این زیرنویس شامل 6 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد ‫«حرف بد نزن»
‫مامان، تو که گفتی ده دقیقه.
‫نه، گفتم وقتی گرم شدم.
‫- مامان. ‫- آگنس، تو خونه آروم حرف بزن.
‫اینجا تو خونه نیست.
‫آره، ولی مهمون‌های دیگه هم هستن.
‫سلام.
‫این صندلی خالیه؟
‫اِم، آره، بفرمایین.
‫وای. ایول. ایول.
‫- آقا. ‫- عه، ممنون. مرسی.
‫این مال توئه بچه. ‫برو بالا.
‫- ممنون. ‫- به سلامتی عزیزمان. سلامتی خودمون.
‫وای، حالا شد تعطیلات درست و حسابی.
‫آبجو می‌خوری؟
‫یه کم زوده؛
‫- ولی اگه خودت می‌خوای، بخوریم. ‫- نه.
‫بیا. می‌ترکونیم.
‫لطفا قبل از خواب به آگنس ‫آب‌سیب نده.
‫- چشم خانم. ‫- «چالاک» هم پیشته؟
‫- هوم. ‫- شماره‌ام رو داری؟
‫- بله. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی دوستت دارم عزیزم. ‫- خیلی دوستت دارم.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫به خدا باید باهاش صحبت کنیم...
‫یه کم از وابستگیش ‫به اون خرگوش بکاهه.
‫که جنگ جهانی سوم شروع بشه؟
‫ببین، با یه غریبه جای غریب مونده...
‫- و کنارش احساس امنیت می‌کنه. ‫- باشه، ولی ۱۱ سالشه.
‫♪ اگه همه دنبالتن، ♪
‫♪ چرا هیچ‌کس... ♪
‫بن.
‫می‌شه امشب کنار ‫اون زوج دانمارکی نشینیم؟
‫اگه یه کلمه دیگه ‫از «کلاس آشپزیشون» بشنوم،
‫دیوانه می‌شم.
‫امروز راویولی با قارچ درست کردیم.
‫بهتره شما هم فردا بیاین کلاسمون،
‫آخه گمون کنم می‌خوان نوکی درست کنن.
‫- هوم. ‫- وای، خیلی خفن می‌شه.
‫ضمنا، عاشق جورجیا می‌شین، ‫مربیمون رو می‌گم.
‫زیر و بم غذای ایتالیایی رو بلده...
‫و حتی یه سری از این غذاها رو ‫دست‌کاری کرده.
‫راستش، ۲۳ مدل مختلف...
‫ای وای. ریزوتو ۴۶ یوروئه؟
‫- بابا. ‫- چیه؟
‫آگنس، بلند صحبت نکن.
‫نمی‌شه، چالاک رو پیدا نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب عزیزم. ‫بیا آروم باشیم، خب؟
‫تو ماشین جا نذاشتیش یا...؟
‫نه. نه، گمون کنم ‫تو کلیسا دستم بود.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. نگران نباش. ‫پیداش می‌کنیم، خب؟
‫- خب؟ ‫- چیزی نیست. عزیزم، چیزی نیست.
‫بیا، بابا پیداش می‌کنه. ‫بیا، بیا بریم بشینیم.
‫- بیا یه‌کم... ‫- لوئیس، بی‌خیال.
‫بن، من دیگه حوصله فروپاشی روانی ندارم، خب؟
‫لوئیس، من...
‫بیا. بیا بشینیم. ‫بیا با هم نفس بکشیم.
‫- خرگوش کثافت. ‫- خیلی‌خب. نفس بگیر.
‫یک، دو، سه.
‫نفست رو حبس کن.
‫یک...
‫خرگوش؟ نه؟ خرگوش؟
‫نه.
‫ممنون. ممنون.
‫وای، ببخشید. وای!
‫وای. چقدر چاله‌چوله داره.
‫مواظب باشین، مواظب باشین، ‫مواظب باشین.
‫..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بامابین ::.. ‫.:: Telegram: @BamabinOfficial ::. ‫.:: Instagram: @BamabinOfficial_Com ::.
‫وای!
‫عه، بابا، اینجا رو، ‫چالاک رو پیدا کردن.
‫- چه عالی. ‫- آره بابا، آنت تو هتل دیده بودش.
‫آها، ایشون شوهرم بن هستن.
‫آره، گمون کنم صندلی استراحتتون رو دزدیدم.
‫- آها، آره. ‫- آره.
‫خودم پاتریک فیلد هستم. ‫ایشون همسرم کیاراست.
‫- سلام. سلام. ‫- سلام.
‫خب، تو هم باید آنت باشی.
‫آها، آنت یه مقدار ‫تو ارتباط با بقیه مشکل داره...
‫و هر از گاهی متزلزل می‌شه.
‫- سلام آنت. ‫- مشکلی نیست.
‫- ایشون آگنسه. ‫- این هم چالاکه.
‫خرگوش رفع اضطرابمه. ‫خیلی خوش‌بوئه.
‫- آها. ‫- آخی.
‫چه وسپای قشنگی.
‫آره، خیلی قشنگه، مگه نه؟ ‫از پائولو که مسئول پذیرشه گرفتیمش.
‫- عجب. ‫- واقعا حرف نداره. شما هم سوارش بشین.
‫- نه بابا. ‫- می‌شه؟ خواهش می‌کنم بابا.
‫- عزیزم، عزیزم، آروم باش. ‫- آها، چیه؟ سواری بلد نیستین؟
‫- خب، من می‌تونم سوارت کنم. ‫- باشه.
‫- اِم، کلاه ایمنی ندارین؟ ‫- قول می‌دم...
‫خیلی بی‌خطر حرکت کنم.
‫- ولی از نظر قانونی... ‫- اگه شما به پلیس‌های ضدحال...
‫خبر ندین، من هم نمی‌دم.
‫بی‌خیال دیگه، خواهش می‌کنم.
‫ای بابا، نه گفتن سخته، مگه نه؟
‫اِم، باشه.
‫خیلی‌خب، بده من...
‫- ایول. ‫- ایول.
‫اِم، فقط محکم بگیر، خب؟
‫باشه.
‫- خیلی‌خب، محکم گرفتی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، آروم و بی‌خطر می‌ریم، خب؟
‫- باشه. ‫- سه‌سوته می‌بینیمتون.
‫- محکم بگیر. ‫- فعلا.
‫- خداحافظ! ‫- ما رفتیم. خداحافظ.
‫خوب نشسته.
‫استعداد ذاتی داره!
‫وای.
‫نه، چیزیش نمی‌شه.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫وای!
‫یه کم خطرناک شد. وای!
‫ترکوندیم.
‫آره.
‫خیلی خوش گذشت.
‫- واقعا؟ ‫- کارت حرف نداشت.
‫- از آقای فیلد تشکر کن. ‫- ممنونم.
‫- نه بابا. لطفا پادی صدام کن. ‫- ممنون پادی.
‫خواهش می‌کنم. در خدمتم.
‫خب، هنوز ناهار نخوردین؟
‫اِم، نه، داشتیم...
‫نخوردین؟ ما تو فکرش بودیم ‫بریم با اون زوج دانمارکی...
‫خیلی جذاب ناهار بخوریم.
‫- می‌شناسینشون؟ ‫- اِم...
‫- شوخی می‌کنم بابا. ‫- آها.
‫ولی بی‌شوخی،
‫رستوران خیلی خوبی ‫همین نزدیکی هست.
‫خلاصه تصمیم گرفتیم...
‫به لندن نقل‌مکان کنیم.
‫با هواپیما رفتیم، ‫یه واحد آپارتمانی پیدا کردیم،
‫من هم نیروهای جدید ‫و خیلی خوبی استخدام کردم،
‫ولی بعدش...
‫اقتصاد جهانی خراب شد.
‫از شیکاگو باهام تماس گرفتن:
‫«اِم، بن، یادته ازت خواسته بودیم ‫تو بریتانیا دفتر تأسیس کنی؟»
‫ای بابا، حتما بدجوری ضدحال خوردی.
‫آره. پاداش خوبی بهم دادن.
‫جدی؟ حق زحماتش رو می‌گه.
‫خب، تو کار نمی‌کنی لوئیس؟
‫چرا. می‌کنم.
‫اِم، کارم روابط عمومیه.
‫در واقع بود. الان...
‫اِم...
‫شبکه‌ام تو لندن در حد سابق نیست.
‫آره، هنوز داریم آشنا می‌شیم؛
‫ولی تصمیم گرفتیم لندن بمونیم، ‫آخه خیلی دوستش داریم.
‫دو ساعت با اینجا، پاریس یا رم فاصله داریم.
‫به سرزمین غربی هم نزدیکه.
‫- گمون نکنم هنوز اونجا رفته باشیم. ‫- آها.
‫چی؟ وای خدا.
‫خیلی‌خب، پس تصویب شد.
‫باید بیاین بهمون سر بزنین. ‫جدی می‌گم، خیلی قشنگه.
‫باشه، خیلی خوب می‌شه.
‫واقعا؟
‫آره.
‫ردیفه.
‫- خب، خیلی‌خب. ‫- خب، حالا چیکار می‌کنی؟
‫شغل دیگه‌ای مد نظرته یا...؟
‫خب، هنوز دارم فکرهام رو می‌کنم.
‫ببین، یادمه قبل از کنار گذاشتن کارم...
‫- چه‌جوری بودم؟ ‫- اِم، فلک‌زده بودی.
‫فلک‌زده بودم.
‫وکیلی؟
‫- نه، دکترم. ‫- آها.
‫ولی الان هر از گاهی...
‫- با پزشکان بدون مرز همکاری می‌کنم و... ‫- خیلی...
‫- وای. ‫- وای.
‫خیلی خوشحال‌تره.
‫بگذریم، این تالیاتا خیلی خوشمزه است.
‫پولنتای شما چطوره؟ ‫انگار یه‌کم غلیظه.
‫نه، خوبه.
‫یعنی گیاه‌خوارین؟
‫به فکر رفاه حیواناتین ‫یا واسه سلامت خودتونه؟
‫آره، به فکر سلامت خودمم،
‫به فکر رفاه حیوانات ‫و محیط زیست هم هستم.
‫نه، نه، نه. ‫لازم نیست توضیح بدین.
‫آینده همینه.
‫مامان، می‌شه بریم تاب‌بازی کنیم؟
‫- اِم، آره. ‫- دسر نمی‌خورین؟
‫نه، نه، بستنی امروزش رو خورده.
‫وای، چقدر سخت‌گیرین.
‫آنت، می‌تونی بازی کنی، ‫ولی جلوش چشممون باش، خب؟
‫مزاحم کسی هم نشو، باشه؟
‫ای بابا، مشکلی نیست. ‫ایتالیایی‌ها عاشق بچه‌هان.
‫برعکس فرانسوی‌ها.
‫خیلی خوبه که آنت دوست پیدا کرده ‫و باهاش بازی می‌کنه.
‫ظاهرا بچه‌های باقی خانواده‌های هتل...
‫همه‌شون همدیگه رو می‌شناسن.
‫خب، آنت هم اذیت می‌شه.
‫- اِم... ‫- بگم؟
‫اِم، یه مشکلی داره.
‫آگلوسی داره.
‫اِم، به زبان ساده...
‫زبانش مادرزادی از من و شما کوچک‌تر بود.
‫واسه همین ارتباط برقرار کردنش سخت‌تره.
‫- آها. ‫- هوم.
‫ولی ببینین، این دوتا ‫خیلی خوب با هم جور شدن.
‫حیف که نمی‌تونن تا ابد ‫همین‌قدری بمونن.
‫ای بابا.
‫- دانمارکی‌ها اومدن. ‫- وای نه.
‫سلام.
‫ما رو دید. ‫قطعا ما رو دید.
‫ببین، باهام همکاری کن.
‫تورستن.
‫- آره. سلام. ‫- سلام.
‫- سلام، غذا خوردین؟ ‫- نه، نخوردیم.
‫می‌خواین پیش ما بشینین؟
‫راستش، بدمون نمیاد ‫تو بحث خیلی مهمی...
‫- کمکمون کنین. ‫- باشه.
‫ببخشید. ‫طعم غذاش خیلی تنده.
‫بحثمون سر استفاده دستمال توالته.
‫بین مچاله کردن و تا کردنشه. ‫تو چیکار می‌کنی؟
‫اِم...
‫نمی‌دونم.
‫آها، خیلی‌خب.
‫خب، لوئیس تا می‌کنه، ‫کیارا مچاله می‌کنه،
‫ولی من و بن نگرانیم ‫که اگه تا کنیم،
‫ممکنه پاره بشه ‫و عن به انگشتمون بچسبه.
‫حالا چیکار کنیم؟ ‫سه‌تا صندلی دیگه بیاریم؟
‫نه، نه، راستش ما می‌خواستیم...
‫واسه بعدا میز رزرو کنیم، اینه که...
‫آها، خیلی‌خب رفیق. ‫اِم، باشه.
‫خب، دم مزرعه می‌بینیمتون.
‫آره.
‫- پس خداحافظ. ‫- به سلامت.
‫چیه؟
‫پادی، خیلی بدجنسی.
‫- خیلی بدجنسی. ‫- تازه کجاش رو دیدی؟
‫صد در صد، قطعا.
‫پارسال بود یا پیرارسال بود ‫که رفته بودیم اونجا؟
‫آها، آره.
‫عه، تورستن، هنوز نگفتی. ‫تا می‌کنی یا مچاله می‌کنی؟
‫وای پسر.
‫می‌دونم. خیلی عـ... ‫خیلی عذر می‌خوام.
‫بگذریم، شرمنده رفیق.
‫شروع کنیم.
‫سه، دو، یک.
‫به سلامتی دوستان جدید.
‫وای خدا.
‫می‌شه دوباره بگی ‫چرا ساکن لندنیم؟
‫بجنبین. بریم تو. بریم.
‫خیلی‌خب.
‫شب به خیر عزیزم.
‫به چالاک هم شب به خیر بگو.
‫عزیزم، توافقمون رو یادته؟
‫اتاق چالاک قبل از کریسمس جدا می‌شه.
‫باشه؟ ‫دیگه داری ۱۲ ساله می‌شی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫گمون نکنم اتاق چالاک ‫قبل از کریسمس جدا بشه.
‫لوئیس، به نظرت باید نگران باشیم...
‫- که چرا... ‫- بن، می‌شه...
‫صدات رو می‌شنوه.
‫احتمالا بهتره بشنوه.
‫حالت خوبه؟
‫استعدادیابشون امروز باهام تماس گرفت.
‫کارشون به من نرسید.
‫ای بابا.
‫عزیزم، متأسفم.
‫- پنیه. ‫- هوم.
‫مربی ریاضی آگنسه. ‫می‌خوای بخونیش؟
‫نه.
‫ای خدا.
‫اِم، ببین کی برامون نامه نوشته.
‫رفیقته.
‫«سلام بن و لوئیس.»
‫«دلمون خیلی واسه هفته شگفت‌انگیزمون ‫تو ایتالیا تنگ شده.»
‫«حتما باید یه سری به مزرعه‌مون بزنین. ‫نظرتون چیه؟»
‫«کل آخرهفته تو دوون هوا می‌خورین، ‫غذای تازه می‌خورین و کلی قدم می‌زنین.»
‫«آنت به آگنس سلام می‌رسونه.»
‫«دلش خیلی براش تنگ شده.»
‫خیلی لطف دارن.
‫ببین.
‫شاید براش خوب باشه.
‫اِم، برامون خوب باشه. ‫بالاخره هوایی عوض می‌کنیم.
‫آره.
‫شاید این همه پیش افرادی ‫که خوب نمی‌شناسیم موندن زیاد باشه.
‫آره.
‫احتمالا درست می‌گی.
‫بگذریم.
‫می‌دونی چیه؟
‫به نظرم بهتره بریم.
‫- واقعا؟ ‫- آره. خوش می‌گذره.
‫واقعا؟
‫وای خدا جون.
‫اونجا رو.
‫آره. اونجا رو.
‫مطمئنی بریدگی رو رد نکردیم یا...؟
‫خب، نمی‌دونم. ‫هنوز بنای یادبود جنگ رو ندیدیم.
‫بن، خواهش می‌کنم عصبانی نشو.
‫من عصبانی نیستم.
‫می‌شه بهشون زنگ بزنی ‫یا بپرسی...؟
‫هنوز آنتن نیـ...
‫عه.
‫عه. بنای یادبود جنگه.
‫بریم چپ. چپ، چپ، چپ.
‫- عزیزم. ‫- هوم؟
‫رسیدیم.
‫از این ماشین نجاتم بدین.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫سلام!
‫- رسیدین. ‫- سلام.
‫خیال می‌کردیم گم شدین.
‫- نه بابا. ‫- آها. خب، خودمون هم خیال می‌کردیم گم شدیم.
‫- نه، الکی می‌گه. ‫- عه، واقعا؟
‫خیلی از دیدنت خوشحالم عزیزم.
‫- بیاین. بفرمایین تو. ‫- اینجا خیلی...
‫عه، وای. عه، ببخشید، کفش پامه.
‫نه بابا، نمی‌خواد دربیاری. ‫نگران نباش.
‫- ببخشید به هم ریخته است. ‫- نه بابا.
‫- ساکتون رو ببریم اتاقتون؟ ‫- آره.
‫- وای. ‫- خوشت میاد؟
‫وای، عجب جایی.
‫خیلی خفنه، مگه نه؟ ‫بذار برات مشروب بریزم.
‫وای.
‫- شیبش خیلی تنده. ‫- بفرمایین.
‫وای.
‫چه گرم و نرمه.
‫شراب سیبه.
‫از سیب مزرعه خودمون گرفتم.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫خیلی خوبه، مگه نه؟
‫سنگینه.
‫اگه کالوادوسمون رو بخوری چی می‌گی؟
‫الکلش ۷۵ درصده.
‫آنت؟
‫آگنس اومده.
‫عه. به آنت سلام کن عزیزم.
‫سلام آنت.
‫آخی، یه کم خجالتیه.
‫ببین آگنس، ‫یه تخت کوچولو برات درست کردیم.
‫خوشت میاد؟
‫آره.
‫حرف نداره.
‫آنت، وقت شامه.
‫- هر وقت حاضر بودین، بفرمایین پایین. ‫- باشه.
‫راستی، این رو هم براتون آوردیم.
‫آخی، شمعه. ‫چرا زحمت کشیدین؟
‫این شمع آتش دودیه.
‫بوی شومینه هیزمی می‌ده.
‫خوبه. می‌تونیم کنار شومینه هیزمیمون ‫روشنش کنیم.
‫این هم مال طرفدار فوتبال آمریکاییمونه. ‫بگیر، بگیر!
‫وای بن، بن، چرا زحمت کشیدی؟
‫- خیلی... آنت. ‫- بی‌خیال بابا.
‫آنت، چی می‌گی؟
‫پسر خودمی. بنداز! ‫اومدم سراغت پسر.
‫دارم راضی می‌کنم بیشتر ‫ورزش‌های برخوردی بازی کنه.
‫- خوبه... ‫- خوبه...
‫براشون خوبه، متوجهی؟
‫- باید خودشون رو خالی کنن. ‫- آره.
‫ای خدا، قبلا عاشق درگیری ورزشی بودم.
‫تو چی؟ ‫فوتبال آمریکایی بازی می‌کنی؟
‫- آره، یه کم. ‫- واقعا؟ بگیر.
‫وای، وای.
‫من هم نمی‌تونم عین سابق ‫واکنش نشون بدم.
‫خیلی‌خب. ‫روسی آرانچی دی سیسیلیا.»
‫پرتقال خونی ایتالیاییه؛
‫ولی رنگش رو ببینین...
‫- اوهوم. ‫- وای.
‫وای.
‫شما مهمون ویژه‌این.
‫وقتی پادی شنید ‫دارین تشریف میارین،
‫لیبی، بهترین غازمون رو کشت...
‫و از اون موقع تو اتاقک بیرونی ‫آویزونش کرده بود.
‫لیبی پرنده خیلی خوبی بود. ‫دختر باشکوهی بود.
‫واقعا ملکه مزرعه‌مون بود.
‫خودت بگو چه‌جوری بود؟
‫- شخصیت خاص خودش رو داشت. ‫- شخصیت خاص خودش رو داشت.
‫بفرمایین!
‫لیبی پرتقالی.
‫خیلی‌خب. ‫چنگال بزرگ بابا اینجاست.
‫سرآشپز دوم، لطف می‌کنین؟
‫- فقط... ‫- با عشق بزرگش کردیم.
‫واسه خودش می‌چرخید.
‫از گندممون،
‫چمن‌هامون و باغ‌های میوه‌مون ‫تغذیه می‌کرد.
‫الان هم... ‫لوئیس، عشقم...
‫به تو هدیه می‌دیمش.
‫وای خدا، خیلی...
‫یه لقمه کوچولوئه دیگه.
‫اِم، من مزه می‌کنم.
‫خب، با خودمون گفتیم مال خانم باشه.
‫بهترین بخش کبابه.
‫خیلی ترده، ولی در عین حال...
‫- نرم هم هست. ‫- هوم.
‫هوم. هوم.
‫- خوشمزه است، مگه نه؟ ‫- اوهوم.
‫- خوشمزه است؟ ‫- هوم. خیلی خوشمزه است.
‫اِم، کمکی از دست من برنمیاد؟
‫عه، چقدر لطف داری. ‫اِم، چرا، خیلی ممنون می‌شم.
‫اِم، بشقاب غذامون رو قفسه دومه.
‫عه، همون‌جان.
‫- آهان. ‫- ممنون.
‫آنت، بیا رفیق.
‫وقت خوابه. بجنب.
‫پسر خودمی.
‫- امان از دست بچه‌ها، مگه نه؟ ‫- آره.
‫ای خدا.
‫مال خود خونه بودن؟
‫آره. گرما رو حفظ می‌کنه ‫و جلوی راهزن‌ها رو می‌گیره.
‫ای خدا، اینجا خیلی ساکته.
‫یعنی اصلا همسایه ندارین؟
‫آره، اون سر دره ساکنن،
‫ولی هوای همدیگه رو داریم.
‫همسایه‌های ما ‫اون‌ور راهروئن،
‫ولی گمون نکنم تا حالا صحبت کرده باشیم.
‫لوئیس، گردنت درد می‌کنه؟
‫نه، اِم، فقط گاهی اوقات عود می‌کنه.
‫گل دارویی نمی‌کشی؟ ‫خودمون پرورش دادیم.
‫نه، ممنون. قرص خوردم.
‫آها، داروی مدرن.
‫حرف نداره؛
‫ولی معمولا علائم بیماری رو ‫رفع می‌کنیم.
‫دلیلش رو رفع نمی‌کنیم.
‫راستش، پیشرفت فناوری ‫خارق‌العاده بوده،
‫ولی از نظر احساسی...
‫ما هنوز هم...
‫غارنشینیم.
‫همه‌اش تقصیر این زندگی بی‌نقص ‫و مزخرفات اینستاگرامی و فیس‌بوکیه.
‫همه حرف می‌زنن، ‫ولی هیچ‌کس صادق نیست.
‫واسه همین...
‫چه بدونم.. ‫بی‌حوصله و استرسی شدیم.
‫نصف روزه که اینترنتمون قطعه...
‫و چیزی نمونده بود بکشمش، در نتیجه...
‫عاشق اینجام.
‫عین سم‌زدایی دیجیتال می‌مونه.
‫چند وقت از لندن دور می‌شیم.
‫آره.
‫حالش... حالش خوبه؟
‫نه بابا، نه، چیزیش نیست.
‫- آره. ‫- اِم، یه دقیقه دیگه خوابش می‌بره.
‫هر از گاهی این‌جوری می‌کنه.
‫از عوارض بیماریشه.
‫درد نداره؟
‫- نه. ‫- اِم، نه.
‫خیلی‌خب.
‫نه، نه، نه. اصلا درد نداره.
‫- راستش، من می‌رم یه سر به آگنس بزنم. ‫- باشه. باشه.
‫وایستا. نه، نه، نه، نه، نه.
‫خوابش برد.
‫عجب.
‫باید یه چیزی بهش می‌گفتی.
‫لیبی رو کشتن، ‫غاز تخم‌طلاشون بود.
‫می‌خواستم یه تلاشی کرده باشم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫وای.
‫- ایش. ‫- چیه؟
‫بن.
‫به نظرت این‌ها رو شستن؟
‫وای، گمون کنم بهتر باشه ‫یه چیزی بگیم.
‫نه عزیزم، لکه‌اش قدیمیه.
‫ببین، اومدیم مناطق روستایی، خب؟
‫معیارهاشون با معیارهای ما فرق می‌کنه.
‫یه مقدار... چه بدونم... بی‌پیرایه‌ان.
‫به نظرت عجیب نیست ‫دکتر مملکت...
‫تو چنین خونه‌ای زندگی کنه؟
‫ببین، اینجا که آمریکا نیست، خب؟
‫عام‌المنفعه کار می‌کنه.
‫احتمالا خودشون تصمیم گرفتن ‫پولشون رو...
‫کمتر خرج مادیات کنن، متوجهی؟
‫مثلا برن سفر.
‫اوهوم.
‫اصلا می‌دونی ‫توی «دانتون ابی»...
‫واقعا چه شکلیه؟
‫آشغال‌دونیه.
‫ببین.
‫ممنون که تلاشت رو کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کیه؟ عه.
‫سلام عزیز دلم.
‫دیگه خوابم نمی‌بره.
‫- وای عزیزم. اشکالی نداره. ‫- عیبی نداره. بیا.
‫بذار برنامه تنفست رو ‫برات راه بندازم.
‫نه، نه، نه، دست خودمه. ‫بیا. بیا تو تخت عزیزم.
‫بیا، بیا پیش مامان.
‫- می‌شه چراغ رو روشن بذاریم؟ ‫- نه.
‫نه عزیزم.
‫بفرمایین.
‫خیلی‌خب.
‫کافیه آروم باشیم.
‫راحت دراز بکشیم.
‫بهتون قول می‌دم ‫آخرهفته خیلی خوبی می‌شه بچه‌ها.
‫♪ بیدار شو، بیدار شو... ♪
‫♪ انگلستان عزیزم ♪
‫♪ انگلستان عزیزم الان بیداره ♪
‫♪ با سرسپردگی به سمت سرزمینمون می‌ریم ♪
‫♪ بذارین همگی شرکت کنیم ♪
‫یه نگاهی بنداز. ‫چیه؟
‫♪ چرا که آینده‌مون صدامون می‌کنه... ♪
‫اسمش «آبشش»ـه.
‫♪ آسمون پاک و آبیه ♪
‫♪ خیلی طنین‌افکنه... ♪
‫وای، مواظب باش. ‫خیلی تیزه.
‫- شیرخشتیه. ‫- آها.
‫تو که نمی‌خوای زخمی بشی، مگه نه؟
‫باید آروم شروع کنین.
‫باید گرم بشه.
‫محکم.
‫♪ بذارین این داستان موندگار رو بخونیم ♪
‫وایستا، وایستا، دیدی؟ ‫دیدی؟
‫- هوم. ‫- وای.
‫حروم‌زاده پررو.
‫- کاش تفنگت رو آورده بودی، هوم؟ ‫- آره.
‫من خوشحالم نیاوردی.
‫آمریکایی هستی، ‫ولی از تفنگ خوشت نمیاد؟
‫خب، تو بچگی به حد کافی تفنگ دیدم.
‫روباه‌ها اگه کنترل نشن، کل پرنده‌هایی رو ‫که رو زمین لونه می‌کنن می‌کشن.
‫کنترل شکارچی‌ها ‫واسه حفظ تعادل اکوسیستم حیاتیه.
‫حیاتیه.
‫- جدی می‌گم. ‫- هوم.
‫آره، مطمئنم طبیعت ‫می‌خواد تعادلش رو...
‫با تفنگ‌های تولید کارخونه‌ها حفظ کنه.
‫هوم.
‫- مامان؟ ‫- عه. عذر می‌خوام.
‫اینجا رو.
‫تو... آنت؟
‫عزیزم، به نظرت می‌تونی بری کنار...
‫که آگنس هم یه کم تاب بخوره؟
‫اِم، عه، سلام.
‫اِم، می‌شه به آنت بگی بره کنار؟
‫- آخه... آگنس هم می‌خواد تاب بخوره. ‫- بیا رفیق.
‫یه لحظه تاب بخوره.
‫- بهت سواری می‌دم، خب؟ ‫- بیا.
‫بیا دیگه.
‫اگه من جات بودم، بابام تا حالا ‫با پشت دست خوابونده بود تو صورتم.
‫پادی، پادی. مشکلی نیست. ‫نمی‌خواد این‌جوری کنی.
‫چیزی نیست، چیزی نیست. ‫خودت می‌خوای، مگه نه رفیق؟
‫برو. آگنس رو هل بده.
‫چه پسر خوبی.
‫بی‌خیال بابا، این که نشد هل.
‫آفرین. پسر خودمی.
‫- داره عود می‌کنه؟ ‫- آره، فقط...
‫- اجازه هست؟ ‫- عه.
‫راحت باش، زانوت رو شل کن.
‫عه، وای.
‫آره.
‫ماهیچه بالابرنده کتفت عین طنابه.
‫می‌شه...
‫آره.
‫فهمیدم چی لازم داری.
‫آب سرد درمانی.
‫از نظر علمی ثابت شده ‫درمان التهاب و چیه؟ نمی‌دونین؟
‫دستگاه ایمنی بدن رو تقویت می‌کنه.
‫- عجب. ‫- آره.
‫خب، ما مایو نیاوردیم.
‫آها، مشکلی نیست. ‫می‌تونین با لباس زیر شنا کنین.
‫عه، چی شده؟
‫آها، اِم...
‫اِم، دیشب یه کم از کنترل خارج شدیم.
‫داشتم سیب می‌چیدم ‫که از نردبون افتادم پایین.
‫بیاین بچه‌ها.
‫لباس‌هاتون رو دربیارین.
‫قول می‌دم بعدش بخاری ماشین رو زیاد کنیم...
‫و سه‌سوته خشک می‌شیم.
‫نباید خجالت بکشی لوئیس. ‫هیکلت خیلی خوبه.
‫وای، ممنون.
‫آره.
‫خیلی‌خب. حواستون باشه ‫وقتی می‌پرین، به سنگ‌ها نخورین.
‫خیلی‌خب. آنت، آگنس، ‫با باباهاتون بپرین، خب؟
‫- آماده‌این؟ سه، دو... ‫- عه، وایستین.
‫- یه لحظه. ببخشید، ببخشید. ‫- اِم، اِم...
‫- بی‌خطره؟ عمقش کافیه؟ ‫- اِم، آره.
‫من از وقتی هم‌سن خودش بودم ‫چند صد بار شیرجه زدم.
‫آره، فقط حواستون باشه ‫به سنگ نخورین.
‫خیلی‌خب، سه، دو، یک، بپریم!
‫وای! یوهو!
‫یالا پسر!
‫- پادی، شنا بلده؟ ‫- آره، آره، آره.
‫عین خودم یاد می‌گیره: ‫اگه شنا نکنه غرق می‌شه.
‫چیزیش نمی‌شه. یالا آنت.
‫وای خدایا، آنت شنا... ‫آنت شنا بلده؟
‫ای بابا، نگران نباش. ‫پادی هواش رو داره.
‫بپریم؟
‫اِم... اِم، تو بپر.
‫خیلی‌خب.
‫- بیا لوئیس! ‫- بپر لوئیس!
‫بیا!
‫- بیا، بپر، بپر، بپر! ‫- بیا، بپر!
‫بپر! بپر! ‫بپر! بپر! بپر! بپر!
‫بپر! بپر! بپر!
‫- وای خدا. ‫- ای وای!
‫ممکنه به آتش‌سوزی ختم بشه.
‫ببین لوئیس، می‌خوای یه چرتی بزنی؟
‫آها، تو تخت کثیفشون چرت بزنم؟
‫خیلی‌خب، بیاین همگی...
‫ببخشید.
‫دارم سعیم رو می‌کنم. ‫جدی می‌گم.
‫فقط...
‫به نظرم هم‌نشینی باهاشون ‫زیاد خوش‌آیند نیست.
‫خیلی‌خب.
‫شاید بتونیم گردنم رو بهونه کنیم.
‫که بریم؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫مزاحم شدم؟
‫نـ... نه.
‫خب، من و پادی خوشحال می‌شیم ‫امشب شام دعوتتون کنیم.
‫- عجب. ‫- آره، یه بابایی به نام مایک هست.
‫می‌شه گفت اسطوره این نواحیه.
‫البته شایعه شده شکارچی غیرقانونیه،
‫ولی آشپزیش حرف نداره.
‫ضمنا، یه خونه نقلی لب دریا داره.
‫اتاق شخصی داره، ‫انگار آدم سرآشپز شخصی داره.
‫- آها، عجب. ‫- هوم.
‫آره، خیلی اصیله،
‫تمام موادش تازه و محلیه.
‫- اِم... عالیه. ‫- عالیه.
‫- خیلی خوشحال می‌شیم. ‫- چه عالی.
‫خانم خیلی ناخوش‌آیندیه.
‫خیلی‌خب. منظورم...
‫ببین، بیا... ‫بیا سعی کنیم از نو شروع کنیم.
‫خب؟ حرف نادین رو یادته؟
‫بیا عالی رو دشمن خوب نکنیم.
‫وای، امیدوارم سیب‌زمینی سرخ‌شده ‫داشته باشن.
‫خب، مطمئنم چیپس دارن،
‫آخه اینجا اسمش همینه.
‫عه، وای!
‫خیلی شیک شدی.
‫ممنون. تو هم خیلی ناز شدی.
‫پسر، از قدیم گفتن...
‫زنت شاد باشه، زندگیت شاده.
‫راستش، ما زیاد خرید نمی‌کنیم.
‫یعنی نگرشمون از این قراره...
‫هوشمندانه واسه چیزهای موندگار ‫خرج می‌کنیم.
‫آره، چیزهای موندگار، ‫عین ساعت‌مچی، انگشتر یا خاطرات.
‫عین ایتالیا.
‫آره، الان هم که همه‌چی بی‌مصرف شده،
‫همه‌چی «مد زودگذر» شده.
‫آنت نمیاد؟
‫سلام موج! بالاخره اومدی.
‫خب، انگلیسی موجید ‫زیاد خوب نیست،
‫- ولی پرستار بچه خیلی خوبیه. ‫- سلام.
‫شما... آها.
‫آها، یـ... یعنی بچه‌ها ‫باهامون نمیان؟
‫نه بابا، امشب بدون بچه‌ها می‌ریم.
‫بهتون نگفته بودم؟
‫موج مجبور بود از جنگ سوریه فرار کنه.
‫حمص، شهرشون، ‫با خاک یکسان شده بود.
‫وای.
‫ای خدا، خیلی متأسفم.
‫عه، ممنون آقا.
‫بدبخت بیچاره، اسیر سامانه پناهندگی شده.
‫نمی‌تونه شغل رسمی داشته باشه.
‫نگران نباشین. ‫کاملا معتمده.
‫- تو کشور خودش معلم بود. ‫- آها.
‫رفتارش با بچه‌ها خیلی خوبه.
‫کل هم‌محله‌ای‌هامون ‫باهامون موافقن.
‫تنها دلیلش هم ارزون بودنش نیست.
‫آره، بهترین خصوصیتش هم اینه...
‫که اگه بامبولی درآورد، ‫می‌دیم دیپورتش کنن.
‫- داداش، خیلی خوش بگذره. ‫- بیا.
‫باهام بیا. ‫بیا نشونت بدم. بیا.
‫خب، به نظرت باید باهاشون تنها بذاریمش؟
‫خودمون که قبلا پرستار بچه داشتیم، ‫اون هم معلم بوده.
‫بی‌خیال لوئیس. ‫بیا بریم خوش باشیم.
‫- باشه. خداحافظ عزیزم. ‫- آهای بچه‌ها! نمیاین؟
‫بیاین. بیاین، بیاین.
‫♪ من کلی نیاز دارم ♪
‫♪ من کلی شهوت دارم ♪
‫♪ حیوانم... ♪
‫پادی.
‫- داریم می‌رسیم؟ ‫- خیلی زود می‌رسیم.
‫وای. وای، عجب جایی.
‫وای خدایا.
‫آره، آمریکا از اون طرفه. ‫شام از اون طرفه.
‫خبر خوش از این قراره ‫که امشب فقط خودمون اینجا شام می‌خوریم.
‫وای، خیلی نازه.
‫آره. ‫اینجا تو برنامه «یلپ» پیدا نمی‌شه.
‫مایک شبانه تک و تنها می‌ره بیرون ‫و کل مواد غذاییش رو جمع می‌کنه.
‫سرآشپز خارق‌العاده‌ایه. خیلی...
‫باید پای شکارش رو بخورین.
‫واقعا...
‫حرف نداره.
‫اِم، ولی فقط یادتون باشه من گیاه‌خوارم.
‫- وایستا ببینم، دیروز که خوردی. ‫- می‌دونم.
‫بـ... باید یه چیزی می‌گفتم.
‫فقط... اِم...
‫شما کلی زحمت کشیده بودین...
‫- وای، خیلی... ‫- وای، رفیق، رفیق.
‫خیلی احساس حماقت می‌کنم. ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫اشکالی نداشت. اِم...
‫- آره، اشکالی نداشت. ‫- واقعا؟
‫جدی می‌گم، فکرش هم نکنین.
‫چه عالی؛ ولی ماهی می‌خوری، درسته؟
‫- آره. ‫- عالیه؛ ولی... ماهی گوشت محسوب نمی‌شه؟
‫معلومه؛
‫ولی واسه محیط زیست بهتره.
‫آره، ولی ماهی‌گیری صنعتی...
‫خیلی به ضرر اقیانوس‌هاست.
‫واسه همین برای ماهی‌گیری پایدار...
‫و بسته‌بندی مناسب محیط زیست ‫پول جمع می‌کنم...
‫این مدل ماهی‌خواری مزیته.
‫دقیقا، ولی دلیل نمی‌شه ‫آدم چنین کاری نکنه.
‫اگه پول تهیه ماهی‌های طبیعی رو ‫نداشته باشین چی؟
‫خب، مسلما نمی‌خوای بگی...
‫همه‌مون گوشت کارخونه‌ای بخوریم...
‫و مثلا... لیبی رو نخوریم.
‫مسئله... پیچیده‌ایه.
‫می‌شه همگی موافقت کنیم؟
‫درسته. پیچیده است. ‫خیلی پیچیده است.
‫پیچیده هم خوبه.
‫خیلی‌ها تو این دوره و زمونه ‫از مباحثه صادقانه می‌ترسن.
‫مگه نه؟ ‫همه‌مون خیلی کیری مؤدبیم.
‫سلام. این عوضی رو باش.
‫- بفرمایین، جانم؟ ‫- وای.
‫خب، مطمئن باشیم...
‫تهیه این غذای دریایی پایدار بوده مایک؟
‫آره، خب، با کره دوون،
‫کاکله وحشی ‫و قارچ جنگلی درستش کردم...
‫و تو خامه پایدار دوون پختمش، خب؟
‫- حرف نداره. ‫- آره.
‫اِم، قارچش که سمی نیست، مگه نه؟ ‫می‌تونیم بهت اعتماد کنیم مایک؟
‫ای بابا، اون‌جوری که معلوم می‌شد، مگه نه؟
‫خیلی‌خب. باید به غذا سر بزنم.
‫بیست و چهار، بیست و پنج...
‫بیست و شش...
‫زیر تخت.
‫بیست و هفت، بیست و هشت...
‫- بیست و نه... ‫- وای.
‫- چقدر ساعت‌مچی. ‫- سی.
‫چه آماده باشین چه نباشین، من اومدم.
‫نمی‌فهمم.
‫[تولد ۴۰ سالگیت مبارک پیتر]
‫سلام.
‫کجایین موجودات کوچولو؟
‫راستش، می‌گن آدم ‫یا عین والدینش می‌شه،
‫- یا برعکسشون می‌شه، درسته؟ ‫- هوم.
‫من اصلا والدین خودم رو ندیدم.
‫ببین، خودشون ضرر کردن عزیزم.
‫خودشون ضرر کردن.
‫ببخشید فحش می‌دم، ‫ولی والدین من خیلی کسکش بودن.
‫خب، خودت برعکسشون شدی یا...؟
‫«مامان و بابا آدم رو دیوانه می‌کنن.»
‫«تعمدی نیست، ولی دیوانه می‌کنن.»
‫«آدم رو با نقص‌های خودشون پر می‌کنن،»
‫«بعدش یه سری نقص اختصاصی ‫هم بهشون اضافه می‌کنن؛»
‫«ولی خودشون هم قبلا دیوانه شدن.»
‫«احمق‌هایی با کلاه و کت قدیمی ‫که نیمی از اوقات...»
‫خیلی سخت‌گیر بودن ‫و باقی اوقات...»
‫«به همدیگه می‌پریدن، ‫دیوانه‌شون کرده بودن.»
‫«انسان‌ها فلاکت رو به همدیگه انتقال می‌دن.»
‫«عین یه فلات قاره‌ای عمیق می‌شه.»
‫«در اسرع وقت بزنین بیرون...»
‫«و خودتون بچه‌دار نشین.»
‫آروم باش.
‫عزیزم.
‫این زن...
‫این زن من رو نجات داد.
‫من رو از اعماق اون سیاهچال نجات داد.
‫آدمم کرد.
‫الان چقدر شده؟
‫هفده سال.
‫- هفده سال. ‫- وای.
‫حبس قتل کمتره.
‫ضمنا، هنوز هم... ‫هر روز از اون کارها می‌کنیم.
‫هر روز؟ وای خدایا.
‫ای بابا. بن اگه ماهی یه‌بار ‫نصیبش بشه شانس آورده.
‫- چی؟ ‫- وای.
‫خب، باید یه کاریش بکنین.
‫می‌دونم.
‫ما گاهی اوقات نقش بازی می‌کنیم.
‫- آره. ‫- نه.
‫- جدی می‌گم. ‫- آره.
‫معلم و دانش‌آموز.
‫هوم.
‫ستاره راک و طرفدار.
‫غریبه‌هایی که تو بار آشنا شدن.
‫سالن‌دار حشری و مشتری جذاب.
‫وای خدایا.
‫- آقا؟ ‫- اوهوم؟
‫غذاتون چطور بود؟
‫خوشمزه بود، ‫ولی ترجیح می‌دم ادویه‌اش بیشتر باشه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بس کنین.
‫خب، شاید بتونیم دسرتون رو ‫خارج از منو سرو کنیم.
‫آره، ممنون می‌شم.
‫وای نه.
‫عه، آقا، گمون کنم دستمالتون افتاد.
‫- افتاد. ای بابا. ‫- الان می‌رم زیر میز...
‫و براتون درستش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫واقعا کاری نمی‌کردیم.
‫وای، عاشق این زنم.
‫عاشقشم.
‫بزرگ‌ترین عضو جنسی ذهن چیه؟
‫هوم؟
‫مغزه.
‫تصوراتمون بی‌نهایت جذاب‌تر...
‫- از اعمالمونه. ‫- اوهوم.
‫این‌جوری اصلا قدیمی نمی‌شه.
‫واسه همین جفتمون ترجیح می‌دیم ‫هر از گاهی بیرون غذا بخوریم.
‫آره. آره.
‫آره.
‫آها.
‫به نظرمون برامون مفیده. هوم.
‫هوم. خیلی‌خب.
‫وای خدایا. من عاشق این آهنگم.
‫مایک، می‌شه زیادش کنی؟
‫عزیزم؟
‫یعنی موقع آشناییشون ‫چند ساله بود؟
‫لوئیس، این حرف‌ها رو ول کن.
‫♪ مسیسیپی درگیر خشکسالی شده... ♪
‫- چه زیاد. ‫- اِم، پادی...
‫- تا قرون آخرش نوش جونت مایک. ‫- پادی. ما دنگمون رو می‌دیم.
‫عه، خیلی لطف می‌کنی. ‫ما سوار ماشین می‌شیم، خب؟
‫ممنون آقای مهربون.
‫آنت، چیکار می‌کنی؟
‫ای خدا، آنت، چیکار کردی؟
‫چرا این‌جوری شدی؟
‫وای، عین فرشته می‌مونه.
‫[کریس هوک] ‫[گاوچران درونت را بروز بده]
‫کتاب جدیده؟
‫آره. اِم، پیشنهاد پادیه.
‫وای، بهتره با همدیگه فرار کنین.
‫چی؟
‫یا اگه بخوای، ‫من می‌تونم اتاقم رو عوض کنم؟
‫لوئیس، چه مرگته؟
‫- چیه؟ ‫- چرا بعد از این همه...
‫زندگی مشترک ‫از این حرف‌ها می‌زنی؟
‫ای بابا، شوخی کردم.
‫باشه، نه، ولی همیشه ‫از این حرف‌ها می‌زنی.
‫تحقیرم می‌کنی.
‫مثلا می‌گی اگه شانس بیارم ‫سکس می‌کنیم؟
‫بن، شوخی بود.
‫باشه، ولی اصلا بامزه نیست.
‫وقتی عین نوجوان‌ها ‫با بابای هم‌مدرسه‌ای دخترت...
‫- سکس‌چت می‌کنی، اصلا بامزه نیست. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. بن.
‫- بن، خواهش می‌کنم. ‫- خب، خودت فکر کن.
‫- وقتی از این حرف‌ها می‌زنی، چه حالی می‌شم؟ ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم، هزار بار هم عذر خواستم؛
‫ولی دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫آخه شش ماه گذشته.
‫- هزار بار با نادین مرورش کردیم. ‫- آره.
‫آره، معلوم شد تقصیر منه.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- ضمنا، آگی...
‫من مسئولیت اعمالم رو قبول می‌کنم؛
‫- ولی تو... خیلی عصبانی‌ای. ‫- آره!
‫با دیدن کیر یه مرد دیگه ‫تو گوشی زنم عصبانی نشم؟
‫خواهش می‌کنم. گوش کن.
‫براش بهانه نمی‌تراشم،
‫ولی از خیلی وقت پیشش ‫عصبانی بودی، خب؟
‫اون‌قدر بابت نرسیدن ‫به چیزهایی که به خیال خودت حقته...
‫از دست دنیا عصبانی‌ای ‫که همین چیزهایی...
‫که جلوی چشمتن رو نمی‌بینی.
‫نباید همه‌چی رو گردن من بندازی.
‫من به خاطر تو ‫به لندن نقل‌مکان کردم.
‫زندگیم رو زیر و رو کردم.
‫کارم رو از دست دادم. ‫خونه‌ام رو از دست دادم.
‫کل چیزهای پرمعنی زندگیم رو ‫به خاطر تو از دست دادم.
‫وقتی هم خودت بیکار شدی، ‫قبول کردم بمونم،
‫کمکت کنم، ازت حمایت کنم...
‫و زندگیت رو بی‌مشغله اداره کنم...
‫که بتونی به کل اروپا دسترسی داشته باشی؛
‫ولی دسترسی من بدبخت ‫به شوهرم چی می‌شه؟
‫راستش، نمی‌دونم ‫چون عاشقمی با منی...
‫یا صرفا طاقت شکست نداری.
‫ببین.
‫لوئیس، من...
‫واقعا اهمیت می‌دم.
‫واقـ...
‫واقعا دارم سعی می‌کنم.
‫آره.
‫جفتمون داریم سعی می‌کنیم.
‫خواهش می‌کنم...
‫بیا...
‫دوست باشیم.
‫ببین، من عذر می‌خوام.
‫من عذر می‌خوام.
‫آگنس جونم.
‫بن.
‫چیه؟
‫- از اینجا می‌ریم. ‫- چی؟
‫مامان؟ چالاک کجاست؟
‫اِم، نمی‌دونم.
‫وقتی داشتیم راه می‌افتادیم دستت بود؟
‫گمون نکنم.
‫عزیزم، اونجا نیست.
‫من چالاک رو می‌خوام.
‫آگنس، دیگه باید بزرگ باشی.
‫داری ۱۲ ساله می‌شی.
‫بن، این حرف‌ها به درد نمی‌خوره. ‫خواهش می‌کنم.
‫ببین، وقتی رسیدیم خونه، ‫ازشون می‌خوایم پستش کنن، خب؟
‫عین آنت اذیتش می‌کنن.
‫عزیزم، آنت اذیت نشده. ‫مادرزادی اون‌جوری بوده.
‫- یه چالاک دیگه می‌خریم. ‫- نه، من چالاک خودم رو می‌خوام!
‫آگنس، خواهش می‌کنم آروم باش، خب؟
‫- همون بلا رو سر چالاک میارن! ‫- نفس بکش. آگنس!
‫عه! بسه دیگه!
‫عه!
‫وای خدایا!
‫وای خدا.
‫وای. خوبی؟ حالت خوبه؟
‫نباید اونجا ولش کنیم. ‫نباید اونجا ولش کنیم.
‫همون بلا رو سر چالاک میارن.
‫نفسم بالا نمیاد. ‫نفسم بالا نمیاد.
‫خیلی‌خب. زود برمی‌گردم.
‫اگه بیدار باشن چی؟
‫لوئیس، فقط دو دقیقه ‫بهم فرصت بده، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫زود برمی‌گردم، خب؟ باشه؟
‫- نه. نه. ‫- لوئیس، اِم،
‫تو برو سوار ماشین شو.
‫من دو دقیقه دیگه میام.
‫ببین، من که گفتم، ‫نمی‌خواستیم بیدارتون کنیم...
‫- چی؟ ‫- چی شده؟
‫اِم، یه مشکل جزئی پیش اومده.
‫داشتن بدون خداحافظی می‌رفتن.
‫نه، ببین، همین الان داشتم به پادی می‌گفتم ‫خیلی بهمون خوش گذشت.
‫خب، پس باید سوالم رو تکرار کنم، ‫چرا رفتین؟
‫راستش رو بگین.
‫ببین، ببین، یه اتفاقاتی افتاد...
‫که حس کردیم به صلاحمونه برگردیم خونه.
‫چه اتفاقاتی؟ ‫اِم، به نظرم حق داریم بدونیم.
‫اوهوم.
‫آگنس خوشش نمیاد ‫رو زمین بخوابه،
‫واسه همین شب‌ها میاد اتاق ما...
‫و تختمون خیلی کوچکه، واسه همین...
‫- ببخشید که خونه‌مون خیلی بزرگ نیست... ‫- نه، نیست...
‫و آگنس تو اتاق آنت...
‫- راحت نیست، ولی... ‫- نه‌خیر!
‫تو تخت شما بود.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- کی؟ چی؟ ‫- دختر ما تو تخت شما بود.
‫- آره، عذر می‌خوام. خب؟ ‫- کیارا؟
‫پادی کلا خواب بود.
‫تقصیر منه، خب؟
‫خب، شرمنده‌ام، ‫ولی پاتون رو از گلیمتون درازتر کردین.
‫- اصلا کار قشنگی نیست. ‫- اِم، تقصیر منه. عذر می‌خوام.
‫عذر می‌خوام.
‫ببینین، خودم می‌دونم هر از گاهی ‫بیش از حد مادری می‌کنم.
‫چه ربطی به این ماجرا داره؟
‫ما یه دختر کوچولو داشتیم.
‫اِم، نه.
‫ماری.
‫اِم، ولی در ۱۲ هفتگی ‫بر اثر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد مرد.
‫می‌تونستیم خانواده بی‌نقصی باشیم.
‫خلاصه وقتی صدای گریه آگنس رو شنیدم، یهو...
‫اِم، داشت... ‫داشت...
‫مدام صداتون می‌کرد، ‫ولی شما نیومدین،
‫خیلی ناراحت بود، ‫خودش رو چنگ می‌گرفت...
‫خب، شما هم نبودین، واسه همین...
‫ببینین، خودتون می‌دونین ‫تصمیم‌گیری...
‫بین مداخله و تنها گذاشتن بچه‌ها چقدر سخته،
‫من هم... اگه اشتباه تصمیم گرفتم ‫عذر می‌خوام.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫- کیارا. من نمی‌دونستم. ‫- ما خیلی...
‫مامان! آنت پیداش کرد!
‫- عه، خوبه. ‫- وای.
‫چه پسر خوبی. چه پسر خوبی.
‫- چی می‌گه؟ ‫- گمون کنم می‌خواد بگه...
‫از رفتنتون ناراحته...
‫آخه می‌خواست مرغ‌هامون رو نشونتون بده.
‫- می‌شه؟ ‫- اِم...
‫راستی، یادتونه اولین بار ‫که بهمون سر زده بودین،
‫یهو وسط شب زد به سرتون ‫و می‌خواستین...
‫بدون خداحافظی از پیشمون برین؟
‫ها؟
‫خیلی با هم مهربونن، مگه نه؟
‫یه بچه دیگه هم می‌خواستیم؛
‫ولی...
‫بعد از دو بار که بچه افتاد...
‫زندگی گاهی اوقات خیلی نامرده. ‫متأسفم.
‫نمی‌فهمم.
‫آنت، نمی‌تونم بخونم.
‫- تخم‌مرغ‌هاتون در چه حالن؟ ‫- خوبن.
‫ببینیم.
‫وای، حرف ندارن.
‫آگنس، به نظرم...
‫مال تو بهتره.
‫وای.
‫♪ چشمت رو ببند ♪
‫♪ دستت رو بده من عزیزم ♪
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫♪ این سوزش... ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫ولی اصلا نفهمیدم چی بود.
‫شر و ور بود.
‫می‌شه ببینمش؟
‫خوردش.
‫به نظرم خیلی تحت فشاره...
‫و باید باهاش مهربون باشیم.
‫- باشه؟ ‫- نه، یه جای کارش می‌لنگه.
‫خیلی‌خب آگنس،
‫گاهی اوقات اشکال نداره ‫آدم فکرهای خاصی بکنه،
‫ولی نباید واقعا بیانشون کنه.
‫مامان، عادی نیست.
‫آگنس جونم،
‫می‌خوای بیای کمکم کنی ‫پوست این‌ها رو بکنیم؟
‫هویج‌های خوبی‌ان، مگه نه؟
‫متأسفم.
‫ای بابا.
‫نه، بیا، بدش به من.
‫بفرما.
‫خودم اصلا به فکر کشتن نیستم.
‫همیشه به فکر شکارم.
‫می‌گیری چی می‌گم؟ ‫دنبال دیدنشون با دوربینم.
‫دنبال کشوندن ماهی‌ها دم قلابم. ‫بازی همینه.
‫هدفم از زندگی همینه.
‫ببین، شاید به من مربوط نباشه،
‫ولی دیشب صدای داد و بیدادتون رو شنیدیم.
‫متأسفم.
‫کنار اومدن با خیانت خیلی سخته.
‫لوئیس واقعا خیانت نکرده بود.
‫فقط... فقط چت کرده بود.
‫هوم. حالا هر کاری کرده بود، ‫چه گناه ذهنی بوده چه نبوده،
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫این همه...
‫این همه بار اینجا...
‫تو رو از درون می‌خوره.
‫باید تخلیه‌اش کنی.
‫می‌ذاری یه چیزی نشونت بدم؟
‫بامابین، مرجع هرآنچه نمی‌یابید
‫دارم از گرسنگی می‌میرم!
‫- چهار بار تکرارش می‌کنی. ‫- می‌تونم یه اسب درسته رو بخورم!
‫بعدش... می‌خوای اولش رو نشونت بدم؟
‫می‌تونم یه کیارا رو درسته بخورم.
‫خب، این‌جوریه. یک، دو...
‫عه، عه، آروم باشین. ‫مواظب باشین بچه‌ها. باشه؟
‫اگه یکی از مجسمه‌های مادرت رو بندازین،
‫باید کلی تقاص پس بدین.
‫- این‌ها رو نشونشون دادی؟ ‫- نه.
‫این رو دیدین؟ ‫اثر کیاراست.
‫آثار زیادی داره.
‫اسمش «عشق مادری»ـه.
‫- عجب. ‫- وای.
‫- حال کردین؟ آره، آثار زیادی داره. ‫- وای خدا.
‫- کیارا، حرف ندارن. ‫- وای.
‫- خب، سرگرمیه دیگه. ‫- ای بابا، شکسته‌نفسی نکن.
‫اون کار منه. ‫لوئیس، خیلی ممنون...
‫که تو آشپزی کمک کردی.
‫- خواهش. زحمتی نیست. ‫- پادی.
‫مامان. مامان. می‌شه من و آنت ‫رقصمون رو نشونت بدیم؟
‫- آر... ‫- عه. شاید بعد از ناهار بهتر باشه عزیزم.
‫اصلا لطف می‌کنی میز رو برام بچینی آگنس؟
‫آها، آره. برو آگنس.
‫به کیارا نشون بده ‫چقدر استاد چیدن میزی.
‫- وای. ‫- وای خدا.
‫چی شد؟
‫- عزیزم، عزیزم، بگیرش زیر شیر آب. ‫- هوم، هوم، هوم.
‫- خوبی؟ ‫- ردیفی؟
‫اوهوم، اوهوم.
‫اِم، پادی، می‌شه بیای ‫یه نگاهی بهش بندازی؟
‫اِم، آره، چرا که نه؟
‫خدا رو شکر تو خونه دکتر داریم.
‫من دکتر نیستم.
‫- چی؟ ‫- وایستین ببینم.
‫خب، خودت نگفته بودی دکتری؟
‫گفته بودم؟
‫تو ایتالیا گفته بودی...
‫ببینین.
‫اِم، گاهی اوقات ‫موقع آشنایی با آدم‌های جدید...
‫یه کم دستپاچه می‌شم، متوجهین؟
‫- صرفا می‌خواد ازش خوششون بیاد. ‫- آره.
‫پس... پس شغلت چیه؟
‫خب، شغل ندارم.
‫یعنی هیچ شغلی نداری؟
‫نه. خب، کار نمی‌کنم. ‫بهش اعتقاد ندارم.
‫- آها. ‫- آره، زندگیمون می‌گذره، مگه نه؟
‫- هوم. هوم. ‫- آره، یه کم ماری‌جوآنا می‌فروشیم،
‫یه کم شراب سیب ‫به اهالی محل می‌فروشیم.
‫بیاین درمانش کنیم. ‫مرهممون کجاست؟
‫وای.
‫وای خدایا.
‫قیافه‌شون رو ببین.
‫کاش عکس می‌گرفتی.
‫معلومه که دکترم.
‫- وای! ‫- قشنگ سر کارشون گذاشته بودیم.
‫- قشنگ سر کار بودن، مگه نه؟ ‫- خب، آره، بالاخره...
‫مردک بی‌شعور.
‫بی‌خیال. پس پول این‌ها رو ‫از کجا آوردیم؟
‫بیا اینجا.
‫- بیا، این رو بخور. ‫- چیه؟
‫می‌گن بوش عین رخت‌کن ‫باشگاه راگبیه.
‫هوم!
‫باحاله، مگه نه؟
‫آگنس جونم، باید سبزیجاتت رو بخوری.
‫روز به روز بیشتر می‌فهمم...
‫آدم از چیزهای ساده زندگی لذت می‌بره.
‫سبزیجاتت رو بخور عزیزم.
‫ضمنا، ما با دهن باز نمی‌جویم آگنس.
‫پنیر گورگونزولا، کممبر و امنتال.
‫هیچ‌کدوم به درد نمی‌خورن. ‫پنیر استینکینگ بیشاپ از همه‌شون بهتره.
‫- تا حالا نخوردم. ‫- بخور.
‫آگنس؟
‫می‌شه لطفا این‌قدر به دخترم ‫امر و نهی نکنی؟
‫هوم!
‫ولی یکی باید بهش بگه، واسه همین...
‫آره، ولی تو مادرش نیستی. ‫من مادرشم.
‫آره؛ ولی موافقی دیگه؟
‫قبول نداری غذا خوردن با دهن باز چندشه؟
‫خیلی‌خب.
‫آره؛ ولی والدینش باید بهش بگن.
‫- قانونشه؟ ‫- آره.
‫هوم. نه، کیارا تو یتیم‌خونه بزرگ شده.
‫کل بچه‌ها ولی همدیگه بودن...
‫و به حرف هم گوش می‌دادن.
‫واسه همین «قوانینش» رو بلد نیست. ‫شرمنده.
‫من منظوری نداشتم لوئیس.
‫ولی از حق نگذریم، ‫تو کار لوئیس دخالت کردی.
‫نباید از بچه‌های بقیه انتقاد کنی.
‫باید عذرخواهی کنی.
‫اشکالی نداره.
‫عذر می‌خوام لوئیس.
‫از آگنس هم عذر بخواه.
‫عذر می‌خوام آگنس.
‫عیبی نداره.
‫لوئیس؟
‫تو نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫احتمالا...
‫الکی بزرگش کردم.
‫بفرمایین. هیچ مشکلی نیست.
‫هیچ مشکلی نیست. ‫اختلاف نظر مفیدی بود.
‫به بچه‌هامون یاد دادیم ‫می‌تونیم با همدیگه روراست باشیم.
‫خیلی‌خب، نوش جان.
‫آگنس، چطوره تو و آنت...
‫رقصتون رو که تمرین می‌کردین ‫برامون اجرا کنین؟
‫- آره. ‫- چرا که نه؟
‫- همه‌چی آماده است، حاضرین پخشش کنم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫هر وقت آماده بودین بگین.
‫آماده‌ایم.
‫♪ خیلی وقت پیش ازدواج کرده بودم ♪
‫♪ از کجا اومدی؟ ♪ ‫♪ کجا رفتی؟ ♪
‫♪ از کجا اومدی جو خمار؟ ♪
‫♪ اگه جو خمار نبود، ♪
‫♪ خیلی وقت پیش ازدواج کرده بودم. ♪
‫♪ از کجا اومدی؟ ♪
‫♪ کجا رفتی؟ ♪
‫♪ از کجا اومدی جو خمار؟ ♪
‫آنت، چی...
‫چی شده رفیق؟ ‫اصلا...
‫اصلا با آهنگ هماهنگ نیست.
‫نه، نه، نه. ‫کارتون حرف نداره بچه‌ها.
‫کافیه از اول اجرا کنین.
‫باشه، نه، از اول می‌ذارم. ‫عذر می‌خوام.
‫- اشکالی نداره. ‫- آماده‌این؟
‫♪ جو خمار ♪
‫یک، دو، سه
‫♪ اگه جو خمار نبود... ♪
‫تف به این زندگی.
‫♪ از کجا اومدی؟ ♪ ‫♪ کجا... ♪
‫آنت؟ آنت...
‫چـ... ‫چیکار می‌کنی؟
‫اذیت نکن پسر. تمرکز کن. خب؟
‫ببین پادی، کارشون حرف نداره.
‫آره، ولی اصلا ضرب‌آهنگ رو نگرفته، ‫داره رقصشون رو...
‫- خراب می‌کنه. ‫- پادی، بچه‌ان دیگه.
‫ببین، بابای من همیشه می‌گفت...
‫آدم باید تو زندگی جون بکنه،
‫وگرنه به هیچ‌جا نمی‌رسه.
‫آنت، اذیت نکن رفیق.
‫آهنگ رو حس کن. ‫این‌دفعه خوب می‌شه، باشه؟
‫♪ کجا رفتی؟ ♪
‫♪ از کجا اومدی جو خمار؟ ♪
‫♪ اگه جو خمار نبود، ♪
‫- یوهو! ‫- ♪ خیلی وقت پیش ازدواج کرده بودم ♪
‫♪ از کجا اومدی؟ ♪
‫♪ کجا رفتی؟ ♪ ‫♪ از کجا اومدی... ♪
‫وای خـ... ‫وای خدایا. وای خدایا.
‫آنت. چته؟
‫مگه چقدر سخته؟
‫کافیه ضرب‌آهنگش رو ‫با پات حس کنی.
‫این‌جوری، یک، دو، سه، چهار، ‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫آنت، خواهش می‌کنم ‫به حرف بابات گوش بده.
‫زود باش، آگنس رو ببین. ‫عین اون برقص...
‫- داره خوب می‌رقصه. ‫- دیگه نمی‌خوام برقصم.
‫- عه. چی... ‫- عزیزم.
‫نه، باید برقصه. ‫باید برگرده.
‫- نه، دیگه نمی‌خواد برقصه. ‫- برو، برو. برو.
‫برو پیش دوستت پسر. ‫زود باش.
‫اِم...
‫رفیق. رفیق.
‫♪ اگه جو خمار نبود... ♪
‫عزیزم. یه بار دیگه برقصین.
‫- بن. نمی‌خواد برقصه. ‫- می‌فهمم. می‌فهمم.
‫یه بار دیگه برقص. هوم.
‫ایول.
‫ایول. حالا شد.
‫این‌دفعه خوب می‌رقصی پسر.
‫بذارین بزنم عقب.
‫زود باش. ‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫صد سال طول می‌کشه.
‫آماده‌این؟
‫♪ اگه جو خمار نبود، ♪
‫♪ خیلی وقت پیش ازدواج کرده بودم ♪
‫♪ از کجا اومدی؟ ♪ ‫♪ کجا رفتی؟ ♪
‫♪ از کجا اومدی جو خمار؟ ♪
‫♪ اگه جو خمار نبود، ♪
‫♪ خیلی وقت پیش ازدواج کرده بودم ♪
‫♪ از کجا اومدی؟ ♪ ‫♪ کجا رفتی؟ ♪
‫♪ از کجا اومدی جو خمار؟ ♪
‫- نه! ‫- پادی!
‫- پشم‌هام. ‫- آگنس، بیا اینجا.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫چیزی نیست پسر. ‫چیزی نیست.
‫تنهایی هم از پسش برمیای.
‫پنج، شش، هفت، هشت. ‫زود باش.
‫- ببین، قطعش کن. قطعش کن! ‫- چی؟
‫- مشکلیه؟ ‫- امان از دستت پادی، بچه است دیگه.
‫چته؟
‫چرا این‌جوری باهاش حرف می‌زنی؟
‫آها. حالا شما دارین ‫بچه ما رو تربیت می‌کنین.
‫آخه شیوه زندگی ما فرق می‌کنه.
‫- عجب. ‫- آها.
‫به تفاوت شیوه زندگی ربطی نداره.
‫ما به فکر درست زندگی کردنیم، خب؟
‫وقتی پسرت داره گریه می‌کنه،
‫باید بهش محبت کنی، ‫نباید سرش داد بزنی.
‫بی‌خیال بابا پادی. ‫بچه است دیگه.
‫بذار واسه خودش رقصه.
‫اون رقص نبود. ‫آنت، برو تو اتاقت.
‫- ای خدا، طاقت این‌جوری حرف زدنت رو ندارم. ‫- پادی...
‫- برو تو اتاقت! ‫- پادی!
‫بسه! بسه! بس کن!
‫ببین چی می‌گم.
‫بابا.
‫ببخشید.
‫بذار یه لحظه با مامانت صحبت کنم، خب؟
‫یا خدا.
‫می‌خوام وسایل رو بذار تو ماشین ‫و همین الان از اینجا برم.
‫باشه.
‫فقط... ببین لوئیس.
‫یه کم زیادی مشروب خوردیم ‫و بهتره پشت فرمون...
‫نه، برام مهم نیست. ‫می‌خوام برم.
‫باشه لوئیس، می‌ریم.
‫فقط... فقط بذار قبلش ‫یه کم قهوه بخورم.
‫- خب؟ ‫- نباید برمی‌گشتیم اینجا.
‫- تو... ‫- باشه.
‫امان از دستت بن، ‫خیلی راحت به من تشر می‌زنی،
‫ولی جلوی اون جیکت درنمیاد.
‫لطفا تا پادی بیدار نشده نرین.
‫خیلی عصبانی می‌شه، ‫این‌جوری واسه من و آنت بهتره.
‫وایستا ببینم، این‌قدر وضعش خرابه؟
‫کافیه بذاریم آبروداری کنه.
‫عین یادآوری گوشی آدم...
‫واسه جلسه‌ایه که حتما باید توش شرکت کنه.
‫ای خدا، اصلا بلد نیست، مگه نه؟
‫آنت، چیه؟
‫اون بابای توئه...
‫وای خدایا.
‫باید تنهایی با والدینم صحبت کنم. ‫می‌دونن چیکار کنن.
‫بابا. توپ‌بازی می‌کنی؟
‫بذار قهوه‌ام رو بخورم.
‫وای، پشم‌هام.
‫خیلی‌خب کله‌خر.
‫چی شده؟ ‫موش زبونت رو خورده؟
‫چه وضعشه؟
‫آها، قهوه.
‫چه بچه خوبی.
‫محبت کن.
‫بهم محبت کن.
‫بوی بد می‌دی پسر.
‫وای، پشم‌هام.
‫آها، حالا سواری می‌خوای.
‫پسرک دهن‌دریده.
‫راستش، این‌جوری همه می‌فهمن ‫هنوز رفیقیم. بیا.
‫بیا. بپر بالا.
‫وای، یا خدا.
‫غذا چی می‌خوری؟
‫بیا.
‫سلام.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫آخه...
‫زیادی مشروب خوردم ‫و خیلی زیاده‌روی کردم.
‫گمون کنم همه‌مون زیادی مشروب خوردیم.
‫آگنس کجاست؟
‫اینجاست.
‫سلام عزیزم.
‫خوبی؟
‫آگی، چی شده؟
‫- خودت رو زخمی کردی؟ ‫- آخی.
‫وای. نه.
‫اِم، خیلی‌خب، مشکلی نیست. بیا.
‫- چی شده؟ ‫- می‌برمت مستراح.
‫- پریود شد. ‫- آها.
‫آخی. آخی، کاملا طبیعیه.
‫مامان، نه‌خیر، نیست.
‫آها! ببین، من باید یه آبجو بخورم. ‫تو نمی‌خوری؟
‫نه، میل ندارم.
‫وای! خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. این همه شور و شوقت ‫از کجا اومده؟
‫پنج دقیقه دیگه هم بازی می‌کنیم، خب؟
‫زود باش بن. ‫بازوت رو محکم تاب بده.
‫وای! پشم‌هام. وای.
‫از اینجا می‌ریم دیگه؟
‫آگی، از اینجا می‌ریم.
‫کافیه خونسردیمون رو حفظ کنیم.
‫- چه‌جوری خونسردیم رو حفظ کنم؟ ‫- خیلی‌خب.
‫آنت چی می‌شه؟ ‫باید آنت رو ببریم.
‫آگی؟ گوش کن.
‫باید شجاع باشی، خب؟ ‫می‌تونی شجاع باشی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫همین‌جا می‌مونی، ‫جایی نمی‌ری،
‫در رو هم قفل می‌کنی.
‫باشه؟
‫- مامان... ‫- آگی.
‫در رو قفل کن.
‫باشه؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره، خوب می‌شه.
‫اِم، صرفا...
‫یه کم اذیت شده.
‫بن، تو رو می‌خواست.
‫همیشه این‌جور مواقع ‫راحت‌تر آرومش می‌کنه.
‫هوم.
‫- عذر می‌خوام بچه‌ها. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫ناراحت نباشین.
‫راستی،
‫کاری از دست ما برنمیاد؟
‫نه. خوب می‌شه.
‫نگران نباشین.
‫خیلی‌خب.
‫لوئیس. ‫لوئیس، چیکار می‌کنی؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره، مشکلی نیست.
‫چیزی نمی‌خواین براتون بیاریم؟
‫نه، نه، نه. ‫یه دقیقه دیگه میایم بیرون.
‫نباید لو بدیم.
‫باشه؟
‫نباید مضطرب یا وحشت‌زده جلوه کنیم.
‫کافیه بریم بیرون ‫و کاملا عادی رفتار کنیم، خب؟
‫از وقتی رسیدیم اینجا ‫داریم الکی عادی رفتار می‌کنیم.
‫اصلا هم عادی نیست.
‫من از پسش برنمیام. ‫نمی‌تونم بیام بیرون.
‫خیلی‌خب. راست می‌گی.
‫راست می‌گی عزیزم. ‫عادی نیست.
‫لازم نیست وانمود کنی عادیه.
‫به نظرم بهشون بگیم...
‫اولین پریودت رو تجربه کردی، خب؟
‫می‌گیم خیلی وحشت کردی...
‫و حتی بابا هم نتونست آرومت کنه،
‫واسه همین باید ببریمت خونه.
‫خب؟
‫وای نه، نه عزیزم، عزیزم.
‫اشک ریختنت خوبه.
‫می‌تونی کل اضطرابت رو بروز بدی.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫زود می‌بینمت.
‫- سلام، حالش چطوره؟ ‫- سلام.
‫اِم، خب، خیلی وحشت کرده.
‫آخی، عزیزم.
‫آره.
‫- روز مهمیه. ‫- آره.
‫آره، آره.
‫خیلی به هم ریخته و... اِم...
‫به نظرم احتمالا بهتر باشه ‫ببریمش خونه.
‫- آره. ‫- عه. خیلی‌خب.
‫خب، نمی‌خواد دراز بکشه یا...؟
‫نه، گمون کنم فقط...
‫فقط می‌خواد رو تخت خودش بخوابه، ‫مگه نه عزیزم؟
‫آره، یعنی...
‫راستش رو بخواین، ‫احتمالا تو ماشین بخوابه.
‫آخی. چیزی نیست عشقم.
‫- وای. ‫- وای.
‫الان یه کم دستپاچه است.
‫نمی‌خواد دستپاچه بشی.
‫- کاملا طبیعیه. ‫- آره.
‫آره، دیگه دختر نیستی.
‫دیگه زن شدی.
‫حتما یه کم شوکه شدی.
‫آخه بیرون رخ داد.
‫- یه‌ذره برندی می‌خورین؟ ‫- نه.
‫گمون کنم حرکت کنیم.
‫باشه. باشه، حتما.
‫راستش، خیلی بهمون خوش گذشت.
‫خب... خب، امیدوارم گذشته باشه.
‫می‌دونم جفتمون هر از گاهی...
‫یه کم رو اعصاب می‌ریم.
‫وای خدا. نه، نه. جدی می‌گم.
‫- شما واقعا خیلی... ‫- آخی...
‫عین هوای تازه می‌مونین.
‫آخی، خب، خیلی لطف داری.
‫مطمئنین نمی‌شه خیلی سریع...
‫براتون ساندویچ درست کنم ‫که تو راه بخورین؟
‫آخی، خیلی لطف داری،
‫ولی خودمون سر راه ‫از یه جایی غذا می‌گیریم.
‫ای وای. لاستیک ماشین.
‫با همون می‌ریم.
‫نه، می‌بینن.
‫تا ببینن رفتیم.
‫ولی باید دروازه‌شون رو باز کنن.
‫خیلی‌خب، باز هم خیلی ممنونم.
‫- همه‌چی ردیفه؟ ‫- آره.
‫- آره. عالیه. ‫- آره.
‫وای، شوخیش گرفته.
‫وای نه.
‫آخ.
‫بدشانسی میاره. بیا ببین.
‫آره. آره، یه میخ توش رفته.
‫واقعا خیلی بدشانسی میاره.
‫خب، اِم، گوشی نداری؟ ‫می‌تونم به امداد خودرو زنگ بزنم.
‫آدم باش. امداد خودرو لازم نیست.
‫خودم می‌تونم سه‌سوته تعمیرش کنم. ‫بی‌خیال.
‫نه، مشکلی نیست.
‫اشتراک سالانه داریم.
‫اصلا زحمتی نیست.
‫بیا. بیا کمکم کن جعبه ابزارم رو بیارم.
‫سه‌سوته تمومه.
‫همین‌جاست.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫اون جک رو بردار.
‫خیلی‌خب.
‫خب، چطوره ۹۰ پوند ‫بابت کار...
‫و ۷۰ پوند بابت قطعات حساب کنیم؟
‫پادی.
‫خیلی‌خب بچه‌ها.
‫- راه بیفتیم. ‫- باشه.
‫آگنس، هرچی لازم داشتی رو برداشتی؟
‫آره.
‫کاملا مطمئنی؟
‫- مامان. ‫- اوهوم؟
‫اِم...
‫وای نه.
‫آخه چه‌جوری رفته اون بالا؟
‫آنت، کار تو بود؟
‫فقط می‌خوام برم خونه.
‫خب، نباید بدون چالاک بری، مگه نه رفیق؟
‫نه، نمی‌شه.
‫راستش، قبل اومدن شما...
‫داشتم ناودون‌ها رو تعمیر می‌کردم.
‫می‌دونی چیه رفیق؟ ‫تو از من قدبلندتری.
‫دستت هم درازتره.
‫من نردبون رو نگه می‌دارم. ‫تو برو بالا و بردارش.
‫- ردیفه؟ ‫- باشه.
‫وای.
‫شرمنده رفیق. سر خورد.
‫نگران نباش. هوات رو دارم.
‫وای! وای! وای! ‫مواظب باش رفیق. مواظب باش.
‫این یکی تقصیر خودته.
‫حالت خوبه؟
‫وای.
‫وای نه.
‫وای، خیلی متأسفم آگنس.
‫گمون کنم حتما حیوانی پاره‌اش کرده.
‫حالت خوبه؟
‫هوم.
‫عیبی نداره.
‫می‌بریمش خونه ‫و درستش می‌کنیم.
‫خب، ممنون که تشریف آوردین.
‫- عه، با آگنس خداحافظی کن. ‫- خداحافظ کیارا.
‫بیا اینجا مرد بزرگ. ‫بغل کنیم. ایول.
‫تنهات نمی‌ذاریم.
‫تو جاده با احتیاط برو، خب؟
‫- آنت؟ ‫- عه، نباید فرار کنی.
‫بیا بغلم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، دفعه بعد که اومدین لندن،
‫حتما باهامون...
‫آره، آره، حتما.
‫باشه، هر وقت رسیدین ‫بهمون خبر بدین.
‫می‌تونی برام ‫یه پیام کوچولو بفرستی.
‫حتما.
‫ولی نمی‌فرستی، مگه نه؟
‫جانم؟
‫هنوز هم کاملا روراست نیستین، مگه نه؟
‫نه، نیستیم.
‫داشتیم بهتون دروغ می‌گفتیم.
‫قرار نیست به لندن دعوتتون کنیم، مگه نه؟
‫قرار نیست دوباره ببینیمتون، چون...
‫من و بن...
‫قرار نیست با هم زندگی کنیم.
‫من با یکی دیگه به بن خیانت کردم،
‫چون به شدت از زندگی مشترکم ‫ناراضی بودم.
‫البته عذرخواهی کردم،
‫ولی این آخرهفته معلوم شد...
‫شاید من و بن نمی‌تونیم ‫با این مسئله کنار بیایم.
‫وای.
‫صداقت.
‫بالاخره.
‫ما معتقدیم صداقت ‫اولین قدم حل مشکلاته...
‫و به نظرمون می‌تونین حلش کنین.
‫بن بهم گفته می‌خواد حلش کنه.
‫بن خیلی دوستت داره لوئیس.
‫ببخشید. نمی‌دونم چرا این حرف‌ها رو زدم.
‫نه.
‫نه، خوبه آدم خودش رو خالی کنه.
‫به نظرم بهتره بریم.
‫باشه، صورت‌حساب مشاوره‌مون رو ‫براتون می‌فرستیم.
‫جفتتون رو تو لندن می‌بینیم.
‫آره.
‫آنت، می‌شه دروازه رو ‫برامون باز کنی؟
‫آنت!
‫لازم نیست رفیق.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، همگی آروم و خونسرد باشین.
‫- آنت چی می‌شه؟ ‫- دوباره میایم دنبالش.
‫نباید ولش کنیم.
‫عزیزم، اگه از اینجا نریم، ‫نمی‌تونیم کمکش کنیم.
‫خب؟ می‌فهمی؟
‫خیلی‌خب. لبخند بزنین و دست تکون بدین.
‫خداحافظ.
‫بابا! بابا، وایستا!
‫- چیه؟ ‫- آنت رو انداخت تو دریاچه!
‫پشم‌هام!
‫تف به این زندگی! ‫خیلی‌خب، بشین پشت فرمون.
‫- حرکت کن! ‫- بن!
‫مامان، وایستا!
‫آنت!
‫[ورود] ‫[رمز اینترنتی خود را وارد کنید]
‫اینجا چی می‌خوایم؟ ‫می‌خوایم... انتقال بدیم؟
‫دویست هزار پوند. ‫خیلی خوبه.
‫اِم، انتقال بده، ‫دریافت‌کننده جدید رو انتخاب کن و تمومه.
‫عمرا اگه از این کارت قسر در بری.
‫مایک خریدار ماشینتون رو جور کرده.
‫هفته بعد به صاحب‌خونه‌تون ‫ایمیل می‌زنین...
‫و می‌گین دارین برمی‌گردین کشور خودتون.
‫به مدرسه هم ایمیل می‌زنین ‫و همین رو می‌گین.
‫همسایه‌هاتون رو نمی‌شناسین، ‫شغلی هم ندارین.
‫هیچ‌کس نبودتون رو ‫تو لندن حس نمی‌کنه.
‫ببین، هرچی می‌خوای مال خودت.
‫فقط لطفا بلایی سر خانواده‌ام نیار.
‫آخی، خانواده تخمی بی‌نقصت رو می‌گی؟
‫تو که اصلا دوستشون نداری رفیق.
‫اگه دوستشون داشتی، ‫می‌ذاشتی کنار والدینش تو دریاچه بمونه.
‫نگران نباش رفیق، ‫زود می‌بینیشون.
‫کل مبلغ. انتقال بده.
‫چرا این‌جوری می‌کنی؟
‫چون خودتون گذاشتین.
‫شما آدم‌های تخمی...
‫با تسلاهای بدون بنزین...
‫و ماهی تن طبیعیتون.
‫بابت رفاقتتون با زوجی ‫که بچه معلول دارن...
‫یه ستاره طلایی به خودتون می‌دین.
‫حالم به هم می‌خوره.
‫آگنس جونم.
‫آستینت رو بزن بالا، خب؟
‫چـ... چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫فقط کتامین دام‌پزشکیه.
‫به مرگش ختم نمی‌شه.
‫بهتره آرام‌بخش بزنیم.
‫وگرنه به خودشون می‌پیچن ‫و کثافت‌کاری می‌کنن.
‫از آنت بشنوین.
‫البته نمی‌تونه تعریف کنه.
‫کیارا، خواهش می‌کنم.
‫نه، نباید بذاری چنین کاری کنه.
‫خودش اول بچه می‌خواست.
‫ولی انگار هیچ‌وقت درست درنمیاد، ‫مگه نه عشقم؟
‫شاید این‌دفعه بشه.
‫آره.
‫ببین پادی، خواهش می‌کنم.
‫دستت رو بگیر پشتت.
‫لوئیس.
‫لوئیس، خواهش می‌کنم من رو ‫اینجا پیشش تنها نذار.
‫- آنت! ‫- تو که دیدی چطوری اذیتم می‌کنه.
‫من هم قربانی‌ام.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫من اولین قربانیش بودم!
‫هم‌سن آگنس بودم!
‫خواهش می‌کنم، ‫باید حرفم رو باور کنین!
‫خواهش می‌کنم من رو ‫اینجا باهاش تنها نذارین!
‫گور باباش.
‫- بیاین. بیاین. ‫- خواهش می‌کنم! لوئیس، خواهش می‌کنم!
‫بجنبین.
‫سوار بشین.
‫وای!
‫پشم‌هام. کیه؟
‫- پشم‌هام! پشم‌هام! ‫- وای خدایا!
‫تو خونه!
‫تو خونه یه خط ثابت هست!
‫چفت پنجره‌ها رو بندازین!
‫- چه وضعشه! ‫- پادی.
‫گه نخور!
‫تقصیر توئه زنیکه.
‫چیزی نمونده بود بهم شلیک کنی!
‫عزیزم، باید کنارم باشی.
‫پادی، رفیق!
‫رفیق، تو خونه خودتن.
‫همون‌جا می‌مونن.
‫رفیق، من مشکلی ندارم ‫در خدمتت باشم...
‫و سهمم رو بگیرم، ولی این وضعیت...
‫- قیافه‌ات رو دیدن مایک؟ ‫- آره.
‫پس چه خوشت بیاد چه نیاد ‫پات گیره.
‫خیلی‌خب.
‫اِم، اِم، اِم، تلفن، تلفن! ‫بیاین.
‫ممنون.
‫اِم...
‫خیلی‌خب.
‫وای نه، پشم‌هام! ‫اینجا نهصد و نود و نهه.
‫خبری نشد؟
‫آها.
‫با خط اضطراری تماس گرفتین. ‫به کجا وصل کنم؟
‫چیه؟ چیه؟
‫قطع شد.
‫- اِم... ‫- پشم‌هام.
‫خیلی‌خب.
‫بن؟
‫اینجا رو.
‫اگه بریم بیرون ‫و بعدش بریم تو جنگل،
‫- تو تاریکی نمی... ‫- نه. لوئیس، تفنگ دارن.
‫خب؟ شبانه شکار می‌کنن.
‫خیلی‌خب، اگه بیان تو، می‌کشنمون.
‫لوئیس، نمی‌دونم چیکار کنم.
‫نمی‌دونم.
‫نـ... نمی‌دونم. ‫خیلی شرمنده‌ام لوئیس.
‫باید... بـ... پشم‌هام.
‫باید به حرفت گوش می‌دادم.
‫- عیبی نداره. ‫- چرا، عیب داره!
‫نباید می‌ذاشتم بیایم.
‫نـ... نباید می‌موندیم.
‫بن! بس کن!
‫ببین چی می‌گم.
‫دخترت رو ببین.
‫خانواده‌ات بهت نیاز داره.
‫بابا، خوشم نمیاد.
‫- خیلی‌خب. ‫- ببین، چیزی نیست عزیزم.
‫فقط می‌خوان بترسوننمون. خب؟
‫چیزی نیست بچه‌ها.
‫♪ نکنه این سوزش... ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫اصلا فراموشش نکن بن!
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫♪ این سوزش... ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫[کالوادوس پادی] ‫[هفتاد و پنج درصد الکل]
‫لوئیس. لوئیس.
‫ببین، سقف کاه‌گلی طویله رو ببین.
‫شاید اگه بتونیم آتشش بزنیم، ‫یکی ببیندش.
‫وای خدا جون.
‫- جواب می‌ده؟ ‫- وای خدا، نمی‌دونم.
‫الکلش ۷۵ درصده، ولی...
‫نمی‌دونم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫وای خدا. زود باش. بنداز.
‫بن، بنداز! ای خدا!
‫خیلی‌خب.
‫- ای خدا! وای! وای خدا جون! ‫- وای، پشم‌هام! لوئیس!
‫- وای، نه بن! بردارش! ‫- پرتش کن! وای!
‫خیلی‌خب، شلیک کن ‫تا پرتش کنم.
‫- آخرین تیرمونه. ‫- شلیک کن دیگه، خب؟
‫باشه!
‫وای، پشم‌هام!
‫خیلی‌خب، بریم. ‫بریم، بریم.
‫آتشش زدین؟
‫آره عزیزم. دارن میان کمکمون.
‫خیلی‌خب. بیاین. ‫بریم. بیاین.
‫پشم‌هام!
‫رفیق، ماشینت آتش گرفته. ‫بیا تمومش کنیم، خب؟
‫گیرشون انداختیم مایک.
‫من که گفتم، باید همون اول ‫به خدمتشون برسی.
‫چرا این‌جوری با غذات بازی می‌کنی؟
‫عین گربه مامانم می‌مونی.
‫تو برو روی اون سقف، خب؟
‫خیلی‌خب، شما همین‌جا بمونین.
‫تو هم بمون چالاک.
‫خب، تا دوباره صدای من رو نشنیدین،
‫تکون نمی‌خورین و جیکتون درنمیاد، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫[بازکننده آنی لوله]
‫[اسید سولفوریک ۹۱%]
‫بن، رفیق؟
‫تویی؟
‫می‌خوای برام برقصی بن؟
‫بالاخره می‌خوای خایه داشته باشی ‫یا می‌ذاری عین اون بابا...
‫تو گوشی زنت ‫به سر تا پات برینیم؟
‫بن؟
‫اگه خودت و خودش تنها بودین...
‫و یه تفنگ سمت سرش گرفته بودی،
‫چیکار می‌کردی؟
‫وای، ماشینم رو منفجر کردی ‫کونده پررو.
‫صدای چی بود؟
‫باید پولش رو حساب کنی بن.
‫دارم میام تو بن!
‫صدای سقفه.
‫بن.
‫عزیزم.
‫آنت!
‫کجایی پسر؟
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
‫وای، کسکش.
‫وانمود نمی‌کنم عصبانی نیستم.
‫پشم‌هام!
‫وای، عجب کسکشی هستی.
‫پادی!
‫کجاست؟
‫از اینجا رفت.
‫کابینت رو بگرد.
‫خیلی‌خب.
‫آنت جونم؟
‫اگه سروصدا کنی ‫که بفهمیم کجایی،
‫بهت سخت نمی‌گیریم.
‫دلیلی نداره جفتتون رو نگه نداریم.
‫اگه سروصدا نکنی...
‫از پا می‌اندازمت...
‫تو چوب خرد‌کن!
‫بریم بالا.
‫ای کـ...
‫برین! برین، برین، برین!
‫برین! برین! برین!
‫وای، پشم‌هام!
‫بدو، بدو. همون‌جا.
‫آب.
‫وای، پشم‌هام. آب!
‫زود باشین بچه‌ها. برین تو.
‫برین تو. از اون طرف، از اون طرف!
‫پشم‌هام.
‫دسته‌کلیدش رو بردار.
‫- چی؟ چی؟ ‫- سوئیچ ماشینش رو بردار.
‫از زیرشیروانی بریم. از زیرشیروانی.
‫بیاین.
‫می‌بینی؟
‫می‌بینم.
‫ببین، ببین.
‫بـ... باید تمومش کنی.
‫باید بری.
‫باید بری دنبالشون، خب؟
‫خودت ریدی عشقم. ‫اگه درستش نکنی، همه‌چی تمومه.
‫بدش به من.
‫بریم بالا.
‫وای.
‫خیلی‌خب. وای، خدا رو شکر.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- وای.
‫بابا!
‫حالت خوبه؟
‫- آره. آره. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫بیا.
‫آفرین.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- نه.
‫خیلی‌خب، فقط مواظب باشین.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫از نردبون برو پایین.
‫کیارا؟
‫کیارا!
‫- بابا! کمکم کن! ‫- آگی!
‫- بابا، خواهش می‌کنم! ‫- گرفتمت!
‫گرفتمت. گرفتمت.
‫وای خدا. حالت خوبه؟
‫وای خدایا.
‫خیلی‌خب. ‫برو پشت ماشین قایم شو.
‫از وسط حیاط برو.
‫بیا.
‫برو. برو.
‫آنت رو ببر دم ماشین. ‫من زود میام.
‫با هم می‌ریم.
‫وای خدا.
‫کیارا؟
‫آهای! آهای!
‫اون تفنگ رو بنداز بن.
‫نه.
‫وای عزیزم.
‫کیارا، عزیز دلم؟
‫کیارا. وای، عزیز دلم.
‫وای، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫هر بلایی می‌خوای سر خودمون بیار؛
‫ولی خواهش می‌کنم...
‫این هلو رو می‌گی؟
‫خیال کردی بلایی سرش میارم؟
‫شما کیارای عزیزم رو ‫ازم گرفتین.
‫الان کسی رو جز خودش ندارم ‫که بهم برسه؛
‫ولی به جفتتون قول می‌دم...
‫مواظب همدیگه هستیم.
‫- نه! ‫- پشم‌هام!
‫وای خدا!
‫خیلی‌خب.
‫آنت، بیا.
‫آنت.
‫بیا.
‫پسر خودمی.
‫♪ چشمت رو ببند ♪
‫♪ دستت رو بده من عزیزم ♪
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫♪ این سوزش... ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫♪ من معتقدم... ♪
‫♪ ما واسه هم ساخته شدیم عزیزم ♪
‫♪ وقتی می‌خوابی تماشات می‌کنم ♪
‫♪ تو مال خودمی ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫- ♪ این سوزش... ♪ ‫- ♪ سوزش ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫♪ اسمم رو به زبون بیار ♪
‫♪ آفتاب از لای بارون می‌تابه ♪
‫♪ آدم تا آخر عمرش خیلی تنهاست ♪
‫♪ پس بیا و دردم رو تسکین بده ♪
‫♪ نمی‌خوام این حس رو از دست بدم ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ اسمم رو به زبون بیار ♪
‫♪ آفتاب از لای بارون می‌تابه ♪
‫♪ آدم تا آخر عمرش خیلی تنهاست ♪
‫♪ پس بیا و دردم رو تسکین بده ♪
‫♪ نمی‌خوام این حس رو از دست بدم ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ چشمت رو ببند ♪
‫♪ دستت رو بده من ♪
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫♪ یا نکنه این سوزش... ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫♪ چشمت رو ببند ♪
‫♪ دستت رو بده من عزیزم ♪
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫♪ یا نکنه این سوزش... ♪
‫♪ شعله‌ای ابدیه؟ ♪
‫♪ چشمت رو ببند ♪
‫♪ دستت رو بده من عزیزم ♪
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ شعله‌ای ابدی ♪
‫♪ چشمت رو ببند ♪
‫♪ دستت رو بده من عزیزم ♪
‫♪ ضربان قلبم رو حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ می‌فهمی؟ ♪
‫♪ تو هم چنین حسی داری؟ ♪
‫♪ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ ♪