ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
[موسیقی ارکسترال]
آدریان برودی در
The Brutalist
[به مجاری] آروم باش، محافظت درست بیرونه. بشین.
[به روسی] بشین. گفتم بشین.
این خانم میگه که تو خواهرزاده‌شی.
درسته؟ تو خواهرزاده‌شی؟
مامانت کجاست؟
میدونی کجاست؟
به من نگاه کن! حرفامو می‌فهمی؟
اگه اهل بوداپستی، اسم و شماره خیابون
جایی که قبلاً زندگی می‌کردی رو بگو
اینجا خودکار و کاغذ هست
اگه نمی‌خوای با ما حرف بزنی، با فامیلیت بنویسش
ما سعی می‌کنیم تأییدش کنیم
ممکنه اون خانمی که بیرونه اصلاً فامیلت نباشه
و فقط یکی باشه که تو راه باهاش آشنا شدی و می‌خواد کمکت کنه؟
شما اصلاً شبیه هم نیستین
ما اونو بخاطر کمک به یه دختر جوون بی‌گناه مجازات نمی‌کنیم
ما می‌خوایم کمکت کنیم برگردی خونه
خونه واقعیت
لاسلو، من زنده‌ام
زود باش! مدارک
آتیلا بهم گفت که تو هم زنده‌ای و داری از برمرهافن میای پیشش
خوشحال باش!
از شنیدن خبرت از خوشحالی زدم زیر گریه
وسایل من کجاست؟
- چی؟ - گمشو بابا!
اصلاً برام بامزه نیست!
بس کن! اونجوری به من نگاه نکن پیرمرد!
- پشت سرته - چمدونم کجاست؟
زیر تشک گذاشتنش!
حالا بیا بریم!
عجله کن لاسلو، وگرنه آخر صف می‌مونیم
ژوفیا پیش منه، ولی ضعیف شده، عجیب غریب شده و خیلی مریضه
ما مشتاقانه منتظر برگشتنمون هستیم
ولی این اواخر، حال خودش نیست
که همین باعث شده مأمورای محلی بی‌خودی بهمون شک کنن
خوشبختانه، چندتا از پسرای روس ازمون خوششون اومده
مخصوصاً دلشون برای خواهرزاده بیچاره‌ت می‌سوزه
که از آخرین باری که دیدیش تپل‌تر و حتی خوشگل‌تر شده
این سربازای جوون تنها ظاهراً مجذوب شدن
به این موجود درخشان که همش ساکته
ببخشید، شرمنده
روس‌ها کمکمون کردن
بریم یه پناهگاه نزدیک برای آواره‌ها تو واش
بهمون میگن "از آزادیمون لذت ببریم"
ولی یاد گوته میفتم
"هیچکس بیشتر از اونایی که
به غلط فکر می‌کنن آزادن، برده نیست!"
اشتباه نکن، ما هنوز آزاد نیستیم
بیا دیگه
تو هم مثل من حتماً داری چیزای خیلی وحشتناک، وحشتناکی تصور می‌کنی
ولی بهتره نذاری فکر و خیال بهت غلبه کنه
نه بهتر از چیزیه که فکر می‌کنی، نه بدتر
بیشتر تو لاک خودم بودم
مهم‌تر از همه
از ژوفیا در برابر مزاحمت‌ها محافظت کردم
آدرسی که بهم گفتن برای نامه تو واش زیره
به محض اینکه اینو گرفتی فوری برام بنویس
الان مطمئنم
دیگه هیچی اینجا برامون نمونده
اینو نگاه کن!
- دیدی بهت چی گفتم؟! - آره!
برو آمریکا من هم میام دنبالت
با وفاداری، ارژبت
برای اونایی که انگلیسی بلد نیستن
لطفاً با من یا همکارام
که پشت سالن هستن صحبت کنین
تا بتونیم بهتون اطلاع بدیم
درباره برنامه‌های زبان و آشناسازی‌مون
که همین‌جا برگزار میشه
425 لافایت
این آدرس یادتون نره
علاوه بر این، کلاس‌ها و جلسات روزانه
همونجایی برگزار میشه که امشب خیلی‌هاتون می‌خوابین
تو هتل مارسی
خیابون 103 و برادوی
اونایی که هیچکدوم از این جزئیات شامل حالشون نمیشه
و فردا صبح می‌خوان برن جاهای دیگه
لطفاً برای کمک هزینه 25 دلاری سفر بیان پیش من
این کوپن‌ها قابل استفاده تو قطارها
و اتوبوس‌های مشارکت‌کننده هستن
این آلبرت بی چندلره
الان می‌خوام یه پسری رو معرفی کنم
که زیر نظر بیب روث کار می‌کنه
وقتی بیب شغل جدیدش رو به عنوان مدیر بیسبال
برای لژیون آمریکایی شروع کنه
به نمایندگی از پسرای لژیون آمریکایی
از طرف همه پسرای آمریکایی
خانم‌ها و آقایون، اینم لری...
خیلی وقته که نبودم، ببخشید
چی شده؟
- فکر نمی‌کنی من خوشگلم؟ - چرا هستی
کدوم قسمت‌های من رو از همه خوشگل‌تر می‌دونی؟
همه قسمت‌هات رو
بس کن
من همه قسمت‌های تو رو خوشگل نمی‌دونم
بکنش دیگه!
خفه شو
‫لعنت بهش.
‫می‌شه به دوستت بگی مودب باشه؟
‫دهنت رو ببند!
‫پاهام؟ خیلی لاغرن؟
‫نه. تناسب داری.
‫مشکل من فضای بالای ابروهات هست.
‫چی گفتی؟
‫اینو دوست ندارم.
‫صورتت زشته.
‫خودم می‌دونم.
‫اگه بخوای پسر هم داریم.
‫نه، ممنون.
‫برادرایی با پوست تیره، ولی خوش‌قیافه‌ن.
‫نه، نه. من نمی‌خوام.
‫- صبر کن! ‫- صبر کن!
‫صبر کن! صبر کن!
‫- هی! ‫- هی!
‫هی! هی! هی!
‫- هی، ممنون. ممنون. ‫- مرسی.
‫عالی بود. عالی بود.
‫می‌بینمت.
‫- می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫- عالی. صبر کن، صبر کن.
‫- برای شانس. برای شانس. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ، رفیق. ‫- خداحافظ، رفیق.
‫می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫مواظب خودت باش.
‫می‌بینمت.
‫شاید هیچ ایالت یا کشوری
‫در کل تاریخ بشر
‫همچون پنسیلوانیا صحنه‌ی تصمیم‌گیری‌های مهم
‫بسیاری از مسائل بشریت نبوده.
‫تصمیماتی که باعث شکل‌گیری و تضمین بقای
‫یک ملت بزرگ شدن،
‫که باعث شکل‌گیری
‫جنبش‌های مهم استعمار شد،
‫آزادی عبادت را در آمریکا بنیان گذاشت،
‫ادیان بزرگ را پایه‌گذاری کرد،
‫سیستم آموزشی آمریکا را به وجود آورد،
‫امپراتوری‌های عظیم صنعتی را راه‌اندازی کرد،
‫شریان‌های فولادی را شکل داد و چرخ‌های
‫پیشرفت تمدن امروزی را به حرکت در آورد.
‫اینجاست که اتفاقات رخ می‌دهند، ‫جایی که تصمیمات گرفته می‌شوند،
‫جایی که صنعت با سرعتی بیشتر از
‫هر ایالت یا کشور دیگری در جهان پیشرفت می‌کند.
‫پنسیلوانیا.
‫سرزمین تصمیمات آمریکا، ‫برای صنعت آمریکا
‫و برای خانواده‌های آمریکایی.
‫آتیلا.
‫پسرعمو.
‫ارژبت زنده‌ست.
‫چی؟ چی؟
‫چی گفتی؟
‫ازش یه نامه دارم.
‫ارژبت زنده‌س و پیش زوفیا کوچولوئه.
‫واقعا؟
‫آره؟
‫ممنون. ممنون.
‫[مبلمان میلر و پسران]
‫کارمون ترکیبی از چیزای مختلفه،
‫ولی می‌تونم بگم ‫محبوب‌ترینش کابینت‌کاریه
‫که خودمون سفارشی می‌سازیم.
‫چراغ‌ها هم همین‌طور.
‫و اینا هم هست.
‫آدری چیدمانش رو انجام داده.
‫مثل آمریکاییای تو تلویزیون حرف می‌زنه.
‫آره، خب، ما تلویزیون نداریم،
‫ولی از قبلِ تولد من اینجا بوده،
‫و هنوزم شبیه هیچ آمریکایی‌ای که ‫دیده باشم حرف نمی‌زنه.
‫هشت سال پیش،
‫سعی کردیم یه جای مشابه تو منهتن باز کنیم.
‫دو ماه بیشتر دوام نیاوردیم.
‫نتونستیم با برندهای معروف رقابت کنیم.
‫زوج‌های جوون میان و
‫یه نسخه از مجله‌ی «بهترین منازل و باغ‌ها» رو میارن
‫و میگن،
‫«از میز کنار تبلیغ عطر خوشمون میاد.»
‫و ما می‌گیم، ‫«خب، می‌تونیم یه چیزی شبیه به اون بسازیم.»
‫و اونا میگن، ‫«نه آقا، ما دقیقاً همون رو می‌خوایم.»
‫آره، معلوم شد که اصلاً نیویورک رو دوست نداریم.
‫هیچ جذابیتی نداره، درسته، آدری؟
‫هر کسی که می‌بینی،
‫چه فروشنده، چه خریدار، چه پیک، ‫همه دارن یه جور کلاهبرداری می‌کنن.
‫خودم اهل کنتیکت هستم. می‌شناسیش؟
‫البته که نمی‌شناسه، آدری. ‫تازه رسیده اینجا.
‫بدش من.
‫خب...
‫یه جا تو قسمت پشتی برات خالی کردیم.
‫آدری یه تخت برات آماده کرده.
‫همین ‌جاست.
‫فعلاً یه تخت ساده و یه چراغه ولی
‫می‌تونی هر چیزی که می‌خوای ‫از نمایشگاه برداری.
‫همین کافیه.
‫برای دستشویی کارمندها، ‫باید از در ورودی بری بیرون،
‫بری پشت مغازه، جایی که ماشینم پارکه، ‫یادت هست؟
‫اونجا یه راه‌پله هست ‫که میره بالا به آپارتمانمون.
‫اگه چیزی لازم داشتی فقط در بزن.
‫تو و همسرت بیشتر از حد کافی لطف کردین.
‫می‌دونی، ما یه آشنا داریم
‫که می‌تونه یه نگاهی به بینی‌ـت بندازه.
‫فکر کردم شاید کسی متوجه نشه.
‫چی شد؟
‫اگه اشکالی نداره بپرسم.
‫از واگن قطار پریدم پایین.
‫چند لحظه بعد، یه صدای ترکیدن بلند شنیدم و
‫فکر کردم کسی به سرم شلیک کرده،
‫ولی فقط خورده بودم به شاخه‌ی یه درخت.
‫کسی بهم شلیک نکرده بود.
‫برای دردش دارو می‌خورم ولی...
‫می‌خوام یکی معاینه‌ش کنه. ‫ممنون میشم.
‫با کنت تماس می‌گیریم.
‫بیا. بشین پشت میز من.
‫می‌رم چند تا حوله بیارم.
‫از چیزی که انتظار داشتی کوچیک‌تره؟
‫چی؟
‫مغازه.
‫نه.
‫نه، انتظاری نداشتم.
‫میلر کیه؟
‫من میلرم.
‫نه، تو مولنار هستی.
‫دیگه نیستم.
‫- نه میلر هستی، نه پسران. ‫- آره.
‫اینجا مردم کسب ‌و کار خانوادگی رو بیشتر می‌پسندن.
‫خب، نظرت چیه؟
‫چی؟ مبلمان؟
‫نه، منظورم همه ‌چی تا اینجا بود.
‫فیلادلفیا.
‫ولی خب، درباره‌ی وسایل داخل مغازه هم نظر بده.
‫خیلی قشنگ نیستن.
‫برای همینه که تو اینجایی.
‫استاد.
‫ماه بعد می‌تونم بذارمت تو لیست حقوق‌بگیرا.
‫اگه بخوای، ‫یکشنبه‌ها می‌تونی بیای بالا با ما غذا بخوری.
‫شما بیش از حد بهم محبت کردین.
‫- حرفش رو نزن. ‫- چرا، می‌زنم.
‫حتماً باید بگم.
‫دستت درد نکنه.
‫کافره؟
‫اون کاتولیکه.
‫ما کاتولیکیم.
‫لازلو، من زنده‌ هستم.
‫آتیلا میگه تو هم زنده‌ای ‫و داری از برمرهافن میری پیشش.
‫عالیه.
‫وقتی ازت خبردارم شدم ‫از خوشحالی زدم زیر گریه!
‫کمک‌های غذایی و پوشاک رو می‌پذیریم. ‫لطفاً به بی‌خانمان‌ها کمک کنید.
‫به بی‌خانمان‌ها کمک کنید. لطفاً کمک کنید.
‫کمک‌های شما به تأمین ‫سرپناه، غذا و لباس کمک می‌کنه...
‫لطفاً به بی‌خانمان‌ها کمک کنید.
‫به بی‌خانمان‌ها کمک کنید.
‫حالا نوبت توئه، ویلیام.
‫لطفاً به بی‌خانمان‌ها کمک کنید.
‫یه چیز آبی می‌بینم.
‫پالتوی این آقا رو میگی؟
‫باهوشه.
‫درسته. یه کم رنگ آبی توش هست.
‫گوش کنین!
‫آشپزخونه تعطیله، فردا زودتر بیاین.
‫صبر کن! وایسا. من بچه دارم.
‫متأسفم، چیزی نمونده.
‫صبح بیا پیدام کن، ‫مطمئن می‌شم یه بشقاب غذا بگیره.
‫حتماً یه تیکه نون داری.
‫یه پسربچه‌س. اینجا بچه‌ها هستن.
‫چند بار باید بهتون بگم؟
‫دیگه چیزی نمونده.
‫ممنونم، آقا.
‫چیزیش نمیشه؟
‫یه جای دیگه هست که امشب سر می‌زنیم.
‫پس بذار فردا استراحت کنه.
‫من صبح زود میام.
‫بیا پیش من، یه جا برات نگه می‌دارم.
‫شب بخیر.
‫هیچ‌کس نباید تو خیابونامون زندگی کنه.
‫منم نباید دوباره آواره خیابون باشم.
‫هر کمکی که از دلتون برمیاد بکنید.
‫ممنون که گوش دادین.
‫خدا حفظتون کنه. ‫آخر هفته‌ی خوبی داشته باشین.
‫عذر می‌خوام.
‫- خاخام زونز؟ ‫- بله.
‫صبح بخیر.
‫همسرم و خواهرزاده‌م
‫فهمیدم که اونا ‫تو مرز اتریش گیر افتادن.
‫چند دقیقه منتظر بمون، ‫بعد از اون می‌تونیم صحبت کنیم.
‫میکوه اسرائیل می‌تونه کمک کنه،
‫ولی از اینجا خیلی سخته، خودت می‌دونی.
‫منتظرتون می‌مونم. ممنون.
‫- خیلی ممنون. ‫- صبر کن. صبر کن.
‫در بیست و نهم نوامبر، ۱۹۴۷،
‫مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه‌ای تصویب کرد
‫که خواستار تأسیس ‫یک دولت یهودی در ارض اسرائیل شد.
‫مجمع عمومی از ساکنان ارض اسرائیل خواست
‫تا اقدامات لازم را ‫برای اجرای این قطعنامه انجام دهند.
‫این به رسمیت شناختن از سوی سازمان ملل
‫در مورد حق مردم یهود برای تأسیس دولت خود
‫غیرقابل برگشت است.
‫این حق، حق طبیعی مردم یهود است
‫که مانند سایر ملت‌ها
‫بر سرنوشت خود در کشور مستقلشان حاکم باشند.
‫بر این اساس، ما اعضای شورای ملی،
‫نمایندگان جامعه یهودیان ارض اسرائیل
‫و جنبش صهیونیسم،
‫در اینجا گرد هم آمده‌ایم در روز پایان
‫حاکمیت بریتانیا بر ارض اسرائیل،
‫و به موجب حق طبیعی و تاریخی خود
‫و بر اساس قطعنامه‌ی مجمع عمومی سازمان ملل،
‫بدینوسیله تأسیس دولت یهودی در ارض اسرائیل را
‫با نام دولت اسرائیل اعلام می‌کنیم.
‫فقط نمی‌دونم با اینا چی کار کنم.
‫فکر می‌کنی با چی سِتش کنم؟
‫ولش کن.
‫چه جوری؟
‫همین ‌جوری ولش کن باشن.
‫شبیه سه‌چرخه شده.
‫چی هست؟
‫دوچرخه‌ی بچه‌هاست.
‫پیتر پایپر یه مشت فلفل ترشی چید.
‫آیا پیتر پایپر یه مشت فلفل ترشی چید؟
‫اگه پیتر پایپر یه مشت فلفل ترشی چیده
‫پس اون فلفل ترشی که پیتر پایپر چیده کجاست؟
‫هی. با من بیا.
‫یه مشتری مهم تو مغازه هست.
‫سال پیش براش یه دفتر دوطبقه تو مرکز شهر
‫با قیمت مناسب تجهیز کردم.
‫حالا می‌خواد برای یه خونه ‫کار دکوراسیون داخلی
‫انجام بدیم.
‫می‌تونی یه کم لبخند بزنی؟ ‫خوب نشونش بدی؟ هان؟ بفروشیش؟
‫چرا همیشه فقط به فکر تجارت هستی؟
‫همیشه داری می‌فروشی، می‌فروشی، می‌فروشی.
‫آقای ون بورن.
‫اجازه بدید به پسرعموم لازلو معرفی‌تون کنم.
‫خواهش می‌کنم، ‫پدرم رو اینطور خطاب قرار میدن.
‫به من بگو هری.
‫خب، هری می‌خواد تو ملک خانوادگیش در دویلستاون
‫چند تا قفسه نصب کنیم.
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫امیدوار بودم کسی باهام بیاد
‫و یه نگاهی به اتاق مطالعه‌ی پدرم بندازه.
‫من و خواهرم می‌خوایم غافلگیرش کنیم،
‫و اونجا رو به یه کتابخونه‌ی ‫درست و حسابی تبدیل کنیم.
‫چطور؟
‫خب، اونجا کلی بهم ریخته‌ست.
‫یه عالمه کتاب و کاغذ پخش و پلاست.
‫پس می‌خوایم قفسه‌های بلند
‫و کابینت نصب کنیم.
‫شاید براش یه نردبون ‫با چرخ‌های کوچیک هم درست کنیم.
‫مثل اونایی که تو کتابخونه‌های واقعی می‌بینی.
‫عاشق کتابه.
‫آره، می‌تونیم یه همچین چیزی براتون درست کنیم.
‫میگم آدری بیاد پایین در مغازه وایسه
‫بعد می‌رم ون رو بیارم.
‫- عالیه. ‫- الان برمی‌گردم.
‫پول خوبی میدن؟
‫تو آخرین کار بد نبود.
‫ولی کارای زیادی برداشتیم.
‫هی سفارش جدید اضافه می‌کردن. ‫حتی با تخفیف هم هزینه بالا رفت.
‫پدرش
‫با تغییر تکنیک‌های تولید
‫برای تسریع ساخت ‫کشتی‌های باری در زمان جنگ پولدار شد.
‫لعنتی، این یارو می‌خواد ما رو جا بذاره؟
‫فکر می‌کنه مسابقه‌ی سرعته؟
‫هی، یواش‌تر!
‫همین که خونه‌ی اصلی رو دیدی ‫برو سمت راست.
‫هر جا خواستی پارک کن.
‫ممنون که با
‫این عجله اومدین، آقایون.
‫پدرم فقط تا جمعه‌ی آینده نیست.
‫می‌خواستم زودتر اینو قطعی کنم.
‫برای ما که مشکلی نداره، رئیس.
‫امروز روز شانستونه،
‫چون پسرعموم یه معمار حرفه‌ایه،
‫متخصص بازسازی.
‫حتی قبلاً یه کتابخونه طراحی کرده.
‫درسته؟ یه کتابخونه‌ی عمومی کامل.
‫تو کجا؟
‫- بوداپست. ‫- عجب. هیچ‌وقت نرفتم.
‫از این ریخت و پاش ناراحت نشین.
‫می‌دونم، خیلی قدیمی شده، نه؟
‫می‌خوام قفسه‌ها تا سقف برن
‫و چند تا چراغ مطالعه‌ی خوب اضافه بشه.
‫شاید چند تا چراغ دیواری هم که باز بشن.
‫پدرم همیشه پرده‌ها رو می‌کشه.
‫برای اینکه نور خورشید به کتاب‌ها آسیب نزنه.
‫اینجا رو به جنوبه.
‫درسته.
‫- بودجه‌تون چقدره؟ ‫- شما چقدر تخمین می‌زنین؟
‫بستگی به مصالح داره.
‫خب... یه کیفیت معقول باشه.
‫شاید یه جای راحت برای نشستن ‫و مطالعه هم براش بذاریم؟
‫یه صندلی خوب یا نیمکت کنار پنجره.
‫می‌خواید اینو هم عوض کنیم؟
‫اگه وقت باشه، چرا که نه؟
‫تابستون پارسال، طوفان شد ‫و یه شاخه‌ی درخت افتاد روش.
‫می‌گفتن طوفان استوایی بود.
‫هزینه رو زیر هزار دلار نگه دارین، می‌شه؟
‫من و خواهرم هزینه‌شو نصف کردیم.
‫نمی‌خوام یه‌دفعه مخارج اضافه بیاد وسط.
‫نگران نباشین. ‫اندازه بودجه هزینه می‌کنیم.
‫می‌خواید همه‌ی اینا تا جمعه‌ی بعد تموم بشه، درسته؟
‫ترجیحاً تا پنج‌شنبه ‌شب.
‫در طول هفته نمی‌تونم اینجا باشم، ‫ولی کارکنان می‌تونن در رو براتون باز کنن.
‫اگه چیزی پیش اومد، ‫به دفترم زنگ بزنین.
‫اگه باید تا پنج‌شنبه تموم بشه، ‫نیروی بیشتری می‌خوایم.
‫با احتساب مصالح، شیشه...
‫دو هزار دلار میشه.
‫♪ شرق، شرقه و غرب، غربه ♪
‫♪ ولی من راه اشتباهی رو انتخاب کردم ♪
‫♪ بیا بریم جایی که من بتونم ♪
‫♪ اون تورها، گل‌ها و دکمه‌ها و روبان‌ها رو ♪
‫♪ حلقه‌ها و چیزهای دیگه و دکمه‌ها و روبان‌ها رو بپوشم ♪
‫♪ منو تو این دشت دفن نکن ♪
‫♪ منو ببر جایی که سیمان رشد می‌کنه ♪
‫♪ بیا بریم یه شهر بزرگ ♪
‫♪ جایی که آدما عاشق تیپ یه دختر می‌شن ♪
‫♪ و من با دکمه‌ها و روبان‌ها متفاوت می‌شم ♪
‫♪ من با لباس‌های ساده دوستت دارم ♪ ‫♪ و دامن‌هایی که خودم دوختم ♪
‫♪ ولی تو رو بیشتر و جدّی‌تر دوست دارم ♪
‫♪ جایی که دوستات اسلحه حمل نمی‌کنن ♪
‫♪ استخوان‌هام از لرزش کالسکه شاکی‌ان ♪
‫♪ و کاکتوس‌ها پامو زخمی می‌کنن ♪
‫برگردونش سمت دیگه.
‫باشه.
‫باید می‌دیدیش ‫که چطور سر قیمت چونه می‌زد.
‫من می‌خواستم روی ۴۵۰ ببندم.
‫- اینجوری نبودم. ‫- بودی.
‫نبودم. فقط داشتم ‫هزینه‌ی کار رو توضیح می‌دادم.
‫نه، من فکر کردم کار رو خراب می‌کنی.
‫ولی محکم وایسادی.
‫و همین باعث می‌شه حرفه‌ای باشی.
‫امیدوارم فقط همین نباشه.
‫خیلی خوشگله.
‫ببینش. اون لباس قرمز رو پوشیده،
‫و همرنگ لباشه.
‫باهاش برقص.
‫- نمی‌خوام برقصم. ‫- برو دیگه.
‫- نه... نه... ‫- برو بابا.
‫نمی‌خوام. نه، ممنون.
‫نمی‌خواد.
‫نذار منتظرت بمونه.
‫باهاش برقص.
‫این آهنگ مورد علاقه‌شه.
‫با هم می‌رقصیم. ‫بهت یاد می‌دم چه جوری.
‫باهاش برقص.
‫برقص، برقص. ‫می‌خواد که برقصی.
‫- آهنگ مورد علاقه‌شه. ‫- آتیلا.
‫آهنگ مورد علاقه‌شه.
‫برو دیگه، باهاش برقص.
‫منتظرته.
‫- منتظرته. ‫- باشه، باشه.
‫باشه، باشه.
‫- نکن. ‫- آره!
‫- احمقی. ‫- برو دیگه!
‫برو کنار.
‫♪ کسی که مهربونه ♪
‫♪ که می‌دونه هر لذت کوچیکی ارزش داره ♪
‫♪ مثل یه پالتوی خز بلند ‫که لباس پارسال رو بپوشونه ♪
‫♪ خیلی خوبه ♪
‫♪ که یه مرد تو خونه باشه... ♪
‫چقدر لاغری، نه؟
‫♪ چقدر خوبه که یه مرد تو خونه باشه ♪
‫♪ وای، چقدر خوبه که یه مرد تو خونه باشه ♪
‫♪ یه مرد... ♪
‫دیدی؟
‫مثل دوچرخه‌سواریه.
‫سه‌چرخه.
‫خانواده.
‫دوچرخه‌ی بچه‌هاست.
‫بچه‌ها!
‫دستشویی رو اشتباه رفتی.
‫چی؟
‫احتمالاً بهتر از فرشه.
‫فکر می‌کنی کِی زنت بهت ملحق بشه، آقای توث؟
‫اون انباری برای دوتاتون جا نداره.
‫ای کاش می‌دونستم، آدری.
‫بابت شام ممنون.
‫آتیلا عکسای مجله رو نشونم داد.
‫پروژه‌هایی که تو شرکتت انجام دادی.
‫با چیزی که درباره‌ت خونده بودم فرق داری.
‫خودمم با چیزی که فکر می‌کردم باشم ‫فرق دارم.
‫می‌دونی، مطمئنم که می‌تونی یه کار پیدا کنی.
‫یه کار بهتر.
‫تو یه شرکت.
‫اون وقت...
‫باید برای یه نفر دیگه کار کنم.
‫ولی بهتر از خوابیدن تو انباریه.
‫یه جای دیگه برای موندن پیدا کنم.
‫بازم ممنونم... بابت شام.
‫جعبه‌ها رو بیارید. پرت نکنید.
‫اینجا، اینجا، اینجا.
‫یارو پولداره، قطعاً کتابای بیشتری می‌خره.
‫مودب باش.
‫یارو عاشق کتاب خوندنه. ‫می‌تونه شبا برامون قصه بگه.
‫باشه. ‫آروم، آروم. آروم.
‫آروم.
‫زمین رو خش نیندازین.
‫آره، پنل‌های بلند.
‫قفسه‌ها می‌تونن ارتفاع متغیر داشته باشن
‫که جا برای کتابای بزرگ‌تر
‫که مشتری روی زمین گذاشته بود باشه.
‫پس، ۴۵ درجه.
‫سه، دو، یک.
‫عالیه. خیلی قشنگ می‌شه.
‫همینه. خوبه، خوبه.
‫چپ، گوردون، چپ. و ثابت نگه‌ش دار.
‫حالا دقت کن، چپ.
‫یه حرکت ثابت.
‫بیا، یه حرکت ثابت.
‫آروم.
‫آروم، آروم، آروم.
‫زیادی به سقف نزدیک شد!
‫هی، هی، هی، هی!
‫وای، نه!
‫- بهت گفتم بکش! ‫- هر کاری تونستم کردم.
‫حالا باید یه تیکه از ناودون رو هم عوض کنیم.
‫یک، دو، سه.
‫آره.
‫باشه.
‫بذارش... دستت رو بیار...
‫خوبه. خوبه، خوبه.
‫با من برقص. ‫دوباره با من برقص.
‫آتیلا.
‫بیا. بیا.
‫این نسخه‌ی اوله.
‫همه‌شون نسخه‌ی اولن.
‫خیلی احمقی.
‫بس کن. احمق.
‫این چیه دیگه؟
‫این چه وضعشه؟
‫کی به شما اجازه داده بیاین تو خونه‌م
‫و همه ‌چی رو زیر و رو کنین؟
‫- ببخشید. ببخشید، قربان. ‫- شما دیگه کی هستین؟
‫قرار بود همه‌ی اینا سورپرایز باشه.
‫پسرتون هری به ما گفت ‫که شما تا جمعه...
‫بدجورم غافلگیر شدم!
‫مادرم، که زنی بیمار و ضعیفه،
‫الان تو ماشین نشسته
‫و از ترس نمی‌تونه داخل بیاد.
‫متأسفیم که ترسوندیمش.
‫آوردیمش اینجا که استراحت کنه،
‫ولی یه مرد سیاه‌پوست غریبه رو دیدیم ‫که تو ملک‌مون پرسه می‌زد.
‫پسرتون از ما خواست
‫که اتاق مطالعه رو تبدیل به کتابخونه کنیم.
‫کتابخونه؟
‫این اتاق...
‫کاملاً خالی شده!
‫داشتیم همه‌چی رو سر جاش برمی‌گردوندیم.
‫شما همه‌ چی رو به هم ریختین.
‫از کجا می‌دونین جای درستش کجاست؟
‫ما وسایل شما رو با دقت نگه داشتیم،
‫آقای ون بورن.
‫نمی‌دونم چی بهتون بگم.
‫تو کی هستی؟
‫لازلو توث.
‫لاز... لازلو یه معمار مجاز و حرفه‌ایه.
‫بازسازی رو نظارت کرده
‫و من قبلاً با پسرتون کار کردم.
‫یه فروشگاه مبلمان در کنزینگتون دارم.
‫میلر و پسران.
‫آقای ون بورن، می‌تونم فضا رو بهتون نشون بدم؟
‫چراغ‌های کاری زیبایی فضا رو نشون نمی‌دن.
‫مرد سیاه‌پوستتون جلوی دروازه منتظرتونه.
‫پیشنهاد می‌کنم وسایلتون رو جمع کنید و برید.
‫آقای ون بورن
‫ما کارمون اینجا تموم شده.
‫مشکلی نیست. بیا.
‫صبح با پسرم اینو تأیید می‌کنم.
‫مادرم مریضه.
‫باید داخل باشه تا بتونه بخوابه!
‫یعنی مشکلی نیست؟
‫خیلی هم هست، اینجا خونه‌ی منه!
‫لعنت بهتون!
‫بیدار شو.
‫چه راه عجیبی برای شروع روز.
‫چی شده؟
‫هری لی زنگ زد.
‫می‌گه مزدمون رو نمیده.
‫برای... برای مصالح؟
‫میگه ما به ملکشون خسارت زدیم
‫و شانس آوردم که ازم شکایت نمی‌کنه.
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫لازلو...
‫آوردمت تو خونه‌م
‫تو کارم، و اینطور ازم تشکر می‌کنی؟
‫مشتری‌هام رو فراری دادی.
‫به زنم نظر داشتی.
‫خودش بهم گفت. ‫البته که گفت.
‫طبیعتاً گفت. ‫انتظار دیگه‌ای داشتی؟
‫خب، من چی فکر می‌کردم؟
‫حتی وقتی بچه بودیم هم ‫دست از پا خطا می‌کردی.
‫گوش کن. ‫این بار به ارژی چیزی نمی‌گم.
‫می‌دونم خیلی سختی کشیدی.
‫به آدری هم همینو گفتم.
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم.
‫ولی دیگه هم نمی‌تونم کمکت کنم.
‫متوجهی؟
‫ارژبت،
‫می‌تونی به آدرس جدیدم نامه بفرستی...
‫منتظرتم. منتظر و منتظرم.
‫پول لازم داری؟ چی لازم داری؟
‫دوستدارت، لازلو.
‫صبح بخیر، فیلادلفیا.
‫امروز پنج‌شنبه، هفتم نوامبر ۱۹۵۰ـست.
‫این می‌تونه اولین بار از سال ۱۹۳۰ باشه
‫که حزب جمهوریخواه ممکنه ‫کنترل رو به دست بگیره...
‫گوردون.
‫نیروهای آمریکا و سازمان ملل
‫پیشرفت‌های چشمگیری
‫در شبه‌جزیره کُره داشتن...
‫بیدار شو. گوردون.
‫بلند شو.
‫بیدار شو. باید بریم. ‫گذاشتم بیشتر بخوابی، حالا وقتشه پاشی.
‫گوردون.
‫آقای لازلو رفته؟ ‫باید باهاش صحبت کنم.
‫صبر کن.
‫سلام.
‫لازلو؟
‫برای جراحتمه.
‫خواهر الیزابت سراغت رو می‌گرفت.
‫الان میام.
‫یه لطفی کن و تا وقتی تایم کاری شروع نشده، ‫صبر کن.
‫چی کارت داشت؟
‫ازم خواست همکاری کنم.
‫مثلاً چی؟ ‫می‌خوان کمکشون کنی؟
‫الانم کمکشون می‌کنم.
‫می‌خواست یکشنبه‌ها تو مراسم شرکت کنم
‫و کمک‌های مالی جمع کنم.
‫چی بهش گفتی؟
‫گفتم فکرامو بکنم.
‫منصفانه به نظر می‌رسه، نه؟
‫میرم یه جای دیگه.
‫چرا از اون جایی که میری،
‫یه جا برای موندن درخواست نمی‌کنی؟
‫نمی‌ذارم مردم کشورم منو مثل یه گدا ببینن.
‫هرگز.
‫♪ گل رز باید تو نور آفتاب و بارون باشه ♪
‫♪ وگرنه زیباییش شکوفا نمی‌شه ♪
‫♪ هر کسی برای خودش ♪
‫♪ و تو برای من ♪
‫♪ هر کسی برای خودش ♪
‫♪ و تو برای من ♪
‫♪ یه آهنگ چه ارزشی داره ♪
‫♪ اگه کلماتش جایی نداشته باشن؟ ♪
‫♪ و یه رویا باید برای دونفر باشه ♪
‫♪ تنها بودن فایده‌ای نداره ♪
‫♪ هر کسی برای خودش ♪
‫♪ و تو برای من ♪
‫♪ اگه آتیشی قراره روشن بمونه ♪
‫♪ باید نوری هم باشه ♪
‫♪ برای باز کردن هر دری، یه کلید لازمه ♪
‫یه عوضی اومده که باهات کار داره.
‫لازلو توث، خودتی؟
‫مدتیه دنبالت می‌گردم.
‫تعجبی نداره که پیدات نکردم، ‫ریش گذاشتی.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، آقا؟
‫می‌خوام ببرمت ناهار.
‫دو ساعت دیگه استراحت داریم.
‫رئیست رو نشونم بده. ‫بذار یه کم روشنش کنم.
‫اینو دیدی؟
‫مطمئن باش همه دیدن.
‫صفحه ۶۶ رو ببین.
‫کجا درس خوندی؟
‫باوهاوس در دسائو.
‫باوهاوس؟ چقدر فوق‌العاده.
‫نوشته‌ی زیر عکس رو بخون.
‫[میلیاردری در میان معماری سبک مدرنش]
‫خب، نظرت چیه؟
‫[عکسی از آقای ون بورن ‫در کتابخانه مدرن و چشم‌نواز خانگی‌اش]
‫خوبه.
‫معلومه که خوبه.
‫چرا وقتی اون روز سرتون داد زدم
‫از خودت دفاع نکردی؟
‫با اون پسرعموی آمریکاییت تماس گرفتم...
‫- آتیلا. ‫- آره، درسته.
‫اول، عذرخواهی کردم، ‫بعد کلی تحسینش کردم.
‫ولی اون، خیلی محترمانه منو به تو ارجاع داد.
‫و من از اون موقع تا حالا تحقیق کردم.
‫اینا مال توئه، درسته؟
‫بله.
‫همه‌شون؟
‫بله.
‫ببخشید. ناراحتت کردم؟
‫نه.
‫اصلاً.
‫نمی‌دونستم این عکس‌ها هنوز وجود دارن.
‫چه برسه به اینکه مهم باشن.
‫می‌تونم اینا رو نگه دارم؟
‫البته که می‌تونی.
‫خیلی هنری هستن.
‫از نزدیک قشنگ‌ترن.
‫می‌تونستی یه کم بیشتر ‫درباره‌ی گذشته‌ات توضیح بدی.
‫تو...
‫تو به خودت کمکی نکردی اونجا.
‫وسط اون همه داد و بیداد ‫سخت بود چیزی بگم.
‫آره.
‫آره، من... شرمنده‌ام.
‫واقعاً هستم.
‫مثل یه احمق رفتار کردم.
‫مادرم...
‫مادرم مُردنی بود.
‫توجیه نمی‌کنم ولی ‫همون آخر هفته تو خونه از دنیا رفت.
‫تسلیت میگم ‫که مادرتون رو از دست دادین.
‫بگو ببینم چرا یه معمار خارجی برجسته
‫اینجا تو فیلادلفیا ذغالسنگ بیل می‌زنه؟
‫خب، مشغول ساخت و ساز
‫یه سالن بولینگ هم هستم.
‫ولی...
‫رایش خودم و همکارام رو
‫به‌خاطر نوع کارمون رد کرد.
‫چون از نظرشون کارمون ژزمنی نبود.
‫قصد بی‌ادبی ندارم،
‫ولی فقط برای یه قهوه وقت دارم.
‫واسه چیزی که دیدی آماده نبودی.
‫قابل‌درکه.
‫خوشحالم که قدر کارم رو می‌دونی.
‫صرفاً قدرش رو نمی‌دونم، آقای توث. ‫براش احترام قائلم.
‫از غافلگیر شدن بدم میاد.
‫پسر کله‌پوکم باید بهتر می‌دونست.
‫ولی گوش کن واسه شادی یا ماتم گرفتن نیومدم.
‫اومدم دستمزدت رو بدم.
‫درست و غلطش رو نمی‌دونم ‫ولی پیشنهاد من نبود
‫که پول تو و همکارت رو ندیم.
‫بعدش فهمیدم نداده.
‫به یه ناوودن خسارت زدیم ‫که قصد داشتیم عوض کنیم،
‫ولی سوءتفاهم پیش اومد.
‫فراموشش کن. پول رو بگیر.
‫ممنون.
‫اگه جات بودم می‌ذاشتمش تو لباس زیرم،
‫یا تو کفشم.
‫می‌خوام تو روز بیای ببینیش.
‫دیدم.
‫می‌خوام بیای و ازش لذت ببری.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫اگه زیاد سرت شلوغ نیست ‫می‌تونم یکشنبه صبح
‫یه ماشین بفرستم دنبالت.
‫نه.
‫بیا. آدرست رو برام بنویس.
‫گفت‌وگومون هم قانع‌کننده بود،
‫هم ذهنم رو درگیر کرد.
‫خدافظ.
‫خوشحال شدم.
‫هی، هی، زیاد تکون نخور.
‫چند دقیقه طول می‌کشه.
‫یه لحظه. اینو بگیر.
‫آره، داخله.
‫همه رفتن. وقتشه بری. تعطیل کردیم.
‫هل نده! می‌دونم اونجاست.
‫کسی اونجا نیست.
‫دوستم ولم نمی‌کنه بره! خواهش می‌کنم.
‫کسی اونجا نیست! وقتشه بری.
‫- نه! نه. ‫- بستیم.
‫حالا برو خونه.
‫ببین، دوستم اونجاست، لطفاً!
‫- وای! دماغم! ‫- گفتم برو خونه‌ت.
‫هی، جناب، فیلم تموم شد. ‫نمی‌تونی اینجا بخوابی.
‫تقاضای زیادی برای مشتقات تریاک،
‫مواد مخدر است...
‫که در پزشکی
‫برای تسکین درد و داروی خواب آوراستفاده می‌شوند.
‫اگه بدون نظارت مصرف شوند
‫ممکن است خطرناک شده ‫و موجب وابستگی شوند.
‫پس از ایجاد عادت، فرد معتاد...
‫چیه؟ چیه؟
‫باید به هر قیمتی تأمین مداوم داشته باشد.
‫مواد مخدر وارداتی قانونی ‫برای او در دسترس نیست.
‫بایست به سراغ منابع غیرقانونی برود.
‫بیا.
‫دنبالم بیا.
‫گربه‌ی خوب. بیا.
‫- فقط بیا. ‫- ببخشید، آقای توث.
‫خانواده‌ی ون بورن منو فرستادن دنبالتون.
‫روی صندلی کنارت، ‫یه کت رسمی اتوکشیده شده هست.
‫اومدی!
‫ستاره‌ی مجلس.
‫چه بلایی سر خودت آوردی؟
‫از روی یه تیر افتادم و...
‫- همه گرسنه‌ان. ‫- هری، همدیگه رو یادتون هست؟
‫آره، یادمه. ‫عصر بخیر.
‫بابا، از آشپزخونه می‌پرسن ‫اگه ممکنه بریم سر میز بشینیم.
‫و اینم خواهر دوقلوی هری، مگی.
‫سلام، آقای توث. ‫ما عاشق کتابخونه شدیم.
‫ممنون.
‫خب، بریم سر میز.
‫خودش تعریف نمی‌کنه، ولی
‫کارای آقای توث تو
‫بیشتر بخش‌های اروپا شناخته‌شده است.
‫اگه اهلش باشید، ‫مجله‌های معماری زیادی
‫درباره‌ش نوشتن.
‫تمرکزت روی چی بوده؟
‫تئاتر، کنیسه‌ها، مرمت بنایی‌ها.
‫پروژه‌های زیادی داشتم ‫ولی بعضیاشون خاص بودن.
‫متأهلی، آقای توث؟
‫آره.
‫هنوز تو اروپا زندگی می‌کنه.
‫چرا؟
‫از هم جدا شدیم.
‫به زور.
‫اهل کجایی، اگه اشکالی نداره بپرسم؟
‫لهجت رو نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫شهر بوداپست.
‫تو جنگ ویران شد. ‫خیلی وحشتناک بود.
‫جنگ چطور بود؟
‫اینجا داستانایی می‌شنویم ‫که مو به تن آدم سیخ می‌کنه.
‫نمی‌دونم ‫از کجا شروع کنم، خانم هافمن.
‫قصد داری برگردی اروپا، آقای توث؟
‫ولی زنم داره تلاش می‌کنه بیاد پیشم.
‫ولی شرایط سخته.
‫خب، با رفتن روزولت،
‫باید راحت‌تر بشه.
‫رفته ولی همه هنوز وحشت دارن
‫که آدمایی مثل من ‫برای امنیت کشورشون تهدید باشن.
‫وقتی می‌گی «آدمایی مثل تو»، ‫منظورت یهودیاست؟
‫ما یهودی‌ایم.
‫میشل یهودی شد.
‫همین‌طور ارژبث من.
‫تعهد و تلاش زیادی می‌خواست،
‫ولی...
‫خیلی از آدما ارزشش رو درک نکردن.
‫حیف که نازی‌ها هم همین‌طور.
‫ولی نه، فقط یهودی‌ها نه.
‫مهاجرها.
‫خوش‌شانس بودم که تونستم از برمرهیون خارج بشم.
‫دستور ترومن باعث شد ‫گروه من بتونه جابه‌جا بشه.
‫بقیه اینقدر خوش‌شانس نبودن.
‫خیلی دردناک به نظر می‌رسه، لازلو.
‫واقعاً متأسفیم.
‫مایکل هم دوستمه، هم وکیلم. ‫به همین ترتیب.
‫مایکل، این پروسه رو ‫میشه سریع‌تر پیش برد؟
‫متأسفانه به این سادگی نیست.
‫زنم نمی‌تونه خواهرزاده‌م رو تنها بذاره، ‫چون...
‫کوچیکه، مادر نداره و خیلی مریضه.
‫فقط همین دوتان؟
‫خوشحال می‌شم از طرفت پیگیری کنم.
‫می‌دونی که یه چیزی هست ‫به اسم قانون مهاجران آواره،
‫که تازه اجرایی شده؟
‫طبق این قانون، ‫حدود ۲۰۰ هزار مهاجر اروپایی
‫می‌تونن اقامت دائم بگیرن.
‫می‌تونی جزئیاتش رو تو روزنامه بخونی.
‫موسسه حقوقی مایکل نماینده‌ی ‫دفتر معاون رئیس‌جمهوره.
‫رئیس‌جمهور؟
‫ایالات متحده.
‫تبریک می‌گم.
‫دوشنبه بیا دفترمون تو فیلادلفیا.
‫به این شماره زنگ بزن، ‫دستیارم هماهنگ می‌کنه.
‫بهت میگه چه مدارکی لازمه بیاری.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بریم تو کتابخونه قهوه بخوریم، آره؟
‫ممنون.
‫یه زمانی متأهل بودم.
‫دو تا بچه‌ی قشنگ بهم داد.
‫با این حال، مادرم، مارگارت و دوقلوها
‫همه‌ی وقتم رو می‌خواستن.
‫هر دقیقه از وقت کمی که داشتم.
‫رابطه‌ی همسر سابقم و مارگارت ‫به مرور سخت شد.
‫پس از هم جدا شدیم.
‫دوستانه.
‫مارگارت دست تنها منو تو راچستر بزرگ کرد.
‫فقط خودمون دوتا بودیم.
‫خانواده‌ش به خاطر داشتن ‫فرزند نامشروع طردش کرده بودن.
‫تنها خانواده‌ی واقعیم بود،
‫به ‌جز دوقلوها که بعداً به زندگیم اضافه شدن.
‫بذار بهت بگم، ‫یه کم قبل از مرگشون،
‫پدر و مادر مادرم،
‫نمی‌دونم اصلاً بشه بهشون گفت ‫پدربزرگ و مادربزرگم یا نه،
‫بعد از اینکه درباره‌ی ‫موفقیت ظاهری شرکت اولم یه مقاله خوندن،
‫با من و مارگارت تماس گرفتن.
‫واقعیت اینه که
‫اون موقع اوضاع خوب نبود،
‫و داشتیم تعطیل می‌کردیم،
‫ولی هنوز کسی خبر نداشت.
‫فکر کنم از برخوردهای قبلیمون فهمیدی ‫که من رکم،
‫نه آدمیم که اغراق کنه ‫یا زیادی احساساتی باشه.
‫ولی مادرم...
‫در برابر مهربونی‌شون بی‌دفاع بود.
‫می‌گفت شاید مریض یا مُردنی و
‫احتمالاً پول لازم دارن.
‫دوست نداشتم مارگارت که همیشه منطقی بود
‫اینقدر ساده فکر کنه.
‫با این حال، قبول کردم که ببینمشون،
‫هم برای اینکه مارگارت راضی بشه،
‫هم برای اینکه بفهمم اصلاً کی هستن.
‫می‌دونی، واقعاً هوشمندانه طراحی شده.
‫اینکه فضا آدم رو در بر می‌گیره، ‫زاویه‌ی دید اجباری.
‫آره، دقیقاً.
‫منو یاد یه داستان کوتاه میندازه که یه بار خوندم.
‫راجب یه کتابخونه‌ی بی‌انتهاست.
‫الان رو چیزی کار می‌کنی، آقای توث؟
‫سالن بولینگ.
‫ببخشید، وسط یه داستان بودم
‫که برای دوستمون تعریف می‌کردم.
‫خیلی معذرت می‌خوام. ببخشید.
‫پس قبول کردی ببینیشون؟
‫یه کم با هم تلفنی حرف زدیم
‫و من پیشنهاد دادم که
‫تو آپارتمان ساده‌شون
‫تو شهر مجاور باهاشون ملاقات کنم.
‫خنده‌ام گرفت که ‫این همه سال اینقدر بهمون نزدیک بودن.
‫تو مسیر رفت،
‫وقت داشتم فکر کنم.
‫و بالاخره
‫به یه مبلغی رسیدم ‫که می‌تونستم بهشون پیشنهاد بدم،
‫چون چه دوست داشتم چه نه،
‫تنها اقوام زنده‌ی ما بودن.
‫استقبال گرمی ازم کردن،
‫پس سریع گفتم که یه چک ‫به مبلغ ۲۵ هزار دلار
‫براشون نوشتم.
‫وقتی چک رو دادم دستشون،
‫به نظر آروم شدن، ‫ولی شاید یه کم از مبلغ ناامید شدن.
‫بانزاکت بودن و ازم تشکر کردن.
‫من خیلی معذب بودم.
‫ولی قبل از اینکه برم، ‫یه سؤال ازشون پرسیدم.
‫با این همه پول می‌خواید چیکار کنید؟
‫درباره‌ی معجزه و این جور چیزا گفتن.
‫واسه یه لحظه انگار همه‌ی مشکلاتشون
‫قابل‌حل به نظر می‌رسید.
‫فکر می‌کردن که دیگه اوضاع درست شده،
‫و من چه نوه‌ی مهربون و بافکری هستم.
‫ولی وقتی داشتم می‌رفتم،
‫حتی به انتهای حیاطشون نرسیده بودم
‫که دوتایی دویدن دنبالم و فریاد زدن،
‫«هریسون، امضا یادت رفت.»
‫شهامت به خرج دادم که رک باشم،
‫و مثل آدم بزرگا باهاشون حرف بزنم.
‫گفتم یادم نرفته،
‫ولی به خاطر جوابشون،
‫دلیلی ندیدم که امضا کنم.
‫خیلی شوکه شدن.
‫یه لحظه فکر کردم همون‌ جا
‫از شدت شوک سکته می‌کنن.
‫ولی فقط زدن زیر گریه ‫و مثل گداها به هم ریختن.
‫خیلی بدتر از اون چیزی بود ‫که فکرشو می‌کردم.
‫پس به یه شرط
‫که دیگه مارگارت رو اذیت نکنن،
‫یه چک جداگانه‌ی ‫۵۰۰ دلاری براشون نوشتم و امضا کردم.
‫اینقدر مادرم رو دوست داشتم، آقای توث.
‫برای همدیگه فداکاری می‌کردیم.
‫بعد از اون همه بی‌محبتی که بهتون کردن،
‫آخه چه انتظاری داشتن؟
‫دقیقاً، نظر منم همینه.
‫بگو ببینم،
‫چرا معماری؟
‫امتحانه؟
‫نه، نیست.
‫هیچ چیزی خودبه‌خود قابل توضیح نیست.
‫تعریف بهتری از مکعب
‫جز همون ساختارش وجو داره؟
‫زمان جنگ بود.
‫با این حال، ‫تا جایی که من اطلاع دارم،
‫خیلی از مکان‌هایی که روی ‫پروژه‌هاشون کار کردم باقی موندن.
‫هنوز هم تو شهر سر جاشون هستن.
‫وقتی که خاطرات وحشتناک
‫اتفاقات اروپا دیگه باعث شرمندگی‌مون نشه،
‫فکر می‌کنم که این بناها ‫به محرکی سیاسی تبدیل بشن،
‫و باعث خیزش‌هایی بشن که اغلب
‫در چرخه‌های هویت مردمی رخ میدن.
‫از همین حالا می‌تونم ‫یه جریان از خشم و ترس جمعی رو پیش‌بینی کنم.
‫یه رودخونه‌ی بی‌پایان ‫از این احساسات آزادانه جاری می‌شه.
‫ولی ساختمونای من طوری ساخته شدن ‫که در برابر فرسایش
‫مثل سواحل دانوب مقاومت کنن.
‫چه پاسخ شاعرانه‌ای.
‫حتماً استاد محبوبی بودی.
‫قبلاً هم گفتم، ‫ولی صحبت‌هامون واقعاً برام
‫از نظر فکری الهام‌بخشه.
‫منم باهات موافقم.
‫همگی، لطفاً.
‫لیوانای برندی‌تون رو بردارید و بیاید بیرون.
‫یه سورپرایز عالی دارم.
‫هریسون، داری کجا می‌بریمون؟
‫یخبندونه.
‫تو با کفش پاشنه بلند امتحان کن، مایکل!
‫فقط یه کم دیگه، بیاید.
‫تحمل کنید، نزدیکیم.
‫یه لحظه صبر کنید، ‫دیگه چیزی نمونده.
‫خیلی‌خب،
‫همون‌طور که خیلیاتون می‌دونید،
‫سال گذشته یه کم سخت گذشت
‫برای من، مگی و هری.
‫بابا، اینجا خیلی سرده. ‫بریم داخل؟
‫مگی، لطفاً ساکت باش.
‫همه‌تون رو امشب آوردم اینجا، ‫توی این سرما،
‫نه برای اینکه گذشته رو مرور کنم،
‫بلکه برای اینکه با هم به آینده نگاه کنیم.
‫همون‌طور که می‌دونید، ‫اون طرف تپه دویلستاون ـه.
‫و اینجا می‌خوایم یه مرکز اجتماعی
‫به نام مارگارت لی ون بورن بسازیم.
‫هریسون، واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫این مکان قراره اونقدر مقدس باشه
‫که شاید روحش هم اینجا حضور داشته باشه.
‫محلی برای جمع شدن، تأمل کردن، یاد گرفتن.
‫و آقای توث، ‫می‌خوام تو اینجا رو بسازی.
‫یه چیز بی‌حد و مرز، یه چیز جدید.
‫می‌بینم که متعجب شدی، خوشحالم.
‫فکر کردم شاید از قبل حدس زده باشی.
‫نه، نه.
‫ببین،
‫اتفاقی نیست که سرنوشت ما رو درست
‫شب قبل از مرگ مادرم کنار هم قرار داد.
‫من نشونه‌ها رو خوب می‌فهمم.
‫جناب، من دقیقاً نمی‌دونم این پروژه شامل چی می‌شه.
‫در مورد جزئیاتش تو خونه صحبت می‌کنیم،
‫ولی به خوبی جبران می‌شه.
‫و همچنین... ‫یه جای مخصوص اینجا تو ملکم
‫برای زندگی و کارت در نظر می‌گیریم.
‫فکر می‌کنم که اقامت اینجا
‫بهت فرصت و فضای کافی میده
‫که درست و حسابی بهش فکر کنی.
‫و اگه خانوادت برسن،
‫اینجا برای اونا هم جا هست.
‫نظرت چیه؟
‫خب، من...
‫می‌خوام یه طرح بکشم و بعد بهتون ارائه بدم.
‫می‌خوای پروژه رو بِبَری؟
‫باشه، انجامش بده.
‫هوا سرده، بریم داخل.
‫بیاید.
‫ببخشید.
‫ببخشید، ببخشید.
‫یه راننده منو اینجا آورد، اسمش یادم نمیاد.
‫- ببخشید. ‫- نه، باید برگردم. من...
‫ممکنه یکی بره اون آقایی رو ‫که بعدازظهر منو رسوند
‫پیدا کنه و خبرش کنه؟
‫یه لحظه لطفاً.
‫آقای توث، متأسفم که معطل شدی.
‫هریسون رفته بخوابه، شب بخیر گفت.
‫می‌تونی کمکم کنی راننده رو پیدا کنم؟
‫ببین، بابت نمایش‌های پدرم واقعاً متأسفم.
‫حتماً غافلگیرت کرده.
‫اشکالی نداره.
‫معمولاً این تصمیمات رو
‫بدون مشورت با بقیه‌مون می‌گیره.
‫من هیچ‌کدوم از حرفاشو جدی نگرفتم.
‫ولی باید می‌گرفتی.
‫باید جدی بگیری، ببین...
‫پدرم می‌خواد که استخدامت کنیم.
‫عجب.
‫عه.
‫من هیچ امکاناتی اینجا ندارم.
‫واسه همین پدرم از من خواسته
‫که رو کارت نظارت کنم و کمکت کنم.
‫هیچ ذهنیتی درباره محدوده پروژه ندارم.
‫وقتی تونستم اصل حرفای پدرم رو ‫خلاصه کنم،
‫سعی می‌کنم یه تحلیل اقتصادی ازش دربیارم.
‫امشب مهمونای زیادی داریم،
‫واسه همین به خودم اجازه دادم ‫که تو مهمون‌خونه
‫براتون جا درست کنن.
‫صبح می‌تونیم وسایلتون رو براتون بیاریم.
‫آقای توث؟
‫یه لحظه.
‫قربان؟
‫زنگ زدید، قربان؟
‫آه، بله، لازلو، بیا تو. ‫یه ایده به ذهنم رسیده.
‫یه طرح‌هایی کشیدم.
‫و رو یه چیزی کار می‌کردم
‫که شاید اینجا هم بشه ازش استفاده کرد، ‫اگه بخواید ببینید.
‫یک لحظه، چشمام تار شده. بشین.
‫ببخشید که این شکلی‌ام،
‫انگار یه عالمه نجار تو پیشونیم دارن کار می‌کنن
‫و یه صدای زنگ وحشتناک تو گوشمه.
‫باید تحملم کنی.
‫می‌تونم بعداً برگردم.
‫هیس! قبل از اینکه فراموشش کنم. ‫خواب‌ سریع از یاد میره.
‫بله، می‌دونم.
‫دویلستاون قشنگه،
‫ولی یه شهر فرهنگی نیست، می‌دونی؟
‫- بله. ‫- ولی می‌تونه باشه.
‫اگه یه سالن نمایش باشه،
‫می‌تونیم جشنواره تئاتر برگزار کنیم.
‫بله.
‫و تو فصل‌های دیگه،
‫دانش‌آموزای محل می‌تونن ازش استفاده کنن.
‫بله.
‫نظرت درباره یه سالن ورزشی چیه؟
‫وقتی نوجوون بودم کشتی کار می‌کردم.
‫یادمه مادرم همیشه همراهم می‌اومد
‫مسابقات شهرهای همجوار.
‫شاید یه استخر؟
‫من شنا بلد نیستم.
‫و شاید هم هزینه‌ش زیاد باشه؟
‫در مورد پول باهام حرف نزن.
‫پنسیلوانیا بیشتر از هر ایالت دیگری
‫منازل شخصی دارد.
‫ایالتی با تعداد بیشتری از شهرها ‫و شهرک‌های کوچک
‫و جمعیتی که بیش از هر ایالت دیگری ‫در این مناطق سکونت دارند،
‫در کنار برخی از بزرگ‌ترین ‫شهرهای دنیا.
‫همه اینا حاکی از اینست ‫که پنسیلوانیا به‌راستی سرزمین انتخابه
‫برای خانواده‌هایی که دنبال مکان خوب
‫برای زندگی و کار هستند،
‫و از آرامش و فراوانی اوقات فراغت
‫در کنار اشتغال پایدار و نزدیک بهره‌مند شوند.
‫در مورد پول باهاش حرف نزن.
‫با دوستامون تو دفتر شهردار باکس کانتی صحبت کردم،
‫اونا حاضرن کمک کنن که ‫برای پروژه‌مون بودجه محلی
‫و ایالتی بگیریم،
‫به شرط اینکه ما یه بخش خاص
‫و مهم از این مرکز رو
‫به مراسمات مسیحی اختصاص بدیم.
‫آخه این یه مرکز اجتماعی برای همه مردمه.
‫چی می‌خوان؟ نمازخونه؟
‫به نظرم انتظار چیزی بیشتر از اینو دارن،
‫یه چیز مشخص‌تر و معنادارتر ‫که برای تأمین بودجه‌شون قانع‌کننده باشه.
‫البته این، و طبیعتاً تأیید کلی‌شون
‫رو طرح نهایی.
‫ببخشید، یه سالن نمایش، ‫یه سالن ورزشی، یه کتابخونه.
‫پدر بیشتر بهش میگه
‫اتاق مطالعه برای عموم.
‫یه کتابخونه و یه نمازخونه؟
‫هری، این یعنی چهار تا پروژه.
‫چهارتا، نه یکی.
‫خیلی جاه‌طلبانه‌ست.
‫و فکر می‌کردم خوشت بیاد.
‫با پیمانکار همیشگیمون، ‫لزلی وودرو تماس گرفتم.
‫بار اول با لزلی
‫به عنوان یکی از افسرای مهندسی کشتی کار کردیم،
‫ولی از اون موقع تا حالا چند تا پروژه مهم
‫ساختمونی رو برامون مدیریت کرده، ‫از جمله همین دفاتر.
‫پدرم مبلغی حدود ۸۵۰ هزار دلار ‫برای پروژه کنار گذاشته،
‫که به نظرم کاملاً منطقیه،
‫اگه نگیم بیش از حد زیاده.
‫اگه لزلی موافقت به همکاری کنه،
‫بلافاصله بهش می‌سپارم ‫که بودجه کارو برامون آماده کنه.
‫حالا، این بودجه ۸۵۰ هزار دلاری
‫هم شامل دستمزد تو می‌شه و هم لزلی.
‫ما قبلاً هماهنگی‌های لازم رو انجام دادیم
‫تا مجوز کارت رو تو پنسیلوانیا بگیریم.
‫خب، هری، وقتشه زمین رو بکَنیم.
‫ارژبت، با یه وکیل آمریکایی با نفوذ آشنا شدم
‫که می‌گه می‌تونه به تو و زوفیا ‫در مورد شرایطتون کمک کنه.
‫جایی هست که بشه یه عکس
‫از تو و زوفیا در کنار هم پیدا کرد؟
‫هر چیزی که اونو بهت مرتبط کنه؟
‫با چندتا از همکارام تماس گرفتم
‫که گاهی تو مهمونیامون شرکت می‌کردن.
‫منتظر جوابشون هستم.
‫به هر کی که به ذهنت می‌رسه، ‫نامه بده و توضیح بده چقدر ضروریه
‫چیزی برات بفرسته که اونو به تو ‫و تو رو به من ربط میده
‫می‌تونه کمک بزرگی برای آقای هافمن باشه.
‫۵۰۴، ۵۰۵، ۵۰۶،
‫۵۰۷، ۵۰۸.
‫به لیست از مدارک و ‫اطلاعاتی که دفترش خواسته رو آماده کردم.
‫لطفا تا جایی که میشه این مدارک رو پر کن
‫و اصلش رو برام بفرست.
‫شاید بخت بهم رو کرده باشه.
‫یه سری وقایع غیرمنتظره پیش اومد و
‫یه فرصت وسوسه‌انگیز بهم پیشنهاد شده، ‫فرصت دوم.
‫سه، چهار...
‫پنج، شش، هفت.
‫الان حتی بیشتر از قبل احساس می‌کنم نزدیکتم.
‫عشقت، لازلو.
‫صاف، صاف، صاف. بالاتر، بالاتر.
‫یکم بالاتر. خوبه. آره، آره، عالیه.
‫مساحت کل ۲۶۸۴ متر مربعه
‫که شامل یه سیستم تقطیر بزرگ ‫برای جمع‌آوری آب باران
‫زیر سطح زمینه.
‫اون شکاف‌های باریکی که اینجا و اینجا می‌بینید،
‫نورگیرهایی هستن که در عین حال ‫به‌عنوان مرزبندی‌هایی برای فضاهای مجزا
‫در دو طرف تالار ورودی نیز عمل می‌کنن.
‫این فضاها چندمنظوره و قابل تغییر هستن.
‫ظرفیت هر طرف ۵۰۰ نفره.
‫سیستم‌های سفارشی برای نشستن و نگهداری
‫امکان استفاده از فضا به ‌عنوان سالن کنفرانس، ‫سالن ورزشی و آمفی‌تئاتر رو فراهم می‌کنن.
‫این اتاق‌های با اندازه استاندارد از بتن پیش‌ساخته هستن.
‫نمازخانه‌ای که تو قلب ساختمونه،
‫با یه محراب از جنس سنگ مرمر ‫از کوه‌های کارارا
‫تضاد چشمگیری ایجاد می‌کنه.
‫برو کنار.
‫این فضای مرکزی خواهد بود.
‫هری، نظرت درباره سالن ورزشی که
‫این گوشه قرار گرفته چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫به نظرم مثل یه پادگانه.
‫خب، شاید چون هیچ‌وقت سربازی نرفتی، هری.
‫به نظرم یه غافلگیری عالیه. ‫ادامه بده.
‫بذار نشون بدم.
‫وقتی خورشید از شرق به غرب حرکت می‌کنه،
‫تیرهای چوبی که در پایه برج‌ها قرار دارن،
‫نور رو به سمت محراب هدایت می‌کنن ‫و شکل یه صلیب رو ایجاد می‌کنن،
‫وقتی که نور روشون بیفته.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫چقدر شگفت‌انگیزه.
‫مگی، میشه قهوه بیاری؟
‫به نظرم خیلی زیباست، آقای توث.
‫ممنونم.
‫ارتفاع این سازه‌ها چقدره؟
‫شش، هفت متر هم هست؟
‫و درست متوجه شدم؟
‫بیش از ۷۴ هزار متر مربع مساحت؟
‫خب، اگه بتونیم هزینه این مصالح رو تأمین کنیم. ‫آقای ون بورن.
‫سنگ مرمر سیلاکوا از شهرستان تالادیگا ارسال میشه،
‫و ممکنه بشه تأمینش کرد
‫اگه بتونم پارتی کنم.
‫با کمال احترام، تأمین هزینه مصالح؟
‫آقا، بتن هم مقاومه هم ارزون.
‫بتن؟ خیلی جذاب نیست.
‫شاید بشه در مورد مصالح یه حد وسط پیدا کرد.
‫خب، خوشبختانه تصمیم‌گیری درباره
‫زیبایی‌شناسی این ساختمان به عهده شما نیست، ‫آقای وودرو.
‫و مرمر سیلاکوا سفیده، درست مثل یه صفحه کاغذ.
‫اینی که دارم آبی و خاکستریه ‫با رگه‌های نرم‌تر.
‫من ایتالیایی رو ترجیح می‌دم. مناسب‌تره.
‫خب، باید یه تحقیقی بکنم ولی
‫یه اوستاکار رو می‌شناسم.
‫یه سنگ‌تراش ایتالیایی که قبلاً باهاش کار کردم.
‫یه نکته دیگه، قبل از اینکه یادم بره. اسمش.
‫می‌خوام مطمئن بشم که دیده بشه.
‫آقا، واقعاً این چیزیه که تصور می‌کردید؟
‫چیزی رو از قلم انداختم؟
‫وقتی هری تماس گرفت،
‫این رو به عنوان یه پروژه شخصی توصیف کرد.
‫اگه قراره همچین مقیاسی رو
‫انتخاب کنیم،
‫باید زمان‌بندی رو خیلی تغییر بدیم.
‫ترجیح می‌دم با ۱۸ درصد زنده باشم
‫تا اینکه با نرخ بهره بالا بمیرم، لزلی.
‫ما از بودجه تعیین‌شده تجاوز نمی‌کنیم.
‫مادربزرگت عاشق مرمر بود.
‫خیالت راحت.
‫هری، وضعیت کار
‫با دفتر شهردار چطوره؟
‫- منتظر خبر ما هستن. ‫- خوبه.
‫باید کارشون رو سریع‌تر کنیم.
‫- عالیه. ‫- ممنون.
ترجمه و تنظیم : تیما ک telegram: timagroupfilm
‫لعنتی.
‫صبح ‌بخیر، لزلی.
‫نگو که تازه بیدار شدی.
‫دو دقیقه دیگه آماده‌ام.
‫سه دقیقه وقت داری، ‫البته اگه برای یه دوش گرفتن استفاده کنی.
‫سه دقیقه.
‫بیرون منتظرتم.
‫روز بزرگیه.
‫روز بزرگیه. بیدار شو.
‫شهردار که تا ابد وقت نداره، لزلی.
‫نگران نباش، هری.
‫پدرت هم به ما ملحق می‌شه؟
‫نه، متأسفانه برای کار رفته خارج از کشور.
‫سلام رسوند.
‫این پروژه براش خیلی مهمه.
‫اولویت اولمونه.
‫گفت اگه بشه فردا بهتون زنگ بزنه
‫تا همه چیز رو باهاتون مرور کنه.
‫البته هر وقت که براتون مناسبه.
‫بله، حتماً.
‫سیلویا تو دفترم
‫می‌تونه برای هر ساعتی ‫فردا بعدازظهر هماهنگ کنه.
‫ببخشید.
‫خب، این... یه کم متفاوته.
‫خیلی مدرنه.
‫- بله. ‫- خب باشه.
‫برامون توضیح بده که تو ذهنت چی داری.
‫فقط فاز ساخت و سازش
‫بیشتر از ۸۰ تا شغل محلی ایجاد می‌کنه.
‫نجار، نقاش، حدود 150 تا بعد از اتمام،
‫که در اون نقطه تأسیسات باید
‫به طور دائمی پرسنل داشته باشه.
‫کی به سوال‌های توی جعبه جواب میدی؟
‫صحیح.
‫همچنین مایلم به
‫برخی نگرانی‌ها و نظرات مکتوب
‫که به صورت ناشناس قبل از ‫بحث امشب به ما ارائه شده، جواب بدم.
‫سوالاتی درباره بررسی ‫پیشینه شخصی من،
‫اصالت و گرایش ایدئولوژیک من.
‫من به عنوان یه آدم خارجی
‫و یه تازه وارد به دویلزتاون،
‫جامعه‌ای رو میبینم که نیازمنده.
‫و این تنها گرایش مربوطه هست.
‫آقای ون بورن،
‫یه حامی سخاوتمند و پروتستانِ معتقد،
‫و من یه جایی رو خواهیم ساخت
‫که شما مشتاقانه در اون جمع بشید
‫و برای عبادت الهام بگیرید.
‫مطمئن باشید
‫که ما به سنت‌های دویلزتاون ‫احترام خواهیم گذاشت.
‫مرکز مارگارت لی ون بورن
‫برای آفرینش و فعالیت، ‫تجلی اونا خواهد بود.
‫نشانه‌ای که نه تنها اعلام می‌کنه "من جدیدم،"
‫بلکه میگه من بخشی از کل جدید هستم."
‫لطفاً، اون... اونو بده. ‫اسمش چی بود؟
‫نه، چراغ قوه.
‫صحیح.
‫اینجا فضای داخلی کلیسا رو داریم.
‫مناسب ۱۱۹ نفر هست.
‫موقع طلوع آفتاب.
‫موقع غروب آفتاب.
‫- موقع ظهر. ‫- اوه، چه هوشمندانه.
‫یکی از اساسی‌ترین کالاها
‫در دنیای امروز،
‫و شروع خوبی در یه شهر کوچیک
‫که بین تپه‌های سبز پنسیلوانیا
‫- آرام گرفته، داشت. ‫- لازلو!
‫از زمان دریافت نامه‌ات، چند ماه طول کشید
‫تا اقلامی که آقای هافمن ‫درخواست کرده بود رو جور کنم.
‫- فولاد. ‫- اولش دست و پامو گم کرده بودم،
‫اما یهو به ذهنم اومد با همسایه بالایی‌مون ‫در بودا، خانم هوروات تماس بگیرم!
‫شاید هیچ عاملی
‫به اندازه فولاد پنسیلوانیا در پیشرفت
‫و توسعه آمریکا اهمیت نداشته.
‫اون تونست چندتا عکس خانوادگی ‫در اختیارم بذاره
‫که به وضوح عکس‌های تو، ‫من و زوفیا
‫همراه مادرش در روز عروسیمون ‫رو نشون میده.
‫فولاد.
‫اون بیچاره این مدت فکر میکرد ما مردیم،
‫به خاطر همین اونارو به عنوان یادبود ‫رو طاقچه شومینه‌اش نگه داشته بود.
‫فولاد برای ساختمون‌های بزرگ.
‫فولاد برای پل‌ها. ‫فولاد برای ماشین‌ها.
‫زوفیا اون موقع فقط ‫نه سالش بوده،
‫اما چهره و حالتش صورتش ‫غیرقابل اشتباهه.
‫فولاد برای قطارها و ریل‌ها.
‫همه رو گذاشتم، به جز یکی،
‫فولاد برای هواپیماها.
‫به خاطر اینکه ممکنه این نامه ‫به دستت نرسه.
‫اونو نزدیک سینه‌ام نگه میدارم،
‫درخت خانوادگیمون چسبیده به قلبم.
‫فولاد برای توپ‌های جنگی
‫و ماشین‌آلات صلح.
‫لازلو،
‫این یعنی ممکنه به زودی دوباره همدیگه رو ببینیم؟
‫فولاد.
‫با عشق، ارژبت.
‫- راست یا چپ؟ ‫- سمت چپ.
‫ممکنه از کنارمون رد شده باشن؟
‫همکارم توی نیویورک گفت که سوار شدن.
‫اونا اونجا نیستن؟
‫نه، اونا نیستن.
‫زوفیا؟
‫زوفیا. اونه... اون خودشه.
‫زوفیا!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫ببخشید که بهت نگفتم.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫ممکنه دائمی نباشه.
‫چه اتفاقی افتاده؟ کسی بهت آسیب زده؟
‫پوکی استخونه بخاطر قحطی.
‫موهامو رنگ میکنم. میدونم زشته.
‫آتیلا کجاست؟
‫نمی‌خواستم اگه به هر دلیلی تاخیر داشتید
‫ناامید بشه.
‫زوفیا، عزیزم.
‫زوفیا.
‫به آمریکا خوش اومدی.
‫خیلی خوشحالم
‫که بالاخره با شما آشنا میشم.
‫یه دوره‌ای بود که
‫فکر می‌کردیم درمورد شما ‫از خودش درآورده.
‫دیدار با افراد مهم زندگی
‫هنرمندان بزرگ و متفکران شگفت‌آور نیست؟
‫ممنون که از لازلو مراقبت کردید.
‫به عنوان افراد دارای امتیاز ویژه،
‫من همیشه معتقد بودم ‫وظیفه ماست
‫که استعدادهای تعیین‌کننده ‫دوران خودمون رو پرورش بدیم.
‫من، البته، فاقد هرگونه استعدادی هستم.
‫حقیقتش اینه که من...
‫من به شدت به افرادی ‫مثل اون حسادت می‌کنم.
‫نباید اینطوری باشه، آقای ون بورن.
‫به نظر میرسه برای خودتون ‫خیلی خوب عمل کردید.
‫پدر داره دنبال تعریف می‌گرده.
‫لوسش نکنید.
‫- اینجا خیلی قشنگه. ‫- اینطور نیست؟
‫ارژبت...
‫ببخشید، تلفظم درسته؟
‫خوبه، خوبه.
‫اگه ترجیح میدید، می‌تونید الیزابت صدام کنید.
‫و انگلیسی شما تحسین برانگیزه.
‫ممنون. من تو انگلیس دانشگاه رفتم.
‫اوه. کجا؟
‫آکسفورد. برای تحصیل در رشته زبان انگلیسی.
‫و برای ارتباطات به کشورم برگشتم.
‫و باهاش کاری هم انجام دادید؟
‫بله. من برای یه روزنامه مشهور ملی
‫توی کشورم، مجیار نمزت نویسندگی کردم.
‫هوم. یه روزنامه‌نگار. هوم!
‫- فرهنگی؟ ‫- امور خارجه.
‫خب، شاید بتونید به شوهرتون کمک کنید
‫که کمتر شبیه کسی باشه که انگار برای دستمزد ‫واسه مردم واکس میزنه.
‫مگه چیزی راجع به من بهشون نگفتی؟
‫لازلو، چند وقته اینجایی؟ چهار، پنج سال؟
‫دیگه هیچ بهانه‌ای نداری.
‫متاسفم. یه کم زیاده‌روی کردم.
‫میشه لطفاً اون رو پس بدی؟
‫یه پنی صرفه‌جویی شد.
‫سوفیا، درسته؟
‫زوفیا.
‫اون انگلیسی بلده؟
‫- بله. ‫- بله.
‫بله. خیلی خوب میفهمه.
‫زن پشت مرد.
‫لازلو؟ میشه یه لحظه حرف بزنیم؟
‫بله، قربان؟
‫به توصیه لزلی،
‫نقشه‌های شما رو به ‫یه معمار دیگه نشون دادیم.
‫چی؟ کی؟
‫کسی که قبلاً باهاش
‫توی یه فروشگاه بزرگ مرکز شهر کار می‌کردم.
‫اینا تغییرات جزئی هستن.
‫جاهایی که فکر می‌کردن ‫میشه یه پنی صرفه‌جویی کرد.
‫لازلو؟
‫- لزلی یه حرومزاده‌ست. ‫- آره، هست.
‫بخاطر همینه که بهش پول میدیم.
‫خانم‌ها، خوشحالم قدم رنجه فرمودین.
‫بابت اسباب بازی‌ها متاسفم.
‫من تو رو یه دختر کوچولو یادم میومد.
‫به مادرت نگاه کن.
‫خواهرم زیبا بود، مگه نه؟
‫حتی وقتی که مریض بود،
‫خیلی زیبا بود.
‫ناراحتی؟
‫از دست من ناراحتی ‫که درباره وضعیتم بهت نگفتم؟
‫اگه میخوای با من دعوا راه بندازی،
‫بهتره انگلیسیم رو هم تقویت کنم.
‫این حرفو نزن. انگلیسیت خیلی هم خوبه.
‫شوخی غیر خلاقانه‌ای
‫درمورد واکس زدن کفش گفت.
‫فردا، تو رو پیش یه نفر می‌برم.
‫یه متخصص.
‫از دستم عصبانی نباش.
‫دیگه نمی‌خوای با من باشی؟
‫این چرندیات رو تموم کن.
‫فکر می‌کنی پیرتر به نظر می‌رسم؟
‫ما پیرتر شدیم.
‫نمی‌تونی یه حرف خوب ‫بهم بزنی؟
‫دوستت دارم، احمق.
‫میتونی بهم دست بزنی.
‫نمی‌خوام
‫نمی‌خوام بهت آسیب جسمی بزنم.
‫این کارو نمی‌کنی.
‫خواب دیدم.
‫هر شب، خواب می‌دیدم ‫که با تو هستم.
‫می‌دونم چیکار کردی، لاسلو.
‫و اشکالی نداره.
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونم.
‫- نمی‌تونم انجامش بدم. ‫- من همه‌چیو می‌دونم.
‫الان نمی‌خوام اینکارو بکنم.
‫میبینی.
‫مریض شدم.
‫خیلی مریض.
‫به سختی نفس می‌کشیدم.
‫مشتاق بودن با تو بودم و ‫این منو مریض کرد.
‫نزدیک بود بمیرم.
‫بین زندگی و مرگ،
‫شروع به خیال‌پردازی ‫راجع به تو کردم.
‫اما فهمیدم
‫اونا اصلاً خیال‌پردازی نبودن، بلکه مکاشفه بودن.
‫من با تو بودم.
‫تمام مدت... من با تو بودم.
‫لازلوی من، می‌دونم چیکار کردی.
‫حسود نیستم
‫چون تمام مدت با تو بودم.
‫همه‌چیزایی که ‫برات اتفاق افتاده رو می‌دونم.
‫و الان من اینجا هستم،
‫و هیچوقت تنهات نمی‌ذارم.
‫خدای من!
‫عشق من...
‫عشق من، دیگه نمی‌تونم تحملش کنم!
‫- دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. ‫- می‌تونی.
‫می‌تونی.
‫یه زندگی جدید داریم.
‫یه زبان جدید.
‫دوباره از اول شروع می‌کنیم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫مگی لی یکم رنگ مو ‫بهم قرض داد.
‫عالیه، عزیزم.
‫لازلو، اونجایی؟
‫بله، عشقم.
‫مدل خیلی قشنگه، عزیزم.
‫خیلی قشنگ.
‫ممنون.
‫ما بعد از ظهر میریم شهر
‫تا آتیلا رو ببینیم.
‫دوست داری بیای؟
‫بعد از ظهر یه کاری دارم.
‫نمی‌تونم.
‫دلم براش تنگ شده.
‫همینکه صداشو میشنوم که تو اتاق دیگه ‫داره این‌ور اون‌ور میره...
‫فوق‌العاده‌ست.
‫شاید بهتره باشه
‫دنبال کلاس‌های زبان برای ‫بعد از ظهر باشیم.
‫می‌تونی خودت با اتوبوس بری شهر.
‫مطمئنم که اونجا آخرین ‫جاییه که دوست داری باشی،
‫اما برات خوبه،
‫و من میتونم مربی یا هر کسی ‫که اونجاست رو
‫در مورد وضعیتت توجیه کنم.
‫گوش دادن به وراجی‌های من فقط ‫تا یه حدی کمکت می‌کنه.
‫خانم‌ها کجا دارید میرید؟
‫داریم میریم شهر.
‫کدوم شهر؟ چند تا ‫شهر نزدیکمون هست.
‫فیلادلفیا. برای دیدن خانواده.
‫آها، همون پسر عموی آمریکایی، البته.
‫- پس همون شهر، درسته؟ ‫- بله، بله، همون شهر.
‫آها. ما هم میریم اونجا. ‫خب، اینجا واینستید.
‫بذارید شما و زن داییتون رو برسونیم.
‫ممنون.
‫من یه دوست توی نیویورک دارم، یه روزنامه‌نگار.
‫همیشه دنبال استعدادهای تازه میگرده.
‫شما رو معرفی کنم؟
‫خیلی لطف دارید، آقای ون بورن.
‫یعنی من باید بیرون از نیویورک کار کنم؟
‫خب، شاید اولش.
‫اما هنوز که کار رو نگرفتید،
‫پس عجله نکنیم.
‫البته که نه.
‫قصد جسارت نداشتم.
‫نه، نه.
‫به هرحال،
‫شما همیشه می‌تونید اوایل ‫با من به اونجا رفت‌وآمد کنید.
‫من دوشنبه تا جمعه اونجا هستم.
‫بله، اینجوری خوبه.
‫البته باید با لازلو صحبت کنم.
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم، ‫وقتی ساخت و ساز شروع بشه،
‫دستاش حسابی بند میشه.
‫و به علاوه، من
‫از نشون دادن منهتن به دوستام لذت میبرم.
‫مطمئناً تو راهی که می‌اومدید ‫چیز زیادی ازش ندیدید.
‫ایستگاه پِن استیشن ‫خیلی خوب بود.
‫خیلی خوبه.
‫حیف که این روزها پر از ولگرداییه
‫که برای زنا و بچه‌ها مزاحمت ایجاد ‫و دستاشونو دراز می‌کنن.
‫اونا صف می‌کشن و از دیوارا بیرون میان
‫انگار بخشی جدایی‌ناپذیر از فونداسیون خودشه
‫مثل یه نقاشی دیواری تسخیر شده.
‫شاید برای همینه که ‫اونجا احساس راحتی کردم.
‫منم قبلاً یه بی‌خانمان بودم،
‫که از کارهای اساتید هلندی هم لذت میبره.
‫«لذت‌های دنیوی».
‫فهمیدید چیو میگم.
‫خیلی باهوشید.
‫اما "بخشی از فونداسیون..."
‫نقاشی دیواری جنبه تزئینی داره.
‫هیچ ربطی به فونداسیون نداره.
‫قبول دارم.
‫اشتیاق معماری رو ‫از کجا پیدا کردید؟
‫اوه، ما قبلاً هم ساختمون ساختیم،
‫اما نمیشه بهشون هنری گفت.
‫نمی‌دونم. شاید چون انبارم پر بوده.
‫ببخشید؟
‫من کتاب، پروانه و این چیزا جمع می‌کنم،
‫اما مهمتر از همه، ‫مادیرا پرتغالی.
‫هر شب بعد از شام ‫مقداری ازش می‌خورم.
‫حساب کردم، اگه قرار باشه یه بطری
‫هفت روز هفته برای ‫۳۰ سال آینده باز کنم،
‫حداکثر امید به زندگیم،
‫بیشتر از ۱۰٬۰۰۰ بطری، ‫در مجموع، لازم ندارم.
‫پس وقتی انبار پر شد،
‫وقتش بود که یه مسیر ‫جدید رو شروع کنم.
‫بیرون از انبار و به سمت آسمان.
‫اگه قرار باشه هر روز یه بطری ‫مادیرا بنوشید،
‫فکر نکنم ۳۰ سال دوام بیارید.
‫همیشه همنشین خوبی دارم.
‫این کمک میکنه.
‫می‌خوام صادق باشم و ‫می‌خوام تو هم صادق باشی،
‫بعد که ازدواج کردیم...
‫هرچی بخوای. ‫خیلی ممنونم.
‫آره، ممنونم. آره.
‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫چطور جرات می‌کنی؟
‫چطور جرات می‌کنم چی؟
‫از پشت بهم خنجر میزنی!
‫یه جلسه با یه طراح کوفتی دیگه داشتی!
‫جیمز تی سیمپسون دیگه کیه؟ اون کیه؟
‫می‌خوای اخراجم کنن؟
‫من بهش نگفتم با کسی قرار بذاره. ‫معلومه که نگفتم.
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواد با تویی کار کنم ‫که دو سال کوفتی آینده رو
‫ازم متنفر باشه؟
‫ببین، جیم سیمپسون آدم باهوشیه.
‫اصلاً نمیخواد دخالت کنه.
‫من این تغییرات رو تایید نمی‌کنم.
‫خب، متاسفانه دست تو نیست.
‫قالب‌ها از قبل تموم شدن.
‫ما اون سفارش رو ‫قبل‌تر از یه ماه پیش دادیم.
‫چی؟
‫این اولین باره که در موردش می‌شنوی؟
‫لعنتی!
‫هیچکی اینجا هیچی رو به من نمیگه!
‫هریسون گفت که ‫در موردش باهات صحبت می‌کنه.
‫متاسفم که اینجوری فهمیدی، واقعاً متاسفم.
‫ایناها. دوباره مال من شد.
‫اون سه متر از بالا کم میکنه،
‫من به پایین اضافه می‌کنم.
‫بفرما.
‫از پس این همه هزینه برنمیایم.
‫من همین الانش هم ‫از بودجه این فصل بیشتر خرج کردم.
‫هر چقدر لازم داری از ‫حق‌الزحمه من بردار، لزلی.
‫بیخیال، مگه چه فرقی بین
‫بین ۱۲ متر و ۱۵ متر هست؟
‫سقف‌ها که هنوز به اندازه کافی بلند هستن.
‫تاییدشو بگیر!
‫خب، ما هفته بعد یه بازدید داریم
‫و جیم هم قراره اونجا باشه.
‫به حرفاش گوش بده!
‫می‌تونی نظرت رو به ‫هریسون و هری لی بگی.
‫قسم می‌خورم دهنم رو باز نکنم.
‫حرف مفت نزن و تاییدش کن، لزلی!
‫برای کف‌های کنسولی،
‫ما می خوایم از تیرهای تی شکل وارونه استفاده کنیم
‫که توی دال‌های بتنی ‫این پایین فرو رفته باشن.
‫این هم به عنوان سقف ‫فضای بالا عمل می‌کنه
‫و مقاومت در برابر ‫فشار رو هم فراهم می‌کنه.
‫خب، الان تو کدوم راهرو هستیم؟
‫ما اینجا زیر زمینیم.
‫یه جور گذرگاهه بین واحد اصلی
‫و سه واحد ماژولار متوسط
‫به سمت جنوب و جنوب شرقی.
‫متاسفم، ولی من نمی‌بینم ‫هیچ کدوم از اینا نشون بده
‫که برش‌های پیشنهادی من رو در نظر گرفتین.
‫من سه متر از ارتفاع این کوفتی‌ها کم کردم
‫و حالا ما ۱۰ متر زیر زمینیم.
‫شما ۴۰۰ متر تونل اضافه کردین!
‫ما کل قطر سیستم تونل رو
‫- با استفاده از روش تمام مقطع حفاری می‌کنیم. ‫- چی؟
‫برای اینکه یه چیزی ‫اون تو وجود داشته باشه
‫که مردم مشغول بشن.
‫و برای اینکه این یه ‫ساختمون باشه، نه چهار تا!
‫برای هماهنگیش.
‫خودتون گفتین، آقای ون بورن،
‫انتظار داشتین که یه ساختمون باشه.
‫خب، حالا هست.
‫متاسفم، ولی ما تا وقتی که تو چشم ما نگاه نکنی
‫و نگی که کجای کار می‌خوای سازش کنی
‫دوباره برنمی‌گردیم داخل.
‫جیم، لطفا، دوباره بهمون بگو
‫که چی ساختی.
‫بگو.
‫بهت میگم چی ساختم.
‫من یه مرکز خرید ‫تو نیو هوپ ساختم،
‫یه هتل تو استمفورد، ‫کنتیکت...
‫خب، جیم، بذار به همه یادآوری کنم
‫که لازلو پیشنهاد داده شخصاً ‫این هزینه‌ها رو جبران کنه.
‫نه، متاسفم، ولی شما از من ‫خواستین بیام اینجا
‫تا بهتون بگم که به ‫چه چیزی نیاز نداریم.
‫خیلی ساده،
‫تنها چیزی که بهش ‫نیاز نداریم این یاروئه.
‫جیم.
‫متاسفم، ولی کل این جریان عجیبه.
‫- شما همه باید ببینید... ‫- خب ببین.
‫به نظرم اگه شما دوتا ‫یکمی وقت بذارین
‫تا همدیگه رو بیشتر بشناسین،
‫به توافق می‌رسین.
‫جیم! به حرفم گوش کن.
‫بیا. به حرفم گوش کن.
‫بیا. بیا اینجا.
‫دارم گوش میدم.
‫هر چی که
‫زشته
‫بیرحمانه‌ست
‫احمقانه‌ست
‫اما مهم‌تر از همه، زشته.
‫همه‌اش... تقصیر توئه.
‫- جیم! کافیه! ‫- می‌خوای تحریکم کنی؟
‫فکر می‌کنم وقتشه بری خونه.
‫ممنون از راهنماییت.
‫متاسفم.
‫منو زد.
‫بهت اعتماد دارم.
‫بهت اعتماد دارم، خب؟
‫به جز اون یه مورد ‫فکر کنم خوب پیش رفت.
‫- خیلی خوب. ‫- متاسفم.
‫- خیلی هم خوب بود. ‫- متاسفم، من...
‫- هرچند اون یه احمقه. ‫- بریم.
‫- من میرم خونه. ‫- باشه.
‫هریسون، از این یارو مطمئنی؟
‫ببین، می‌دونم جیم ‫کنترلش رو از دست داد،
‫ولی حرفای خوبیم زد، مگه نه؟
‫ببین، دفتر من داره
‫در مورد نقشه‌های اینجا ‫به صورت روزانه،
‫کم و بیش، شکایت جمع می‌کنه.
‫جیم پروتستانه. ‫به مردم آرامش خاطر میده.
‫مردم نگرانن که ممکنه ‫به تپه آسیب بزنه.
‫یه کاری می‌کنیم. یه مراسم ‫کوچیک برای جامعه محلی اینجا می‌گیریم.
‫اونا رو با خودمون همسو کنیم.
‫و نگران نباش، ‫جیم سر کارش می‌مونه.
‫خب، جیم خبر داره؟ ‫فکر کنم خیال می‌کنه اخراج شده.
‫می‌گم لزلی فردا بهش زنگ بزنه.
‫و می‌تونه از دور مشاوره بده.
‫اینطوری برای روحیه مردم بهتره.
‫شهردار کینی!
‫از همه شما متشکرم که اومدید.
‫دخترها، بیاید تو این عکس. ‫اینجا.
‫بهت افتخار میکنم. ‫امشب با من عشق بازی کن.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. همه آماده‌اید؟
‫بله. احساس خوش‌شانسی می‌کنم.
‫با شمارش سه.
‫سه، دو، یک!
‫این یه گریدر موتوریه. ‫ما قبلاً با اسب انجامش می‌دادیم.
‫یه سطح صاف درست می‌کنه ‫تا روش بتن بریزیم.
‫اسب‌های زیادی لازم بود
‫تا کاری که این وسیله می‌تونه ‫انجام بده رو بکنن، ویلیام.
‫اگه بخوای، صبح،
‫می‌تونیم اگه کنجکاوی ببریمت اون پایین.
‫نظرت چیه تو یکی از ‫همون ماشینا بذاریمت؟
‫حتماً.
‫روز بزرگیه، آقای توث.
‫بله. بله، هست.
‫ما رو ببخشید، آقایون.
‫لزلی تو جلسه هفته پیشمون با جیم گفت
‫که می‌خوای حق‌الزحمه‌ات رو
‫دوباره به پروژه برگردونی.
‫یه کم بی‌مسئولانه به نظر میاد، نه؟
‫البته با توجه به وضعیتت.
‫اصلاً تا آخر قراردادت دووم میاره؟
‫یه جوری درستش می‌کنم.
‫در موردش با همسرت صحبت کردی؟
‫اون حمایت می‌کنه.
‫هر جور میلته. من بودم این کار رو نمی‌کردم.
‫می‌دونم لزلی قطعاً این کار رو نمی‌کرد.
‫نمی‌خواستم فکر کنی
‫داری یه جور سنت‌شکنی می‌کنی.
‫من از هیچکدوم‌تون ‫هیچ انتظاری ندارم.
‫چطوریاست؟
‫شرکت برای پرداختی‌ها ‫به خودش حق‌الزحمه پرداخت می‌کنه؟
‫فکر نمی‌کنی واسه وقت و انرژی‌ای که ‫برای این پروژه صرف می‌کنم
‫مستحق دریافت دستمزد باشم؟
‫ممکنه یه پیشنهادی بدم؟
‫ممکنه.
‫برادرزاده‌ات باعث شده ‫چندتا از مهمون‌هامون
‫خیلی معذب بشن.
‫شاید بهتره یه کم باهاش صحبت کنی.
‫در مورد چی؟
‫منظورم رو بد برداشت نکن،
‫اون خیلی خوشگله، می‌دونم.
‫هرچقدر هم که همه‌مون آرزو ‫داریم یه پرنده کوچولو داشته باشیم
‫که دهنش رو بسته نگه‌داره،
‫یه جور تظاهر بی‌ادبانه برداشت میشه.
‫و من سعی کردم ارتباط برقرار کنم، ‫صحبت کنم.
‫به جایی نمی‌رسه.
‫اوه، پس کل خونواده اینجوریه.
‫می‌خوام با هم دوست باشیم.
‫عالیه.
‫این دوستانه نیست، هری.
‫نگفتم دلم می‌خواد کیرم رو توش فرو کنم.
‫بیخیال.
‫مست کردم.
‫یه چرت لازم دارم.
‫لازلو؟
‫ما تو رو تحمل می‌کنیم.
‫«سه خدمتکار تو یه وان.»
‫فکر می‌کنی کیا اونجا بودن؟
‫قصاب، نانوا، شمعدان ساز.
‫انرژی‌بخشه، مگه نه؟
‫نه، نه.
‫می‌خوای قدم بزنیم؟
‫قسم می‌خورم.
‫دقیقاً شبیه اون نقاشی معروف بودن.
‫می‌دونی کدوم.
‫اوه، بس کن دیگه!
‫بابا مدام از خدمتکار عذرخواهی می‌کرد.
‫برای اینکه بهتر متوجه بشید... شوهرش
‫یکی از مهم‌ترین مشتری‌های خصوصی
‫شرکت سازنده‌ی ون بورن بود.
‫بابا سعی کرد توضیح بده
‫که چی باعث شده بود ‫اون شب دیر برسیم،
‫اونم وقتی زنه داشت
‫چیزی رو که به نظر می‌رسید ‫یه ترافل خوشمزه باشه، درست می‌کرد.
‫- وحشتناک بود؟ ‫- آره.
‫شوخی نمی‌کنم، پای میوه و پی گاو.
‫نه!
‫بابا عاشق شیرینیه.
‫نمی‌دونستم چطوری ‫جلو همه بهش بگم.
‫- خیلی گرسنه بودم. ‫- یه گاز به این بزرگی زد.
‫خیلی گرسنه بودم!
‫مثل یه گربه خونگی شروع کرد به عق زدن.
‫و تنها چیزی که تونست ‫برای توضیح بگه این بود...
‫"عزیزم، من آلرژی دارم."
‫"من آلرژی دارم."
‫که اون بنده خدا جواب داد
‫"خدای من، به چی آلرژی دارین؟"
‫بابا گفت، "به اون."
‫"به هر چی که اون هست، آلرژی دارم."
‫وای بابا.
‫بریم.
‫لطفاً صندلی رو بیارید.
‫زوفیا.
‫حالت خوبه؟
‫روز خوبی بود.
‫قطعاً همینطوره.
‫حیف که یه کم باد بلند شده.
‫ارژی. وقتشه که بریم.
‫برای شام خونه‌ی ما نمیای؟
‫ما فردا صبح کارمونو زود شروع می‌کنیم.
‫ممنون برای مراسم.
‫- اون اصلاً استراحت می‌کنه؟ ‫- اصلا!
‫خداحافظ، آقای ون بورن.
‫خیلی خب، خداحافظتون.
‫چه عجله‌ایه؟
‫تو خونه حرف می‌زنیم.
‫لازلو، میشه یواش‌تر بری؟
‫میشه یواش‌تر بری؟
‫من دارم باقی مونده ‫حق‌الزحمه‌م رو
‫واسه هزینه‌های پیش‌بینی نشده از دست میدم.
‫اوه، پس پسرش همش داشت اینو می‌گفت.
‫بله. اون خیلی مارمولکه.
‫به اون نزدیک نشو، زوفیا.
‫خیلی خب، چی سر ما میاد؟
‫- یه جوری درستش می‌کنم. ‫- یه جوری درستش می‌کنیم.
‫فکر کنم بتونیم با ‫حقوق من سر کنیم.
‫حقوق تو؟
‫آقای ون بورن برام یه مصاحبه کاری
‫تو نیویورک سیتی ترتیب داد.
‫مطمئنم همین که منو ببینن،
‫نمی‌تونن در برابر من مقاومت کنن.
‫ممنون برای شام، خانم توث.
‫گفتم بهتره یه جشن کوچیک خودمونی
‫برای قدردانی از زحمتتون بگیریم.
‫شما دو نفر خیلی پیشرفت کردین.
‫زحمت من نبود.
‫ولی لازلو یه چیز دیگه گفت.
‫اون میگه بدون تو از پسش برنمیومد.
‫خب گوردون، تو خونه خانوم داری؟
‫آگوستا سال ۱۹۴۳ فوت کرد.
‫مریض بود و از بین این همه بیماری
‫از عفونت دندون مرد.
‫خیلی متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫تسلیت میگم.
‫اون خوش به حالشه.
‫اون موقع خیلی بچه بود و یادش نمیاد.
‫و من دو سال آریزونا بودم
‫تا اینکه همه‌مون رو به ناپل ایتالیا فرستادن.
‫لشکر ۹۲ پیاده نظام.
‫اون همه مدت اجازه ‫ندادن برگردم خونه، حتی یه بار.
‫خواهر آگوستا ازش ‫مراقبت می‌کرد تا اینکه برگشتم.
‫اینکه می‌دونستم اون منتظرمه، ‫منو زنده نگه داشت،
‫خداروشکر، منو سالم و زنده نگه داشت.
‫مادر زوفیا فوت شده.
‫از دست دادن مادر، ‫یه عزای غیرقابل درکه.
‫از دست دادن مادرِ خونی
‫مثل از دست دادن فونداسیونیه ‫که روش ایستادیم.
‫شاید ذهن فقدانش رو ‫درک نکنه ولی... ولی قلب درک می‌کنه.
‫من اونو یادمه.
‫به خاطر اینه که من ‫خیلی چیزا در موردش بهت گفتم.
‫تو خیلی کوچیک بودی.
‫نه، من آگوستا رو یادمه.
‫فقط می‌خواستم برات آسون‌ترش کنم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط دارم بهت نگاه می‌کنم.
‫نظرت چیه؟
‫عجیبه، حتی برای تو.
‫نظرت اینه؟
‫خیلی از اتاق‌ها کوچیکن،
‫در حالی که سقف‌ها بلندن.
‫بله.
‫وقتی توش باشی، باید رو به بالا نگاه کنی.
‫خب، ما داریم پول کدوم ‫قسمتش رو میدیم؟
‫ارتفاع سقف.
‫شیشه‌های بالا.
‫خوشم اومد.
‫خیلی خوشحالم که می‌پسندی.
‫سرویس اینجاست؟
‫برای مواقع شلوغ.
‫به خاطر تعطیلات؟
‫جامعه داره بزرگتر میشه.
‫چی؟
‫طوری نیست. طوری نیست. ‫چی شده؟
‫خیلی زیاده.
‫- چی خیلی زیاده؟ ‫- درد. خیلی زیاده.
‫زوفیا رو می‌خوام. ‫داروهای من پیش اونه.
‫زوفیا!
‫زوفیا.
‫خدای من!
‫بگیرش. برو پیشش. برو پیشش.
‫بهش بده.
‫بگیرش.
‫من الان همه رو با خودم آوردم، آره.
‫متوجهم. خب، اگه کار دیگه‌ای هست ‫که از دستمون برمیاد، بگو.
‫بابت این خبر خیلی متاسفیم.
‫این طرف خیلی نگرانیم،
‫پس وقتی خبری شد بهم زنگ بزن.
‫یه بخش بزرگ از بین رفت.
‫دقیقا نمی‌دونست کدوم بخش.
‫و هفت تا واگن باری رو هم با خودش برد.
‫لعنت بهت، لزلی!
‫آخه این آدما رو از کجا پیدا می‌کنی؟
‫شرکت حمل و نقل مال خودمونه، بابا.
‫چی؟
‫ما آدمای خودمون رو به چارلستون فرستادیم.
‫واگن‌های باری هم مال خودمون بودن.
‫با این رفت و آمدهای زیاد، ارزون‌تر در میومد.
‫هریسون، خیلی بیشتر ‫از صد محموله‌ست.
‫تا وقتی مایکل تایید نکنه، دیگه با
‫شرکت باربری حرف نزن.
‫امیدوارم بتونم به زودی ‫جواب‌هایی براتون پیدا کنم، قربان.
‫می‌تونیم ببینیم چی ‫قابل بازیافته؟ چقدر راهه؟
‫این تصادف دو تا ‫متصدی ترمز رو راهی بیمارستان کرد.
‫اونجا واقعاً اوضاع خرابه.
‫محض رضای خدا، براشون گل بفرستید،
‫برای خونواده‌هاشون.
‫صبر کن، نه! ‫اونجوری گناهکار به نظر می‌رسیم.
‫به مایکل زنگ می‌زنم.
‫می‌خواین تو این فاصله من چیکار کنم؟
‫- با چی؟ ‫- خب، با گروه خودمون.
‫مرخصشون کن.
‫- نمی‌تونین قربان، نمی‌تونین... ‫- چرا، می‌تونم!
‫آره. آره، می‌تونم!
‫خیلی خبرساز میشه.
‫من دارم به دوسال کوفتی بعدی
‫از عمرم نگاه می‌کنم.
‫اگه یکی از اونا بمیره چی؟ ‫اگه هردوشون بمیرن چی؟
‫هزینه‌اش رو کی میده؟ ‫تو می‌خوای هزینه‌اش رو بدی؟
‫لازلو،
‫به خاطر شفافیت،
‫قبل از اینکه بیام دنبالت،
‫به آقای ون بورن توصیه کرده بودم
‫- که ضررش رو کم کنه... ‫- خفه شو، لزلی!
‫قربان. قربان، خواهش می‌کنم.
‫التماس نکن! در شان تو نیست!
‫خوشحال میشم
‫تا وقتی جای دیگه‌ای پیدا کنی ‫اینجا بمونی.
‫یه گندکاری دارم که باید جمعش کنم.
‫متاسفم، گوردون.
‫از من معذرت‌خواهی نکن.
‫تا وقتی کار پیدا کنی، بهت پول میدم.
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫تو یه بچه داری.
‫بهت یه چیزی میدم و ‫تو باید قبولش کنی.
‫گوش کن
‫هیچ...
‫هیچ کوکائینی همراهت داری؟
‫اصلاً. دیگه مصرف نمی‌کنم.
‫خوبه.
‫خوبه. این...
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫لعنت به همه‌شون!
‫بس کن دیگه!
‫بس کن! داری مثل یه بچه رفتار می‌کنی.
‫تموم شد!
‫داری برام یه گندکاری درست می‌کنی ‫که باید جمعش کنم.
‫تموم شد!
‫باید همین الان بری اونجا
‫و دوباره مشتاقش کنی.
‫درگیرش نگه دار.
‫می‌دونی این آدم پولدارا چطورین.
‫برای اون، انگار که
‫انگار داره یه آشپزخونه رو بازسازی می‌کنه.
‫دو نفر تو بیمارستان بستری هستن.
‫اون نمی‌خواد ادامه بده.
‫این تقصیر تو نیست!
‫تموم شد.
‫تموم شد!
‫لعنتی!
‫عصر بخیر، نیویورک،
‫ای‌بی‌سی نیوز تعطیلات خوبی ‫برای شما آرزومنده
‫23 نوامبر 1958، نقطه عطف مهمی رو
‫در مبارزه با شرق رقم زده.
‫امروز صبح، اولین شلیک برد کامل
‫یک موشک بالستیک قاره‌پیما، یا ICBM،
‫توسط ایالات متحده انجام شد.
‫این موشک، AGM-65 ماوریک بود.
‫خیلی خب. ‫بله. یادداشتش می‌کنم.
‫صبح بخیر.
‫دنبال شرکت رودولف هیوود و اسوسیتس می‌گردم.
‫ببخشید آقا، ولی شما ‫دنبال کی می‌گردین؟
‫لازلو توث. اونجا نقشه می‌کشه.
‫ممکنه ازتون بخوام اسمش رو هجی کنید؟
‫- آره، اینه، ل-ا-ز-ل-و ‫- اوه. بله. پیداش کردم.
‫نقشه‌کش‌ها طبقه‌ی بالا هستن.
‫خیلی خب. ممنون خانم.
‫رژه‌ی روز شکرگزاری میسی
‫خیلی نزدیکه،
‫و انتظارها برای این ‫جلوه سالانه داره بیشتر میشه.
‫در جبهه سیاسی، نیویورک...
‫لازلو؟
‫مایکل.
‫ما یه خبرایی داریم.
‫منم همینطور.
‫چه هیجان‌انگیز. ‫چیه، لازلو؟
‫لطفاً اول خودت بگو، زوفیا.
‫ما داریم علیا می‌کنیم.
‫- چی؟ ‫- ما داریم میریم اورشلیم.
‫شنیدم چی گفتی.
‫بینیامین اونجا خانواده داره.
‫برادر بزرگای من با ‫خونواده‌هاشون سال 1950 مهاجرت کردن.
‫شهروند شدن.
‫زندگی اونجا سخته.
‫در موردش فکر کردین؟
‫این وظیفه ماست.
‫در برابر کی؟
‫بازگشت به وطن، آزادی ماست.
‫بیخیال.
‫کجا زندگی می‌کنین؟
‫ها؟
‫کجا کار می‌کنین؟
‫ما میتونیم اولش که رسیدیم ‫پیش خانواده برادرم بمونیم.
‫قصدم این بود که توی مراقبت از ‫بچه کمک کنم.
‫زن داداشمم میتونه کمک کنه.
‫میدونم.
‫من یهودیم. بچه من یهودیه.
‫ما الان باید بریم خونه.
‫اینکه الان اینجا هستیم ‫از یهودی بودنمون کم می‌کنه؟
‫ما یهودی نیستیم؟
‫متوجهم.
‫شاید بنیامین از اول منو نشناخت.
‫میشناسه.
‫متاسفم.
‫نه، من متاسفم.
‫متاسفم.
‫این خبر فوق‌العاده‌ایه.
‫ما از روی خودخواهی بد واکنش نشون دادیم.
‫واسه این بود که
‫ما دلمون براتون تنگ میشه.
‫خب، خوشحال میشیم شما هم بیاین.
‫عزیزم، ما اینجا کار داریم.
‫میتونی تو اسرائیل شغل بهتری داشته باشی.
‫من کارمو دوست دارم.
‫ستون زنان. در شان تو نیست.
‫من برای یه روزنامه مینویسم ‫و بابتش پول میگیرم.
‫چند تا زن همسن من ‫میتونن همین ادعا رو بکنن؟
‫خبر تو چیه، لازلو؟
‫هریسون ازم خواست برگردم.
‫مایکل امروز دفتر اومد.
‫پول بیمه اوکی شد.
‫اونا می‌خوان از کتابخونه بگذرن
‫تا خسارت هزینه‌های قانونی جبران بشه، اما...
‫میخوان پروژه رو کامل کنن.
‫از اون یارو خوشم نمیاد.
‫تو اصلا اونو نمی‌شناختی.
‫اون تو رو به همون سرعتی که ‫به کار گرفت، کنار گذاشت.
‫واسه کار رفته رم.
‫می‌خواد منم بهش ملحق شم
‫تا مرمر برای محراب کلیسا رو تو کارارا انتخاب کنیم.
‫بهت گفتم، برای اون، مثل اینه که یه آشپزخونه درست کنی.
‫عزیزم؟
‫همه دارن منو ترک میکنن.
‫- نه، درست نیست. ‫- نیست؟
‫- نه. ‫- نه، نیست.
‫دایی لازلو فقط برای مدت کوتاهی داره ‫تنهات می‌ذاره.
‫برای چند روز.
‫و من میام دیدنت و تو هم میای دیدن من. ‫ما یه راهی پیدا میکنیم.
‫من میتونم هماهنگی‌ها رو انجام بدم
‫که تو رو دم روزنامه پیاده و سوارت کنن.
‫نه. فقط این سفر نیست.
‫بازم میری دویلزتاون.
‫تنهایی طوریم نمیشه.
‫من هماهنگی‌ها رو انجام میدم.
‫قول بده که اجازه ندی این موضوع ‫تو رو دیوونه کنه.
‫قول میدم.
‫وقت رفتنه! دیرت میشه!
‫بله، بله. بله، یه دقیقه.
‫آقای توث، باید بگم که ‫خیلی به هم ریخته به نظر میرسی.
‫انتظار داشتم الیزابت شما
‫بهتر ازت مراقبت کنه.
‫این سال‌ها سخت بوده.
‫برای همه‌مون.
‫اون عوضی کجاست؟
‫مطمئنم که اون الان... الان میرسه.
‫اون تو کوهستان زندگی میکنه.
‫زمان میبره.
‫به خاطر همینه که من هیچوقت ‫با ایتالیایی‌ها معامله نمیکنم.
‫اونا کولی‌های اروپا هستن.
‫سلام، لازلو، دوست من!
‫اومدش.
‫سلام، اورازیو.
‫بالاخره دیدمت، عزیزم.
‫چه زیبا.
‫- آقای ون بورن. ‫- اورازیو.
‫یه قهوه میخورم و بعدش بریم.
‫سلام.
‫چه بلایی سر دستش اومده؟
‫کارش خطرناکه.
‫تو سرسختی، آقای لازلو، میدونی؟
‫کفش‌های اشتباهی برای ‫این پیاده‌روی کوتاه پوشیدم.
‫اگه دستت رو بگیرم مشکلی نداری؟
‫جایی قدم بذار که من قدم میذارم، ‫طوریت نمیشه.
‫دیگه آدمای زیادی رو از قبل جنگ نمیبینم.
‫البته از دیدن تو تعجب نکردم.
‫یه سری آدما رو می‌دونی که چیزیشون نمیشه.
‫چون تو لج بازی.
‫منم همینطور.
‫من هیچوقت اینجارو ترک نمیکنم.
‫چون تو لج بازی.
‫منم همینطور.
‫من هیچوقت اینجارو ترک نمیکنم.
‫من فقط یه بار تو 20 سال گذشته اینجارو ترک کردم ‫اونم واسه اینکه برم گیولینو، آتزانو،
‫تا جنازه موسولینی رو ‫با دستای خودم بزنم.
‫اونایی که اینجان، همکارام، ‫ما آنارشیستیم.
‫ما بخشی از مقاومت بودیم.
‫هیچکس مثل ما معدن‌ها رو نمیشناسه.
‫ما جنگیدیم و خیلی از
‫اعضای ارتش ملی جمهوری خواه ‫رو دستگیر کردیم.
‫ما اونارو تو این غارها به دام انداختیم.
‫و همین سنگ‌ها رو ‫رو سرشون انداختیم.
‫زیباست، نه؟
‫زیباست.
‫دقیقاً همونطور که توصیف کردی، لازلو.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫کانال کشی اینجا ‫تا یه ماه دیگه تموم میشه.
‫اگه خوشت اومد، میتونیم تعمیرش کنیم ‫و آوریل تحویلت بدیم.
‫خیلی خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫منم از دیدن تو خوشحالم، دوست قدیمی.
‫یک زندگی پر از تجربه در گذر زمان.
‫و ما هنوز اینجاییم.
‫خوشمون اومد.
‫این جادوئه. ممنونم.
‫لازلو، لازلو،
‫امشب یه مهمونی بزرگ داریم.
‫یادمه چقدر مهمونی رو دوست داری.
‫آره.
‫♪ تو سرنوشت منی ♪
‫♪ تو برای من خیلی سختگیری ♪
‫♪ تو شادی منی... ♪
‫یادمه اینو.
‫هی! بیا، بیا.
‫این دوست قدیمی و عزیزمه.
‫عصر بخیر.
‫♪ تو در تنهایی من سهیم هستی ♪
‫♪ تو برای من بیشتر از زندگی هستی ♪
‫♪ این چیزیه که تو هستی ♪
‫♪ بهشت ♪
‫♪ و فقط بهشت میتونه بگیره ♪
‫♪ عشق تو رو از من ♪
‫♪ احمقم که یه وقت ترکت کنم، عزیزم؟ ♪
‫♪ احمق خواهم بود ♪
‫♪ تو سرنوشت منی ♪
‫♪ تو در رویای من سهیم هستی ♪
‫♪ تو برای من بیشتر از زندگی هستی ♪
‫♪ این چیزیه که تو هستی ♪
‫♪ بهشت ♪
‫♪ و فقط بهشت میتونه بگیره ♪
‫♪ عشق تو رو از من ♪
‫♪ اما یه احمقم اگه یه وقت ترکت کنم، عزیزم ♪
‫♪ احمق خواهم بود ♪
‫آقای توث؟
‫وقتشه که به اقامتگاهمون برگردیم.
‫اورازیو لطف کرد و به ما
‫جایی برای خوابیدن واسه امشب ‫پیشنهاد داد.
‫آقای توث؟
‫با خودت چیکار کردی؟
‫دیدن اینکه چطور
‫آدمای با خودشون رفتار میکنن، شرم آوره.
‫اگر از آزار و اذیت‌هات ناراحتی،
‫پس چرا از خودت
‫چنین هدف آسونی می‌سازی؟
‫اکه مثل یه ولگرد رفتار کنی،
‫از صدقه سر بقیه زندگی کنی
‫یه انگل اجتماعی باشی،
‫چطور میتونی
‫چطور میتونی انتظار نتیجه متفاوتی داشته باشی؟
‫تو... تو پتانسیل زیادی داری.
‫با این حال حرومش می‌کنی.
‫بیرون بریز. بذار بیرون بیاد.
‫بیرون بریز. اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫فکر میکنی کی هستی؟
‫فکر میکنی خاصی؟
‫فکر میکنی تو...
‫از همه کسایی که باهاشون برخورد می‌کنی، سرتری؟
‫اون چون زیبایی؟
‫چون تحصیل کرده‌ای؟
‫تو یه ولگردی.
‫تو یه زن شب‌کاری.
‫تو فقط یه زن شب‌کاری.
‫♪ این چیزیه که تو هستی ♪
‫دیشب خیلی حالت بد بود.
‫اورازیو تو رو تا تختت برد.
‫تا فرودگاه فیومیچینو چهار ساعت با قطار راهه.
‫پس وقت برای استراحت خواهی داشت.
‫امیدوارم معده‌ات تو هواپیما خیلی اذیت نکنه.
‫زوفیای عزیز من! تبریک میگم!
‫خیلی زیباست. ‫عین خودته!
‫ناراحت نشو، ‫اما عمو لازلوت اصرار داشت
‫که چند اسکناس ‫واسه تو و بنیامین بذارم تو نامه.
‫امیدواریم ناراحت نشه،
‫و تبدیل کردن اینا
‫به پول محلی هم زیاد سخت نباشه.
‫اینجا، من خیلی تنهام.
‫شاید تنهاتر از همیشه.
‫عموت دری رو به روم بست.
‫مردی که باهاش ازدواج کردم داخله،
‫اما ترکیب قفل رو ‫نمیتونم رمزگشایی کنم...
‫عموت دیگه به کنیسه نمیره.
‫ترجیح میده وسواس‌گونه
‫توی راهروهای ساختمانش ‫در دویلزتاون پرسه بزنه.
‫اونجا بالاخره، پیشرفت زیادی ‫حاصل شده،
‫اما به نظر نمیرسه بیشتر از
‫روزی که موسسه اولین کلنگ ‫رو زد راضی باشه.
‫حدس میزنم که توی وجودش،
‫فقط خودشو میپرسته.
‫بهم بگو حالت چطوره.
‫واقعاً حالت چطوره.
‫همه عشق و گرمای مارو ‫به هر سه تای شما میفرستیم.
‫ارژبت.
‫این رو میبینی، بالای سرمون؟
‫همون فاصله
‫سه یا شاید چهار اینچی بین دو سطح ‫رو اندازه بگیر،
‫و هر بخش ماژولار رو به ‫همون فاصله از هم قرار بده.
‫خب با فاصله‌ها چیکار کنیم؟
‫ما یه لایه ضخیم شیشه بین پنل‌ها قرار میدیم
‫تا نور از بالا به داخل بیاد.
‫یه کم وقت بهم بده تا بهش فکر کنم
‫و بهت خبر میدم.
‫بیست و دو.
‫- بیست و سه. ‫- اینجا چه خبره؟
‫بیست و چهار.
‫بیست و پنج.
‫بیست و شش.
‫بیست و هفت.
‫بیست و هشت.
‫بیست و نه.
‫سی.
‫- سی و یک. ‫- همین الان تمومش کن!
‫- سی و دو. ‫- بس کن! همین الان تمومش کن!
‫هی تو، اسمت چیه، هان؟
‫احمقی؟ میخوای کلشو رو بکشی پایین؟
‫میخوای همه رو به کشتن بدی؟
‫خودنمایی بچه‌گانه‌ات ‫همه رو به خطر میندازه!
‫صدامو میشنوی؟
‫کله‌ات پوکه؟ مشکل داری؟
‫گوردون، میتونی کاری کنی که ‫سر همه داد نزنه؟
‫حتما.
‫تو به زیرپیمانکار گزارش میدی.
‫بهش میگی که اخراج شدی.
‫- گمشو بیرون! ‫- هی!
‫چت شده لازلو؟
‫تو اون پسره رو لگد زدی.
‫دخالت نکن گوردون.
‫- چت شده؟ ‫- دخالت نکن.
‫دخالت نکن، وگرنه تو هم میتونی با اون بری!
‫یه بار دیگه سرم داد بزنی ‫پشیمون میشی.
‫تو هم! تو هم برو!
‫برو! گمشو از اینجا.
‫گمشو از اینجا.
‫فکر میکنی من دارم باهات بازی میکنم؟
‫بریم. بریم.
‫من تازه رسیده بودم.
‫- آقای توث. ‫- یا خدا.
‫آقای توث، باید درمورد
‫گزارش‌های هزینه ماه می-ژوئن حرف بزنیم.
‫امروز نه، جیمی، امروز نه.
‫نمیشه که هر سری وارد اتاق میشم
‫ازم فرار کنی.
‫این اتاق نیست، جیم.
‫عزیزم، من تو رو به ‫جیم سیمپسون معرفی کردم؟
‫جیم سگ دست‌آموز رئیس
‫و مشاور معماری فوق‌العاده‌ایه!
‫جیم یه هتل تو استمفورد طراحی کرده.
‫لازلو، بسه دیگه.
‫یالا جیمی، حتماً یه پارکومتر پرداخت نشده
‫این دور و برا یه جایی هست، نه؟
‫مراقب باش!
‫چشمات باز باشه!
‫چیه، هان؟
‫رفتاری که با اون پسره کردی ‫غیرضروری بود، همین.
‫امنیت اونا اولویت منه.
‫مسئله حرفی که به اون جوون زدی نیست، ‫مسئله لحنشه.
‫گوردون؟ دهن منو باز نکن.
‫میخوای چند سال دیگه منتظر بمونی
‫تا یه شکایت قانونی دیگه خودش حل بشه؟
‫حالم ازش بهم میخوره.
‫حالم بهم میخوره! میشنوی؟
‫یا اینو تموم میکنم یا ما تمومیم.
‫از طرف خودت حرف بزن. ‫من تموم نشدم.
‫زندگی کردن با تو غیرممکنه.
‫تو درست جلوی چشمای خودم
‫یه حرامزاده خودخواه و پیر شدی.
‫یه چیزی نگو که صبحش پشیمون بشی.
‫میخوای ما رو بکشی؟
‫اگه می‌تونستم از ماشین پیاده میشدم ‫و تمام راه رو تا
‫پیاده می‌رفتم، ای رذل خودپرست!
‫هیچ دلیلی برای اینجا بودن من وجود نداره.
‫من بخاطر تو اومدم. میتونم کار مسخره‌ام رو ‫هر جایی انجام بدم!
‫فکر میکنی من دانشگاه رفتم
‫که راجع به رژ لب بنویسم؟
‫خجالت بکش!
‫ما اومدیم اینجا چون این تنها راه چاره‌مون بود!
‫- آتیلا اینجا بود... ‫- کسی که نمی‌خوای ببینیش.
‫درموردش ازش بپرس! ازش بپرس.
‫بهت گفت منو مثل یه سگ ‫پرت کرد خیابون؟
‫گفت؟
‫زن عوضیش، زن جنده‌اش منو متهم
‫لاس زدن باهاش کرد.
‫- تو هیچوقت اینکارو نمی‌کنی. ‫- من اینکارو نکردم.
‫پس چرا باید همچین حرفی بزنه؟
‫چون اونا نمیخوان ما اینجا باشیم.
‫معلومه که آتیلا میخواد اینجا باشیم.
‫- آتیلا نه. ‫- پس منظورت کیه؟
‫مردم اینجا. اونا نمیخوان ما اینجا باشیم.
‫آدری، زن کاتولیک آتیلا،
‫نمیخواد ما اینجا باشیم!
‫اون نمیخواد ما اینجا باشیم!
‫ما هیچی نیستیم.
‫ما از هیچی هم بدتریم.
‫مرد بیچاره.
‫شوهر بیچاره‌ام.
‫چی...
‫چی ازت گرفتن؟
‫- زوفیا! ‫- هیس.
‫- زوفیا! ‫- اون اینجا نیست، عزیزم.
‫اون اینجا نیست.
‫- زو... ‫- متاسفم که ناراحتت کردم. خواهش میکنم.
‫قرصامو بده به من.
‫خیلی زیاده.
‫درد دارم! دارم به مرگ نزدیک میشم!
‫عزیزم؟
‫فقط یه قرص نصف شده هست.
‫توی کیفت قرص بیشتری داری؟
‫نمیتونم.
‫عزیزم.
‫لطفا این رو بگیر.
‫توی کیفت قرص بیشتری داری؟
‫نه؟
‫خیلی زیاده.
‫چیکار کنم؟
‫درد. خیلی زیاده، لازلو.
‫هیس.
‫عزیزم، یه چیزی پیدا میکنم.
‫عزیزم، تحمل کن. هیس. هیس.
‫این چیزیه که اونا تو کشتی
‫برای صورت شکسته‌ام دادن.
‫این بهت کمک میکنه حالت بهتر بشه.
‫فقط به صدای من گوش کن، عزیزم.
‫همینه. فقط به صدای من گوش کن.
‫به صدای من گوش کن.
‫آفرین.
‫به صدای من گوش کن.
‫آفرین. هیس.
‫به صدای من گوش کن.
‫خوبه، عزیزم.
‫آفرین.
‫خوبه.
‫به صدای من گوش کن، عزیزم.
‫بازم... بازم داری؟
‫دوستت دارم.
‫ادامه بده.
‫آره.
‫دوستت دارم.
‫محکم‌تر.
‫بیشتر.
‫دستشویی.
‫بله، عزیزم.
‫بله.
‫پاشو. بیا عزیزم.
‫آره.
‫زود باش.
‫بیا...
‫خوبی؟
‫من بیرون منتظر می‌مونم.
‫باشه؟ هر وقت به من نیاز داشتی بگو.
‫عزیزم؟
‫تموم کردی؟
‫عزیزم، می‌تونم بیام تو؟
‫عزیزم؟ ارژبت؟
‫کمک. کمکم کن. کمک.
‫من به برانکارد... تخت حمل نیاز دارم!
‫هرچی! هرچی!
‫کمکم کنید. کمک، همسرم داره می‌میره.
‫حالش خوب میشه. ‫طوری نیست. طوری نیست.
‫- همسرم داره می‌میره. ‫- حالش خوب میشه.
‫زود، زود، زود!
‫من زنمو می‌شناسم، داره می‌میره.
‫دیشب خدا رو دیدم.
‫به من اجازه داد که اسمشو صدا کنم.
‫این اولین بار نیست که همو می‌بینیم.
‫لازلو، با من چی کار کردی؟
‫یه تصادف بود.
‫همه‌ اعترافاتی که تو خونه، ‫تو تختخواب کردی رو
‫یادته؟
‫لازم نیست خجالت بکشی، عزیزم.
‫آسیبی که به ما وارد شده
‫فقط جسمی بوده.
‫حق با تو بود.
‫اینجا گندیده‌ست.
‫منظره‌اش، غذایی که می‌خوریم،
‫کل این کشور گندیده‌ست.
‫من میرم اسرائیل
‫تا کنار زوفیا و بچه‌اش باشم.
‫می‌خوام براش مادربزرگ باشم
‫وگرنه نمی‌تونه تجربه‌اش کنه.
‫با من بیا خونه.
‫دنبالت میام.
‫تا لحظه مرگم دنبالت میام.
‫خانم توث.
‫شما ایستادید. دیدنش باعث خوشحالیه.
‫- به کمک احتیاج دارید؟ ‫- نه، ممنونم، راحتم.
‫آقای توث هم اینجان؟
‫نه، متاسفانه فقط من هستم.
‫علت این افتخار چیه؟
‫پدرتون هستن؟
‫بله. داشتیم شام می‌خوردیم.
‫اصلا مشکلی نیست، خوشحال میشم صبر کنم
‫تا شما کارتون تموم بشه.
‫دختر خل.
‫از آشپزخونه می‌خوام ‫یه بشقابم برات آماده کنن.
‫لطف داری، مگی. ممنونم.
‫دنبال من بیا.
‫بالاخره می‌تونی نامزد منو ببینی.
‫مطمئنی به کمک احتیاج نداری؟
‫راحتم.
‫خانم توث.
‫شما رو پاهاتون ایستادید.
‫بفرمایید بشینید.
‫لازلو کجاست؟
‫سرما خورده.
‫داره خونه استراحت می‌کنه.
‫خب، الان منطقی شد.
‫جیم سیمپسون گفت که از جمعه‌ی پیش
‫سر ساختمون نبوده.
‫- حیف. ‫- بله.
‫خیلی حیف.
‫ویروسش پخش شده.
‫بفرمایید. بشینید.
‫من ایستاده راحتم.
‫ایستاده راحتید؟
‫خانم توث، مشکلی پیش اومده؟
‫بله. یه مشکلی هست.
‫من امشب اومدم تا یه چیزی رو بهتون بگم
‫که شنیدنش خیلی سخته.
‫برای شماها هم همینطور.
‫من شما رو نمی‌شناسم، اما برای شما هم ‫شنیدنش سخت خواهد بود.
‫اگه این یه مسئله کاریه،
‫شاید بهتر باشه من و شما تو اتاق دیگه صحبت کنیم.
‫پدرتون یه متجاوز جنسیه.
‫ببخشید؟
‫جریان هر چی که هست
‫ازش خوشم نمیاد.
‫به شوهرت زنگ می‌زنم بیاد دنبالت.
‫پدرت یه متجاوز شیطان‌صفته.
‫بابا، داره درباره چی حرف می‌زنه؟
‫بهش نگاه کنید.
‫نمی‌تونه چیزی بگه.
‫بین شما و خانم توث چیزی اتفاق افتاده؟
‫- کار من نبوده. ‫- بسه دیگه!
‫شما میای خونه من و اتهامات مبهم و خنده دار می‌زنی.
‫میخوام همین الان از خونه‌ی ما بری بیرون.
‫بهشون بگو با شوهر من چیکار کردی.
‫بهشون بگو چیکار کردی.
‫شوهرت مریضه.
‫الکلیه. معتاد به مواد مخدر.
‫نمی‌دونم چرا می‌خواد به من آسیب بزنه، منو تحقیر کنه.
‫من جز لطف کاری نکردم.
‫اون یه سگ پیر بیمار و از کار افتاده‌ست
‫و وقتی سگ‌ها مریض میشن،
‫معمولا دستی رو گاز می‌گیرن که بهشون غذا داده،
‫تا اینکه یه نفر با مهربونی اونا رو آروم کنه.
‫حالا، اگه منو ببخشید
‫فکر می‌کنم برای یه شب، ‫به اندازه‌ی کافی اذیت دیدم.
‫به شوهرت میتونی بگی
‫که از الان به بعد و برای همیشه ‫از کار اخراج شده.
‫نمی‌بخشمت!
‫- برو بیرون! ‫- نه!
‫هری! هری، ولش کن!
‫نمی‌بخشمت، هریسون ون بورن!
‫- شرم بر تو! ‫- بیرون!
‫شرم بر تو!
‫خانم توث، متاسفم. خانم توث.
‫بفرمایید.
‫- من خوبم. ‫- متاسفم. خیلی متاسفم.
‫ممکنه کمکم کنید تا ماشینم برم؟
‫بله. حتما.
‫یه تاکسی جلوی در منتظرمه.
‫من بابت
‫این مزاحمت عجیب متاسفم، آقایون.
‫هری، هری، ما میریم.
‫نه! نه، نرید. خواهش می‌کنم.
‫هری، بابات که به هر حال رفته بخوابه.
‫چیکار کردی؟
‫پدر؟
‫تموم شد دیگه.
‫پدر! اون رفت.
‫بابا؟
‫اون کدوم جهنمی رفته؟ ‫بیرون صداش بزنید.
‫بابا؟
‫هریسون؟
‫حتما از خونه رفته، هیچ جا پیداش نمی‌کنم.
‫بابایی؟
‫هریسون؟
‫آقای ون بورن؟
‫هریسون؟
‫آقای ون بورن؟
‫پدر؟
‫بابا؟
‫بابایی؟
‫یه کم نور بیشتر بنداز این سمت.
‫هریسون؟
‫ون بورن؟
‫چیزی می‌بینی؟
‫اونجا یه در هست.
‫قفله! نمیشه رفت تو!
‫یه شماره تلفن
‫از سرایدار جلوی در هست.
‫بیا بریم.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫این سیستم برگشت کندانس‌شده است.
‫پمپ‌های تخلیه.
‫هریسون؟
‫فکر کنم یه چیزی اینجا پیدا کردیم، ستوان.
‫اینجوری قشنگ به نظر میرسن، نه؟
‫ببخشید آقا.
‫عصر بخیر.
‫دایی من، بالاتر از هر چیز، یه هنرمند اصولگراست.
‫هدف زندگی طولانی اون نه تنها تعریف یک دوره،
‫بلکه فراتر رفتن از تمام زمان‌ها بود.
‫اون تو خاطراتش، طرح‌هاشو ماشین‌هایی توصیف کرده
‫که هیچ قطعه‌ی اضافی ندارن.
‫اونا، در بهترین حالت، در بهترین حالت خودش،
‫یه هسته‌ی غیر قابل حرکت دارن،
‫یه هسته‌ی سخت از زیبایی.
‫یه راه برای هدایت درک ساکنانشون
‫به دنیایی که هست.
‫قوانین ذاتی چیزهای ملموس
‫مثل کوه‌ها و صخره‌ها اونا رو تعریف می‌کنن.
‫اونا هیچی رو نشون نمیدن.
‫هیچی نمیگن.
‫اونا فقط هستن.
‫متولد ۱۹۱۱
‫تو یه دهکده‌ی ماهیگیری کوچیک تو اتریش-مجارستان،
‫لازلو توث به دریای آدریاتیک نگاه می‌کرد.
‫اون پسری بود با چشمای کاملا باز، پر از حسرت.
‫مرزهای جدید در نهایت
‫این پهنه‌ی دریا رو ازش جدا می‌کرد،
‫اما هیچوقت از تلاش برای پر کردن جای خالیش دست نکشید.
‫چهل سال بعد، اون از اردوگاه بوخنوالد جون سالم به در برد،
‫همسر مرحومش ‫و خودم تو داخائو هم جون سالم به در بردیم.
‫اولین شاهکار آمریکایی او،
‫مؤسسه ون بورن بیرون فیلادلفیا،
‫تا سال ۱۹۷۳ ناتمام باقی موند.
‫ساختمون به دوران حضورش در بوخنوالد اشاره داشت،
‫همچنین به فقدان عمیق همسرش،
‫زن داییم، ارژبت.
‫برای این پروژه،
‫او سلول‌های داخلی کلاستروفوبیک اردوگاه رو
‫با دقیقاً همون ابعاد
‫محل زندانی شدن خودش بازسازی کرد،
‫به جز یک استثنای تکان دهنده.
‫وقتی بازدیدکننده‌ها ۲۰ متر به بالا نگاه می‌کردن،
‫ارتفاع چشمگیر سقف شیشه‌ای بالای سرشون
‫به تفکر آزاد، آزادی هویت دعوت می‌کرد.
‫اون باز هم بوخنوالد
‫و محل زندانی شدن همسرش، داخائو،
‫تو همون محوطه بازسازی کرد،
‫که توسط هزارتویی از راهروهای مخفی به هم وصل شده بودن،
‫تاریخشون رو دوباره نوشت، از فضا و زمان فراتر رفت،
‫تا اون و ارژبت دیگه هیچوقت از هم جدا نشن.
‫دایی
‫شما و زن دایی ارژبت یه زمانی به جای من حرف می‌زدید.
‫من الان به جای شما حرف می‌زنم و مفتخرم.
‫"نذار کسی گولِت بزنه، زوفیا،" ‫زن دایی اینو وقتی
‫یه مادر جوونِ بودم و دخترمو
‫تو سال‌های اولمون تو اورشلیم بزرگ می‌کردم، می‌گفت.
‫"مهم نیست بقیه چی بخوان بهت بفروشن،
‫مقصد مهمه، نه سفر."
‫متشکرم.
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫♪ یکی برای تو، یکی برای من ♪
‫♪ خواهش می‌کنم نرو ♪
‫♪ من آماده‌ام و توانایی‌شو دارم ♪
‫♪ تا صبح از راه برسه ♪
‫♪ خواهش می‌کنم نرو ‫وقتی شراب روی میزِ ♪
‫♪ فقط بدنت رو رها کن ♪
‫♪ حالا نمی‌دونم چیکار می‌کنم ‫اگه تو بلند شی و بری ♪
‫♪ قلب حسود من ‫عمیقاً درون می‌تپه ♪
‫♪ چون من می‌تونم ‫به دختری مثل تو نشون بدم ♪
‫♪ این همه عشق و محبت رو ♪
‫♪ نمی‌خوام هیچ سخنرانی کنم ♪
‫♪ اینجا هیچ انتخاباتی نیست ♪
‫♪ خواهش می‌کنم نرو ♪
‫♪ عزیزم، نظرت رو عوض کن و بمون ♪
‫♪ عشق سوزان در راهه ♪
‫♪ عزیزم، بذار بشنوم بگی ♪
‫♪ آره، آره، آره ♪
‫♪ یکی برای تو، یکی برای من ♪