قوی‌تر از همیشه باشید به امید ایرانی آزاد
‫[گوسفندانتان...]
‫[به قدری درنده و وحشی شده‌اند...]
‫[که چوپانان خودتان را می‌بلعند.]
‫[تامس مور، آرمانشهر، 1516]
‫[مهاجران]
‫[سرزمین آتش، شیلی، سال 1901]
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
«مترجم: «تارخ علی‌خانی
‫من خوبم! من خوبم!
‫چیزی نیست، چیزی نیست!
‫برگردید سرکار!
‫فقط دستمه!
‫فقط دسته...
‫اینجا اگه دست نداشته باشی کارت ساخته‌ست. ‫می‌فهمی؟
‫دو نفر می‌خوام که دفنش کنن. ‫تو و تو!
‫برگردید سرکار!
‫[ارباب طلای سفید]
‫قربان؟
‫عصربخیر ستوان.
‫عصربخیر جناب خوزه.
‫اوضاع اینجا چطوره؟
‫حصارها چطور پیش می‌رن؟
‫امروز یه نفر دیگه از دست دادیم.
‫یه نفر کمتر مشکلی نیست.
‫مشکل سرخپوست‌ها هستن.
‫در پورونیر حصارها رو بریدن ‫ و همه دام‌هام رو خوردن.
‫همه گوسفند‌هام رو.
‫مثل حیوان‌های وحشی.
‫چون حیوان وحشی هستن.
‫می‌خوام یه راهی به آتلانتیک ‫ برای گوسفندهام پیدا کنی.
‫یه راه سریع و مطمئن ستوان.
‫برای چنین کاری باید این جزیره رو امن کنی.
‫ولی من مدرک نیاز دارم.
‫یه نفر آدم نیاز دارم.
‫- فقط یه نفر؟ ‫- بله قربان.
‫آتش!
‫یکی دیگه!
‫تو!
‫برو اونجا!
‫آتش!
‫یکی دیگه!
‫تو!
‫آتش!
‫یکی دیگه!
‫تو!
‫آتش!
‫این رو می‌خوای؟
‫آره.
‫محله رو خوب می‌شناسه.
‫راهنمای خوبی می‌شه. ‫تیراندازیش هم خوبه.
‫اون رو ببین...
‫اون رو هم ببین.
‫این بیله.
‫از مکزیک آوردمش.
‫می‌گن می‌تونه از دوردست ‫ سرخپوست‌ها رو بو بکشه.
‫اون باهات برای ماموریت میاد.
‫اگه شما بگید...
‫بعدا ازم تشکر می‌کنی.
‫برات سفر خوبی رو آرزو می‌کنم.
‫شیوه کار ما متفاوته ستوان.
‫مثلا چی؟
‫این سرزمین بزرگ رو ببین.
‫سه نفر.
‫مسخره نیست؟
‫نه نیست.
‫مگه ستوان نباید خودش نیرو داشته باشه؟
‫جایی که نظم باشه...
‫یه نفر خوب از ده نفر که خوب ‫تعلیم ندیده باشن بهتره.
‫آره خب، من مردم شیلی رو نمی‌دونم...
‫ولی امثال اون رو می‌شناسم.
‫امثال اون؟
‫نصف سرخپوست و نصف سفیدپوست.
‫و خب چی؟
‫مشخص نیست هدف شلیکشون کیه.
‫در مورد تو حرف زیاد شنیده می‌شه.
‫ولی من هنوز چیزی ندیدم.
‫آره خب...
‫در مورد تو که حرفی نمی‌زنن.
‫توی چنین سفری باید گوشت بخوری نه ماهی.
‫وقتی گوشت گاو نیست بهتره ‫یکی از اون پرنده‌های گنده بخوریم.
‫تا حالا گوشت صدف شترمرغ خوردی ستوان؟
‫آره خوردم.
‫تقریبا مثل گوشت گاوه.
‫بخور.
‫اگه اون غذاهای اونجا رو هم ‫ بخوری به همه لطف کردی.
‫توی تگزاس ما جایی که ‫ می‌خوابیم غذا نمی‌خوریم.
‫چرا؟
‫چون خطرناکه.
‫نباید ردی به جا بذاریم.
‫از چی می‌ترسی بیل؟
‫نمی‌ترسم.
‫ترس نیست، خب؟
‫احترامه.
‫اون سرخپوست‌ها...
‫کومانچی‌ها...
‫خوب ردیابی می‌کنن.
‫و اصلا دوست ندارن که...
‫یه غریبه بیاد توی زمین‌هاشون.
‫اینجا زمین اون‌ها نیست.
‫متعلق به منندزه.
‫خب سرخپوست‌ها که ملک سرشون نمی‌شه، می‌شه؟
‫مگه نه پسر؟
‫یه سری چیزها هست که...
‫توی شیلوئه بهت یاد می‌‌دن.
‫کشیش‌ها به محلی‌ها درس دینی می‌دن.
‫بهشون یاد می‌دن که دزدی نکنن...
‫که به هم دیگه احترام بذارن.
‫مشکل وقتیه که نمی‌خوان یاد بگیرن...
‫وقتی که خدای خودشون رو قبول دارن.
‫کی با تو حرف زد؟
‫فکر کنم حرفش اینه که باید ‫یکی از اون کشیش‌ها میاوردیم.
‫اینطوری کارمون راحت‌تر بود.
‫وقت واسه کشیش نداریم.
‫من و خدا...
‫با هم به درک متقابلی رسیدیم.
‫صبح بخیر سرباز.
‫باید با مافوقت حرف بزنم.
‫سرهنگ آمبروسیو در خدمت شما.
‫ببخشید سرهنگ.
‫شما کی هستید؟
‫الکساندر مک‌لنن.
‫من برای آقای منندز کار می‌کنم.
‫یونیفرمت چیه؟
‫حین جنگ در ارتش انگلیس خدمت کردم.
‫ورودتون به جمهوری آرژانتین رو تبریک می‌گم.
‫آرژانتین؟
‫بله.
‫الان در کوهستان آند هستیم.
‫آند؟
‫بله، آند.
‫فکر می‌کردم بزرگ‌تر باشه.
‫بزرگ‌ترین کوهستانه!
‫بیا اینجا.
‫صاف و مرتب.
‫اونجا! نه، نه.
‫این سمت. مستقیم.
‫باید زاویه زمین و تیر صاف باشه.
‫خمه. باید به این سمت باشه.
‫من رو ببین!
‫اینطوری!
‫زاویه تیر خمه آقا.
‫چپ و راست برعکسه. ‫به این سمت بیارش.
‫ولی تیر رو تکون نده.
‫تو چی؟ تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اون دو نفر رو اونجا می‌بینی؟
‫آره.
‫ماموریت ما اینه که ‫آقای مورنو رو همراهی کنیم.
‫اون مسئول تصویب حدود...
‫مرز شیلی و آرژانتینه.
‫اینجا آرامش‌بخشه.
‫آره، خیلی.
‫یه سری روزها فقط دوست دارم شلیک کنم.
‫به چی شلیک کنی؟
‫به اون‌ها مثلا.
‫گمون نکنم...
‫افراد تو هدف‌گیریشون...
‫به خوبی مردم شیلی باشه.
‫پس وارگاس رو ندیدی.
‫مشخص می‌کنیم.
‫وارگاس برای تیم ما شلیک می‌کنه.
‫اون شیلیایی برای شما.
‫شلیک کن شیلیایی!
‫آتش!
‫وارگاس!
‫بزن وارگاس من!
‫بزن!
‫آتش!
‫چطوره رقابت زورآزمایی بذاریم؟
‫شما آمریکایی‌ها بلدین مچ بندازین؟
‫حسش می‌کنی آرژانتینی؟
‫حسش می‌کنی؟ به این می‌گن قدرت!
‫زودباش دیگه بیل!
‫تعریفت رو زیاد شنیدیم!
‫زودباش دیگه. الان یه مرد واقعی جلوته!
‫بزن، بزن!
‫زود!
‫گور پدرت!
‫ایول!
‫ایول به آرژانتین!
‫کی این عوضی رو معروف کرده؟
‫بلدی بجنگی؟
‫چی؟
‫بوکس؟
‫عاشقشم!
‫بخواب پسر! بخواب!
‫مال خودته!
‫ایول! دهنش رو سرویس کن!
‫دوباره بزنش!
‫بزنش ستوان!
‫ولم کن!
‫گمشو اون طرف!
‫انگلیسی کوچولو!
‫آفرین انگلیسی!
‫آفرین.
‫چیزی نمی‌بینم.
‫بریم.
‫عصربخیر آقایون.
‫عصربخیر مورنو.
‫می‌بینم که صدمه دیدی سرهنگ.
‫باید بیشتر احتیاط کنی.
‫مهمان داریم.
‫اسم من الکساندر مک‌لننه. ‫برای خوزه منندز کار می‌کنم.
‫خوزه منندز...
‫آقای مک‌لنن، می‌دونید که...
‫دولت شیلی...
‫چقدر زمین...
‫به خوزه منندز شما داده؟
‫اطلاع دارید؟
‫شما آقایون چه مدته که توی راهید؟
‫سه روز.
‫سه روز طول کشید مسافت ‫ زمین‌هاش رو طی کنید!
‫عجیبه، مگه نه؟
‫چی عجیبه؟
‫دو طرف مرز...
‫متعلق به یه نفر باشه...
‫چیزی که برای من عجیبه اینه که...
‫ملت سر زمینی دعوا می‌کنن که هیچی نداره.
‫یه نگاهی به این مردم بنداز آقای مک‌لنن.
‫بیا.
‫به جمجمه‌شون نگاه کن.
‫چقدر خاصه. چقدر ظریف.
‫آقای مک‌لنن، این مردم...
‫باید در دانشگاه تحصیل کنن...
‫در آکسفورد...
‫باید مهندس و وکیل بشن.
‫کشور باید با پولش چنین کاری بکنه.
‫نه که برای گوسفند حصار بکشه.
‫درسته سرهنگ؟
‫مهاجرهامون چه فکری می‌کنن؟
‫یه دانشمند و بیست ارتشی.
‫ارتشی کسل.
‫وقتی ارتش کسل بشه...
‫اتفاق خوبی رخ نمی‌ده.
‫با اجازه‌ی شما.
‫همراهم بیا جیمی کوچولو.
‫همراهم بیا.
‫حتی نمی‌تونی باهاشون حرف بزنی.
‫با لباس‌های ابریشمی و...
‫روش‌های حیله‌گرانه اومدن اینجا.
‫یه خط روی زمین می‌کشن و ‫ حس می‌کنن صاحب دنیا شدن.
‫می‌دونی کجا می‌شه افراد بیشتری...
‫مثل اون پیدا کرد؟
‫سرخپوست؟
‫آره.
‫خیلی دور نیستن.
‫باید بری غرب...
‫و از جنگل رد بشی.
‫[دورگه]
‫پسر!
‫اهل کجایی؟
‫اهل شیلوئه.
‫و کجا هست؟
‫شمال.
‫یه جزیره‌ست.
‫مثل من.
‫می‌دونی...
‫ما ملوان‌ها...
‫و گاوچرون‌ها...
‫ما مثل هم نیستیم، ‫از یه گونه نیستیم.
‫با پولت چیکار می‌کنی سگوندو؟
‫یه اسب می‌خوام.
‫اسب؟
‫دورگه‌ای مثل تو اسب می‌خواد چیکار؟
‫یه بار...
‫توی جنگ...
‫مجبور شدم اسبم رو بکشم.
‫ده نفر آدم بودیم...
‫اسب رو خوردیم.
‫یعنی که چی؟ چه مرگته؟
‫یه سوارکار هیچ‌وقت اسبش رو نمی‌خوره.
‫مثل این می‌شه که رفیقت رو بخوری!
‫کسی از تو نظر نخواست جنوبی کثافت!
‫و وقتی من رئیس باشم...
‫کاری که باید رو می‌کنم.
‫♪ شنیدم که پیرها می‌گفتن... ♪
‫♪ ولش کن جانی، ولش کن... ♪
‫♪ فردا پولت رو می‌گیری... ♪
‫♪ و وقت این می‌شه که ولش کنیم... ♪
‫♪ ولش کن جانی، ولش کن! ♪
‫♪ وای ولش کن جانی، ولش کن. ♪
‫♪ چون که سفر تمام شد و دیگه باد نمی‌وزه. ♪
‫♪ و وقتشه که... ♪
‫دارم رد می‌شم خوک سرخ.
‫♪ ولش کنی ♪
‫بریتانیایی روانی...
‫♪ که باد شدید بود و دریا مواج... ♪
‫- حرام‌زاده احمق! ‫- آروم باش بیل.
‫واسه من از نظم حرف می‌زنی ‫و بعد خودت چنین کاری می‌کنی؟
‫همه کارهات اشتباهه ستوان.
‫از همون موقع که اون دورگه کوفتی رو آوردی.
‫اسب‌ها دیشب خیلی ترسیده بودن ستوان.
‫چند بار من رو بیدار کردن.
‫عجیب این بود که وقتی بیدار شدم اون نبود.
‫چطور؟
‫نبود دیگه.
‫گفتم که نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫تو سفیدپوستی ولی اون نیست.
‫تفاوتمون از قدیم مشخص بوده.
‫هی آروم! آروم، آروم.
‫ستوان.
‫چند نفرن؟
‫بیشتر از ده نفر.
‫کمتر از بیست.
‫چیکار کنیم؟
‫گمون نکنم از آپاچی‌ها سرسخت‌تر باشن.
‫تو این چیزها رو می‌شناسی.
‫بگو چیکار کنیم.
‫فقط می‌خوام که من رو پوشش بدی.
‫می‌ریم داخل.
‫نرم و آروم مثل باد.
‫شعر نگو بیل.
‫خیلی‌خب، پس بیا دیگه وقت تلف نکنیم.
‫هنگام سحر حمله می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫- مهماتت رو بررسی کن. ‫- کردم.
‫پیشنهاد می‌کنم پیاده بریم.
‫باید اسب‌ها رو یه جای دورافتاده‌تر ببریم.
‫شاید اون بتونه پیش اسب‌ها بمونه...
‫نگران اون نباش. ‫مسئولیتش با منه.
‫پاشو! بیا اینجا!
‫سگوندو! بیا اینجا!
‫اینجا!
‫خیلی‌خب.
‫نوبت منه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫چند تا رو کشتی؟
‫نمی‌دونم.
‫تو چی؟
‫خیلی.
‫خب از سطح انتظارم پایین‌تر بود.
‫نوبت توئه.
‫نه ممنون.
‫زنه...
‫منتظرته.
‫من خوبم.
‫پاشو و برو!
‫من رو ببین.
‫آره.
‫خیال کردی چون اونجا ایستادی...
‫و با چشم‌هات قضاوتم کردی از من بهتری؟
‫می‌بینم که هر کاری می‌کنم بهم خیره می‌شی.
‫و خوشم نمیاد.
‫و بهت می‌گم چیکار کنی، ‫زود باش برو گمشو!
‫متوجه می‌شی چی می‌گم؟ ‫حالیم می‌شه که بهم خیره می‌شی!
‫یه بار دیگه با اون چشم‌هات بهم خیره بشی...
‫شعله کوفتیت رو خاموش می‌کنم.
‫تقدیر تو تاریکیه، سیاهیه...
‫نادای کیریه.
‫این‌ها.
‫می‌ری و از این‌ کوفتی‌ها استفاده می‌کنی.
‫وقتی بهت می‌گم یه زن اونجاست...
‫می‌ری و ازشون استفاده می‌کنی. ‫متوجه می‌شی چی می‌گم؟
‫یه بار دیگه ازم سرپیچی کنی ‫شعله‌ات رو خاموش می‌کنم...
‫انگار که دارم روی آتیش آب می‌ریزم!
‫و وقتی که بهت بگم نفس بکشی...
‫نفس می‌کشی.
‫حالا هم برو بکنش.
‫برو همین الان بکنش.
‫[پایان دنیا]
‫با یونیفرم ملکه نباید اینطوری رفتار کرد.
‫تو انگلیسی هستی؟
‫تو کی هستی؟
‫من الکساندر مک‌لنن هستن، ‫برای خوزه منندز کار می‌کنم.
‫می‌شناسیش؟
‫منندز؟
‫نه.
‫اون مالک این زمینه.
‫به نظر خسته میای سرباز.
‫بیا اردوگاه ما.
‫از دعوت ممنونیم...
‫ولی هنوز کلی راه داریم که باید بریم...
‫نباید رئیسمون رو معطل کنیم.
‫اول باید لباست رو بشوری.
‫از دعوتتون ممنونیم.
‫تعارف من رو رد می‌کنی؟
‫چه مسخره!
‫البته که میایید.
‫خوشم نمیاد ترکم کنن.
‫بیا.
‫نوشیدنی بخور ستوان.
‫یونیفرم سربازه.
‫مال ستوان نیست.
‫سرباز؟
‫باورم نمی‌شه!
‫حرام‌زاده!
‫کی خدمت کردی؟
‫دهه هشتاد.
‫ترانسوال؟ مصر؟
‫آره.
‫کدوم هنگ؟
‫هنگ هفتاد و پنج به عنوان تفنگ‌دار.
‫هایلندرهای گوردون.
‫نبرد تل‌الکبیر؟
‫- آره. ‫- شانس آوردی.
‫تو چی؟
‫نیروی سلطنتی اسکاتلند. گردان اول.
‫لیندنبورگ و برموندزدی.
‫پس به سرهنگ مارتین خدمت کردی.
‫نزدیک بود...
‫خودت سرهنگ مارتینی!
‫بودم. تا این‌که با بداقبالی ‫کارم به اینجا رسید.
‫افتخار بزرگیه که سر میز شما باشم سرهنگ.
‫قطعا هست.
‫افتخار بزرگیه که با سرهنگی ملاقات کنم...
‫که با نشستن سرباز سر میزش مشکل نداشته باشه.
‫چون طبیعی نیست دیگه، مگه نه؟
‫ما در پایان دنیا هستیم رفیق.
‫اوضاع آروم‌تره.
‫تو و افرادت بهتره امشب ‫ اینجا استراحت کنید...
‫و فردا مسیرتون رو ادامه بدید.
‫پیشنهاد سخاوتمندانه‌ایه سرهنگ...
‫ولی دستوراتم صریح بودند.
‫تو چی دوست من؟
‫تو می‌مونی؟
‫نمی‌دونم، شاید.
‫بستگی داره سرهنگ.
‫بمونم و دقیقا چیکار کنم؟
‫هوس‌های ما رو دنبال کنی.
‫خب از ایده‌اش خوشم میاد.
‫پسر خوب.
‫نمی‌دونم چند روزه که الان دارم...
‫از این خوک سرخ انگلیسی دستور می‌گیرم.
‫بد نیست یه مدت پیش یه افسر واقعی...
‫و انگلیسی خوبی مثل شما باشم!
‫عالیه!
‫باید افرادت رو بهتر انتخاب کنی سرباز.
‫- انگلیسی خطابت کرد. ‫- آره، خب که چی؟
‫اسکاتلندی هستی!
‫برای خودت احترام قائل شو!
‫من واسه خیانت‌کارها وقت ندارم.
‫مخصوصا اگه از مستعمرات قدیم باشن.
‫من دستور دارم سرهنگ، متوجه هستی؟
‫آره.
‫آره...
‫کیپجا!
‫بیا اینجا.
‫کیپجا!
‫گفتم بیا اینجا!
‫بیا پیش ما بشین.
‫کیپجا...
‫از این آقا خوشت میاد؟
‫نه، نمیاد.
‫این محلی‌ها محشر نیستن؟
‫می‌خوایش؟
‫کیپجا...
‫این آقایون بهت علاقه دارن.
‫می‌خوای باهاشون بری؟
‫مردان خوبی هستند.
‫مثل خودم.
‫متاسفم که یه نفر رو از دست دادی سرباز.
‫این زن سرخپوست رو ببر.
‫از اون آمریکایی برات سودش بیشتره.
‫من و افرادم واقعا از محلی‌ها خوشمون نمیاد.
‫گمونم سلیقه‌ام کمی لطیف‌تره.
‫متوجه هستی؟
‫به نظر معامله منصفانه‌ایه.
‫ولی یه موضوع دیگه هست...
‫تو ناراحتی.
‫اینجا بده.
‫مردها کتکم می‌زنن.
‫کولیوت من رو کتک می‌زنه. ‫راضی نیستم.
‫تو سفیدپوست نیستی.
‫مال تو.
‫برای شکار و آشپزی. ‫مثل شکار.
‫من درستش کردم.
‫از این مردها خوشم نمیاد.
‫اسبم برای تو.
‫♪ هیس گریه نکن ♪
‫♪ بخواب ای بچه کوچک. ♪
‫♪ هیس گریه نکن ♪
‫♪ بخواب این بچه کوچک. ♪
‫♪ وقتی بیدار بشی... ♪
‫♪ خوشگل‌ترین کره اسب‌های ‫ دنیا مال تو می‌شه. ♪
‫♪ وقتی بیدار بشی... ♪
‫♪ خوشگل‌ترین کره‌ اسب‌های ‫ دنیا مال تو می‌شه. ♪
‫[پونتا آرناس، شیلی، هفت سال بعد]
‫♪ طرح‌های خاکستری... ♪
‫♪ خال‌خالی ها و خلیج‌ها... ♪
‫♪ خوشگل‌ترین کره‌ اسب‌های ‫دنیا مال تو می‌شه. ♪
‫♪ در آن سوی چمنزار... ♪
‫♪ بچه کوچولو گریه می‌کند ♪ ‫♪ و مادرش را صدا می‌زند. ♪
‫♪ در آن سوی چمنزار... ♪
‫♪ بچه کوچولو گریه می‌کند ♪ ‫♪ و مادرش را صدا می‌زند. ♪
‫♪ هیس گریه نکن ♪
‫♪ بخواب این بچه کوچک. ♪
‫♪ وقتی بیدار بشی... ♪
‫♪ خوشگل‌ترین کره اسب‌های ‫ دنیا مال تو می‌شه. ♪
‫[خوک سرخ]
‫از مهمانمون خبری نشد؟
‫می‌خواست قبل اومدن بره هتلش و حمام کنه.
‫چرا به هتل نیاز داره؟
‫خیال کرده ما آب گرم نداریم؟
‫رئیس‌جمهورها توی این خونه اقامت داشتن.
‫به نظر من بی‌ادبیه.
‫از این مرد چی می‌دونی؟
‫یک روشنفکره.
‫ظاهرا...
‫ملی‌گراست.
‫آقای ویکونیا اومدن.
‫بابت تاخیر معذرت می‌خوام.
‫خوشقتم خانم.
‫خوشوقتم جناب.
‫ببخشید که مراسم امروز ‫ در میدان رو از دست دادم.
‫غافلگیر شدم.
‫جناب خوزه...
‫متفخرم که بنده رو به منزلتون دعوت کردید.
‫خوش‌اومدید.
‫منتظرتون بودیم. لطفا بنشینید.
‫ممنونم.
‫مارگاریتا...
‫لطفا بهش چای سرو کن.
‫چرا به این سرزمین اومدید آقای ویکونیا؟
‫قصد داریم که...
‫صد سالگی سرزمینمون رو جشن بگیریم.
‫و قصدمون کارهای بزرگ‌تری از...
‫افتتاح پارک و کتابخانه و موزه‌ست.
‫رئیس‌جمهور از من خواستند که...
‫از دورترین نقاط کشور بازدید کنم...
‫تا از نیازهای مردممون باخبر بشم.
‫مردانی که از پایتخت میان...
‫به سرعت اینجا رو ترک می‌کنن و پشتشون...
‫چیزی به جز بدنامی به جا نذاشتن.
‫«جزیره ویران»...
‫«بندر گرسنگی»...
‫«خلیج بی‌فایده».
‫امیدوارم شما از اون‌ها نباشید.
‫انگار که این اسم‌های بدنام...
‫نه تنها ناحیه جغرافیایی سخت ‫اینجا رو بیان می‌کنن...
‫بلکه جنایات و مکافات وحشتناکی که ‫اینجا رخ دادن رو بیان می‌کنن.
‫چه جنایاتی؟
‫شما اسم...
‫الکساندر مک‌لنن رو شنیدید؟
‫البته.
‫سال‌ها برای من کار کرد.
‫متاسفانه دیگه در قید حیات نیستن.
‫طبق چیزی که یادمه، روزنامه‌ی لا رازون...
‫چند سال پیش...
‫یک مقاله طولانی در موردش نوشت.
‫می‌شه گفت که...
‫داستان وحشتناکی بود.
‫باورش سخته.
‫گفته می‌شه که مک‌لنن و باقی افراد...
‫حدود دویست تن گوشت والی که...
‫در ساحل افتاده بود رو مسموم کردند...
‫و باعث مرگ صد سرخپوستی که...
‫خوردنش شدند.
‫من مطبوعات محلی رو نمی‌خونم.
‫ظاهرا مک‌لنن که به اسم خوک سرخ معروفه...
‫سرخپوست‌ها رو در پامپا شکار می‌کرده.
‫چه داستان جذابی برای روزنامه‌ها!
‫از سر احترام...
‫باید ستوان مک‌لنن صداش کنیم.
‫خوک سرخ نه؟
‫- نه. ‫ - چرا نه؟
‫چون خوشش نمیاد.
‫از سر حسادت به چنین اسمی صداش می‌زدن.
‫با گناه حسادت سخت می‌شه مقابله کرد.
‫انسان در عین پیچیدگی بسیار ظریفه.
‫ارزش‌هاش هم همون‌جا نهفته‌ست.
‫در قابلیت انتخابش، در شکستش...
‫ولی همچنین در بخشیدن و بخشیده شدنش.
‫سرخ‌پوست‌ها حتی برهنه در سرما دوام میارن...
‫ولی مریضی ما کشتشون. ‫حتی خدا هم نمی‌تونست بهشون کمک کنه.
‫می‌دونیم جناب.
‫همه کارهایی که برای سرخپوست‌ها ‫کردیم رو می‌دونیم.
‫با ذهن کوچک‌تون...
‫نمی‌تونید تصور کنید که ‫چقدر غذا بهشون دادیم.
‫همه یتیمان به خانه مناسبی منتقل نشدن.
‫به حراج سرخپوست‌ها که...
‫در میدان پونتا آرناس ‫ برگزار شد اشاره می‌کنین؟
‫توی پایتخت به شما روزنامه نمی‌دن، ‫طنز می‌دن!
‫اون طنزها شما رو متهم می‌کنن که...
‫برای هر گوش بریده شده یک پوند...
‫و برای رحم هر زن...
‫تقریبا دو پوند پرداخت کردید.
‫شما اومدین اینجا، به منزل ما...
‫و به ما اتهام خلافکاری می‌زنید.
‫ما وحشی‌های زیادی رو کشتیم ‫و اگه مجبور باشیم ادامه می‌دیم.
‫شما توی شمال مشغول سیاست هستید...
‫درحالی که ما داریم کار می‌کنیم.
‫پدر من با هر سفر کاریش ‫پیر و فرتوت‌تر می‌شه...
‫که توسعه زمین رو ترویج بده.
‫به لطف زحمات ما و اون سرخپوست‌های مُرده...
‫شما اینجا هستید، ‫در آخرین گوشه پایان دنیا.
‫همین مکان که مهمان‌نواز نیست و وحشیه...
‫ غذای هزاران کودکی که...
‫توی خیابان‌های کثیف پایتخت ‫ پرسه می‌زنن رو فراهم کرده!
‫من متاسفم.
‫اینجا می‌تونیم جدی صحبت کنیم جناب ویکونیا.
‫خیال می‌کردم صحبت‌های قبلیمون جدی باشن.
‫نه جناب. اون‌ها سیاسی بودن.
‫سیاست جدی نیست؟
‫گمون نمی‌کنم.
‫مخصوصا وقتی که توسط افرادیه ‫ که کشورشون رو نمی‌شناسن.
‫هدف ما خلق ملتی جدیده...
‫که توسط شیلیایی‌ها و مهاجرین ‫و سرخپوست‌ها بنا شده.
‫ما باید به کمک هم این ‫کشور زیبا رو توسعه بدیم.
‫برای این‌کار لازمه که صلح کنیم.
‫ما اینجا در صلح زندگی می‌کنیم...
‫ما با ماپوچه به توافق رسیدیم.
‫با سرخپوست‌ها توافقی انجام نشده.
‫اون‌ها نه به قانون احترام می‌ذارن ‫ و نه به قولشون پایبندن.
‫ولی ما باید به حرف خودمون پایبند باشیم.
‫چی لازم دارید؟
‫می‌خوام با «اونا»ها ملاقات کنم.
‫به حرفشون گوش کنم.
‫باهاشون حرف بزنم.
‫«اونا»ها حرف نمی‌زنن!
‫شاید با شما حرف نمی‌زنن.
‫اصلا واسم جالب نیستن.
‫شاید این براتون جالب باشه:
‫باید قراردادی که ده سال ‫ پیش امضا کردید رو تمدید کنیم...
‫که این سرزمین‌ها رو اداره کنیم.
‫سرزمین‌هایی که ارزششون چند برابر شده...
‫تقریبا پونزده برابر هزینه‌ای ‫که براشون پرداخت کردید.
‫و همون‌طور که می‌دونید...
‫تصویب توافق به کنگره ما بستگی داره...
‫و ربطی به دوستمون ‫ رئیس‌جمهور پدرو مونت مربوط نیست.
‫من می‌خوام مسئولیت این زمین‌ها با شما باشه.
‫ممنونم آقای ویکونیا...
‫به نظر من...
‫منصفانه‌ست.
‫ولی همون‌طور که گفتم ‫ داستان‌ها به سانتیاگو می‌رسه...
‫اینطوری متقاعد کردن ‫مسئولین سخت‌تر هم می‌شه.
‫می‌دونم که شما به دستاوردهاتون ‫ افتخار می‌کنید...
‫ولی ما...
‫به عنوان فرزندان این سرزمین جوان و اصیل...
‫باید از چشم‌اندازش مراقبت کنیم.
‫ما به زیباییش علاقه‌مندیم.
‫چه زیبایی‌ای؟
‫پشمی که به خون آغشته بشه...
‫ارزشش رو از دست می‌ده.
‫چی می‌خوای؟
‫[جزیره شیلوئه، شیلی]
‫بعد از ظهر بخیر خانم.
‫آقای سگوندو مولینا اینجا زندگی می‌کنه؟
‫لارا، بخون!
‫سگوندو مولینا: کامینو از روسال...
‫شهر تناون، اداره دالکاهو...
‫جزیره شیلوئه، جمهوری شیلی.
‫اینجا می‌شه؟
‫اینجاست.
‫اون کجاست؟
‫رفته داخل دریا.
‫تو زنش هستی؟
‫بله. و شما؟
‫مارسیال ویکونیا.
‫من برای رئیس‌جمهور کار می‌کنم.
‫کدوم رئیس‌جمهور؟
‫رئیس‌جمهور شیلی، پدرو مونت.
‫اسمش رو نشنیدم.
‫باید با آقای سگوندو حرف بزنم.
‫جناب خوزه منندز گفت می‌تونه بهمون کمک کنه.
‫در چه مورد کمک کنه؟
‫شما می‌دونید خوزه منندز کیه؟
‫نه.
‫شوهرتون کی برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونم.
‫وقتی مردها می‌رن کسی نمی‌دونه کی برمی‌گردن.
‫اسمتون چیه خانم؟
‫رزا.
‫بیایید یه توافقی کنیم رزا. ‫خب؟
‫پیشنهاد می‌کنم که...
‫من رو دعوت کنید داخل تا با آرامش حرف بزنیم.
‫اگه قبول کنید...
‫به افسران پلیس اطلاع نمی‌دم...
‫که چیزی رو مخفی کردید.
‫می‌خواید دستگیرش کنید؟
‫چرا بکنیم؟
‫قبول می‌کنی؟
‫شدیدا ازتون ممنونم...
‫که من رو به منزلتون دعوت کردید.
‫اشکالی داره که دستیارم به ما ملحق بشه؟
‫نه.
‫بیا لارا.
‫من دیگه برای اون افراد کار نمی‌کنم.
‫ولی کار کردی.
‫بله، سال‌ها پیش.
‫می‌گن که اتفاقاتی که اونجا رخ داد...
‫وحشتناک بود.
‫که کلی سرخپوست مردن.
‫ما می‌خوایم این جرایم ‫ وحشتناک رو گزارش کنیم.
‫چرا انقدر به این داستان علاقه دارید؟
‫- که عدالت برقرار بشه. ‫- عدالت؟
‫برای همین باید باهات حرف بزنم سگوندو.
‫در مورد چی؟
‫یک مصاحبه.
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫برای خوزه منندز چه کاری کردی؟
‫با گوسفندها کار می‌کردم...
‫گله‌داری می‌کردم. جمع‌آوریشون می‌کردم.
‫با سگ‌هام هزاران گوسفند رو چوپانی می‌کردیم.
‫و حالا چیکار می‌کنی؟
‫حیواناتم رو دارم...
‫قایقم.
‫از دریا خرجمون رو در میاریم.
‫پولی هم در میاری؟
‫هر چیزی که دریا بهمون بده.
‫چطور؟
‫دریا خردمنده.
‫اگه بهش احترام بذاری...
‫حواسش بهت هست.
‫مهمه که یه عکس ازت داشته باشم.
‫یک عکس؟
‫یک عکس...
‫که به شهادتت حقیقت بده.
‫یه تصویر...
‫عکس...
‫ولی با حرکت.
‫رزا، می‌شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫بله؟
‫شما دو تا چطور آشنا شدید؟
‫زمانی...
‫همراه با ستوان...
‫- کدوم ستوان؟ ‫- ستوان مک‌لنن.
‫اوضاع پیچیده بود...
‫و منندز نمی‌خواست که سرخپوست‌ها ‫ باز هم دردسرساز بشن.
‫برای همین ستوان خودش قاضی شد.
‫قاضی شد؟
‫قاضی صلح، به گفته منندز.
‫باید با سرخپوست‌ها حرف می‌زدیم...
‫و صلح رو برقرار می‌کردیم.
‫رزا کمک کرد که حرف بزنیم.
‫ماه‌ها در جزیره بودیم و باهاشون حرف زدیم.
‫یه بار...
‫ستوان پیشنهاد پذیرایی داد.
‫ضیافتی در ساحل ترتیب داد.
‫کلی سرخپوست اومدن...
‫حدود سیصدتایی بودن.
‫بره کبابی داشتیم...
‫حدود پنجاه حیوان به سیخ کشیده شده بودن.
‫سرخپوست‌ها تا جایی که ‫ تونستن خوردن و آشامیدن.
‫به گوشت رسیدن و طوری به دندان کشیدنش...
‫که انگار تا حالا غذا نخورده بودن.
‫بعد شراب رو...
‫در ظرف‌های بزرگ آوردیم.
‫وقتی که آفتاب غروب کرد...
‫خیلی مست بودن...
‫و روی شن‌ها دراز کشیده بودن.
‫و بعد اسلحه‌ها رو برداشتیم...
‫و شروع کردیم به شلیک کردن.
‫سرخپوست‌ها پا به فرار گذاشتن.
‫رفتن توی دریا.
‫ما تعقیبشون کردیم...
‫و با دست‌هامون خفه‌شون کردیم.
‫دریا قرمز شده بود.
‫حتما دوران سختی رو تجربه کردی.
‫ولی من تضمین می‌کنم که فداکاری‌های...
‫تو و همسرت بی‌جهت نبوده باشه.
‫خوبی سگوندو؟
‫آره؟
‫کلاه اذیتت نمی‌کنه؟
‫عالیه! خیلی خوبه!
‫لارا، می‌شه فنجان چای رو پر کنی؟
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫آره؟ دید دوربین خوبه؟
‫بلوزش رو درست کن.
‫لطفا.
‫اون سمتش رو هم درست کن. ‫و موهاش، اونجا.
‫خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫خیلی‌ خوبه. بیایید شروع کنیم.
‫بیایید فیلمبرداری کنیم.
‫یکم چای بخور.
‫رزا؟
‫می‌شه فنجانت رو برداری؟
‫رزا!
‫فنجان.
‫توی دستت، جلوی صورتت باشه لطفا.
‫رزا لطفا. می‌شه فنجانت رو هم بزنی؟
‫می‌خوای بخشی از این ملت باشی رزا؟
‫چای رو بنوش.
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |