‫«آنچه گذشت» ‫به موردور خوش اومدین.
‫به آدار قسم وفاداری می‌خوری؟
‫کسی نمونده که ما ازش بترسیم.
‫یکی هست. یه ساحر باستانی.
‫مردمم رو آزاد کن تا من ‫بهت بگم کجا می‌تونی پیداش کنی.
‫تا بتونی نابودش کنی.
‫مادر. مادر.
‫مدتی پیش، آتش‌فشانی فعال شد.
‫زمین‌لرزه‌هایی که ایجاد کرد، ‫در استخوان‌های زمین پخش شدن
‫و باعث فروریختن انتقال‌دهنده‌های نور ما شدن
‫دست تاریکی به اطراف خازاد-دوم نزدیک شده.
‫دیگه نمی‌تونیم صدای کوهستان رو بشنویم.
‫در این لحظه، تمام سرزمین میانه، ‫لبه پرتگاه قرار گرفته.
‫و حلقه‌های قدرت آخرین امید ما ‫برای بازیابی روشنایی هستن.
‫یه جور دعوت‌نامه‌ست...
‫از طرف ارباب کله‌بریمبور.
‫امپراتوری جزیره‌ای نومه‌نور.
‫زمانی هفت سنگ جهان‌بین وجود داشتن.
‫این یکی به پدرم رسیده بود.
‫چه کسی حاضر است خودش را وقف
‫محافظت از ملکه نایب‌السلطنه بکند؟
‫من خدمت می‌کنم.
‫- من خدمت می‌کنم! ‫- من خدمت می‌کنم!
‫- فارازون! ‫- باهام بیا.
‫چرا جلوش رو نگرفت؟
‫- وفاداری اون به میریله. چه به درست... ‫- چه به غلط.
‫شاید دخترعموت سلطنت رو در اختیار ‫داشته باشه، اما مردم تو رو دنبال می‌کنن.
‫- با کمک اون‌ها می‌تونی... ‫- می‌تونم چی؟
‫نفوذت رو نشون بدی.
‫- پناه بگیرید! ‫- ملکه!
‫نه!
‫ایسیلدور!
‫پسرم کجاست؟
‫چی شده؟
‫چی می‌بینی؟
‫«ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت» ‫«فصل دوم - قسمت سوم» ‫«عقاب و اقتدار سلطنتی»
‫بده‌ش به من.
‫نه!
‫تو میای خونه. می‌شنوی چی میگم؟
‫تو با ما میای.
‫لطفا برک.
‫- لطفا. ‫- به حرفت گوش نمیده.
‫به حرف هیچکدوم‌مون گوش نمیده.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫مـحـقــق ‫::. خــلیــفه .::
‫مـــتـــرجـــم ‫::. ســیــاوش پارســا.::
‫نترس چهارپا.
‫نمی‌خوریمت... فعلا.
‫آره، گرفتمت.
‫نه. هنوز نه.
‫یالا!
‫برگرد!
‫- نه! داره فرار می‌کنه! بریم دنبالش! ‫- نه! بذار بره.
‫اونجا جنگل سیاهه.
‫هیچی از اونجا زنده بیرون نمیاد.
‫برک.
‫پسر خوب.
‫[عنکبوت‌ها در سرزمین میانه، جنبه‌ی شوم و شیطانی داشتند]
‫[آنها توسط موجود غول پیکری به نام اونگولیانت ‫در دوران اول به سرزمین میانه آورده شدند]
‫برک، برو!
‫برو!
‫[نومه‌نوریان برای اینکه از مرگ می‌ترسیدند، ‫مراسمات باشکوهی می‌گرفتند]
‫[و حتی تابوت‌های خودشان را به شکل‌های زیبا می‌آراستند ‫تا کمی ترس از جهان مرگ کمتر شود]
‫«نومه‌نور»
‫به عنوان پادشاه، همیشه از «مومنان» ‫حمایت می‌کرد. دلم براش تنگ میشه.
‫خیلی راحت از پادشاهان مرده حرف می‌زنی،
‫اما اسم پسر خودت رو به زبون هم نمیاری.
‫خودت رو مقصر می‌دونی ولی نیاز نیست. ‫مقصر اصلی کس دیگه‌ایه.
‫سعی داری چی بگی؟
‫پس این رو بدون، جزیره ما سقوط خواهد کرد ‫و هنوز وقت هست...
‫چی شده؟
‫ملکه نایب‌السلطنه.
‫ناخدا.
‫چی می‌بینی؟
‫اشراف‌زاده‌های شمال اینجا هستن.
‫به نظر می‌رسه ارباب بلزگار، ‫اومده ادای احترام کنه.
‫همم.
‫کسی که احترام قائل نیست ‫نمی‌تونه ادای احترام کنه.
‫فارازون با اون حرف می‌زنه ‫یا اون با فارازون؟
‫دومی.
‫ملکه نایب‌السلطنه؟
‫اینطوری جواب شهدامون رو می‌دیم؟
‫- این تازه شروع... ‫- نه!
‫صبر کنید! صبر کنید!
‫بهم بگو.
‫کی رو از دست دادی؟
‫پسرم.
‫- وسایل پدرتن؟ ‫- اوه.
‫نشنیدم بیای داخل.
‫متعلقات مردگان.
‫اون‌ها به کلیدهای مقدسی برای درهایی ‫تبدیل میشن که الان تاابد بسته شدن.
‫زمانی که پدر خودم مرد رو یادمه.
‫[پدر او گیمیل‌خاد فرزند دوم آر گیمیل‌زور و اینزیل‌بِث بود]
‫[و برعکس مادرش که از مومنان آندونیه بود، او از الف‌ها و مومنان نفرت داشت ‫و این اخلاق او به پسرش فارازون هم به ارث رسید]
‫حین نگاه کردن به جام نیمه پر ‫از شرابی که شب قبل نوشیده بود.
‫از نظرم خالی کردن لیوان ‫خیانتی درحق پدرم بود،
‫اما اون از هدر دادن ‫شراب خوب هم بدش می‌اومد.
‫واسه همین نوشیدمش.
‫برای چی اومدی اینجا؟
‫نشون بده چی پشتت قایم کردی، تا منم بهت بگم.
‫هیچی پسرعمو.
‫اما وقت این رسیده که انتخاب کنی.
‫جامه‌ت رو.
‫زرشکی، نشان‌دهنده آینده نومه‌نور ‫یا سفید نشان‌دهنده گذشته‌ش؟
‫[منظور فارازون از گذشته و آینده، مومن و کافر شدن نومه‌نوریان است، ‫تار پلان‌تیر پدر میریِل، دوباره مسیر مومنان را در پیش گرفته بود]
‫مناسبتش چیه؟
‫تاج‌گذاریت.
‫به اندازه کافی برای مردگان عزاداری کردیم.
‫وقتش رسیده به زنده‌ها رسیدگی کنیم.
‫پدرم سفیده پوشیده بود.
‫فقط همین رو یادمه.
‫این و یک عقاب.
‫به ندرت پیش میاد که یک عقاب ‫مراسم تاج‌گذاری رو مبارک کنه.
‫اگه یک عقاب در تاج‌گذاری تو حضور پیدا کنه، ‫به عنوان نشانه فرخندگی برداشت میشه.
‫[تا زمان تار-آنکالیمون که نومه‌نوریان از والار روی‌برگردان و کافر شدند، ‫یک جفت عقاب در بالای خانه پادشاه در آرمنه‌لوس زندگی می‌کردند]
‫[که احتمالا بخاطر تایید حکومت پادشاه بوده]
‫پس سفیده رو می‌پوشم.
‫من قرمز رو دوست دارم.
‫«مانند خورشید، فرمانروای جدیدی ظهور می‌کند.»
‫به مردم نشون میده که تو ‫فرمانروای جدیدی برای عصر جدیدی هستی.
‫اون‌ها به تغییر نیاز دارن.
‫سفیده. فروتنانه‌تره.
‫هرطور مایلی.
‫اون درست مثل پدرشه، ‫هیچوقت تغییر نمی‌کنه.
‫اون دچار ضعف جسمانی شده. ‫دیگه مناسب فرمانروایی نیست.
‫چرا می‌خندین؟ حقیقته.
‫تحت تاثیر آبجو قرار گرفتی. ‫بهتره صدات رو بیاری پایین.
‫به هر ترتیب، پسرت اشتباه نمیگه.
‫نزدیک بود تو به‌جای اون فرمانروا بشی.
‫خیلی از مردم این سرزمین هنوز ‫باور دارن که تو گزینه بهتری بودی.
‫و بعد از جنگ‌افروزی میریل، ‫خیلی‌ها آمادن تا دوباره ازت حمایت کنن.
‫«خیلی‌ها» برای جایگزین ‫کردن یه ملکه کافی نیست.
‫ملکه نایب‌السلطنه.
‫که کورم هست.
‫اگه یه نفر راهی بلد بود که «خیلی‌ها» رو ‫به «تعداد کافی» تبدیل کنه چی؟
‫اگه کسی این راه رو بلده، چرا مطرحش نمی‌کنه؟
‫شاید از اتفاقی که ممکنه بیفته می‌ترسه.
‫سر این میز، چیزی برای ‫ترسیدن وجود نداره فرزندم.
‫ائارین؟
‫حدس می‌زدم خودت باشی.
‫والاندیل.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم که اعضای اتحادیه‌ها
‫ترجیح میدن تو بخش باکلاس شهر بمونن.
‫توی «اقامت‌گاه قدیمی» چی می‌کنین؟
‫- اومدیم پادشاه دفن کنیم. ‫- هممم.
‫والار روحش رو حفظ کنن ‫و قرین آرامش نگه دارن.
‫دوست داشتم اونجا باشم.
‫حیف که لشکریان عادی دعوت نشده بودن.
‫علی‌الخصوص با توجه به افرادِ ‫سطح پایینی که اونجا حضور داشتن.
‫الان به پدرم توهین کردی؟
‫نه، به تو توهین کردم.
‫من در کنار ملکه در میدان جنگ خون ریختم.
‫دیدم که وارد آتش مهیبی شدن ‫تا جون مردم رو نجات بدن.
‫تا تلاش کنن جون برادر اون رو نجات بدن.
‫اگه یه بار دیگه درباره ملکه بد حرف بزنی، ‫تو خواهی بود که دچار ضعف جسمانی میشی.
‫حرفم واضح بود؟
‫یا باید از طریق دیگه‌ای ‫این موضوع رو حل کنیم؟
‫برای امروز، به اندازه کافی واضح بود.
‫خب، من که میگم این یه نوشیدنی دیگه می‌طلبه.
‫چی می‌خواستی بگی ائارین؟
‫من یه چیزی پیدا کردم.
‫یه چیز مخفی.
‫یه چیز خطرناک.
‫یه چیز ممنوعه.
‫مقدمات رو تقریبا به‌طور کامل ‫فراهم کردیم ارباب پدر.
‫اما... اینجا جامون امنه.
‫یه خونه داریم.
‫مجبوریم دوباره به جنگ بریم؟
‫شما به من گفتین که سائورون مرده. ‫بذارین همینطور مرده رهاش کنیم.
‫خطراتی در این دنیا هست ‫که دونستن‌شون وظیفه یه پدره.
‫و وظیفه یه پسر اینه که به پدرش اعتماد کنه.
‫بهم اعتماد کن پسرم،
‫اونم وقتی میگم تا وقتی مطمئن نشدیم ‫که سائورون از بین رفته،
‫هیچوقت به طور کامل در امان نخواهیم بود.
‫امر، امر شماست ارباب پدر.
‫راه بیفت.
‫[برخلاف عقیده‌ها، اورک‌ها همانند انسان‌ها و الف‌ها، ‫زاد و ولد می‌کردند و تکثیر می‌شدند]
‫دَمراد. ‫ترول کوهیِ اِرِد میترین.
‫[اِرد میترین یا کوهستان خاکستری، کوهستانی ‫در شمال رووانیون بود که از غرب به کوهستان مه‌آلود نیز متصل می‌شد.]
‫قاتل غول‌های سنگی.
‫خورنده استخوان‌های اژدها.
‫خوش اومدی.
‫می‌بینم پیامم به دستت رسید.
‫سائورون کجاست؟
‫خوش اومدین. ‫ممنون که به اینجا سفر کردین.
‫نیاز نیست اینجا مشکلاتتون رو پنهان کنید.
‫قصد ما سوءاستفاده کردن از مشکلات شما نیست،
‫بلکه می‌خوایم بهتون کمک بکنیم.
‫همونطور که شما زمانی به ما کمک کردین.
‫اونوقت دقیقا فکر می‌کنید ‫چه کمکی می‌تونید به ما بکنید؟
‫حلقه.
‫حلقه برای قوی‌ترین ‫اربابان دورف سرزمین میانه.
‫شما ما رو آوردین اینجا تا ‫باهامون حلقه معامله کنید؟
‫این حلقه‌ها فراتر از هر قدرتی هستن ‫که تا به حال توسط
‫دورف‌ها، انسان‌ها ‫و یا حتی الف‌ها ساخته شده.
‫اون‌ها حلقه‌های قدرت خواهند بود.
‫قدرتی برای التیام کوهستان‌تون.
‫همونطور که درخت بزرگ ما رو التیام دادن.
‫الروند...
‫میتریل؟
‫میتریل اقبال ما رو تغییر داده.
‫باور دارم می‌تونه ‫اقبال شما رو هم تغییر بده.
‫شاید، اقبال همه‌ی ‫مردم سرزمین میانه رو تغییر بده.
‫اگه به‌طور ثابت براتون تامینش کنیم، ‫منظور کلی حرفتون همینه دیگه؟
‫میتریل در ازای حلقه‌ها. بله.
‫پیشنهاد سخاوتمندانه‌ایه ارباب کله‌بریمبور،
‫اما چرا سراغ پادشاهمون نرفتین؟
‫چون که دورین مِهتَر همیشه ‫در قبول کردن کمک افراد خارجی
‫مردد بوده.
‫اما اگه به‌جاش یکی از نژاد خودش، ‫پیشنهاد ما رو
‫به عرضش برسونه...
‫من و پدرم دیگه با هم حرف نمی‌زنیم.
‫منظور دورین...
‫راضی کردن یه اورک
‫واسه آفتاب گرفتن، ‫راحت‌تر از قرار دادن ما دوتا تو یه اتاقه.
‫متاسفانه نمی‌تونم کمکی بهتون بکنم.
‫ما شما رو به اینجا فراخوندیم ‫تا به شما کمک کنیم.
‫اگه به پدرتون راهی برای ‫نجات امپراتوریش نشون بدین،
‫ممکنه بتونین احترامش رو دوباره پس بگیرین.
‫شاید حتی وراثت‌تون رو.
‫ببخشید، شما کی باشین؟
‫بله، پوزش می‌خوام. ایشون...
‫دوست الف‌ها.
‫همچنین دوست دورف‌ها. همین و بس.
‫که اینطور. اونوقت الروند کجاست؟
‫بازسازی لیندون ‫تمرکز کاملش رو به خودش جلب کرده.
‫جدی می‌فرمایین؟
‫بهتون اطمیمان میدم، ‫الروند قاصد گفت که به چیزی جز
‫کمک کردن به دوستان دورفش فکر نمی‌کنه.
‫اون خیلی از شما تعریف می‌کنه.
‫جالبه.
‫هیچوقت از شما حرف نزد. ارباب...
‫آناتار.
‫آها.
‫الروند گفت که شما خردمندترین دورف هستین.
‫اون حقیقت رو بیان می‌کرد یا کس دیگه‌ای هست ‫که باید باهاش مذاکره کنیم؟
‫سرورانم، بار سنگینی رو ‫روی دوش ما قرار دادین.
‫ممکنه وقت کوچکی بهمون بدین ‫تا درباره‌ش فکر کنیم؟
‫- متاسفانه... ‫- البته!
‫هرچقدر می‌خواید فکر کنید.
‫با خودت چه فکری می‌کردی؟ ‫می‌خواستی دعوا راه بندازی؟
‫فکر می‌کردم، این آناتار هرکی که هست
‫حتی از دور هم الروند رو نمی‌شناسه.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون الروند به هیچ‌وجه همچین ‫حرف‌های خوبی راجب من نمی‌زنه.
‫یعنی یکم هم خیالت راحت نشده؟
‫آه...
‫چرا، ولی حلقه‌های جادویی؟
‫هیچیش به نظر تو عجیب نیست؟
‫تصمیمش با پدرته.
‫تصمیم گرفتن راجب پیشنهادی ‫که قرار نیست بشنوه کار سختیه.
‫ماجرا الان اینه؟
‫هست، مگه نه؟
‫تو ترجیح میدی بذاری ‫کوهستان‌مون فرو بریزه و نابود بشه،
‫اما تو معذرت‌خواهی نکنی.
‫حاضری به بچه‌هامون کرم بخورونی، ‫اما به پدرت اعتراف نکنی...
‫من اشتباه نمی‌کردم.
‫قبول دارم.
‫اما الان داری اشتباه می‌کنی.
‫حتی اگه گوشواره جادویی هم باشن ‫برام مهم نیست.
‫حتی اگه احتمال وجود یه راه حل هم باشه، ‫مهم نیست چقدر دست‌نیافتنی باشه،
‫پادشاهمون باید درباره‌ش خبردار بشه.
‫یا خودت به پدرت این موضوع رو خبر میدی، ‫یا من خبر میدم.
‫یک روایتی در خازاد-دوم هست که میگه:
‫«چکه چکه کردن آهسته، سنگ رو می‌شکنه.»
‫پس بهشون زمان بده.
‫زمان، نعمتیه که ازش برخوردار نیستیم.
‫اگه شاهنشاهت متوجه بشه که...
‫شاهنشاه چی؟
‫نه، نباید بگم.
‫نه. چی رو نگی؟ واضح حرف بزن.
‫شاهنشاهت باور داره که ‫دورف‌ها لیاقت این قدرت رو ندارن.
‫در حقیقت، ایشون ساختِ ‫هر حلقه دیگری رو ممنوع کردن.
‫و حقیقت امر اینه که ‫حتی خبر ندارن من اینجام.
‫خب. به ایشون چه دخلی داره که من ‫قلمرو خودم رو چطور اداره می‌کنم؟
‫- کله‌بریمبور! ‫- نه!
‫جون‌های بی‌شماری در خطرن.
‫وقت نداریم برای راضی کردن ایشون درباره ‫این که کی لیاقت کمک رو داره جر و بحث کنیم.
‫به هر حال، دیر یا زود، ‫گیل-گالاد حقیقت رو کشف می‌کنه.
‫اگه نکنه چی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم به شاهنشاه به‌خاطر ‫نتیجه‌بخشی سه حلقه تبریک میگم
‫و بهش میگم که دارم در کوره رو تخته می‌کنم.
‫بهش قول میدم که هرچه زودتر ‫در لیندون بهش بپیوندم.
‫به شاهنشاهت دروغ میگی؟
‫دارم فضای کامل کردن کارمون رو فراهم می‌کنم.
‫من یک عصر رو صرف ‫آماده شدن برای این کار کردم.
‫شاگردی کردم، مطالعه کردم،
‫به بالاترین درجه از مهارت خودم رسیدم.
‫این... این لحظه درخشش منه.
‫اجازه نمیدم این لحظه رو ازم بگیره.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید! خیلی ببخشید.
‫فکر کردم اورکی!
‫چیزی نیست. درد نمی‌کنه. آه!
‫درد نمی‌کنه؟ معلومه که درد می‌کنه، ‫همین الان چاقو رو کردم تو رانت!
‫می‌تونست بدتر باشه.
‫- بیا، بذار بکشمش بیرون. ‫- نه، نکن...
‫- باید بذاری سر جاش بمونه! ‫- واقعا؟
‫آره! هروقت چاقو می‌خوری، ‫باید بذاری سر جاش بمونه.
‫- من قبلا چاقو نخوردم! ‫- منم نخوردم!
‫مطمئنی درد نمی‌کنه؟
‫الان درد می‌کنه.
‫ببخشید. من، آم...
‫بیا.
‫نه، ولش کن. خودم انجامش میدم.
‫اوه! آه!
‫بذار من انجامش بدم.
‫من استریدم.
‫ایسیلدور.
‫تو اهل دریایی. ‫داشتی به خط‌الراس می‌رفتی؟
‫بازمانده‌ها جایی که ‫اردوگاه زدیم، منتظرمونن.
‫پدرم هم همینطور.
‫فکر کنم دیر رسیدی.
‫تو پدرم رو نمی‌شناسی.
‫یه بار اونجا رفتی، مگه نه؟
‫منم داشتم دنبال یه نفر می‌گشتم.
‫چیزی به جز گِل و رد سم اسب نمونده.
‫اما... این رو پیدا کردم.
‫ایناهاش. یه مسیر هم توش علامت زدن.
‫«پلارگیر».
‫البته. پدرم همینطوری نرفته، ‫همه رو برده اونجا.
‫احتمالا مردم تو رو هم همینطور.
‫«پلارگیر» ‫«زیستگاه قدیمی نومه‌نوری‌ها»
‫[پلارگیر، شهری بندری بود که در سال 2350 دوران دوم ‫توسط مومنان نومه‌نوری ساخته شد]
‫[مردان پادشاه نیز در سرزمین‌های جنوبی‌تر، ‫از جمله اومبار پناهگاه‌هایی ساختند]
‫هیچ کشتی‌ای توی بندر ندیدم.
‫امید داشته باش.
‫معلوم نمیشه کی رو اون پایین پیدا کنیم.
‫توام امیدواری خویشاوندانت رو پیدا کنی؟
‫نامزدم.
‫نرو.
‫- چی شده؟ ‫- اورک‌ها.
‫داشتم به پلارگیر می‌رفتم که خفتم کردن.
‫- همه‌چیم رو بردن. ‫- می‌تونی مسافرت کنی؟
‫نگاهم کن.
‫باید به حرکت ادامه بدیم.
‫حداقل می‌تونیم یه چیزی واسه خوردن بهش بدیم.
‫آه!
‫استرید، برو!
‫بگیریدش!
‫برک!
‫باید به حرف دختره گوش می‌کردی.
‫برید! اسب رو بیار. ‫سوار شو. برو! بزن بریم.
‫تکون بخور. سرت رو بدزد. یالا. ‫بیاید بریم. یالا. یالا.
‫ممنون.
‫ایسیلدورم. یادته؟
‫خاطرات الف‌ها کم‌رنگ نمیشن.
‫تو این جنگل‌ها، ‫تعداد وحشی‌ها چندین برابر ماست.
‫اسبم. نمی‌تونم رهاش کنم.
‫کارهات رو هرطور مناسب خودته راست و ریس کن.
‫من باید به کارهای خودم برسم.
‫در پلارگیر.
‫چه کارهایی؟
‫ناروی، ناروی! ‫درباره بچه‌ها به پادشاه بگو!
‫داریم هرکاری بتونیم می‌کنیم. متوجهم.
‫هرکاری بتونیم می‌کنیم.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ناروی، پادشاه می‌دونن که بچه‌ها گشنه‌ن؟
‫صبر داشته باشید.
‫ناروی، زود باش.
‫حقیقت رو بگو ناروی.
‫الان با پادشاه صحبت می‌کنم.
‫از طرف ما با پادشاه حرف بزن.
‫ناروی.
‫اعلی حضرت. ‫بازرگانان غذا بیرون ایستادن.
‫می‌خوان ازتون درخواست کنن ‫ذخایر غلات سلطنتی رو باز کنین.
‫ذخایرمون چقدر دووم میارن؟
‫بر اساس گفته‌ها... سه ماه.
‫بفرستشون داخل.
‫اعلی حضرت.
‫می‌تونی بری.
‫کله‌بریمبور ادعا می‌کنه این حلقه‌ها ‫بهمون قدرت حل مشکل‌مون رو میدن.
‫به عنوان یه دورف وظیفه خودم دونستم ‫پیشنهادش رو به گوشت برسونم.
‫اومدی فقط همین رو بگی؟
‫نه.
‫دیگه چی می‌خوای بگی؟
‫این که من پسرتم.
‫عین تو سرسختم. عین تو کله‌شقم.
‫عین تو پوست‌کلفت و مغرورم. و...
‫اینکه اشتباه کردم.
‫اشتباه کردم که بهت بی‌احترامی کردم.
‫و...
‫متاسفم.
‫افتضاح به نظر می‌رسی.
‫معدن‌کارها دست‌های پینه بسته‌ای دارن.
‫محکم مشت می‌زنن.
‫پس صبر کن تا بچه‌هات بزرگ بشن.
‫پدر، آم...
‫این قدرت اره‌گیون، بهش اعتماد ندارم.
‫یه بار بهم گفتی،
‫که سرنوشت الف‌ها توسط افرادی ‫عاقل‌تر از ما مشخص شده.
‫اینکه تلاش برای عوض کردنش، ‫تلاش برای فرار از مرگ،
‫ممکنه منجر به مصیبت خیلی بزرگتری بشه.
‫مدام برام سوال میشه...
‫اگه حق با تو بوده باشه چی؟
‫مادرت این کار رو بهت یاد داد؟
‫چی شد؟
‫خودت فکر می‌کنی چی شد؟
‫من شکست خوردم. نتونستم جلوی آدار رو بگیرم. ‫نتونستم... ازش محافظت کنم.
‫فکر کردم حالش داره بهتر میشه.
‫پلیدی‌ای در تیرهای اورک‌ها هست که ‫بدن آدمیزاد نمی‌تونه به راحتی از شرش خلاص بشه.
‫دیدنت باعث خرسندیمه ایسیلدور.
‫تعداد کمی از کسانی که با آتش ‫کشتی گرفتن، انقدر دووم آوردن.
‫البته بجز کسانی که ‫نشان آدار رو دریافت کردن.
‫کاش می‌تونستم خرسندیم رو با پدرت سهیم بشم.
‫اون رهات نکرده.
‫نومه‌نور برمی‌گرده.
‫خانواده‌ت دوباره کامل میشه.
‫این مردم خوش‌شانسن که تو اینجایی.
‫این روستا به یه شفادهنده نیاز داره.
‫جسد شفادهنده‌شون رو همین دیشب سوزوندیم.
‫از بلریاند چی می‌دونی؟
‫شهر الف‌ها بود، درسته؟
‫یه قلمرو کامل الف.
‫[بلریاند سرزمینی در شمال غربی سرزمین میانه بود ‫که در جنگ خشم علیه مورگوت با دخالت والار در زیر آب مدفون گشت]
‫من اونجا به دنیا اومدم.
‫الان، زیر آب خوابیده.
‫بعد از سقوطش، خشم زیادی حس کردم.
‫از مورگوت خشمگین بودم.
‫اما بیشتر، از خودم خشمگین بودم.
‫عطشی سیری‌ناپذیره تئو.
‫و وجودت رو انقدر می‌مکه که چیزی ازش نمونه.
‫طی تمام اون سال‌هایی ‫که داشتی می‌پاییدیمون...
‫پدرم رو می‌شناختی؟
‫نه. نمی‌شناختم.
‫منم همینطور.
‫اما این رو می‌دونم که تو پدرم نیستی.
‫و هر نسبتی که باهام داشتی، الان خاکستر شده.
‫پس تا جایی که به من مربوطه، ‫نیازی نیست دیگه با هم حرف بزنیم.
‫یکم دیگه از اون چوب برام بیار.
‫آره، از اون توده‌ای که اونجاست. آره.
‫این از نومه‌نور قدیمه.
‫یه‌جور چشمه‌ست. یه قطره هم آب نمیده.
‫چشمه نیست. قناته.
‫کارش اینه آب رو به خونه مردم برسونه.
‫آدم‌ها نمی‌تونن همچین چیزهایی بسازن.
‫تو نومه‌نور می‌تونیم. باید ببینیش.
‫اگه انقدر عالیه، چرا ترکش کردین؟
‫شنیدیم چیزهای عالی‌تری ‫تو سرزمین میانه وجود داره.
‫[نومه‌نور آنقدر پیشرفته و پرشکوه بود ‫که برخی آن را آتلانتیس جهان تالکین می‌نامند]
‫واقعا می‌خوای اسبت رو پس بگیری؟
‫می‌دونی کجاست؟
‫اینجا به دیدنم بیا. ‫امشب، وقتی ماه دراومد.
‫با خودت شمشیر بیار.
‫خودت رو نسوزونی.
‫خبری از نامزدت نشد؟
‫نه.
‫حتی اگه نصف تو قوی باشه موفق میشه. مطمئنم.
‫من اونقدرها که فکر می‌کنی قوی نیستم.
‫سرزنش نکردن خودم سخته.
‫سرزنش برای چی؟
‫زنده بودن.
‫نجات پیدا کردن. ‫اونم وقتی خیلی‌های دیگه نتونستن.
‫وقتی ده سالم بود، مادرم رو از دست دادم.
‫موقع شنا، از جایی که باید، دورتر شدم.
‫گرفتار موج برگشتی شدم.
‫اون غرق شد.
‫موقع نجات جون من.
‫بعد از مرگ مادرم...
‫مدام برام سوال میشه اوضاع اون الان چطوره.
‫من بعضی‌وقت‌ها مادرم رو تو رویام می‌بینم.
‫به نظر میاد باهاش کنار اومدی.
‫نه.
‫حقیقت اینه که، چیزی که الان به تو گفتم،
‫خانواده‌م ازش خبر ندارن.
‫فقط بهشون گفتم که غرق شد.
‫کسی نمی‌دونه تقصیر من بود.
‫از اون به بعد، فکر می‌کردم موظفم...
‫تا تلاش کنم کاری منحصر به فرد انجام بدم.
‫یه کار خاص.
‫تا راهی پیدا کنم که لیاقتِ ‫کاری که کرد رو به دست بیارم.
‫فکر نکنم بشه ‫لیاقت همچین چیزی رو به دست آورد.
‫به نظرم باید همینطوری قبولش کنی، ‫به عنوان یه هدیه.
‫هدیه‌ای که اون رایگان بهت داد ‫چون براش ارزش داشتی.
‫ایسیلدور.
‫یکی این اطرافه.
‫اسب‌هایی‌ان که دزدیدیم. ‫دوباره ساکتشون می‌کنم.
‫میشه بهتون ملحق بشم؟
‫تو این تاریکی این بیرون چیکار می‌کنی پسر؟
‫مامانت رو گم کردی؟
‫من یکی از شمام.
‫به آدار خدمت می‌کنم.
‫این که نشان آدار نیست.
‫این ثابت می‌کنه که من ‫بیشتر از شما براش کار انجام دادم.
‫امتحانمون کن.
‫ببین چه شکمی به هم زده. ‫شرط می‌بندم از پلارگیر میاد.
‫اومدی اینجا بهمون حمله کنی پسرجون؟ ‫همونطور که باقی مردمت به بقیه‌مون حمله کردن؟
‫ما هیچوقت به شما حمله نکردیم.
‫شما به سه تا از اردوگاه‌های ما حمله کردین.
‫نگهش دارین!
‫نه!
‫این یه تله‌ست!
‫کمک!
‫ایسیلدور!
‫تئو! تئو!
‫[پس از مرگ پادشاه یا در زمان پیری او، چوگان سلطنت ‫در طی مراسمی به جانشین او داده می‌شد]
‫ملکه دروغ‌ها!
‫اون مناسب فرمانروایی نیست!
‫هیچ سخنی جز نیایش برای پادشاه یا ملکه
‫در این مراسم جایز نیست.
‫با این حال،
‫غم و اندوه نومه‌نور برای من مقدسه.
‫رنج شما، نیایشی درون این دیوارهاست.
‫من اندوه و خشم شما رو می‌شنوم.
‫و با شما سهیمم.
‫ما خون ریختیم و خونمون ریخته شد.
‫اما این رو بدونین... ‫ما مسیرمون رو پیدا خواهیم کرد.
‫اگر کس دیگری در میان ما هست ‫که می‌خواد از ناراحتیش صحبت کنه...
‫اول از خودش این رو بپرسه،
‫برای کی فریاد می‌زنه؟
‫برای کسانی که دفنشون کردیم؟
‫برای امپراتوریش؟
‫یا برای خودش؟
‫برای ایسیلدور.
‫با نفس‌های آخرشون، پادشاه با من صحبت کردن
‫و گفتن ملکه... ‫از این مشورت می‌گیره.
‫بخاطر اینه که خویشاوندان‌مون ‫در سرزمین میانه مردن!
‫این سنگ الفی ملکه شماست!
‫سکوت کن!
‫دروغ میگی.
‫فرمانروای حقیقی نومه‌نور هیچوقت ‫به یه سازه‌ی الفی اعتماد نمی‌کنه.
‫ببرین و نابودش کنین.
‫نه!
‫پالانتیر مال منه.
‫[پالانتیرها احتمالا توسط فئانور در غرب ساخته شدند، ‫از تعداد آنها گفته نشده]
‫[اما می‌دانیم که برخی از آنها توسط الدار در زمان به تباهی کشیده شدن نومه‌نور ‫به آماندیل آخرین ارباب آندونیه داده شدند تا برای مومنان تسلی خاطر باشند]
‫نیازش داریم.
‫- جادوی الف! ‫- قاتل!
‫ملکه دروغ‌ها! ملکه دروغ‌ها!
‫- جادوی سیاه! ‫- از ملکه دفاع کنین.
‫- تمومش کنید! تمومش کنید! ‫- برین عقب.
‫میریل!
‫- ملکه من! ‫- میریل!
‫ملکه رو نجات بدین!
‫میریل!
‫دستم رو بگیر.
‫میریل! میریل!
‫[تا زمانی که نومه‌نوریان با ایمان بودند، عقاب‌های زیادی در منطقه سورونتیل، ‫شمال نومه‌نور زندگی می‌کردند و پیام‌آور مانوه، پادشاه والار بودند.]
‫فارازون! فارازون!فارازون! فارازون!
‫عقاب از فارازون حمایت می‌کنه!
‫فارازون! فارازون! ‫فارازون! فارازون!
‫فارازون! فارازون! فارازون! ‫فارازون! فارازون!
‫فارازون! فارازون!
‫[پس از مرگ تار پلان‌تیر، فارازون برادرزاده شاه، چوگان سلطنت را از میریِل غصب کرد ‫و به عنوان بیست و پنجمین پادشاه نومه‌نور تاج گذاری کرد]
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫مـحـقــق ‫::. خــلیــفه .::