‫آنچه گذشت...
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫آنکویی. آنکویی.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه! ‫- آنکویی. آنکویی.
‫بهم دست نزنید، دست نزنید!
‫- نزنید، نزنید! نه، دست نزنید! ‫- آنکویی. آنکویی.
‫بهم دست نزنید، دست نزنید!
‫آهای، آهای! حالت خوبه؟
‫- تو هم دیدیشون؟ ‫- چی رو می‌گی؟ کی رو می‌گی؟
‫اون روز صدایی از رادیو شنیدیم.
‫طرف اسمم رو می‌دونست. ‫ می‌دونست زنم توی زیرزمین خودمون...
‫- داشت چی کار می‌کرد. ‫- جیم...
‫به نظرم عده‌ای ما رو تحت نظر دارن.
‫باید دست به دست همدیگه بدیم.
‫من باید برم جیم.
‫- داشتی می‌رفتی مرکز ترک اعتیاد، ‫- [مرکز ترک اعتیاد «لاوندر پام»]
‫ولی از اینجا سر در آوردی.
‫ از اینجا چیزی برداشتی؟
‫ فقط کمی مرفین برداشتم...
‫ماریل.
‫باشه، قبوله. ‫هر گهی دلت می‌خواد بخور!
‫دارن میان.
‫باید تا آهنگش قطع نشده، از اینجا بری.
‫خون من و تو...
‫«...دیگه یکی شده.»
‫مشتی کرم زیر پوستم می‌خزن.
‫ضمنا الان انگار... چیزی دنبالم افتاده.
‫نباید بذاریم تازه‌واردان...
‫همین غذای اندکمون رو بدزدن!
‫باید برن.
‫دیل، آروم باش!
‫- ولم کن! ‫- نه!
‫کمک!
‫بوید، کنی! بیاین کمکم کنین!
‫- نفسم بالا نمیاد! ‫- دوباره تلاش کن.
‫کریستی، حالش چطوره؟
‫می‌خوام فشار رو بردارم. آماده‌ای؟
‫- نمی‌شه که خون من رو وارد بدنش کنی. ‫- بوید...
‫اون موجوداتی که توی بدنم هست، ‫وارد بدن اون هم می‌شن!
‫بوید! بوید!
‫فکری به سرم زد!
‫خون من و تو دیگه یکی شده حروم‌زاده.
‫نزدیک بود دیگه پیشم نباشه!
‫ولی الان که هست، خب؟
‫می‌شه برام کاری بکنی؟
‫آره. بگو.
‫احیانا اینجا تست بارداری دارین؟
‫مطمئنی؟
‫با توجه به شرایط، ‫تقریبا کاملا مطمئنم.
‫هنوز به الیس چیزی نگفتی؟
‫اِم، نه، نه، هـ... ‫هنوز نگفتم، اِم...
‫خودم می‌دونم شرایط چندان آرمانی نیست،
‫ولی چندین هزار ساله ‫که زنان دارن زایمان می‌کنن.
‫درسته.
‫تازه...
‫همه‌شون...
‫دانشجوی پزشکی سال سوم نداشتن ‫که کمکشون کنه.
‫ببین، با الیس صحبت کن، ‫می‌تونیم سه‌تایی...
‫نمی‌تونم. نمی...
‫نمی‌خوام هنوز چیزی بهش بگم.
‫سلام، آفتاب داره طلوع می‌کنه.
‫باشه. ‫الان میایم.
‫فاطمه، جریان چیه؟
‫- فاطمه... ‫- بهتره بریم.
‫شرمنده. باید بریم.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@
‫ای خدا.
‫واقعا موفق شدی.
‫یکیشون رو کشتی.
‫جسدش رو چیکار کنیم؟
‫بهتره بسوزونیمش.
‫نه.
‫می‌بریمش تو.
‫بگو شوخی می‌کنی.
‫نه، درست می‌گه. الان...
‫الان فرصت بررسیشون رو پیدا کردیم.
‫می‌تونیم بررسیشون کنیم، ‫بدنشون رو بشکافیم...
‫و ببینیم توی بدنشون چه شکلیه.
‫ما که حتی نمی‌دونیم ‫لمس کردنش بی‌خطره یا نه!
‫شما می‌گین می‌خواین عملش کنین!
‫بچه‌ها...
‫کریستی.
‫تصمیمش با خودته.
‫ببریمش تو.
‫من ملافه میارم.
‫می‌تونیم بکشیمش.
‫مرسی.
‫من چندتا چوب میارم.
‫الیس. باید برگردی خانه اجتماعات.
‫نه، می‌خوام بمونم.
‫باشه، ولی اگه بمونی، ‫چند ده نفر میان اینجا...
‫که حالت رو بپرسن، ‫اما نباید کسی خبردار بشه.
‫حداقل باید قبل از اعلام خبرش، ‫نگاهی به داخل بدنش بندازیم.
‫ببین، اِم، کریستی، ‫اشکالی نداره ما برگردیم؟
‫خب، نه، ولی نباید به خودت سخت بگیری.
‫اگه تنفست به مشکل خورد،
‫سریع برمی‌گردی پیش خودم، خب؟
‫نذار بانداژت کثیف یا خیس بشه، ‫خودم بعدا معاینه‌ات می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- ردیفه؟
‫- بریم. ‫- ردیفه.
‫الجین.
‫جونم؟
‫چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫چیزیم نیست.
‫مواظب باش.
‫باشه. همیشه مواظبم.
‫بریم.
‫بچه‌ها.
‫خیلی‌خب، می‌شه لطـ... ‫می‌شه لطفا دست برداریم...
‫و یه لحظه صحبت کنیم؟
‫کنی، چه صحبتی مونده؟
‫می‌خوای موجود خبیثی رو ‫تعمدا وارد خونه‌ات کنی.
‫اصلا می‌فهمی؟
‫می‌فهمم. این رو هم می‌فهمم...
‫که شاید دیگه چنین فرصتی گیرمون نیاد.
‫خب، حرف دیگه‌ای نداری؟
‫ردیفه؟
‫خیلی‌خب. ‫بریم.
‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت هفتم: در لانه شیر»
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫حال الیس خوب می‌شه؟
‫منِ بدبخت از کجا بدونم؟
‫شب تا صبح داشتم غذا نمک‌سود می‌کردم.
‫هوم. می‌خواین چیکارم کنین؟
‫تو جعبه حبسم می‌کنین؟
‫اگه ساکن شهر بودم، ‫چنین کاری می‌کردن، مگه نه؟
‫واقعا ما هم اون شکلی شدیم؟
‫بابت بلایی که سر الیس اومد شرمنده‌ام، ‫واقعا شرمنده‌ام. پسر...
‫پسر خیلی خوبیه.
‫ولی حرفم راجع به اتوبوس‌سواران درست بود!
‫تعداد ساکنان اینجا خیلی زیاد شده!
‫خودم دیروز دیدم چقدر غذا آورده بودین.
‫قراره با تصمیمات دشواری مواجه بشیم،
‫ولی ظاهرا هیچ‌کس حاضر به گرفتنشون نیست.
‫من اگه جات بودم، ‫این‌قدر به بقیه نمی‌گفتم...
‫تصمیمات دشوار بگیرن.
‫کسی وارد یا خارج نمی‌شه.
‫رو چشمم.
‫- خب، حالا چی می‌شه؟ ‫- ببینیم حال الیس چطوره.
‫خب، بعدش چی می‌شه؟
‫تو که واقعا انتظار نداری ‫با کسی که سعی کرد...
‫ما رو بکشه، زیر یه سقف بمونیم؟
‫می‌خواست نیمه‌شب بیرونمون کنه!
‫آمادگی بیرون کردنمون رو داشت ‫و بعدش باید...
‫آره، خودم شنیدم چی شده.
‫من هم دارم ازت می‌پرسم ‫می‌خوای چیکار کنی.
‫- ببین... ‫- دانا!
‫همین الان ونمون رو پارک کردن. ‫الیس و فاطمه برگشتن.
‫ببین.
‫بهت قول می‌دم اینجا در امانین...
‫و قراره مشکل رو حل کنیم.
‫تو هم از خودمونی.
‫با این که اون کله‌خر هم ساکن اینجاست،
‫ما هوای همدیگه رو داریم.
‫خیلی‌خب! همگی گوش کنین!
‫برین کنار! ‫دورش رو خالی کنین! خیلی‌خب.
‫وای، پشم‌هام.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫دستت رو بنداز رو شونه‌ام.
‫خیلی‌خب. هوات رو داریم. ‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب، داریم می‌ریم. ‫آروم بریم.
‫به نظرم بهتره برگردونیمشون.
‫نه.
‫ولی آماده شدن.
‫آماده نشدن.
‫عه، اصلا با سرآشپز ارشد بحث نکن.
‫داری فوت کوزه‌گریت رو ‫بهش یاد می‌دی، مگه نه؟
‫می‌خوام امروز برم پیش ویکتور.
‫آها، خب، گمون نکنم فکر خوبی باشه رفیق.
‫واسه چی؟
‫من می‌تونم ببرمت.
‫خودم هم می‌خواستم برم اونجا.
‫قرار نیست کسی به خانه اجتماعات بره.
‫ببین جیم، به نظرم اشکالی نداره برن.
‫خیلی‌خب. اِم، می‌شه یه دقیقه ‫بیرون صحبت کنیم؟
‫چندتا پنکیک برام نگه دار، خب؟
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم چت شده...
‫جانم؟
‫ما باید گروهی عمل کنیم.
‫خلاصه وقتی من می‌گم ‫کسی نمی‌ره خانه اجتماعات...
‫و تو درجا خلاف حرفم رو می‌زنی، ‫کار گروهیمون خدشه‌دار می‌شه.
‫خیلی‌خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای تو زیرزمین حبسشون کنی؟
‫خودت پریروز ایتان رو برده بودی...
‫قاصد جونش رو بازخواست کنه.
‫اون دفعه فرق داشت.
‫نه‌خیر، خودم و خودت قبول کرده بودیم...
‫نمی‌شه تا راه‌حل بازگشت به خونه رو ‫پیدا کنیم، حبسشون کرد.
‫می‌خوای یواشکی برن بیرون؟
‫آخه در اون‌صورت، همین‌طور می‌شه.
‫این‌طوری می‌دونیم دارن کجا می‌رن...
‫و می‌دونیم پیش همدیگه‌ان.
‫آخه نمی‌خوام پسر نه ساله‌مون ‫با عجیب‌الخلقه...
‫کوته‌فکری که تو ظرف غذاش تفنگ داره...
‫و همه‌جا همراهشه، بگرده.
‫وایستا، وایستا، وایستا. نه‌خیر.
‫همون عجیب‌الخلقه کوته‌فکر جون دخترت...
‫و جون من رو نجات داده.
‫شاید هم خودشون می‌خوان ‫چنین خیالی بکنی.
‫من صدای کسی رو از رادیوئه شنیده بودم.
‫چرا برات مهم نیست؟
‫آخه به نظرم اشتباه می‌کنی.
‫می‌دونم می‌خوای همه‌چی منطقی باشه.
‫می‌دونم می‌خوای توضیحی منطقی داشته باشه،
‫ولی اگه خودت وارد اون تونل‌ها شده بودی،
‫اگه مشاهدات من رو دیده بودی...
‫شاید هم خودشون می‌خواستن ‫چنین مشاهداتی بکنی.
‫وای خدا.
‫خیلی‌خب.
‫هوم.
‫چطوری چنین کاری کردن؟
‫اون‌هایی که می‌گی ‫هیولاهای شب‌زی رو...
‫چطوری ساختن؟
‫آخه من اون موجودات رو از نزدیک دیدم جیم.
‫خودم دیدمشون.
‫خیلی مطمئنی راه‌حل این همه مشکل دشوار...
‫صدای کسیه که پشنت رادیو شنیدی.
‫اصلا تا حالا از خودت پرسیدی ‫صدای آدم واقعی بوده یا نه؟
‫معلومه که صدای آدم بود.
‫خیال می‌کنی صدای چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫ندونستن هم خیلی وحشتناکه.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫فعلا برمی‌گردم تو خونه...
‫و با بچه‌هام پنکیک درست می‌کنم.
‫تو هم اگه بخوای بیای، ‫قدمت روی چشمه.
‫خیلی‌خب.
‫ردیف شد؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، باید چیکار کنیم؟
‫چی لازم داری؟ ‫چی لازم داری؟
‫ظاهرا نوعی قفسه سینه داره،
‫پس احتمالا اره لازم داریم.
‫خیلی‌خب، اِم، تو انبار ابزار...
‫کنار بار چندتا اره هست.
‫ایشه. دستکش هم بدک نیست.
‫خیلی‌خب. ببین کنی، به نظرت مامانت...
‫چیز به درد بخوری تو انبارش نداره؟
‫کنی؟
‫یه سری کرم یا موجودات ریزی...
‫داشتن زیر پوستت می‌خزیدن،
‫بعدش همون‌ها رو تو بدن این جانور ریختی ‫و الان مرده.
‫خب؟
‫خب، کرم‌ها چی شدن؟
‫ها؟ ‫اون‌ها هم مرده‌ان؟
‫- منظورت چـ... ‫- ببخشید.
‫ماری! آروم باش!
‫آروم باش ماری.
‫وای عزیز دلم. آروم باش.
‫آروم باش عزیز دلم. بیا بغلم. آروم باش.
‫- عذر می‌خوام. ‫- اشکالی نداره.
‫حالش خوبه؟
‫اثرات جانبی ترک اعتیاده.
‫اِم، کاری از دست ما...
‫دستکش و ابزار برش استخون لازم دارم.
‫نمی‌خوام این جانور بیش از حد لزوم...
‫این پایین بمونه،
‫پس بیاین زود تمومش کنیم، خب؟
‫خواهش می‌کنم.
‫بیا، بیا بریم.
‫بیا لباست رو تمیز کنیم، خب؟
‫اِم... من می‌رم دم انبار.
‫سلام.
‫شرمنده‌ام که از کنارت رد شد. ‫داشتم سربه‌سرت می‌ذاشتم.
‫اشکالی نداره.
‫خیلی خوب هدایتش می‌کردی.
‫قرار بود هدیه تولد برادرزاده‌ام باشه.
‫گفتم بی‌جهت خرج نکرده باشم.
‫ببین، اصـ...
‫اصلا بابت کمک چند روز پیشت...
‫تو زیرزمین ازت تشکر نکردم.
‫خب، قابلت رو نداشت.
‫البته حالا که معلوم شد ‫همسرت اصلا اون زیر نبود،
‫انگار دو نفر رو...
‫بی‌جهت به کشتن دادی.
‫بیانش حس خوبی بهت داد؟
‫رفیق، به زن به چاک دیگه، خب؟
‫تشکرت رو کردی. ‫قابلت رو نداشت.
‫دیگه چی از جونم می‌خوای؟
‫به نظرت پهباده چقدر وزن تحمل می‌کنه؟
‫چی؟ چطور مگه؟
‫بیا باهام قدم بزن. ‫می‌خوام چیزی رو نشونت بدم.
‫کجا بریم؟
‫سر جاده است، دم شهره.
‫آها، می‌خوای کمکت کنم ‫سگت رو پیدا کنی، مگه نه؟
‫چی؟
‫عین منحرف‌های آشغال ‫دم پارک‌های کودکان...
‫حرف می‌زنی.
‫تو چه مرگته؟
‫فقط بذار تو حال خودم باشم، خب؟
‫اگه بهت بگم شاید بتونی ‫با اون پهباد...
‫قبل از تولد برادرزاده‌ات ‫برگردی خونه چی؟
‫باز هم جابه‌جا شدن؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم تو رو ببینم.
‫برو پی کارت.
‫واسه چی این‌قدر باهام بدجنسی؟
‫مگه دوست نبودیم؟
‫دوست هستیم.
‫انگار نیستیم.
‫دارم سعی می‌کنم ازت محافظت کنم.
‫آخه...
‫اگه از من فاصله بگیری، ‫بیشتر در امانی.
‫واسه چی؟
‫اینجا بلاهای وحشتناکی سر دوستانم میاد.
‫خب، اگه نتونیم دوست باشیم، ‫دوستیمون به چه دردی می‌خوره؟
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫نارنجیه خشک بود.
‫چی؟
‫ماژیک‌هایی که بهم دادی رو می‌گم.
‫نارنجیه خشک بود. ‫هدیه بدی بود.
‫ببخشید.
‫باید کلی اندازه‌گیری کنم.
‫گمون کنم اگه بخوای، ‫بتونی کمکم کنی.
‫باید بری بیرون.
‫منتظر می‌مونن.
‫برو دیگه.
‫درست شد.
‫من چیزیم نمی‌شه.
‫به لرزه افتادی. ‫بیا.
‫برو کارت رو بکن.
‫سعی کن کمی آب بخوری، خب؟
‫باشه.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- اوهوم.
‫حالش خوبه؟
‫خیلی خوب نیست. ‫داره سعی می‌کنه بخوابه.
‫خیلی‌خب.
‫بذار کمکت کنم.
‫اِم...
‫می‌دونی حالش خوب می‌شه دیگه؟ ‫آخه تو رو داره.
‫اِم، زمان آشناییمون ‫یه سال از ترکش گذشته بود.
‫خیلی زحمت کشیده بود، ‫مایه افتخارش بود.
‫ولی بعدش من ناپدید شدم.
‫ببین.
‫ببین، ببین چی می‌گم.
‫تقصیر تو نیست.
‫این‌قدر درگیر اون جانور آشغال شده بودم...
‫که اصلا نفهمیدم ترک اعتیاد اذیتش می‌کنه!
‫- اِم... ‫- نه. کنی درست می‌گه.
‫روحمون هم خبر نداره ‫با شکافتن اون جانور چی می‌شه.
‫خودم می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫ترسیدی؟
‫آره.
‫آره. من هم ترسیدم.
‫خیلی‌خب.
‫کیه؟
‫خودت که می‌دونی اینجا باره دیگه، مگه نه؟ ‫نمی‌خواد در بزنی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خب، چه به موقع اومدی.
‫گمون کنم یاد گرفتم الکلی تولید کنم...
‫که مزه اسید معده نده.
‫باید سرم رو با کاری ‫غیروحشتناک گرم می‌کردم.
‫ببین، بیا، می‌شه کمکم کنی؟
‫نه، راستش باید ازت سوالی بپرسم.
‫چند روز پیش که تو جنگل پیدام کردی،
‫داشتم رو زمین می‌غلتیدم ‫و جیغ می‌کشیدم،
‫ولی انگار تعجب نکرده بودی.
‫چرا؟
‫وقتی سرم داد نمی‌زنی، ‫خیلی بیشتر باهات حال می‌کنم.
‫وای، اذیت نکن جید. فقط...
‫فقط لطفا جواب سوالم رو بده.
‫شوهرت قبلا یه بار من رو ‫تو همون حال پیدا کرده بود.
‫تا حالا بهت نگفته بود؟
‫نه، نه.
‫خب، راستش رو بخوای، ‫خودم هم باهاش...
‫چندان صادق نبودم.
‫اگه درست یادم باشه، ‫بلند شدم،
‫بهش گفتم بزنه به چاک و بعدش فرار کردم.
‫چی شده بود؟
‫سرباز جنگ داخلی عصبانی‌ای ‫بهم حمله کرده بود.
‫چی؟
‫در همین حد تعریف می‌کنم.
‫اگه می‌خوای بیشتر بگم، ‫باید کمکم کنی.
‫ضمنا، حق نداری سرم داد بزنی.
‫درخواست کمک کردین، ‫واقعا یکی جواب داد،
‫ولی هیچ‌کس کاری نمی‌کنه؟
‫درسته.
‫خب، به نظرت می‌خوان ذهنمون رو آشفته کنن...
‫که چی بشه؟ ‫ببینن چیکار می‌کنیم؟
‫مدت خیلی زیادیه ‫که چنین آزمایشاتی ترتیب می‌ن.
‫وقتی آدم بعد از افشای آزمایشاتشون ‫ازشون خبردار می‌شه،
‫کم‌کم با خودش می‌گه...
‫یعنی هنوز چه آزمایشاتی رو ‫سری نگه داشتن.
‫پشم‌هام.
‫خودت و خانواده‌ات همین‌جا...
‫آره.
‫پشم‌هام.
‫بیا.
‫آنتنش اصل کاریه.
‫باید سیگنالمون رو از بالای ‫نوک درختان پخش کنیم.
‫واسه همین دفعه پیش ‫رو سقف علمش کرده بودیم.
‫آره، اگه بتونیم کمی از اجزاش بکاهیم...
‫و وزنش رو کاهش بدیم، ‫می‌شه با این پهباد بردش بالای...
‫آره، آره، آره. ‫فهمیدم.
‫می‌تونین آنتن رو تو هر ارتفاعی قرار بدین. ‫خیلی‌خب.
‫این رادیو بدجوری داغون شده.
‫رادیوش مشکلی نیست بابا.
‫خودم رادیوئه رو تعمیر می‌کنم.
‫مطمئنی؟
‫عجب. به نظرت دیوانه شدم.
‫به نظرم دیوانه نشدی.
‫حتی با احتساب مشاهداتم تا الان،
‫اولین باره که حرف منطقی ‫از زبون کسی شنیدم.
‫فقط می‌خوام بدونم ‫واسه چی سوالی به این تابلویی رو...
‫از خودت نپرسیدی؟
‫چه سوالی رو می‌گی؟
‫خب، به نظرت این شهر آزمایش وسیعیه، مگه نه؟
‫ولی اصلا به ذهنت خطور نکرد ‫که ممکنه بعضی از ساکنان اینجا...
‫از انجامش خبر داشته باشن؟
‫بالاخره باید داشته باشن دیگه.
‫وگرنه چطوری می‌خوان ‫آزمایش رو باب میلشون پیش ببرن؟
‫یا خدا. با چاقو زدت؟
‫آره، این اواخر اوضاع پرتنشی رو ‫پشت سر گذاشتیم.
‫ولی حال جفتتون خوبه دیگه؟
‫- خوبیم. ‫- آره.
‫واقعا می‌گم، خوبیم.
‫خیلی‌خب.
‫خب. من هم برم که استراحت کنی.
‫آهای... بیا بغلم.
‫هوم...
‫دلم براتون تنگ شده بود.
‫ما هم دلتنگت بودیم.
‫هر موقع بیای قدمت روی چشممونه.
‫خبر داری دیگه؟
‫آره. خبر دارم.
‫قدم شما هم توی منزل خانم لو ‫روی چشم ماست.
‫پس حتما مزاحم می‌شیم.
‫وای! معذرت می‌خوام.
‫وای!
‫به این زودی باید بری؟
‫عه، آره. باید مطمئن بشم داداشم...
‫مشغول ساختن سفینه فضایی با ویکتور نیست.
‫پس زود برو پیشش.
‫خداحافظ.
‫گفتم شاید گرسنه باشین.
‫مگه کمبود مواد غذایی نداشتیم؟
‫فعلا در مراحل ابتدایی...
‫کمبود ناچیز و موقتی غذا هستیم.
‫ولی باید دوباره جون بگیری.
‫دانا، من که گفتم حالم خوبه.
‫واقعا خوبم.
‫اصلا نباید چنین اتفاقی میفتاد.
‫تقصیر منه که اینجا نبودم.
‫معذرت می‌خوام.
‫خب، پس من دیگه خیلی خوشحالم...
‫که بابت چاقو خوردن من ‫و از کوره در رفتن...
‫آدم بالغ دیگه‌ای، ‫اومدی ازم عذرخواهی می‌کنی.
‫خودت منظورم رو فهمیدی باهوش خان.
‫کارت خوب بود.
‫که تا درمانگاه بردیش.
‫خیلی کارت خوب بود.
‫سلام جولی.
‫عه، سلام.
‫بهتر نیست توی دیدارهامون تنوع به خرج بدیم؟
‫یعنی انقدر... روی ایوان ملاقات نکنیم.
‫آها.
‫راست می‌گی. عه...
‫حالت چطوره؟
‫گفته بودی اگه خواستم با کسی حرف بزنم...
‫آره، آره، آره. در خدمتم.
‫عه...
‫بریم کمی قدم بزنیم؟
‫باشه.
‫فقط همین‌ها رو پیدا کردم.
‫خوبه.
‫آره، خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫من چه کمکی بکنم؟
‫اگه غش کردم من رو بگیر.
‫شرمنده، شوخی جالبی نبود.
‫باید پیرهنش رو باز کنم.
‫خیلی‌خب.
‫من هم...
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوام روی سینه‌اش شکافی ایجاد کنم، خب؟
‫برو بریم.
‫پشم‌هام!
‫کـ... کاملا طبیعیه.
‫گمون کنم به یکی از اعصابش برخورد کرد.
‫نه، نه، نه. بسه، بسه، بسه.
‫- طبیعیه... ‫- نه، وایستا، وایستا. می‌گم وایستا.
‫- خجالت بکش دیگه کنی! ‫- بسه! متوجهین؟
‫این کارمون درست نیست!
‫باید جنازه‌اش رو آتیش بزنیم!
‫ولی این کارمون درست نیست!
‫- شما دیگه پاک خل شدین! ‫- آهای! ای خدا!
‫آهای، آهای!
‫خودم دارمش. باهاش حرف می‌زنم.
‫کنی.
‫کنی!
‫وایستا کنی.
‫مگه کری؟
‫واقعا الان می‌خوای کنار بکشی؟
‫اصلا کارمون درست نبود ‫که اون هیولا رو داخل بردیم.
‫آخه مرده. چه صدمه‌ای بهمون می‌زنه؟
‫من بابت اون هیولا نگران نیستم کریستی!
‫نگران موجودی هستم که باعث مرگش شد.
‫کریستی، وقتی بوید برگشت ‫موجودی همراهش بود.
‫کرم‌هایی زیر پوستش می‌خزیدن!
‫کرم‌ها رو وارد بدن ترسناک‌ترین هیولایی...
‫که به عمرم دیدم، وارد کرد.
‫الان هم اون هیولا مرده.
‫آخه برای همین باید...
‫ببین، موجودی که بوید همراهش آورد،
‫مقابل هیولاها مثل سم عمل کرد.
‫الان هم توی خون اون هیولاست!
‫اگه استخراجش کنیم و ازش استفاده کنیم،
‫شاید بالأخره بتونیم از خودمون دفاع کنیم!
‫شاید هم به محض باز کردن بدنش...
‫همون موجود تو رو هم بکشه!
‫متوجه این خطر نیستی؟
‫باشه. حاضرم این خطر رو به جون بخرم.
‫ببین کنی، کل هدف من اینه که ‫مشکلات بقیه رو حل کنم.
‫این هم فرصتیه که بالأخره بتونم...
‫ضمنا آره، من هم می‌ترسم. ‫اصلا وحشت کردم.
‫برای همینه که می‌خوام کنارم باشی!
‫چون اگه تو نباشی که...
‫قرار بود کنار هم باشیم، یادت رفته؟
‫خودم و خودت.
‫نه.
‫نه، قرارمون این نیست.
‫دیگه نیست.
‫نکنه شوخیت گرفته؟
‫نه ببین. حرفم اینه که...
‫ببین، اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫خوشحالم که پیشت برگشته.
‫جدا خوشحالم. ولی...
‫کریستی، من دوستت دارم.
‫فقط هم دلم می‌خواد ‫که ببینم خوشبختی. ولی...
‫نمی‌تونم برگردم اون داخل،
‫ببینم کاری می‌کنی که ممکنه...
‫به قیمت جونت تموم بشه.
‫واقعا... از پس من بر نمیاد.
‫طاقتش رو ندارم.
‫معذرت می‌خوام.
‫کریستی!
‫کریستی.
‫[موتورخانه]
‫کریستی.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه!
‫کریستی! کریستی!
‫حالت بهتره؟
‫کجاست؟
‫چی؟
‫جنازه رو می‌گم. جنازه‌اش کدوم...
‫بدو.
‫نمیـ...
‫ماریل، گفتم بدو!
‫سلام دانا.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫گیاه‌هام مدام پژمرده می‌شن.
‫انگار که توی خاک مسموم رشد کردن.
‫بوید فقط دلش می‌خواد که...
‫من باردارم.
‫وای، قربونت برم!
‫وای...
‫کاش بودم و می‌دیدم الیس ‫چه واکنشی نسبت به...
‫خبر پدر شدنش نشون داد.
‫هنوز بهش حرفی نزدم.
‫نکنه باباش نیست...
‫نه، مسلما که خودشه. اِم...
‫آخه دانا، بهم گفته بودن من نازا هستم.
‫اینکه الان باردار شدم، ‫از لحاظ پزشکی غیرممکنه.
‫الان هم فقط از خودم می‌پرسم...
‫نکنه این شهر می‌خواد شکنجه‌ام کنه؟
‫یا مسخره‌ام کنه؟
‫مثل هیولاهایی که شب‌ها بیرون میان.
‫مثل خنده‌های همیشگیشون.
‫نکنه باردار شدن من هم...
‫به چی می‌خندی؟
‫من رو باش که فکر می‌کردم ‫خودم به ته خط رسیدم.
‫که فقط من تصورات ناجور نسبت به...
‫ما توی این شهر، شاهد کلی...
‫اتفاقات باورنکردنی بودیم.
‫مثل جاده‌ای که به جایی ختم نمی‌شه.
‫هیولاهایی که از دل تاریکی میان.
‫تازه بوید هم که می‌گه...
‫درخت‌های شرور ترسناکی داریم ‫که آدم رو توی دخمه‌ها زندانی می‌کنن.
‫حالا بی‌خیال این مورد.
‫لب کلام اینکه...
‫ما به چشم خودمون، ‫شاهد کلی اتفاقات...
‫ناجور و ترسناک بودیم.
‫برای همینه که تصور می‌کنیم ‫هر اتفاقی که اینجا میفته...
‫اتفاق بدیه.
‫ولی وضع خودت رو ببین!
‫قربونت برم، تو وسط بدترین کابوس عمرت،
‫با عشق زندگیت آشنا شدی.
‫قراره بچه‌ای به دنیا بیاری...
‫که بهت گفته بودن امکان نداره.
‫که از نظرم اتفاق غیرممکن خوبیه!
‫- دانا، آخه امکان نداره... ‫- یعنی چی؟
‫می‌خوای بگی با وجود تمام چیزهایی که دیدی،
‫ذهنت تحمل پذیرش معجزه رو نداره؟
‫چون معجزه نقطه مقابل کابوسه.
‫اگه اشتباه کنی چی؟
‫بذار سوال دیگه‌ای ازت بپرسم.
‫اگه درست بگم چی؟
‫بفرما.
‫اول یارویی رو دیدم که کل بدنش ‫توی زیرزمین له شده بود.
‫به زور توی اون زرادخانه‌ی گنده، ‫چپونده بودنش.
‫بعدش...
‫چند تا سرباز جنگ داخلی رو دیدم.
‫بعدش هم همین چند شب پیش ‫کریستوفر رو دیدم.
‫که راستش ترسناک‌ترین تجربه‌ی...
‫تمام عمرم بود.
‫وایستا، گفتی کریستوفر؟
‫آره بابا.
‫آره.
‫کریستوفر اونیه که دفتر دستشه.
‫بچه‌ای که اون پشته رو می‌بینی؟
‫آره، ویکتوره.
‫عجب، انتظار نداشتم انقدر زود بشناسی.
‫خیلی‌خب، پس...
‫صحنه‌هایی که تو می‌بینی، همیشه متفاوته؟
‫آره، البته به جز نمادهایی که می‌بینم.
‫چطور؟ تو چی دیدی؟
‫چند تا بچه دیدم.
‫یعنی... چند تا بچه‌ی کوچولو دیدی؟
‫آره.
‫آره، ولی...
‫خیلی ترسناک بودن.
‫خیال می‌کردم دیوانه شدم، ‫یا دارم مجازات می‌شم.
‫بابت چی مجازات بشی؟
‫خب، آخه...
‫پسرم توماس وقتی چند ماهه بود فوت کرد. ‫برای همین...
‫متوجهی دیگه.
‫خاک تو سرم.
‫خیلی ناراحت شدم.
‫حداقل خبر خوب اینه که...
‫کسی قصد نداره مجازاتت کنه.
‫لابد توی این خراب‌شده،
‫هزار جور اتفاق ترسناک میفته و...
‫کسی هم نمی‌دونه دلیلش چیه.
‫راست می‌گی.
‫من دیگه برم خونه.
‫مرسی که کمکم کردی.
‫وایستا، این نمادی بود که می‌گفتی؟
‫آره، همون...
‫دفتر کریستوفر منزوی زن‌ندیده‌است.
‫قبلا دیده بودمش.
‫جدی؟ یعنی بهت الهام شده بود؟
‫نه.
‫نه، روی دیوارهای تونل دیده بودمش.
‫یعنی که چی؟
‫کدوم تونل؟
‫چند بار باید تکرار کنیم؟
‫خیلی.
‫چون باید سنجش دقیق داشته باشیم.
‫باید اطمینان حاصل کنیم.
‫برگ‌هاشون داره می‌ریزه.
‫چی؟
‫درخت‌ها رو می‌گم.
‫که چی؟
‫هر سال برگ درخت‌ها می‌ریزه.
‫ولی اینجا نمی‌ریزه.
‫درخت‌های اینجا شرایطشون یکسانه.
‫آها.
‫هوم...
‫یعنی ریختن برگ‌هاشون نشونه‌ی بدیه؟
‫وقتی تغییری اینجا رخ می‌ده، ‫معمولا نشونه‌ی بدیه.
‫ولی اگه تا حالا رخ نداده،
‫ممکنه نشونه‌ی خوبی هم باشه.
‫عه.
‫داره می‌رسه.
‫رسید. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫حالا باید جناغ سینه‌اش رو برداریم.
‫باشه.
‫چی شد؟
‫خیلی‌خب. با شماره‌ی سه برداریم.
‫باشه.
‫محکم نگهش دار، خب؟
‫یک، دو، سه.
‫یعنی که چی؟
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫این که انسانه.
‫یعنی زمانی انسان بوده.
‫آناتومی بدنش دقیقا عین انسانه.
‫ریه داره، قلب داره، کبد داره.
‫ولی چروکیده‌ان.
‫خشک شدن.
‫شبیه اندام‌های انسانیه ‫که توی موزه‌ها نشون می‌دن.
‫عه، عه. ببین، آروم باش.
‫سعی کن... برام توضیح بدی.
‫فرضمون این بود توی خونش باشه دیگه؟
‫«خون من و تو دیگه یکی شده».
‫همین رو بهش گفتی دیگه؟
‫آره. گفتم.
‫شاید خونشون با خون بدن ما فرق داره.
‫- راست می‌گه. ‫- این فقط استخوان خشک داره.
‫هیچ مایع و لنفی توی بدنش نداره.
‫- اصلا... هیچی نداره. ‫- اشکالی نداره.
‫نه، خیلی هم داره!
‫ناسلامتی فرصتمون همین بود.
‫نمی‌شه که این همه مصیبت ‫بیهوده باشه، خب؟
‫باید بشه چیزی توش پیدا کرد.
‫شک ندارم می‌شه پیدا کرد.
‫- زود باش، زود باش. ‫- مواظب باشی‌ها.
‫ای کثافت!
‫کثافت حروم‌زاده!
‫- بسه. ‫- کثافت! کثافت عوضی!
‫- کثافت‌های حیوان‌صفت! ‫- بسه دیگه، بسه! بسه!
‫عه، عه! کریستی، بس کن!
‫این چیه؟ چی ازش اومد؟
‫کیسه صفراش همینه.
‫این هم...
‫زردآب بدنشه.
‫زردآب داره؟ خوبه دیگه. ‫حداقل فهمیدیم مایع داره.
‫شاید به کارمون بیاد، مگه نه؟
‫آره، شاید به کارمون بیاد.
‫شاید چیه؟ شک نکن به کارمون میاد.
‫زردآبش به کارمون میاد.
‫زردآبش خیلی هم... ‫می‌شه قطره‌چکان بیاری،
‫- آره. ‫- که بتونیم زردآب بدنش رو...
‫...توش جمع کنیم؟ ببین، کارت عالی بود.
‫کارت حرف نداشت.
‫یعنی چی که کشتش؟
‫دارم می‌گم رفت بیرون و کاری کرد،
‫بعدش اون هیولا جیغ کشید.
‫امروز صبح که اومدیم بیرون، دیدیم مرده.
‫وای خدا.
‫ولی به کسی نگی‌ها.
‫حتی به مامان و بابات.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. بوید گفته بود ‫فعلا نباید کسی بفهمه.
‫من هم نمی‌خوام ازم عصبانی بشه. ‫تو رو خدا...
‫باشه، باشه، باشه. ‫به کسی نمی‌گم. قول می‌دم.
‫ببین، واقعا نشونه‌ی خوبیه.
‫یعنی می‌شه بهشون آسیب زد دیگه؟
‫یا حتی بشه کشتشون.
‫این‌جوری امنیت همگی بیشتر تأمین می‌شه.
‫موافقم.
‫پس چرا ناراحتی؟
‫یادته گفتم چه خوابی دیده بودم؟
‫خوابم توی اتوبوس رو می‌گم.
‫یادمه.
‫مدام با خودم دارم می‌گم...
‫نکنه باید چیزی رو به خاطر بیارم.
‫مثلا...
‫وقتی امروز صبح اون هیولا رو دیدم ‫که توی گل افتاده بود،
‫حس کردم انگار...
‫درست جلوی چشمم بود.
‫آخه...
‫انگار قبل اینکه سر برگردونم، غیبش می‌زد.
‫من هم دیگه...
‫نمی‌دونم چیزی که قراره ‫به خاطر بیارم واقعیه،
‫یا ذهنم انقدر بهم ریخته‌است که...
‫نه، نگو.
‫کل این ماجرا مسخره‌است.
‫درک می‌کنم.
‫این شهر کلا جوریه که...
‫وقتی با آدم خودش فکر می‌کنه:
‫«راستش فکر نکنم امروز دیگه خل بشم.»
‫بعد این شهر اتفاق جدیدی رقم می‌زنه و می‌گه:
‫«عه؟ تازه کجاش رو دیدی؟»
‫همگی این دوران رو داشتیم.
‫انگار خوب باهاش کنار اومدی.
‫جدا؟
‫پس لابد تو خیلی وضعت خرابه.
‫البته وقتی تحت فشار این شهرم،
‫ترفندی بلدم تا خودم رو آروم کنم.
‫چه ترفندی؟
‫وان حمام رو پر آب می‌کنم،
‫به قدری می‌رم داخلش...
‫که سطح آب به کنار گوشم برسه.
‫بعد صدایی که می‌شنوم...
‫انگار صداییه که کنار اقیانوس میاد.
‫کمی توی همون حالت می‌شینم و نفس می‌کشم.
‫آرامش‌بخشه.
‫من اهل وان حمام نیستم.
‫خب، پس دیگه کمکی از دست من بر نمیاد.
‫سلام.
‫تازه داشتم با ناراحتی نبودنت کنار می‌اومدم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خودت خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫باید مسئله‌ای رو بهت بگم.
‫روز مهمی بود.
‫آره، واقعا بود.
‫به نظرت تزریق این مایع...
‫باعث می‌شه که بمیرن؟
‫دروغ نگم خودم هم نمی‌دونم.
‫ولی بهترین فرصتیه که گیرمون اومده.
‫اصلا چطوری می‌خوای امتحانش کنی؟
‫گوش کن چی می‌گم.
‫بیا فعلا این مشکل رو به فردا موکول کنیم.
‫دیگه باید برم خونه.
‫عه، به کریستی بگو که... ‫خودت می‌دونی دیگه.
‫باشه، ردیفه.
‫راستی کنی.
‫می‌گم، اگه خواستی نشانت رو پس بدم...
‫بعدا می‌بینمت.
‫باشه.
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@
‫نتیجه چی شد؟
‫خودم هم هنوز نمی‌دونم.
‫گمونم باید صبر کنیم تا نتیجه رو ببینیم.
‫حالت چطوره؟
‫خواب بدی دیدم.
‫ای وای.
‫خواب چی دیدی؟
‫اون جانوری که توی زیرزمین بود، ‫زنده شد و...
‫فکر کنم جعبه موسیقی‌ای هم دیدم.
‫رفیقت بوید داره کابوس‌هاش رو ‫به من هم سرایت می‌ده.
‫پس یادم باشه گوشش رو بپیچونم.
‫ولی حالم خیلی زود خوب می‌شه.
‫اصلا نگران من نباش.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |