‫من لوکی از ازگارد هستم.
‫و هدفی شکوهمند رو به دوش میکشم.
‫«آنچه گذشت»
‫فهمیدی که یه واریانت هستی، ‫اما اصلا نرفتی ببینی. مگه نه؟
‫می‌خوای شاه بشی؟
‫نمی‌خوام شاه بشم. به دنیا اومدم که شاه بشم.
‫اون چیزیه که می‌دونیم. ‫جنگ. و تو راهه.
‫- اون کسیه که بهمون نشون دادی؟ ‫- او که باقی می‌ماند.
‫این امپراتوری اونه.
‫قضیه همینه.
‫جای من رو بگیرید، وگرنه نسخه‌های بی‌شمار من ‫یه جنگ مولتی‌ورسی دیگه راه می‌اندازن.
‫و من در هر صورت دوباره از اینجا سر در میارم.
‫تناسخ، عزیزم.
‫سیلوی، بسه.
‫تو تاج و تخت اون رو می‌خوای؟
‫به زودی می‌بینمت.
‫حالا، چه خوب چه بد، خطوط زمانی آزاد شدن.
‫وظیفه ماست که ازشون محافظت کنیم، ‫که بهتر از او که باقی می‌ماند عمل کنیم.
‫- داریم نقش خدا رو بازی می‌کنیم. ‫- نقشه چیه؟
‫افزاینده رو قرار بده، پرتابش کن و برگرد.
‫وقت شجاع بودنه..
‫انشعاب‌ها دارن از بین میرن. ‫همه‌چی داره متلاشی میشه.
‫باید برگردم به قبل از ‫زمانی که بافنده زمان نابود شد.
‫باید یاد بگیری که لغزش زمانیت رو کنترل کنی.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
«لوکی - فصل دوم» «قسمت ششم - هدف شکوهمند»
‫افزاینده رو قرار بده، ‫پرتابش کن و برگرد.
‫- فهمیدی؟ ‫- فهمیدم.
‫خیلی خب.
‫وقت شجاع بودنه.
‫موفق باشی.
‫وقت شجاع بودنه.
‫من برگشتم.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره. آره.
‫باید تایملی رو بفرستیم اون بیرون.
‫آماده‌م.
‫- چقدر وقت داریم؟ ‫- خیلی نداریم.
‫من راجب این سطح از تشعشعات چیزی نمی‌دونم، ‫از وقتی من اونجا بودم بدتر شده.
‫اون موفق میشه.
‫شجاع باش.
‫برو که رفتیم.
‫- یالا، بزن بریم! بزن بریم! ‫- یالا، تکون بخور!
‫مـــتـــرجـــم ‫.:: صادق هاشمی ::.
‫چی شد؟
‫مرد.
‫تموم شد.
‫خیلی خب، چیکار کنیم؟
‫تشعشعات زمانی بیش از حد بالاست.
‫کجای راه رو اشتباه رفتیم؟
‫نمی‌دونم. ‫کار من نبود. قسم می‌خورم.
‫- او.بی. ‫- اون مرده؟
‫چی رو می‌تونستیم متفاوت انجام بدیم؟
‫سوال خوبیه.
‫خیلی طولش دادیم.
‫دوباره. سریع‌تر.
‫خیلی خب. وقت واسه بحث نداریم.
‫- یالا. دنبالم بیا. ‫- موفق باشی پروفسور.
‫گوش کن. برو تو. لباس مخصوص رو بپوش. وقتی...
‫وقتی درها باز میشن ‫با سرعت هرچه تمام برو آخر پل.
‫افزاینده رو قرار بده، دکمه سبز رو بزن، ‫پرتابش کن و برگرد. باشه؟
‫- باشه. ‫- کاملا درسته.
‫بیا بریم تو کارش. ‫بیا این دفعه سریع‌تر باشیم.
‫- وقت شجاع بودنه. ‫- آماده‌ای؟
‫«این دفعه»؟
‫- خیلی خب. وقت برای بحث نداریم. ‫- موفق باشی پروفسور.
‫گوش کن.
‫برو تو. لباس مخصوص رو بپوش. ‫با سرعت هرچه تمام برو آخر پل.
‫افزاینده رو قرار بده، دکمه سبز رو بزن، ‫پرتابش کن و برگرد.
‫تکون بخور. این دفعه یکم سریعتر باش.
‫«این دفعه»؟
‫- چی شد؟ ‫- مرد.
‫- دوباره. سریع‌تر نه. زودتر. ‫- تمومه.
‫خانم راوونا، اتفاقی که تو کارگاهم افتاد...
‫خانم دقیقه‌ای، می‌دونم که الان ‫آسیب دیدی و عصبانی هستی.
‫اما به کمکت تو سریعتر تموم کردن ‫افزاینده توان عملیاتی نیاز داریم.
‫وقت طلاست.
‫من وقت هدر دادم و الان ‫وقت داره من رو هدر میده.
‫افزاینده رو نذار زمین.
‫دوباره.
‫بیخیال!
‫دوباره. دوباره.
‫دوباره.
‫یالا، یالا، یالا.
‫دوباره.
‫وقت معرفیه. اوروبوروس، این ویکتور تایملیه.
‫ویکتور تایملی، این اوروبوروسه. ‫حدس بزنین چی شده؟
‫راهنمای تی‌وی‌ای رو جفتتون نوشتین. ‫شگفت‌انگیز نیست؟
‫- لوکی، چرا عجیب غریب بازی درمیاری؟ ‫- او.بی...
‫ویکتور تایملی؟
‫اوروبوروس.
‫- سلام، سلام. ‫- از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
‫اینجا یه ماکت از بافنده داریم ‫که او.بی. درستش کرده.
‫بچه‌ها، ویکتور، ‫این ماکت هنوز تموم نشده، باشه؟
‫فقط تونستم یه روکش رنگ بزنم.
‫او.بی. چی داری میگی؟ ‫حرف نداره.
‫حالا گوش کنید. باید به تایملی ‫لباس مخصوص بپوشونیم و بفرستیمش پیش بافنده.
‫صبر کن... چرا من؟
‫چون که تو داوطلب شدی، ‫شدی، یعنی بعدا میشی.
‫ممکنه یه مشکلی پیش بیاد ‫و تو می‌دونی که افزاینده چطوری کار می‌کنه.
‫- درسته. ‫- بعدا با عقل جور درمیاد.
‫تو این لباس ایمنی رو می‌پوشی.
‫موبیوس، شانس آوردی.
‫شبیه موبیوسه، ‫ولی در واقع ویکتور تایملیه.
‫اون منم؟
‫ویکتور، وقتی توی لباسی، ‫وقتی درها باز شدن،
‫با سرعت هرچه تمام میری آخر پل.
‫قراره یکم زحمتش زیاد باشه،
‫- قرار نیست راحت باشه. ‫- قرار نیست راحت باشه...
‫کلی تشعشعات زمانی اونجا هست.
‫- همه‌تون حواستون اینجاست؟ خوبه. ‫- آره.
‫ویکتور، افزاینده رو توی ‫پرتاب‌کننده قرار بده، بچرخونش،
‫دکمه سبز رو بزن، که باعث میشه ‫افزاینده پرتاب بشه و به بافنده متصل بشه
‫و ظرفیتش رو افزایش بده تا بتونه ‫انشعاب‌های تلنبار شده رو مدیریت کنه.
‫- افزاینده هنوز حاضر نیست. ‫- چرا، هست.
‫- چون تایملی این رو داره. ‫- اون...
‫- یه نمونه اولیه... ‫- درسته.
‫...که ورودی زمانی رو افزایش میده ‫و واپاشی زمانی رو معکوس می‌کنه.
‫این دستگاه به علاوه افزاینده توان عملیاتی،
‫حلقه‌ها رو بزرگتر می‌کنن.
‫- لوکی، اون رو... ‫- اون رو پس بده به پروفسور.
‫خیلی ممنون. بهم اعتماد کنید.
‫وفق دادن افزاینده توان عملیاتیم ‫با اون دستگاه وقت می‌بره.
‫چقدر؟ چقدر؟
‫بستگی داره. اصلا نمی‌دونم ‫دارم به چی نگاه می‌کنم.
‫اون چیه؟
‫او.بی. چقدر طول می‌کشه ‫تا هرچیزی که تو راجب
‫مکانیک، فیزیک و مهندسی ‫می‌دونی رو یاد بگیرم؟
‫چقدر بلدی؟
‫بیا فرض کنیم خیلی بلد نیستم، ‫اما زود یاد می‌گیرم و یه خدا هم هستم.
‫- بیا از اول شروع کنیم. ‫- از اول شروع کنیم.
‫وقت نداریم. ‫بهتره که تنها کار کنیم.
‫او.بی.، درک می‌کنم.
‫اما اگه مجبور بودم یاد بگیرم،
‫منظورم اینه که واقعا واقعا ‫واقعا مجبورم بودم یاد بگیرم،
‫چقدر طول می‌کشید؟
‫- دهه‌ها. ‫- قرن‌ها.
‫«قرن‌ها بعد»
‫این بعدا کاملا با عقل جور درمیاد.
‫لوکی، من مهارت‌های مهندسیت که به صورت ‫غافلگیرکننده‌ای پیشرفته هستن رو زیر سوال نمی‌برم،
‫اما شاید بهتر باشه او.بی. ‫اول اون رو تستش کنه؟
‫پروتکل تست کردن، کلید پیشرفت علمی ایمنه.
‫بی‌نقصه. تایملی، از این طرف لطفا.
‫باید هاله زمانیت رو با ‫این دستگاه عالی اسکن کنیم.
‫- به نظر مرگبار میاد. ‫- اون...
‫- ولی کاملا بی‌خطره. اینجا رو ببین. ‫- لوکی، لوکی.
‫دسترسی رد شد.
‫نوبت توئه. عینکت رو بده من.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- هروقت آماده بودی. ‫- آماده‌م.
‫برو.
‫خوش آمدید، او که باقی می‌ماند.
‫- میشه، میشه بیام بیرون؟ ‫- هیچیت نشد.
‫بفرما عینکت.
‫بچه‌ها، بدتر از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫باید سریع حرکت کنیم. کی قراره بره؟
‫تایملی. تو باید بری. تو داوطلب میشی.
‫نقشه اینه. میری تو، لباس مخصوص رو می‌پوشی.
‫وقتی درها باز شدن، ‫با سرعت هرچه تمام میری آخر پل.
‫افزاینده رو قرار میدی، ‫دکمه سبز رنگ رو می‌زنی،
‫- پرتابش می‌کنی و برمی‌گردی. ‫- فهمیدم.
‫راستی، یادت باشه،
‫به شست راستت، زانوی چپت و ‫محافظ صورت لباس چسب می‌زنی
‫وگرنه تشعشعات زمانی، پوستت رو می‌کنه.
‫- حواست به اولین قدمت باشه.سر نخوری. ‫- شست، زانو، محافظ صورت.
‫- یه چیز دیگه. ‫- بله.
‫هر کاری می‌کنی، ‫افزاینده رو زمین نذار،
‫وگرنه قل می‌خوره از پل میفته پایین. ‫خیلی خب؟ یادت نره.
‫شجاع باش.
‫وقت شجاع بودنه.
‫کیسی، باید ورودی ولتاژ رو افزایش ‫بدیم و واپاشی زمانی رو معکوس کنیم.
‫- پس تفکیک‌کننده یونی چی؟ ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫- به بخش اولیه وصلش کن. ‫- خیلی داغ نمی‌کنه؟
‫نه، چون بهش اجازه می‌دیم به سیستم ‫محسابه نمایی انطباقی تایملی متصل بشه.
‫این ارتقاها به بافنده اجازه میدن که ظرفیتش
‫برای مدیریت انشعاب‌های ‫تلنبار شده افزایش پیدا کنه.
‫حلقه‌ها. حلقه‌ها زیادی کوچیکن.
‫می‌خوایم بزرگترشون کنیم. ‫بیاید بریم تو کارش.
‫بهتره مراقب باشی او.بی.
‫- یکی داره میاد سراغ شغلت. ‫- داره میاد سراغ شغلت.
‫درسته. دارم میام او.بی. ‫حواست باشه.
‫کیسی، افزاینده رو با سرعت هرچه تمام
‫- ببر بده به تایملی. ‫- باشه.
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- بهم اعتماد کن.
‫- نه. ‫- می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫- نه! ‫- نگاه کن.
‫کیسی، یادت نره کلاهش رو چفت کنی.
‫- کلاهش رو چفت کن. ‫- ممنون.
‫- آقای تایملی آماده‌ست. ‫- می‌دونم.
‫دسترسی مجاز نیست. ‫رمز عبور الزامیست. رمز پذیرفته شد.
‫- برو که رفتیم. ‫- آره!
‫صبر کنین. همه‌چی یکم هول هولکی به نظر میاد.
‫واسه تو اینطوریه. بهم اعتماد کن. ‫اگه وایستی، می‌میری.
‫خیلی خب.
‫برو که رفتیم.
‫با سرعت هرچه تمام برو آخر پل
‫و بعد افزاینده رو تو پرتاب‌کننده قرار بده.
‫خودشه، قدم به قدم.
‫شجاع باش. خیلی شجاعی.
‫کارت خیلی خوبه. شگفت‌انگیزه.
‫ادامه بده.
‫این پا رو بذار جلوی اون پا.
‫قبل از اینکه متوجه بشی، ‫رسیدی به آخر پل.
‫کارت خوبه.
‫انجامش داد. موفق شد.
‫هنوز نه.
‫عا-عا! ویکتور، چی بهت گفتم؟
‫افزاینده رو زمین نذار، ‫قل می‌خوره از پل میفته پایین.
‫اوه خدای من، درسته!
‫درسته. کارت خوبه. ‫حالا بذارش تو پرتاب کننده.
‫یالا.
‫- داره انجامش میده. ‫- درسته. خوب بهم گوش کن.
‫دکمه سبز رو بزن.
‫نه.
‫دکمه رو بزن.
‫بعضی وقت‌ها گیر می‌کنه.
‫دکمه سبز رو بزن!
‫آره!
‫حالا برگرد، زود باش.
‫برگرد، برگرد.
‫- برگردم؟ ‫- آره، برگرد.
‫داره کار می‌کنه. داره کار می‌کنه. ‫این دفعه دیگه کار می‌کنه.
‫یالا ویکتور. خودشه، برگرد!
‫یالا.
‫بیا، بیا، بیا، بیا! بیا!
‫بیا.
‫- آره! ‫- آره!
‫شوخیت گرفته؟
‫- موفق شد! ‫- آره!
‫چطوری انجامش داد؟
‫قند عسل.
‫داره کار می‌کنه.
‫انجامش داد. زنده می‌مونیم.
‫من میرم سیستم‌ها رو بررسی کنم.
‫بالاخره.
‫داره یکپارچه میشه.
‫بافنده داره انشعاب‌ها رو به هم می‌بافه. ‫داره پایدار میشه.
‫- کار کرد جادوگر؟ ‫- تو انجامش دادی!
‫- اوه، خدای من. انجامش دادیم. ‫- جواب داد؟
‫اوه آره، جواب داد. ‫الان داره کار می‌کنه.
‫- واقعا؟ ‫- داره کار می‌کنه. نگاه کن.
‫کار کرد.
‫تو انجامش دادی. موفق شدی!
‫- زنده می‌مونیم. ‫- کار کرد.
‫- تو انجامش دادی. ‫- صبر کنید.
‫چیه؟
‫این اطلاعات یکم عجیبن.
‫منظورت چیه «عجیبن»؟
‫نمی‌دونم. عجیبن دیگه.
‫ممکن نیست.
‫چطوری میشه عجیب باشن؟ چطوری...
‫بافنده دوباره داره سرریز می‌کنه.
‫بافنده چطوری داره سرریز می‌کنه؟
‫نه.
‫این ممکن نیست.
‫ممکن نیست.
‫ما توان عملیاتی رو افزایش دادیم.
‫افزاینده بی‌نقص بود.
‫افزاینده، توان عملیاتی رو افزایش داد، ‫اما تعداد انشعاب‌ها زیادی بالاست.
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫صبر کنید.
‫انشعاب‌های زمان دارن با سرعت بی‌نهایت
‫دوبرابر میشن و افزایش پیدا می‌کنن.
‫متوجه نمیشم.
‫مشکل مقیاس داریم.
‫اما می‌خواستیم همین ‫مقیاسش رو تنظیم کنیم دیگه.
‫بافنده هرگز نمی‌تونه خودش رو با
‫مولتی‌ورسی که به صورت ‫بی‌نهایت رشد می‌کنه، وفق بده.
‫نمیشه برای بی‌نهایت مقیاسی تعیین کرد.
‫عین تقسیم کردن عددی به صفر می‌مونه.
‫انجام دادنش غیر ممکنه.
‫پس هرچقدر هم که ‫توان عملیاتی رو افزایش بدیم،
‫هیچوقت کافی نیست.
‫کافی نیست. هیچوقت کافی نیست.
‫- و بافنده همیشه شکست می‌خوره. ‫- شکست می‌خوره.
‫و خطوط زمانی جدید همیشه...
‫انگار به محض اینکه خطوط زمانی منشعب شدن،
‫این اتفاق قرار بود بیفته.
‫متاسفم.
‫سیلوی، وایستا. وایستا.
‫وایستا.
‫موقعیتت رو درک می‌کنم.
‫حسی که الان داری رو درک می‌کنم.
‫تو این رو نمی‌خوای.
‫چه خبره؟
‫حق با توئه. ‫با خودت چه فکری کردی به من اعتماد کردی؟
‫به من نمیشه اعتماد کرد.
‫باید حرفم رو باور کنی.
‫تو نمی‌تونی اون رو بکشی.
‫نباید کارت رو به سرانجام برسونی. ‫اگه بکنی، همه‌چی تموم میشه.
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد. ‫من دیده‌مش. می‌دونم.
‫- از سر راهم برو کنار. ‫- نمی‌رم.
‫تو گول تخت اون رو خوردی.
‫آخرین چیزی که می‌خوام تاج و تخته.
‫سیلوی، تمومش کن!
‫اگه می‌خوای جلوم رو بگیری، باید بکشیم.
‫اوه!
‫نزدیک بود.
‫به زودی می‌بینمت.
‫سیلوی، تمومش کن!
‫اگه می‌خوای جلوم رو بگیری، باید بکشیم.
‫به زودی می‌بینمت.
‫چیزی که انتظارش رو داشتین نبودم، همم؟
‫تو فقط... یه آدمی.
‫از گوشت و خون. ‫نگو باعث ناامیدی‌ام.
‫گوش کن چی میگم.
‫نه. نه.
‫اگه می‌خوای جلوم رو بگیری، باید بکشیم.
‫به زودی می‌بینمت.
‫اگه می‌خوای جلوم رو بگیری، باید بکشیم.
‫- اگه می‌خوای جلوم رو بگیری.... ‫- باید بکشمت. می‌دونم.
‫چرا هیچوقت سعی نمی‌کنی جلوش رو بگیری؟ ‫یا باهاش بجنگی؟ یه کاری بکن.
‫خب، چند بار تا الان این کار رو انجام دادی؟
‫- چیکار کردی؟ ‫- اوه، بیخیال.
‫بهم نگو که هنوز یاد نگرفتی....
‫زمان رو... نگه داری.
‫فکر کردم تا الان باید اینا رو رد کرده باشی.
‫نگران نباش پسر عاشق‌پیشه. حالش خوبه.
‫اما یکم تو چشمه. ‫پس چرا...
‫پس این،
‫این اولین باری نیست که ‫داریم حرف می‌زنیم، مگه نه؟
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- راجب لغزشت خبر دارم.
‫و فکر می‌کنی کی این مسیر رو هموار کرده؟
‫حدسی داری؟ نظرسنجی میگه...
‫او که باقی می‌ماند.
‫بینگو!
‫تو واسه خودت داری تو زمان لغزش می‌کنی.
‫فکر کردی که چسبونده بودی به سیستم.
‫قراره من رو شکست بدی. و بعدش... ووپ!
‫ایناهاشم.
‫بچه‌جون، واقعا فکر کردی همینطوری ‫می‌‌شینم می‌ذارم اون من رو بکشه؟
‫و تمام؟ هیچی؟ نادا؟
‫خدا او که باقی می‌ماند رو بیامرزه؟
‫نه، بهت که گفتم.
‫تناسخ عزیزم.
‫«با آنها که می‌میرند، می‌میریم.»
‫«و از مرگ، دوباره متولد می‌شویم.»
‫آها. خیلی خب. مشخصه این واست سنگینه.
درک می‌کنم. پس چرا چند هزار ‫بار دیگه هم تجربه‌ش نمی‌کنی؟
‫بفهمی چیکار کنی.
‫و بعدش، به من میگی.
‫خیلی خب، هر وقت آماده بودی، حرف می‌زنیم.
‫باشه؟
‫و چی باعث شده فکر کنی...
‫این اولین باره که داریم ‫راجب این قضیه حرف می‌زنیم؟
‫پیست.
‫کارت خوب بود. تو مورد علاقه منی.
‫وقتی دوتا ازتون اینجا بود، ‫تو مورد علاقه‌م بودی.
‫خیلی خب.
‫پس، انگار متوجه همه‌چی شدی. همم؟
‫بهم بگو، حال ویکتور... ‫تـ-تـ-تـ-تایملی چطوره؟
‫- معلومه که راجب واریانتت... ‫- صبر کن. بهم نگو.
‫شماها یه... یه، یه مشکلی ‫با بافنده زمان دارین.
‫- مشکل مقیاس. ‫- مشکل مقیاس؟ این چیزیه که بهتون گفته؟
‫ویکتور بهتون گفته مشکل مقیاسه؟ واو.
‫نه. نه، هیچ، هیچ مشکلی در کار نیست.
‫تی‌و‌ی‌ای رو نابود کرد.
‫بافنده زمان یه دستگاه محافظه.
‫وقتی بافنده با انشعاب سرریز میشه،
‫اونایی که نباید ‫وجود داشته باشن رو حذف می‌کنه.
‫همه‌چی رو به جز خط زمانی مقدس.
‫و تی‌وی‌وای،
‫یجورایی، تلفات جانبی حساب میشه.
‫ببین، مشکل خاصی نیست. دوباره میشه ساختش.
‫- چه هدر رفت زمانی. ‫- و از اونجایی که ممکنه بدونی یا ندونی،
‫واریانت‌های من همین الان هم اون بیرونن.
‫پیداشون می‌کنیم.
‫- خیلی زیادن. ‫- دست برنمی‌دارم.
‫- مهم نیست. ‫- هیچوقت متوقفم نکرده.
‫می‌دونم، پهلوون.
‫ولی نتیجه این معادله، همون همیشگی،
‫باقی می‌مونه.
‫تو شکست می‌خوری.
‫می‌دونم.
ا.مــپــا.یــر.بــســت.تــی.وی
‫بیخیالش شو.
‫من معادله رو تغییر میدم.
‫بافنده‌ت رو در هم می‌شکنم.
‫آم... اما بافنده از یه جنگ خونی ‫که هیچکس توش زنده نمی‌مونه
‫پیشگیری می‌کنه لوکی. ‫حتی خط زمانی مقدس هم نابود میشه.
‫خیلی خب، بیا این رو امتحان کنیم...
‫هر لحظه آرامشی
‫که تا الان تجربه کردی
‫تجربه کردی چون من اینجا بودم.
‫تنها،
‫در پایان زمان،
‫در حال مراقبت.
‫متوجهم.
‫اما می‌خوای بافنده رو در هم بشکنی.
‫فکر می‌کنی واسه دوستات چه اتفاقی میفته؟
‫هممم.
‫من تصمیمات سخت گرفتم. ‫برای همینم صندلی ریاست مال منه.
‫من، در امان نگهمون می‌دارم.
‫نمی‌تونی ببینی چیزی که دارم پیشنهاد میدم...
‫رحمته؟
‫برای من، یا برای تو؟
‫نه.
‫یه راه دیگه پیدا می‌کنم.
‫باشه.
‫و می‌چرخیم و می‌چرخیم و می‌چرخیم.
‫بذار ببینیم.
‫تصمیم سخت رو بگیر.
‫بافنده رو در هم بشکن و باعث جنگی شو که ‫همه‌مون رو می‌کشه. بازی تموم میشه و می‌بازی.
‫یا، اون رو بکش...
‫و از چیزی که می‌تونیم محافظت می‌کنیم.
‫چی می‌کنی؟
‫- کاری که شروع کردم رو تموم می‌کنم. ‫- چه کاریه؟
‫- تاج و تختم رو می‌گیرم. ‫- می‌خوای شاه بشی؟
‫نمی‌خوام شاه بشم، به دنیا اومدم که شاه بشم.
‫می‌دونم، اما دقیقا می‌خوای شاه چی بشی؟
‫خیلی خب، بیا بهش بپردازیم. ‫مردی که قراره شاه بشه...
‫- نه، موبیوس، تمومش کن. ‫- تمومش کنم؟ تازه شروع کردیم.
‫- باید ادامه بدیم. ‫- نه، نه، نه.
‫می‌دونم قضیه چیه.
‫چیه؟
‫می‌خوای بدونی چی لوکی رو احساساتی می‌کنه؟
‫آره.
‫می‌خوای بدونی چرا این کارها رو انجام میدم؟
‫چرا انقدر پرتکاپو‌ام؟
‫آره.
‫می‌خوای یادداشت برداری کنی،
‫بعدش دکمه اون دستگاه رو می‌زنی
‫و بعدش صحنه‌های کل ‫زندگیم رو برام پخش می‌کنی،
‫که قرار بوده چطوری باشه، ‫گذشته، حال، آینده.
‫در حال به دوش کشیدن هدفی شکوهمند.
‫زندگی من هدر رفت زمان بود.
‫خیلی خب، انگار یکی ‫لیست کارهامون رو پیدا کرده.
‫- چطوری این کار رو می‌کنی؟ ‫- موبیوس، به کمکت نیاز دارم.
‫خب، دارم گوش می‌کنم.
‫چطور انتخاب می‌کنی که ‫کی زنده بمونه و کی بمیره؟
‫متلاشی می‌کنیم. ما اینجا متلاشی می‌کنیم ‫و ما انتخاب نمی‌کنیم. این وظیفه
‫- متعلق به نگهبانان زمانه. ‫- نگهبانان زمان.
‫جریان مناسب زمان رو تعیین میکنن.
‫مشغول اینن که پایان زمان رو از ‫انشعاب‌های بی‌نهایتش خلاص کنن.
‫- دقیقا، آره. ‫- عقیده‌تون رو می‌دونم،
‫اما در واقع این شمایین ‫که این کار رو انجام می‌دین.
‫چون جریان مناسب زمان این بود.
‫- این چجور تسلی دادنیه؟ ‫- تسلی؟ تسلی‌ای در کار نیست.
‫قرار نیست تو تی‌وی‌ای تسلی پیدا کنی.
‫می‌خوای یه داستان خوب بشنوی؟ ‫این رو گوش کن.
‫چندتا شکارچی، یه جایی ‫نزدیک دریای سیاه رفتن ماموریت
‫که دنبال واریانتی بگردن که ‫قراره مسئول 5000 مرگ باشه،
‫5000 مرگی که در جریان مناسب زمان نبودن.
‫می‌رسن اونجا و یه مشکل کوچیک پیش میاد.
‫این واریانت یه پسر بچه هشت ساله‌ بود.
‫سرش به کار خودش بود.
‫با برادرش شنا می‌کرد، ‫از اسکله می‌پرید تو آب.
‫و یکی از شکارچی‌هایی که هیچوقت ‫تو متلاشی کردن مشکلی نداشت،
‫هیچوقت درنگ نکرده بود، ‫اون روز درنگ کرد.
‫مکث کرد.
‫خط زمانی منشعب شد، ‫واریانت‌های بیشتری ظاهر شدن.
‫انقدر سریع اتفاق افتاد که همکارش ‫مجبور شد پا پیش بذاره و بچه رو متلاشی کنه.
‫اما اون موقع، کار از کار گذشته بود.
‫چندتا شکارچی مردن.
‫همه‌ش بخاطر اینکه اون شکارچی،
‫نتونست جلوتر از دماغش رو ببینه.
‫باید دیدگاهت رو وسیع کنی.
‫هممم.
‫اغلب، بار تصمیم‌گیری از ‫شهرت و افتخار سنگین‌تره.
‫و بهم اعتماد کن، ‫عمرا بخوای کسی باشی که ازش فرار می‌کنه
‫چون نمی‌تونی با سنگینی این باز زندگی کنی.
‫تو چطوری باهاش زندگی می‌کنی؟
‫با جای زخم.
‫چه اتفاقی برای همکارت افتاد؟
‫شکارچی‌ای که پسره رو متلاشی کرد.
‫اوه، اوضاع به کامش پیش رفت.
‫در واقع قاضی شد.
‫می‌دونی، اون دلیل اینه که بجای این که ‫غبار توی تهویه باشی، الان اینجا نشستی.
‫رنسلیر.
‫اون می‌دونست کار سخت، ‫کاریه که باید انجام بشه.
‫و منظورم از کار سخت، کار غیر ممکنه.
‫پس نه، تسلی‌ای در کار نیست.
‫تو بار خودت رو برای به ‫دوش کشیدن انتخاب می‌کنی.
‫ممنون موبیوس.
‫این آخر خطه؟
‫ما...
‫جایی واسه رفتن نمونده.
‫چه خبره؟
‫ما بیرون زمانیم.
‫چطوری؟
‫بالاخره یاد گرفتم لغزش زمانی رو کنترل کنم.
‫برگشتم به عقب.
‫فکر کردم می‌تونم بافنده رو درست کنم.
‫اون یه دستگاه محافظه.
‫طراحی شده تا فقط از خط زمانی مقدس ‫محافظت کنه، نه چیز دیگه.
‫معلومه که اینطوریه.
‫گزینه دیگه‌ای ندارم سیلوی.
‫همه‌چی رو امتحان کردم.
‫تنها راهی که توش میشه چیزی رو نجات داد...
‫اینه که من در وهله اول، ‫او که باقی می‌ماند رو نکشم.
‫پس تو باید من رو بکشی.
‫اگه دنبال رضایت منی، ‫بدون که از این خبرا نیست.
‫چیکار کنم؟
‫یا خط زمانی مقدس، یا هیچی.
‫محافظت از خط زمانی مقدس کافی نیست لوکی.
‫حتی اونجا هم پر از مرگ و نابودی
‫و بی‌عدالتیه.
‫واقعا می‌خوای خدایی باشی که ‫آزادی اختیار همه رو ازشون می‌گیره
‫تا بتونه از این چیزها محافظت کنه؟
‫اما اگه همه مرده باشن، ‫آزادی اختیار چه فایده‌ای داره؟
‫و تو کی هستی که میگی ‫نمی‌تونیم حین تلاش بمیریم؟
‫تو کی هستی که تصمیم می‌گیری نباید بجنگیم؟
‫داری یه کابوس رو با یکی دیگه جابجا می‌کنی.
‫من تو آخرالزمان‌ها بزرگ شدم لوکی.
‫به اندازه کافی توشون زندگی کردم که بدونم
‫بعضی وقت‌ها اشکالی نداره چیزی رو نابود کنی.
‫اگه...
‫اگه بشه اون کابوس رو با یه چیز بهتر
‫جایگزین کرد چی؟
‫خوش آمدید، او که باقی می‌ماند.
‫لوکی.
‫هی.
‫لوکی، داری چیکار می‌کنی؟
‫- در رو باز کن. ‫- لوکی.
‫می‌دونم چی می‌خوام.
‫می‌دونم که باید چجور خدایی باشم...
‫برای شما.
‫برای همه‌مون.
‫- نه! ‫- لوکی!
‫باید برم اون بیرون.
‫انشعاب‌ها دارن از بین میرن.
‫داره بهمون یه فرصت میده.
‫«بعد.»
‫تیمت داره خیلی خوب کار می‌کنه.
‫اگه چیزی نیاز داشتی بهم بگو.
‫این طرف اوضاع چطوره؟
‫سلام به همگی. من خانم دقیقه‌ای هستم.
‫و مطمئنی که بعدا...
‫- سعی نمی‌کنه همه‌مون رو بکشه؟ ‫- آره.
‫اصلا خیال آدم رو راحت نمی‌کنی او.بی.
‫- داری میری به اتاق جنگ؟ ‫- آره.
‫بهشون میگی من یکم دیگه میام؟
‫یه کار بهتر می‌کنم، ‫برات صندلی نگه می‌دارم.
‫هی تو. حالت خوبه.
‫گزارش‌های واریانت‌های ‫او که باقی می‌ماند به دستم رسید.
‫- ازشون کسی می‌دونه که ما وجود داریم؟ ‫- نه.
‫فکر کنم یکیشون تو قلمرو ‫مجاور 616، آشوب راه انداخته بود،
‫اما حلش کردن. ‫پس، فعلا مشکلی نداریم.
‫همین هم خوبه.
‫- داری میری بالا؟ ‫- آره، اون بالا می‌بینمت.
‫«پرونده‌ت. همونطور که خواسته بودی.»
‫کیسی گفت می‌خواد اینا رو از اینجا برداره.
‫به نظرم یادآور خوبیه.
‫اونایی که گذشته رو به یاد نمیارن، می‌دونی...
‫هممم.
‫پس، وقتی بریم اون تو...
‫آره، جالبه که بهش اشاره کردی، چون...
‫تو داری از پیشمون میری.
‫فکر می‌کنی تی‌وی‌ای واسه یه تحلیلگر ‫پیر و خسته و فرسوده که قلبش از طلاست
‫دلش تنگ میشه؟
‫فکر کنم یکی دو نفری باشن که دلشون تنگ بشه.
‫من... من باید برم ببینم دقیقا چی بوده که...
‫اینهمه مدت ازش مراقبت می‌کردیم.
‫خب، اگه تو اتاق جنگ یه جایگاه خواستی،
‫بدون که مال توئه.
‫ممنون.
‫اون تو بهت نیاز دارن.
‫ترسیدی؟
‫اوه معلومه.
‫داره میره داخل، هیچکس ‫نمی‌تونه جلوش رو بگیره. کمک!
‫ما تو یه تیمیم. کمک!
‫زندانی‌ها دارن ندامتگاه رو مدیریت می‌کنن.
‫خیلی خب، خیلی خب، آتش‌بس، آتش‌بس.
‫شامه، بیاید، ‫بیاید به تفاهم برسیم.
‫بیاید بریم. دیوونه‌ها.
‫حیاطش به یکم کار نیاز داره.
‫نه. عالیه.
‫ای خدا، بهترین خونه تو این بلوک همینه.
‫تا نگاه نکنی، نمی‌فهمی.
‫حس عجیبیه که لوکی اینجا نیست، مگه نه؟
‫آره.
‫خب، پس بعدا می‌بینمت.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫تو؟
‫شاید یکم همینجا منتظر بمونم.
‫بذارم زمان بگذره.
ارائه شده توسط وبسایت رکسیما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫مـــتـــرجـــم ‫.:: صادق هاشمی ::.