور دارن که هست،
‫اونوقت...
‫به چیزی که می‌خوایم میرسیم.
‫اگه فقط یه تکون بخوره...
‫نکن.
‫باشه.
‫باشه؟
‫باشه.
‫میشه تفنگ داشته باشم؟
‫- امکان نداره. ‫- نه.
‫خیلی‌خب. خدایا. باید
‫ساندویچ بهشون پرت کنم.
‫امنه.
‫وای.
‫آره. تو نور روز، فرق می‌کنه. نه؟
‫بهتره حرکت کنیم.
‫عین یه ماهِ بگایی می‌مونه.
‫- این، جای بمبه؟ ‫- آره.
‫بیشتر شهرای بزرگ رو زدن.
‫باید یه‌جوری همه‌گیری رو متوقف می‌کردن.
‫اینجا کار کرد. خیلی جاها هم کار نکرد.
‫ساختمون مجلس اون طرفه.
‫مستقیم، تقریبا ده دقیقه راهه.
‫- خب؟ ‫- راه کوتاه یا راه بلند؟
‫یعنی، راه طولانی،
‫یا راه "به گای سگ میریم"؟
‫با همین اطلاعات محدود،
‫به راه طولانی رای میدم.
‫باید اول از هتل بررسی کنیم.
‫باشه.
‫پس کدوم گوری‌ان؟
‫وقتی نزدیک بشن، متوجه میشی.
‫دفعه‌ی قبل متوجه نشدم.
‫چجوری گازت گرفتن؟
‫فروشگاه قدیمی منطقه قرنطینه رو که دیدی؟
‫همونی که بستن و تخته‌کوبش کردن،
‫و هیچ کس نباید وارد اونجا بشه.
‫اونو میگی؟
‫حالا هر چی. یواشکی رفتم تو.
‫می‌خواستم ببینم چجوریه.
‫فکر نمی‌کردم چیزی اون تو باشه،
‫بعد یهو غافلگیرم کرد.
‫خیال کردم در رفتم. ولی...
‫پس فقط خودت بودی؟ تنها؟
‫آره.
‫چند سالته؟
‫چارده.
‫وای.
‫واقعا خایه داری، خواهر.
‫ممنون.
‫کسی که نمیاد دنبالت؟
‫مثلا مادر،
‫پدر...
‫دوست پسر؟
‫من یتیمم.
‫دوست پسر هم ندارم.
‫همه می‌گفتن شهر آزاد، دیوونه‌خونه‌ست.
‫می‌گفتن همه جا پر از دسته‌های آلوده‌هاست.
‫نه دقیقا.
‫مردم زیاد حرف میزنن.
‫پس، سوپر-آلوده‌هایی که ‫منفجر میشن و قارچ میپاشن، وجود ندارن؟
‫لعنتی. امیدوارم وجود نداشته باشن.
‫یا اونایی که سرشون قاچ خورده
‫و مثل خفاش، تو تاریکی میبینن؟
‫اون چی بود؟
‫بهتره ادامه بدیم.
‫شوخیتون گرفته؟
‫تا حالا این جور جاها اقامت کردین؟
‫اوه نه. یه کم از سطح ما خارجه.
‫- از کجا می‌دونی این چیه؟ ‫- می‌دونی که کتاب چیه؟
‫وایسا! باید بریم اون تو؟
‫آره. باید برسیم به پله‌های اون طرف.
‫من شنا بلد نیستم.
‫- گرفتی ما رو؟ ‫- فکر کردی تو منطقه‌ قرنطینه، استخر داریم؟
‫نه زبون‌دراز!
‫منظورم اینه.
‫نمی‌دونم از کجا باید می‌دونستم!
‫حالم به هم خورد.
‫اینجا رو!
‫دینگ دینگ.
‫بله آقا. بهترین سوئیتتون لطفا.
‫بله خانم. چمدوناتونو بیارم؟
‫- بله خانم. همین الان، خانم. ‫- بچه عجیبی هستی.
‫خودت بچه عجیبی هستی.
‫دهنتو!
‫خدای من.
‫معذرت.
‫- خوبی؟ ‫- آره. توپ تکونم نمیده.
‫لعنتی. گه توش.
‫بیخیال. اونقدرام بد نبود.
‫اگه راست میگی با زانوهای ‫ما ده طبقه رو برو بالا.
‫ببینم چه حسی پیدا می‌کنی.
‫کی این اتفاق افتاده؟
‫شاید اون باز بشه.
‫نه.
‫شاید بشه برم بالا،
‫از اون طرفش در بیام،
‫و از تو بازش کنم.
‫من از همه کوچیکترم.
‫راحت‌تر رد میشم.
‫ولی اگه بمیری، دست ما خالی می‌مونه. .پس همینجا بمون
‫کمکم می‌کنی؟
‫خوبی؟
‫آره. یه کم به هم ریخته‌ست،
‫چند دقیقه فرصت بده.
‫چاقوی خوبیه.
‫- از کجا یاد گرفتی؟ ‫- از سیرک.
‫اهل کجایی؟
‫تگزاس
‫- تِس چطور؟ ‫- دیترویت. تو میشیگان.
‫من مدرسه میرم. می‌دونم دیترویت کجاست.
‫خب، شما با هم...
‫بعدی!
‫- چی شد اومدی بوستون؟ ‫- بعدی!
‫دیگه راجع به خودم نپرس.
‫آلوده‌ها چقدر زنده می‌مونن؟
‫اوه. خیال می‌کردم مدرسه میری!
‫مدرسه‌اش تخمیه.
‫بعضیشون یک یا دو ماه زنده می‌مونن.
‫بعضی هم بعد از بیست سال هنوز هستن.
‫- شده یکیشونو بکشی؟ ‫- آره. خیلیاشونو کشتم.
‫سخت بود؟
‫چون که می‌دونی قبلا آدم بودن.
‫بعضی‌وقت‌ها.
‫اون مرده که دیشب کشتی چی؟
‫می‌تونی تفنگتو بذاری کنار، جوئل.
‫جالا چی؟
‫- چقدر زیاد. ‫- دفعه قبل که اینجا بودیم...
‫...هنوز تو ساختمونا بودن.
‫حتما تعداد کافی اومدن دنبال منطقه قرنطینه،
‫به امید یه سقف رفتن تو ساختمونا،
‫و این طوری، هر سال، بخشای ‫بیشتری از شهرو به تصرف در میارن.
‫به هم متصلن.
‫بیش از اون که بدونی.
‫قارچ، زیر زمین هم رشد می‌کنه.
‫با رشته‌های بلندی که مثلا سیم می‌مونن.
‫بعضی از رشته‌ها، دو کیلومتر میشن.
‫اگه یه جایی روی کوردیسپ پا بذاری،
‫یه جای دیگه، ده تا آلوده رو بیدار می‌کنی.
‫اونوقت میفهمن کجایی. اونوقت میان سراغت!
‫در برابر تیکه تیکه شدن، ایمن نیستی.
‫میفهمی؟
‫این مهمه.
‫من می‌خوام زنده نگهت دارم.
‫پس از اون طرف نمیریم.
‫نه.
‫پس چیکار کنیم؟
‫راه کوتاه؟
‫موزه.
‫دارین منو دست میندازین.
‫از طبقه آخر، راه هست.
‫پس مشکلی نیست.
‫- همیشه از اونجا میرفتیم. ‫- باشه.
‫- ببین. مشکلی نبود. ‫- عالی.
‫خشک خشکه.
‫شاید معنیش اینه که بالاخره همه اون تو، مردن.
‫ای بابا.
‫مارلین از این هم برات گذاشته؟
‫- یا فقط ساندویچ گذاشته؟ ‫- از اون هم هست.
‫خیلی‌خب. چند تا شرط دیگه.
‫آروم آروم حرکت می‌کنیم.
‫اگه چیزی جلومون سبز شد، برو پشت ما
‫و همونجا بمون. خب؟
‫باشه.
‫یه دست اضافه دارم.
‫بهت تبریک میگم.
‫آره... دخلش اومده.
‫بالاخره یه کم شانس آوردیم.
‫گمونم از اول بهتر بود از همین راه بیایم.
‫لعنتی!
‫چی این کارو کرده؟
‫شاید...
‫شاید اون بیرون بهش حمله شده...
‫بعد، از در اومده تو.
‫در باز بود. شاید کار این بوده.
‫- من هیچی نمیشنوم. ‫- باید صدای کیو بشنوی؟
‫صدای کیو بشنوی؟
‫- میگی کار یه آلوده بوده؟ ‫- هیش.
‫چون یکی از اونا به من حمله کرد. این جوری نبود.
‫خیلی‌خب. از اینجا به بعد،
‫ساکت میشیم.
‫بی‌سر و صدا نه. ساکت.
‫- چی؟ ‫- سوال نپرس. فقط انجام بده.
‫نمیبینن. ولی میشنون.
‫فرار کنین!
‫آخ!
‫بدو. بدو.
‫- خوبی؟ ‫- پام پیچ خورد. ولی آره.
‫حالت خوبه؟
‫تو شلوارم نریدم. پس...
‫شوخیت گرفته؟
‫البته، باز خوبه برای شما اتفاق نیوفتاد.
‫هی...
‫زود باشین گورمونو گم کنیم.
‫- اینو بپیچ دور دستت. ‫- ممنون.
‫- اونجا؟ ‫- آره. می‌دونم. ترسناک به نظر میاد.
‫اون ترسناک بود. این، چوبه.
‫همونجا وایسا. یه کم فرصت بده.
‫حتما تو ادامه راه، باز هم هستن.
‫همون موقع باهاشون برخورد می‌کنیم.
‫خودم می‌تونم. خودم می‌تونم.
‫اون بچه چی؟
‫می‌خوام بگم، گاز اول بیمارش نکرده،
‫- ولی دومی چی؟ ‫- میشه یه کم خوشبین باشی؟
‫می‌تونی؟
‫میشه برای یه بار هم شده، فکر کنی ما پیروز میشیم؟
‫فقط برو. برو مواظب اون باش.
‫همون چیزیه که می‌خواستی؟
‫تا ببینیم.
‫ولی این ویو، حرف نداره!
‫زود باشین. بریم برسیم تا تاریک نشده.
‫پس کدوم گوری‌ان؟
‫سر جاتون وایسین.
‫جوئل؟
‫- معلومه اینجا چه خبره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫رفتن تو.
‫- بیا. ‫- تس.
‫بیا ببینم.
‫تس!
‫لعنتی.
‫یا مسیح.
‫خیلی‌خب.
‫خب اینجا باید یه بیسیم
‫یا هر کوفت دیگه‌ای باشه. نه؟
‫اونا رو کی کشته؟ فِدرا؟
‫نه.
‫یکیشون گاز گرفته شده.
‫اونایی که سالم بودن، با ‫مریض‌ها جنگیدن. همه باختن.
‫تس؟ چیکار می‌کنی؟
‫مارلین گفت می‌خواد تو رو ببره کجا؟
‫- الی! ‫- نمی‌دونم. فقط می‌گفت غرب.
‫فقط غرب. لعنتی. باشه.
‫باید یکیشون یه نقشه باهاش داشته باشه. نه؟
‫- جوئل. می‌تونی کمکم کنی؟ ‫- نه.
‫تس... تموم شد.
‫- برمیگردیم خونه. ‫- اون لعنتی، خونه من نیست.
‫من می‌مونم.
‫بالاخره شانسمون باید یه جایی میخشکید.
‫لعنتی.
‫اون بیماره.
‫نشونم بده.
‫جوئل.
‫وای! نه؟
‫پانسمانتو باز کن.
‫ببین.
‫جوئل؟
‫این حقیقت دراه.
‫جوئل. این دختر حقیقت داره.
‫- می‌خوام ببریش پیش بیل و فرانک. ‫- نه.
‫اونا ازت تحویل میگیرن.
‫- نه. ‫- ادامش با اونا.
‫نه، نه، نه. نمی‌تونم. نمیشه.
‫- قبولش نمی‌کنن. ‫- قبول می‌کنن.
‫چون تو راضیشون می‌کنی.
‫آره. تو راضیشون می‌کنی.
‫من هیچ وقت ازت چیزی نخواستم،
‫- نخواستم حس منو داشته باشی. ‫- نه.
‫نخواستم... خفه‌خون بگیر.
‫من وقت زیادی ندارم.
‫این فرصت توئه جوئل.
‫این دختر رو ببرش...
‫صحیح و سالم...
‫همه چیو درست کن.
‫همه گندکاری‌هامون.
‫خواهش می‌کنم بگو باشه جوئل.
‫لعنتی!
‫- چندتا؟ ‫- همشون.
‫حدودا یه دقیقه دیگه میرسن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- مطمئن میشم که نمی‌تونن تعقیبتون کنن.
‫جوئل...
‫اونیو که می‌تونی نجات بده.
‫نه!
‫اونو تنها نمیذاریم!
‫ولم کن، دیوث!
‫من با تو نمیام!
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |