‫نه، ما از بازی مسخره‌ت خارج شدیم.
‫اشتباهه. هرقدمی که ‫برداشتین تا به اینجا برسین،
‫من مسیرش رو هموار کردم.
‫«آنچه گذشت»
‫مردم توی خط زمانی زندگی دارن.
‫باید فرصت داشته باشن به زندگیشون ادامه بدن.
‫جت اسکی. سی-دو.
‫- یکی از اینا اسمت رو صدا می‌کنه موبیوس؟ ‫- صدا کردن رو نمی‌دونم،
‫ولی زیرگوشم زمزمه می‌کنه.
‫- این! این اتفاق میفته! ‫- واو. لغزش زمانی.
‫منشعب شدن داره باعث ‫سرریز بافنده زمان میشه.
‫بافنده زمان؟
‫بافنده زمان، قلب تی وی ایه.
‫و ساخته نشده تا اینهمه انشعاب رو ببافه.
‫باید این حلقه‌ها رو بزرگتر کنیم.
‫یکی از ما باید ‫افزاینده توان عملیاتی رو به آخر پل ببره.
‫و به سمت بافنده پرتابش کنه.
‫خب پس لوکی باید ضربتی ‫بره و بیاد دیگه، مگه نه؟
‫صبر کنید. من باید برم.
‫تشعشعات زمانی بیش از حد بالان.
‫کجای راه رو اشتباه رفتیم؟
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫تی وی ای کد 1229.
‫حالت خود ایمن فعال شد.
‫از خدمات شما سپاسگزاریم.
‫نه، نه، نه.
‫دوباره نه!
‫تی وی ای کد 1229.
‫از خدمات شما سپاسگزاریم.
‫سلام؟
‫تی وی ای کد 1229.
‫حالت خود ایمن فعال شد.
‫از خدمات شما سپاسگزاریم.
‫سلام؟
‫«حالت خود ایمن فعال شد»
‫«از خدمات شما سپاسگزاریم!»
«لوکی - فصل دوم» «قسمت پنجم - علمی-تخیلی»
‫- همه‌ش همینه؟ ‫- همه‌ش همینه.
‫هیسس!
‫بیاید.
‫یالا رفیق. یالا.
‫«1962» ‫«خط زمانی منشعب» ‫«سان فرانسیسکو، کالیفرنیا»
‫بیاید بریم! زود باشین!
‫اگه بگیرنمون، دل و ‫روده‌مون رو می‌ریزن بیرون.
‫کیسی؟ خیلی خب.
‫کیسی.
‫خدا رو شکر که اینجایی.
‫بقیه هم اینجان؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫دوباره نه.
‫من کی‌ام؟ کیسی، منم.
‫بگو که من رو می‌شناسی.
‫قایق‌چی هستی؟ جا رو اشتباه اومدی.
‫- نباید اینجا باشی؟ ‫- یارو قایقیه‌ست؟
‫- قایق داری؟ ‫- قایق؟
‫از قایق مایق خبر ندارم.
‫- چطوری اومدی اینجا؟ ‫- چطوری اومدم کجا؟
‫- آلکاتراز. ‫- چی؟
‫نمی‌دونم چطوری اومدم اینجا.
‫مشکل همینه. ‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته کیسی.
‫فرنک، چرا این یارو کیسی صدات می‌کنه؟
‫- من کل مدت فرنک صدات می‌کردم. ‫- فرنک؟
‫- تو که گفتی اسمت فرنکه. ‫- هست.
‫- اسمش کیسیه. ‫- من این یارو رو نمی‌شناسم.
‫بیاید بریم.
‫خودت باید راه خروجت ‫از این جزیره رو پیدا کنی.
‫شرمنده رفیق.
‫یالا.
‫خیلی خب. یه گچ خوب برات گرفتیم.
‫«2012» ‫«خط زمانی منشعب» ‫«نیویورک، نیویورک»
‫کمکت می‌کنه خوب بشی، ‫اما باید واسه شیش هفته رو دستت بمونه.
‫هنوزم درد می‌کنه؟
‫خوبه، اما یادته وقتی ‫اومدی اینجا چقدر درد می‌کرد؟
‫اینم خوبه.
‫اما ممکنه بعد شیش هفته ‫یادت بره که اولش چقدر درد می‌کرد،
‫پس اینجا واسه یادآوری برات می‌نویسم.
‫از درخت‌ها... بالا... نرو.
‫عمرا جلوت رو بگیره، مگه نه؟
‫سعیم رو کردم.
‫خیلی خب، دختر خوبی باش.
‫باد لای موهات، ‫یکم مه می‌خوره توی صورتت.
‫و چیزی جز آبهای آزاد جلوت نیست.
‫دان؟ دان؟ ‫پسرت داره با خط سوم تماس گرفته.
‫بهش بگو بعدا بهش زنگ می‌زنم.
‫باهام حرف بزن. نظرت چیه؟
‫«2022» ‫«خط زمانی منشعب» ‫«کلیولند، اوهایو»
‫ببخشید. من، آم... ‫بیشتر از موتور صحرایی خوشم میاد.
‫خب، میگن آب‌پیمای شخصی، ‫موتور صحرایی مرد متفکره.
‫یالا، برای لحظه پوسایدونت آماده‌ای؟
‫بپر رو این خوشگله.
‫نیازی نیست. ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫اگه نظرت عوض شد بهم زنگ بزن ‫یا اگه یه دونات دیگه خواستی.
‫دونات‌های امروز عالی‌ان دِیل.
‫«آب‌پیمافروشی پیرانا»
‫...بهم پول بدی که کلاه‌خود سرم بذارم
‫- و تو گل و لای موتور برونم. ‫- خدا رو شکر.
‫سلام.
‫- چطوری دلش نخواست سوار این بشه دِیل؟ ‫- دیوونه بود. درک نمی‌کنم.
‫- تو اینجایی؟ ‫- اوه، آره.
‫هر روز هفته بجز یکشنبه‌ها ‫از ساعت 9 صبح تا 5 عصر.
‫تی وی ای از بین رفته.
‫فکر کنم منظورت ای تی ویه. و نه، شانس آوردی. ‫(ای تی وی: خودروی همه‌جا رو)
‫هفته پیش دوتا برامون آوردن. ‫طبقه بالان.
‫توام من رو یادت نیست؟
‫نه، نه، یادمه. تو... ‫اون روز اومده بودی، درسته؟
‫پسرت تو خط سه کارت داره.
‫ببخشید. پدر تنهام، یه لحظه.
‫- بهت گفتم بعدا بهش زنگ می‌زنم. ‫- اون یکی پسرت.
‫به اونم بگو بعدا بهش زنگ می‌زنم.
‫«1994» ‫«خط زمانی منشعب» ‫«پاسادنا، کالیفرنیا»
‫«گروه زارتان».
‫فکر نکنم قبلا این یکی رو دیده باشم.
‫کتاب خیلی خوبیه. ‫نویسنده‌ش یکی از بهترین‌هاست.
‫همه نوشته‌هاش رو می‌خونم.
‫هممم. باید یه نگاهی بهش بندازم.
‫من بودم عجله می‌کردم. ‫فقط چندتا ازش تو قفسه‌ها مونده.
‫همم.
‫بارکد رو نمی‌خونه.
‫می‌تونم نقد حساب کنم. ‫رسید نیاز ندارم.
‫آره، اما باید ثبتش کنم، وگرنه...
‫داری کتاب خودت رو می‌خری؟
‫تو...
‫بهت گفتم دیگه کتاب‌های ‫علمی تخیلیت رو تو قفسه‌های ما نذاری.
‫علمی تخیلی یه ژانر محترم و تفکر برانگیزه.
‫اینجا کسی نمی‌خره.
‫چیزی که می‌خوام بهت بگم...
‫باور کردنش سخته.
‫معلومه که باور می‌کنم. ‫رویاییه که به حقیقت پیوسته.
‫یکی از شخصیت‌هام زنده شده ‫و به کمکم نیاز داره.
‫این من رو یاد اتفاقی می‌اندازه ‫که تو «فرزندان یورِن» میفته.
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- فقط، محض اطلاعت میگم،
‫محبوب‌ترین کتاب تاریخ منه.
‫مطمئنم می‌تونم این اطراف ‫یه کپی برات پیدا کنم.
‫صبر کن.
‫تو نویسنده‌ای؟
‫- آره. علمی تخیلی. ‫- بدبخت شدم.
‫یه جورایی خجالت‌آوره اما،
‫باید برای حفظ شغل اصلیم که آموزش ‫فیزیک نظری تو کَل‌تِکه مدرک دکترا بگیرم.
‫وایستا، تو دانشمند هم هستی. ‫این عالیه.
‫آره، تا وقتی که بتونم استعفا بدم ‫و تمام‌وقت نویسندگی کنم.
‫نمی‌دونی چقدر سخته که... ‫هی، اینجا رو ببین.
‫یه کپی از کتابم. چه مرد خوش‌شانسی هستی.
‫ببخشید. میشه رو موضوع اصلی بمونیم؟
‫البته. دقیقا می‌خوای چیکار کنی؟
‫باید برم به قبل از وقتی ‫که بافنده زمان از هم پاشید.
‫نمیشه. غیر ممکنه.
‫اما نذار این جلوت رو بگیره.
‫نفهمیدم الان چی گفتی.
‫خب، تو توی جایی که زمان وجود نداره،
‫- در زمان سفر کردی، درسته؟ ‫- درسته.
‫- این کار ممکن نیست. ‫- می‌دونم.
‫الانم می‌خوای به جایی سفر کنی ‫که دیگه وجود خارجی نداره.
‫اینم به همون اندازه غیر ممکنه، به ‫همین خاطر ممکنه بتونی انجامش بدی.
‫البته. عالیه.
‫آره. کاملا منطقیه.
‫- به نظر علمی نمیاد. ‫- نه، اما به نظر تخیلی میاد.
‫باید یاد بگیری چطوری ‫لغزش زمانیت رو کنترل کنی.
‫نمی‌تونم کنترل کنم. نمیشه همینطوری...
‫انجامش بدم که. تصادفی اتفاق میفته.
‫اما تصادفی نیست، چون ‫همیشه سر از جایی درمیاری
‫که آدمایی که دنبالشی هستن،
‫و داره تکامل پیدا می‌کنه،
‫چون فقط در زمان لغزش نمی‌کنی،
‫داری در فضا هم حرکت می‌کنی.
‫انگار تو یه نسخه بهتر از اون تمپادها هستی.
‫یه جور میگی انگار چیز خوبیه.
‫تو علم، همه‌چی تو چی و چگونه خلاصه میشه.
‫اما تو تخیل، چرا هم هست.
‫حالا، چرا باید این کار رو انجام بدی؟
‫چرا باید این کار رو انجام بدم؟
‫بهت میگم چرا.
‫چون اگه تی وی ای رو از نابود شدن نجات ندم،
‫هیچی نمی‌مونه
‫که دربرابر اتفاقی که ‫قراره بیفته ازش محافظت کنم.
‫خب، اگه این دلیل واقعی لغزشته،
‫باید بتونی کنترلش کنی. ‫پس، کنترلش کن.
‫- الان؟ ‫- آره، آره. فقط انجامش بده.
‫خیلی خب.
‫- برو که رفتیم. ‫- خوبه.
‫روی دلیلت تمرکز کن.
‫- باید تی وی ای رو نجات بدی. ‫- خیلی خب.
‫باید تی وی ای رو نجات بدی.
‫اتفاقی نیفتاد؟
‫دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫شاید باید سخت‌تر تلاش کنی.
‫دارم تا جایی که می‌تونم تلاش می‌کنم.
‫احتمالا داری یه کاری رو اشتباه انجام میدی،
‫چون واقعا یه حسی بهم میگه ‫که لغزش زمانی جواب مشکلته.
‫- شاید بهتر باشه رو همون علم تمرکز کنیم. ‫- خیلی خب.
‫پس این معادله داره میگه که... آخ!
‫- داری چیکار می‌کنی. ‫- کار علمی.
‫الان می‌دونیم که پالس الکتریکی ‫باعث لغزش زمانی نمیشه.
‫محض رضای خدا.
‫آه. واکنش ستیز و گریز هم...
‫خیلی خب، بیا ‫لغزش زمانی رو فراموش کنیم، باشه؟
‫علم چطوری به ما کمک می‌کنه
‫به جایی بریم که وجود خارجی نداره؟
‫- خب، شاید وجود خارجی داره. ‫- نداره.
‫با چشمای خودم دیدم که نابود شد.
‫اما اینم گفتی که توی یه جایی از ‫تی وی ای در زمان سفر کردی، درسته؟
‫آره. تماشاخانه زمان.
‫اگه اینطوریه، پس شاید زمان و ‫مکانی که دنبالشی، هنوز وجود داره،
‫اما نمی‌دونی که کجا دنبالش بگردی.
‫بیا این رو امتحان کنیم.
‫- این رو نگه دار. ‫- باشه.
‫گروه رو دوباره کنار هم جمع می‌کنیم.
‫خیلی کار علمی‌ای به نظر نمیاد.
‫گفتی که همه، ‫همه دوست‌هات،
‫- یه هاله زمانی دارن. درسته؟ ‫- درسته.
‫خب، این یعنی یه گروه آدم
‫یه هاله جمعی دارن که ‫مختص به اون لحظه از زمانه.
‫اگه بتونیم همه رو تو یه مکان جمع کنیم،
‫می‌تونیم اون هاله رو بخونیم.
‫مثل مختصات می‌مونه.
‫می‌تونیم از این مختصات استفاده کنیم ‫تا به اون لحظه برگردیم.
‫- نه. ‫- چرا؟
‫چون یکی از اون تمپادهایی که گفتی نداریم.
‫خب، می‌تونی یکی بسازی؟ ‫تو می‌تونی یکی بسازی.
شاید، اما اگه از نحوه ‫کارکردش دانشی نداشته باشم،
‫باید از صفر اختراعش کنم.
‫ممکنه یه عمر طول بکشه.
‫اکه دانشش رو داشته باشی چطور؟
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- تو بگو، تو نوشتیش.
‫- جدی؟ ‫- جدی.
‫یه دونه ازش رو هر میز تی وی ای هست.
‫پس یه کتاب پرفروش می‌نویسم.
‫آره، یه جورایی. بیا، آم، ‫بیا بریم تو کارش...
‫اوه، عجب مشکلی.
ا.مــپــا.یــر.بــســت.تــی.وی
‫خیلی خب، بچه‌ها، ‫از این به بعد یه قانون جدید داریم.
‫و اونم اینه که هر اسباب‌بازی‌ای ‫که بیرون اتاقتون باشه
‫آشغال در نظر گرفته میشه. خیلی خب؟
‫آشغال. فهمیدین؟
‫چون خسته شدم از اینکه بیام خونه
‫و ببینیم که عین گاراژِ فروشی ‫یه دیوونه شده که... اون سوخته؟
‫آره، سوخته.
‫چطوری سوخته؟
‫کوین، اون کبریت‌ها رو کی بهت داده؟
‫- دزدیدمشون. ‫- نه، تو...
‫بدشون به من. یالا. رد کن بیاد.
‫فرار نکن. کوین. کوین. ‫کِو... کوین! بیا...
‫شان، برو بگیرش! یالا، زود باش!
‫اگه جلوش رو بگیری که خونه رو به آتیش نکشه، ‫برات یه توله سگ می‌خرم.
‫- یالا. ‫- و یه مار!
‫اون رو... بعدا راجبش ‫چونه می‌زنیم. بدو! یالا!
‫پیروزی‌های کوچیک.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. اوه، تو یکم قبل اومده بودی مغازه.
‫- درسته. ‫- آره. این اطراف زندگی می‌کنی،
‫یا تا خونه من رو دنبال کردی؟
‫اوه نه. نه، نه. من... ‫راستش من داشتم می‌رفتم به...
‫و اتفاقی تو رو دیدم و...
‫با خودم گفتم بیام بهت بگم که...
‫متاسفم که نتونستم بیشتر تو مغازه بمونم.
‫یکم، یکم ضیغ وقت داشتم.
‫آره. داشتی دنبال ای تی وی می‌گشتی.
‫- تی وی ای. ‫- آره.
‫می‌دونی، هنوز به خرید علاقمندی؟
‫چون یه چیزی دارم...
‫یه چیزی دارم می‌خوام بهت نشون بدم. ‫بیا.
‫حالا معمولاً، دلم نمی‌خواد ‫از یکی از این خوشگلا دل بِکنم.
‫اما همسرم خیلی وقته نیست ‫و منم نمی‌تونم دو تاشو سوار شم.
‫تازشم، پسرا احتمالاً ارتودنسی و ‫کلاسای خصوصی ریاضی نیاز دارن.
‫با کلی چیزای دیگه که خدا می‌دونه.
‫یک اتحاد زیبایِ ظاهر و کارکرد.
‫اوه، زیبا گفتی، آره.
‫آره، واقعاً هم هستن ‫و قلبمو می‌شکنه،
‫اما چه میشه کرد؟
‫هی، نوشیدنی می‌خوای؟ ‫می‌تونم برات یه آبجو بگیرم؟
‫نه، نه، نه، نه. نیازی نیست. ممنون.
‫متأسفانه نیمدم اینجا ازت جت اسکی بخرم.
‫- اوه، پس برای چی اینجایی؟ ‫- ببین.
‫می‌خوام بهت یه چیزی بگم ‫که درکش سخته، موبیوس.
‫- موبیوس؟ ‫- آره موبیوس، اسم‌ـته.
‫باشه، من...
‫- فکر کنم منو اشتباه گرفتی. ‫- نه، موضوع همینه که اشتباه نگرفتم.
‫موبیوس اسم واقعیته ‫و به یه جایی به اسم تی‌وی‌ای تعلق داری.
‫که اینطور؟ هوم.
‫باشه، حرفت یاد نره. ‫من میرم یه سر بزنم به...
‫- مشکلی نیست. مشکلی نیست. ‫- من دنبال دردسر نیستم.
‫- مشکلی نیست. من یه دوستم. ‫- می‌دونم هستی. منم یه دوستم.
‫چی؟ چجوری انقدر سریع ‫یه تمپاد ساختی؟
‫نمی‌دونم بشه به ۱۸ ماه گفت سریع. ‫البته، ۱۹ ماه.
‫مجبور شدم وقتی شغل‌ـمو از دست دادم و زنم ولم کرد ‫یه استراحت کوتاهی برای نقل مکان بکنم.
‫- خب حالا چی؟ ‫- چه اتفاقی داره میفته؟
‫بهت قول میدم این با عقل جور در میاد.
‫مثلاً... چجوری...
‫واقعیت چیزی نیست که فکرشو می‌کنی.
‫و این زندگیِ مردی که می‌شناسم ‫نیست.
‫نمی‌دونم کیو می‌شناسی. ‫درک نمی‌کنم.
‫- تو رو از یه جایی می‌شناسم به اسم... ‫- نه، نمی‌شناسی.
‫سازمان رسیدگی به تناقضات زمانی.
‫وقتی اولش رسیدم اونجا، تو جون‌مو نجات دادی.
‫چیزی رو در من دیدی ‫که خودم ندیدم.
‫تو واقعاً دوستمی؟
‫هستم.
‫اون کیه؟
‫- اونم دوستمه؟ ‫- میشه.
‫- چرا اینو یادم نیست؟ ‫- خیلی توضیح دادنش بهت پیچیده‌اس
‫اما به کمکت ‫برای نجات این، تی‌وی‌ای، نیاز دارم.
‫یه بار بهم گفتی تنها زندگی‌ای بود ‫که می‌شناختی.
‫من جت اسکی می‌فروشم، مرد.
‫بهم اعتماد کن.
‫- پسرام چی میشن؟ ‫- چیزیشون نمیشه.
‫نمی‌تونم ترکشون کنم.
‫- منظورت چیه چیزیشون نمیشه؟ ‫- می‌فهمم. گوش کن.
‫ببین، هر زمان که بخوای می‌تونی برگردی.
‫- اوه، قبلاً تو مغازه بودی. ‫- درسته.
‫آره، این اطراف زندگی می‌کنی ‫یا تا خونه تعقیبم کردی...
‫می‌تونم تو هر نقطه از زمان برگردونمت.
‫انگار اصلاً جایی نرفتی.
‫پسرات اصلاً نمی‌فهمن که رفتی.
‫آره، اما خودم ‫که می‌فهمم.
‫تمام هستی تو خطر بزرگیه.
‫- برام مهم نیست. ‫- و پسرات هم در خطرن.
‫نمی‌تونم امن نگه‌شون دارم ‫اگه کمکم نکنی.
‫می‌دونی، هنوز به خرید علاقمندی؟ ‫چون من... بیا.
‫چی منو صدا می‌زدی؟
‫موبیوس.
‫اسم باحالیه.
‫این قراره عجیب به نظر برسه.
‫حالت چطوره؟ اسم من دان‌ـه.
‫گمونم موبیوس اسم فضایی‌ـمه.
‫تو هم جزئی از این...
‫نجاتِ... این اتاق امنه؟
‫- برام سواله کرم‌چاله‌ یا ... ‫- آره.
‫این محدوده کلاً متروکه‌اس. ‫کسی تا مایل‌ها اینجا نیست.
‫خب، اینا همه‌ان؟
‫نه.
‫یکی دیگه هم هست.
‫این قراره عجیب به نظر برسه.
‫- می‌دونم که نمی‌دونی من کی هستم. ‫- لوکی.
‫- البته که می‌دونم کی هستی. ‫- چی؟
‫- می‌دونی؟ ‫- چرا ندونم؟
‫هیچکس نمی‌دونست. ‫زندگی‌هاشون مجدد تنظیم شده بود...
‫آره. می‌دونم. اونجا بودم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫فکر نمی‌کردم ‫اینطوری پیش بره.
‫واقعاً؟ دقیقاً چجوری انتظار داشتی...
‫خیلی‌خب، بشین تو ماشین.
‫- برات یه نوشیدنی می‌خرم. ‫- باشه.
‫زینیاک اشتیاقِ خون داره.
‫ولی، زندگی موبیوس تو تی‌وی‌ای ‫ازش گرفته شد.
‫همینطور زندگی بی-15، او.بی. ‫کیسی یه زندانی بود.
‫یادشون نمیاد کی هستن.
‫زندگی‌شون مهمه. ‫اونا مهمن.
‫آره، و بالاخره برگشتن ‫به زندگی‌های واقعی‌شون.
‫این چیز خوبیه.
‫- اریک، میشه یه نوشیدنی داشته باشیم؟ ‫- اما چند تاشون،
‫اگه حق انتخاب داشتن، ‫انتخاب می‌کردن بمونن؟
‫موبیوس همیشه می‌گفت تی‌وی‌ای ‫تنها زندگی‌ای بود که می‌شناخت،
‫و دوسش داشت.
‫بهش هدف داد.
‫از اولش هم انتخابش نبود، لوکی.
‫کار «او که باقی می‌ماند» بود.
‫اما موبیوس باید ‫یه انتخاب داشته باشه الان، نه؟
‫نباید همشون داشته باشن؟
‫تا اگه بخوان به تی‌وی‌ای برگردن.
‫نه، مردم رو از زندگی‌شون ‫جدا می‌کنی،
‫بهشون چیزی رو نشون میدی ‫که نمی‌تونن نبینن.
‫این چجور انتخابیه؟
‫اما انتخابی تو این نداشتن
‫و بدون تو نمی‌تونم اینو بهشون بدم.
‫اهمیت نمیدی؟
‫گمونم نه.
‫گمونم همه‌ی این چیزا ‫همونطور که خواستی پیش رفت
‫و مشکلی نداری بیخیالش بشی.
‫- خیلی خودخواهانه‌اس. ‫- البته که خودخواهم.
‫یه زندگی می‌خوام.
‫می‌خوام زندگی کنم.
‫مشکلِ خواستن چیه، لوکی؟
‫تو چی می‌خوای؟
‫- می‌خوام جلوی «او که باقی می‌ماند» رو بگیرم. ‫- نه. اشتباه گفتی. دوباره امتحان کن.
‫- واقعاً چی می‌خوای؟ یالا. ‫- می‌خوام این وضعیت رو نجات بدم.
‫می‌خوام همه چیز رو نجات بدم. همه‌شو.
‫واقعاً انقدر سخته؟ ‫یالا، به تلاش کردن ادامه بده.
‫- می‌خوام تی‌وی‌ای رو نجات بدم. ‫- چرا؟
‫- چون می‌خوام تی‌وی‌ای برگرده. ‫- و بعد؟
‫- چی می‌خوای؟ ‫- می‌خوام دوستام برگردن.
‫دو تا ویسکی بوربن، لطفاً.
‫انتخاب فوق‌العاده‌ایه، سیلوی.
‫می‌خوام دوستام برگردن.
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫می‌بینی؟ جفتمون خودخواهیم.
‫به سلامتی.
‫می‌دونم سخته.
‫اما دوستات برگشتن به جایی که ‫بهش تعلق دارن.
‫اما بدون اونا...
‫من به کجا تعلق دارم؟
‫الان هممون داریم داستان‌مون رو می‌نویسیم.
‫برو مال خودتو بنویس.
‫تا کی قراره بمونیم؟
‫بعضیامون فعالیت‌های حساس به زمان ‫واسمون به راهه.
‫نگران نباش. می‌تونیم درست از جایی که برداشتیمت ‫برگردونیمت.
‫واقعاً؟
‫پس، اون ماسماسک ‫هرجا بخوای می‌بره‌ات؟
‫در زمان و مکان، آره.
‫- مثلِ یه پارک؟ ‫- آره
‫- گرند کنیون؟ ‫- آره.
‫گاوصندوق بانک؟
‫زیاد میری رو آب؟
‫- شنا؟ ‫- آره، یا آب‌پیمای شخصی.
‫نه. تو شهر زندگی می‌کنم. ‫می‌دونی، فرصت زیادی وجود نداره.
‫خب، اگه کنار رودخونه زندگی کنی ‫واسه رفت‌وآمد، روش هیجان‌انگیزیه.
‫یا، راستی، اینم خوبه که فقط ‫بری رو دریاچه و خودتو از برق بکشی.
‫اون دکمه‌ی شروع مجدد رو بزنی.
‫- خب، حرفت تو ذهنم می‌مونه. ‫- آره.
‫گزینه‌های خوبی هم ‫واسه پرداخت‌های مالی داریم.
‫هی، ببین، ‫اگه همه باید صبر کنیم،
‫یکم اینو قرض می‌گیرم.
‫زحمت نکش.
‫باید همتون برین خونه.
‫- سلام، لایل. ‫- سلام. تنها مشتری دائم من چطوره؟
‫اوه آره خوبم. ‫اصلاً خونه میری؟
‫خب، اینجا رو بیشتر دوست دارم.
‫خب، امشب از هم‌صحبتی لذت می‌برم.
‫- روز سختی داشتی؟ ‫- روزای بهتر هم داشتم.
‫مناسب‌ترین چیز رو واست دارم.
‫این...
‫یا چیزی که می‌رنجونتت رو درمان می‌کنه، ‫یا کامل بدترش می‌کنه.
‫واقعاً باید رو تکنیک‌های فروش‌ـت ‫کار کنیم. ممنون.
‫♪ Oh! Sweet Nuthin' - The Velvet Underground ♪
‫سیلوی!
‫سر و کله‌ات پیدا شد و به تک تک‌مون گفتی ‫ما کلیدِ نجات تمام هستی هستیم.
‫و حالا چی؟ دیگه نیستیم؟
‫متأسفم.
‫اشتباه کردم. باشه؟
‫بیشتر مسئله درمورد اون چیزی بود ‫که خودم می‌خواستم.
‫باید برگردی پیش پسرات.
‫می‌دونم، ولی موضوع همینه. ‫گفتی در خطرن.
‫- حالا یهو حالشون خوبه؟ ‫- همتون باید...
‫برگردین به زندگی‌هاتون. ‫به اونجا تعلق دارین.
‫اما دقیقاً باید برگردم ‫همونجایی که بودم؟
‫- تی‌وی‌ای چی میشه؟ ‫- تی‌وی‌ای.
‫بدون اون براتون ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫همتون بدون اون براتون ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫نه، پیش میاد.
‫همه چیز داره ‫خراب میشه.
‫انشعابات درحال نابودی‌ان.
‫- این یعنی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته، ‫اما یه کاری باید باشه که بتونیم بکنیم.
‫می‌تونیم برگردیم.
‫نذاریم بافنده فروپاشی کنه.
‫او.بی.، همه‌مون اینجاییم.
‫خودکارها...
‫همه‌ی خودکارها رو داریم.
‫فنجون، مختصات.
‫خب، اول باید ‫هاله‌ی زمانیِ گروهیِ
‫همه‌ی افراد این اتاقو بخونیم روی تمپاد...
‫- کجا رفت؟ ‫- هی.
‫من برنداشتمش.
‫ببین، وقتی این تموم شد می‌تونی هر بانکی که ‫دوست داری رو دستبرد بزنی.
‫اون تمپاد رو الان می‌خوایم.
‫عالیه. اما باز من برنداشتمش.
‫چیکار کنیم؟
‫پس واقعاً مشکل از جنبه‌ی تخیلی بود.
‫نه، نه. باید برگردم ‫پسرام رو ببینم. من...
‫پس این آخرشه؟
‫ما...
‫جایی واسه رفتن باقی نمونده.
‫نه. نه!
‫- پس واقعاً مشکل از جنبه‌ی تخیلی بود. ‫- همه چیز داره خراب میشه.
‫نه. باید برگردم ‫پسرام رو ببینم.
‫مشکلِ خواستن چیه؟
‫- اگه می‌تونستم جایی برم... ‫- خوشحال به نظر میومدم.
‫- هرجایی که واقعاً اهلشم. ‫- تی‌وی‌ای...
‫به نظرت چیزی که یه لوکی رو ‫لوکی می‌کنه
‫اینه که مقدر به شکستیم؟
‫جایی واسه رفتن باقی نمونده.
‫نه، پیش میاد.
‫همه چیز داره خراب میشه.
‫انشعابات درحال نابودی‌ان.
‫- این یعنی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته، ‫اما یه کاری باید باشه که بتونیم بکنیم.
‫- انجامش دادم. ‫- چی؟
‫- انجامش دادم. ‫- چیو انجام دادی؟
‫کنترلش کردم.
‫یاد گرفتی ‫لغزش زمانی‌تو کنترل کنی.
‫آره.
‫مسئله درباره‌ی «کجا»، «کِی» یا «چرا» نیست.
‫موضوع درباره‌ی «چه کسی‌»ـه.
‫من می‌تونم داستان رو ‫بازنویسی کنم.
‫«بعد از تیتراژ ادامه دارد.»
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫باختی. سکه بنداز بازنده.