‫لطفا شاخه و برگ‌هاتون رو جمع کنید.
‫گمونم این برایِ شماست.
‫ممنونم.
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫به شهر عنصر خوش آمدید.
‫لطفا مدارکتـون رو ‫برای بازرسی آماده کنید.
[اوّلین موج عناصر]
[دوّمین موج عناصر]
[سوّمین موج عناصر]
‫نفر بعدی.
‫اسمتـون؟
‫عالیه. بفرمایید چطوری هجی می‌کنیدشون؟
‫نظرتون چیه با «برنی» ‫و «سیندر» ترتیب کارها رو بدیم؟
‫به شهر عنصر خوش آمدید.
‫هات‌لاگ. هات‌لاگ فروشی.
‫مردک عصبی...
‫هی حواست رو جمع کن آتیش‌پاره!
‫از دست این آب‌زاده‌ها.
[خانۀ اجاره‌ای]
‫شرمنده، برگ‌هام خشک‌ان.
‫من خوبـم.
‫«امبر» عزیزم، به زندگیِ ‫جدیدت خوش اومدی.
[شهر عناصــــر]
‫شعلۀ آبی حافظِ ‫همۀ سنت‌های ماست...
‫و قوّتِ ما برای درخشان سوختنـه.
‫منم همینقدر درخشان می‌سوزم؟
‫یک، دو، یک، دو، یک، دو.
‫[آتشگاه] ‫[خوراکی‌های چوبی، آتش‌دربهشت، مغز آتشین]
‫این مغازه رویای خونوادگیِ ماست.
‫یه روزی کلا در اختیار تو قرار می‌گیره.
‫- خوش اومدید. ‫- خوش اومدید.
‫اینجا همه‌چیز منحصربه‌فرده.
‫پس حتما باید «مغز آتشین»ـتون ‫رو امتحان کنم.
‫السّاعه مغز آتشین می‌دم خدمتتـون.
‫آفرین دخترِ خوب.
‫یه روزی این مغازه کلا مال من می‌شه.
‫وقتی که تمام و کمال آماده باشی.
‫بسته‌تون رسیده!
‫دو تا آبنبات‌آتشین‌ بدید لطفا.
‫بسپرش به من «آشفا».
‫هی!
‫باز این آب‌ها اومدن. ‫حواست بهشون باشه.
‫آخ.
‫اگه خیسـشون کنید، ‫باید بخریدشون.
‫حالشـون رو جا آوردی ها؟
‫هیچکس نباید روی ‫آتش، آب بریزه.
‫بعله!
‫حالا دیگه می‌شه ‫مغازه مالِ من بشه؟
‫باشه به وقـتش.
‫- راستش رو بخوای... ‫- عاشقـش نیست.
‫من عاشقت نیستم.
‫می‌دونستم.
‫آشفا، مشتری منتظره.
‫نظرت چیه امروز تو ‫به کارها برسی؟
‫واقعاً؟
‫بفرمایید درخدمتم.
‫همۀ این‌ها و...
‫یدونه فشفشه بخریم، ‫یدونه مجانی می‌گیریم؟
‫- درسته. ‫- چه عالی.
‫پس من مجانیِ رو برمی‌دارم.
‫نه، ببینید...
‫باید یکی بخرید تا ‫یدونه مجانی بهتون بدیم.
‫ولی من فقط مجانیِ رو می‌خوام.
‫شرمنده، اینطوری نمی‌شه.
‫ولی همیشه حق با مشتریـه.
‫در این مورد اینطور نیست.
‫نخیرم.
‫نخیرم. نخیرم. نخیرم.
‫فقط یدونه مجانی بهم بده دیگه!
‫اینطوری نمی‌شه.
‫تولدتون مبارک.
‫چی شد الان؟ ‫چرا جوش آوردی؟
‫نمی‌دونم. هی اصرار داشت، ‫هی اصرار کرد و تهش...
‫آروم، آروم باش.
‫گاهی‌اوقات مشتری‌ها ‫با آدم بد تا می‌کنن.
‫فقط یه نفس عمیق بکش...
‫و ارتباط برقرار کن.
‫وقتی‌که از پسِ این کار بربیای ‫و سریع جوش نیاری...
‫اون موقع مغازه رو می‌دم دستت.
[چند سال بعد]
‫خیلی گرونه‌ها، اصلا هم ‫واسه «سرزمین آتشین» نیست.
‫- تُرد نبودن... ‫- نفس عمیق بکش.
‫- ...به اندازه کافی هم سس نداشت. ‫- ارتباط برقرار کن.
‫نفس عمیق بکش. ‫ارتباط برقرار کن.
‫نفس عمیق بکش. ‫ارتباط برقرار کن!
‫شرمنده. عذر می‌خوام. ‫شرمنده، ببخشید.
‫رسما سرتاپا بنفش شده بود. ‫تا حالا ندیدم کسی سرتاپا بنفش بشه.
‫از همه معذرت می‌خوام.
‫لطفا دخترم رو ببخشید.
‫شعلۀ تابانی داره ولی ‫گاهی‌اوقات زیادی تابان می‌شه.
‫راستی چه کلاه قشنگی دارید.
‫بذارید یکی دیگه از سمتِ ‫خودمون مهمونتـون کنم.
‫بسیارخب.
‫ببخشید آشفا.
‫نمی‌دونم چرا کنترلـم رو از دست دادم.
‫بخاطر فروش بزرگِ «نقطۀ جوش» ‫فردا مضطرب شدی.
‫همۀ ما درگیرشیم.
‫گمونم همینطوره.
‫فقط بعضی از این مشتری‌ها، ‫رسما من رو...
‫می‌دونم. می‌فهمم. فقط ‫طبق تمریناتـمون پیش برو.
‫تو باقیِ موارد کارت حرف نداره.
‫حق با توئه. حلّش می‌کنم.
‫فقط می‌خوام که استراحت کنی.
‫تموم شد.
‫حالت خوبه؟
‫فقط خسته‌ام.
‫بذار کمکت کنم.
‫برنی چه سرفۀ ناجوری کردی!
‫تقریبا مثل آشپزیت ناجور بود!
‫دیگه کِی می‌خوای امبر رو خلاص کنی ‫و بازنشسته بشی، ها؟
‫بالاخره وقتـش نشد ‫اسمش رو روی تابلو بزنی؟
‫هروقت آماده بشه، ‫مغازه رو می‌دم دستش.
‫حالا که حرف از آماده شدن اومد وسط...
‫رسما برای خرید کردنِ شما ‫مرزهای آمادگی رو دریدیم...
‫اگه لطف کنید یه تکونی به ‫اون قمبل‌های گشادتون بدید.
‫حالا بسوز!
‫ولی خیلی نزدیک شده.
‫آخه احتمالا هیچوقت نتونه به سرعتِ ‫من بسته‌ها رو به مشتری‌ها برسونه...
‫فکر می‌کنی نمی‌تونم ‫رکوردت رو بزنم؟
‫چون نمی‌خواستم بهت سخت بگیرم...
‫که یه وقت بهت برنخوره آقای دودکش.
‫ولی بازی شروع شده.
‫[برای پیدا کردنِ جفت خود و عشق پاک به دودخوان مراجعه کنید.]
‫قبل از اینکه ببینم ‫جفت هم هستید یا نه...
‫از این روی قلبـتون می‌پاشم...
‫تا عشقـتون نمایان بشه.
‫بعدش دودتون رو تفسیر می‌کنم.
‫امبر دارم تفسیر انجام می‌دم.
‫شرمنده اومدم یه چندتا چیز بردارم. ‫می‌خوام رکورد بابا رو بزنم.
‫پس جفتِ همدیگه‌ایم؟
‫عشقـتون واقعیـه.
‫که بهتر از رایحه‌ایِ که از این ‫دخترجون به مشامم می‌خوره.
‫وای دیگه این چیزها مسخره شده.
‫آره، هیچیِ هیچی.
‫فقط یه آینده‌ی بی‌عشق ‫و غم‌انگیزِ مملو از اندوه.
‫باهام همکاری کن امبر.
‫آخرین آرزوی مادرم این بود ‫که تو ازدواج کنی.
‫یه قولی بهم بده...
‫با نسل آتش ازدواج کن.
‫تلاشت رو تحسین می‌کنم مامان. ‫باید برم.
‫- نگه‌ش دارید واسه عروسی دیگه. ‫- هی.
‫هی، هی، هی امبر.
‫هی کلاد. عجله دارم، ‫نمی‌تونم صحبت کنم.
‫و حواست باشه دوباره بابام ‫این بیرون نبینتت.
‫چی؟ بیخیال بابا، از جذابیت‌هام ‫خوشش نمیاد؟
‫حالا ولـش کن، «نسیم بهاری» ‫داره میاد...
‫و تو هم حتما باید جفت من باشی. ‫آخه اینجارو نگاه کن.
‫من دیگه بزرگ شدم.
‫و خوشبوئم.
‫ملکۀ من.
‫شرمنده رفیق. عنصرها ‫با همدیگه ترکیب نمی‌شن.
‫ای داد، باید برم.
‫بیخیال، همراهم به جشنواره بیا.
‫هیچوقت پات رو از ‫این قسمت از شهر بیرون نذاشتی.
‫بخاطر اینکه هرچیزی که به کارم میاد، ‫اینجا هست.
‫تازشم، این شهر با توجه به شرایط ‫زندگی آتش‌ها ساخته نشده.
‫شرمنده، خدا خودش باید پادرمیونی کنه ‫تا بتونم از اون پل رد بشم.
‫پادرمیونی خدا؟
‫یا پادرمیونیِ کلاد؟
‫باید برم.
‫همونطور که خواسته بودید.
‫باید برم. ‫باید رکورد بابام رو بزنم.
‫برو کنار.
‫من یکی شیرم، مثل شمشیرم...
‫برو بخواب، ‫من مغازه رو می‌بندم.
‫هنوزم باید چیزهای زیادی ‫رو برای فروش «نقطۀ جوش» آماده کنم.
‫بابا بسپرشون به من. ‫باید استراحت کنی.
‫چطوری رکوردم رو زدی؟
‫الگوی خفنی داشتم.
‫پیر شدم. نمی‌تونم تا ابد ادامه بدم.
‫حالا که رکوردِ سرعتـم رو زدی، ‫فقط یه چیزی می‌مونه.
‫فردا من خونه می‌مونم...
‫و می‌خوام که خودت مغازه ‫رو برای فروش نقطۀ جوش بچرخونی.
‫جداً؟ تنهایی؟
‫اگه بتونی بدون اینکه ‫جوش بیاری، انجامش بدی...
‫نشونـم می‌دی که برای ‫بعهده گرفتن کار حاضر و آماده‌ای.
‫خیالت تخت آشفا.
‫بخدا ناامیدت نمی‌کنم. ‫خودت می‌بینی.
‫آفرین دختر خوب.
‫ایول!
‫شعلۀ نیلگون، لطفا کمکـم کن.
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر!
‫نفس عمیق بکش.
‫خونسردیت رو حفظ کن.
‫صبح بخیر، به آتشگاه ‫خوش اومدید.
‫وایسا، وایسا. همه‌شون مثل همدیگه‌ان. ‫یکی از همین رو بردار.
‫ممنون بابت خریدتون.
‫خیلی برچسب دارید.
‫- این‌ها شکستنی‌ان؟ ‫- نه، صبر کن.
‫قبل خوردن باید هزینه‌اش ‫رو پرداخت کنید.
‫کالایی رو پس هم می‌گیرید؟
‫بزرگـش رو دارید؟
‫نفس بگیر.
‫بابام شکوندتـش.
‫ارتباط برقرار کن.
‫می‌شه این کتری رو امتحان کنم؟
‫تا پنج دقیقۀ دیگه برمی‌گردم.
‫نه، نه، نه.
‫اعصابِ کوفتی، امروز وقتـش نیست.
‫چه مرگـمه من؟
‫جانم...
‫چه خونوادۀ خوشبختی.
‫این شمایید و پدرتون؟
‫من عاشق باباهام.
‫و تولدتونم هست که.
‫شما کی هستی؟ ‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫نمی‌دونم.
‫اون طرفِ رودخونه دنبال نشتی بودم ‫که یهویی به داخل لوله‌کشی کشیده شدم.
‫وضعیتِ بدیـه، ‫نباید این شغلمم از دست بدم.
‫ظاهرا فقط نمی‌تونم ‫جریانـم رو پیدا کنم.
‫برگ‌هام!
‫این لوله گند زد به سر و وضعـم.
‫حالا بهتر شد.
‫سریع از اینجا برو رفیق.
‫باید قبل از اینکه بابام سر از خرابکاریـم ‫دربیاره، اینجا رو جمع و جور کنم.
‫راستش...
‫متاسفانه مجبورم براتون ‫جریمه بنویسم.
‫- جریمه؟ ‫- بله.
‫من بازرس شهرداری‌ام و ‫این لوله اصلا مطابق مقررات نیست.
‫من یه بازرس شهرداری ‫رو کشوندم داخل لولۀ خونه‌مون؟
‫والا. خنده‌داره، نه؟
‫انقدر باهاش ور نرو.
‫- خب باید مطمئن بشم که محکمه. ‫- همه چیز محکمه اینجا.
‫می‌دونم دیگه. بابام دست تنها ‫همۀ اینجا رو بازسازی کرده.
‫وایسا ببینم، خودش ‫این کارها رو کرده؟
‫بله، دست تنها، ‫خشت به خشتـش رو خودش چیده.
‫وقتی پیداش کرد ‫فقط یه خرابه بود.
‫به‌به. همه رو خودش دست تنها انجام داده؟
‫بدون مجوز؟
‫باید این یه موردم بنویسم.
‫اولـش به داخل یه لوله کشیده شدم...
‫و حالام باید گزارشاتی بنویسم که ممکنه ‫باعث تعطیل شدنِ این مکان بشه.
‫ای خداااا، دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
اینجا رو تعطیل کنی؟
‫می‌دونم که وحشتناکـه.
‫نه، لطفا این کار رو ‫باهامون نکن.
‫امروز برای ما روزِ مهمیـه. ‫فروش نقطۀ جوشـمونه.
‫هی خونسردیت رو حفظ کن. ‫این مسئله به اندازۀ شما من رو هم اذیت می‌کنه.
‫- برگرد ببینم. ‫- شرمنده.
‫باید قبل از اینکه شیفتـم تموم بشه ‫به شهرداری برگردم.
‫لعنتی.
‫برگرد ببینم.
‫ایستگاهِ بعدی، شهر عنصر.
‫- هی! ‫- ببخشید.
‫هی!
‫چی...
‫ایستگاهِ شهرداری.
‫دستت رو بکش ببینم!
‫شرمنده.
‫وایسا!
‫هی!
‫وایسا ببینم.
‫وای، تازه لباسـم رو خریده بودم.
‫هوف!
‫هی!
‫وای روغن چیلیـم!
‫یالّا پسر جون.
‫نمی‌تونی از اینجا رد بشی.
‫پس وقتـشه که ردشون کنی بیاد.
‫وای پسر، شرمنده‌ام.
‫حتما خیلی از این مسئله ناراحت می‌شی.
‫نه، نه، نه.
‫شرمنده.
‫خواهش می‌کنم...
‫نه.
‫شما درک نمی‌کنی.
‫این مغازه رویای پدرم بود.
‫اگه بخاطر من پلمپ بشه...
‫نابودش می‌کنه.
‫هیچوقت دیگه بهم اعتماد نمی‌کنه ‫که بخواد مغازه رو به من بسپره.
‫چرا همون اول این رو نگفتی؟
‫صبر کن، یعنی حاضری ‫اون جریمه رو پاره کنی؟
‫خب آره ولی همین الان ‫فرستادمشون...
‫برای دپارتمان پردازش.
‫ولی می‌تونم ببرمت اونجا ‫تا از پرونده‌ات دفاع کنی.
‫سلام فرن.
‫حالت چطوره؟
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫اظهاراتی که همین الان از ‫منطقۀ آتشین فرستادم رو دیدی؟
‫همین الان می‌خواستم واسه ‫خانم کیومیولس بفرستـمشون.
‫که بعدش اسپری ضد کپک بزنم.
‫صبر کن.
‫چیزی که درمورد پدرت و ‫ناامید کردنـش بهم گفتی رو الانـم بگو.
‫نه، این مسئله شخصیـه.
‫واقعا روی من تاثیر گذاشت.
‫شاید اینجام تاثیری داشته باشه.
‫- پدرشون خیلی... ‫- نخیر، نخیرم.
‫...خیلی ازشون ناامید می‌شه.
‫بس کن دیگه.
‫ممکنه حتی شرمنده بشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اما مسئلۀ اصلی اینه که...
‫اگه پدرش نتونه بازنشسته بشه، ‫همه‌چیز گردنِ امبر می...
‫انقدر حرف نزن!
‫ظاهرا امروز باید زودتر خونه برم.
‫نه، این کار رو نکن.
‫انتظار می‌ره تا یک هفتۀ دیگه ‫تعطیل بشه.
‫روزتون بخیر.
‫شرمنده.
‫چی؟
‫الان؟
‫آهای؟
‫وای نه.
‫چه خبر شده بابا؟
‫شانس آوردیم کسی چیزیـش نشد. ‫فروش نقطۀ جوشـمون به فنا رفت.
‫- کارِ اونـه؟ ‫- کی؟
‫همون یارو آبی که دیدم ‫داشتی دنبالـش می‌رفتی.
‫آره همینطوره.
‫از وسط یه لوله وارد شد. ‫نمی‌دونم چطوری.
‫خوشبختانه، تونستم لوله رو ببندم ‫ولی نشد که بگیرمـش.
‫این آب‌زاده‌ها همش سعی دارن ‫روی ما آب بپاشن.
‫یه آب‌زاده بود بابا، نه خودِ آب‌.
‫چه فرقی داره. ‫اصلا آب توی لوله‌ها چیکار داره؟
‫سال‌ها پیش این شهر تعطیل شده بود. ‫نباید آبی وجود داشته باشه.
‫بابا!
‫برنی.
‫این مسئله رو حلـش می‌کنیم.
‫درست مثل قدیم.
‫قدیم؟
‫ما به یه دلیلی از ‫سرزمین آتش خارج شدیم.
‫عاشق اونجا بودیم امبر.
‫اکثراً همه شعلۀ نیلگون داشتن.
‫و همۀ ما رو به همدیگه ‫متصل کرده بود.
‫به سنت‌هامون، به خونواده‌هامون.
‫زندگی کردن سخت بودها.
‫ولی پدرت کم کم زندگیـمون ‫رو سر و سامون داد.
‫تموم تلاشـمون رو کردیم.
‫ولی بعدش یه طوفان شدید ‫از راه رسید.
‫همه‌چیزمون نابود شد.
‫پدرت تصمیم گرفت که ‫باید همه‌چیز رو رها کنیم.
‫خونه‌مون رو رها کنیم. فقط اینطوری ‫می‌شد زندگیِ بهتری برای خودمون بسازیم.
‫آخرین باری بود که پدرت ‫خونواده‌اش رو دید.
‫بخاطر همینـم به اینجا اومدیم.
‫که همۀ این‌ها رو بسازیم.
‫آشفا بهت قول می‌دم، هرگز بلایی به ‫سرِ این مغازه و شعلۀ نیلگون نیاد.
‫آفرین دختر خوب.
‫آتش! آتش!
‫- آتش! ‫- هی، هی!
‫ببخشید.
‫تو خیلی داغی.
‫جانم؟
‫نه، منظورم اینه که ‫آتیشت روشنـه.
‫نه، منظورم اون نبود.
‫- حرف‌هات تموم شد. ‫- بله لطفا.
‫منتظرم تا با رئیست صحبت کنم.
‫پس جاری شو و ‫به مسیرت ادامه بده.
‫راستش گیل امروز نمیاد.
‫طرفدار پَروپاقرصِ ایربالـه...
‫و بالاخره بادشکن‌ها به ‫بازی‌های حذفی رسیدن.
‫بیب بیب.
‫خب باشه. من اصلا اینجا اومدم...
‫بخاطر اینکه بلیط‌های بازیـم ‫رو دیشب اینجا جا گذاشتم.
‫بلیط‌ها؟ یعنی چندتا داری؟
‫کجاست؟
‫اون بالا، توی اون اسکای‌باکسـه.
‫بجنب دیگه!
‫خیله‌خب، وقتـشه برم ‫چند تا بلیط باطل کنم.
‫آبمیوه.
‫آبمیوه بخورید.
‫آبمیوه، ‫آبمیوه بخورید.
‫مشکلی پیش نمیاد. ‫از این طرف بیا.
‫- ببخشید. ‫- چه خبر جیمی‌جون؟
‫- ببخشید. معذرت می‌خوام. ‫- وندی.
‫ببخشید. دختر آتشین ‫داره رد می‌شه.
‫یه تکونی به خودت بده!
‫سلام گیل، حالت چطوره؟
‫خودت به امتیاز نگاه کن، ‫به نظرت حالم چطوره؟
‫توپ رو پرت کنید، ‫نه اینکه توی بازی گند بزنید!
‫آره. خب گیل.
‫من امبر لومن هستم. ‫یه مغازۀ آتشینِ خونوادگی داریم.
‫دیروز وید چندتا جریمه برامون نوشت...
‫واسه چی سوت می‌زنی مرتیکه؟
‫لومن؟ آها، مغازه آتشینی ‫که 30 تا تخلف داشت.
‫سی تا؟
‫حالا بگذریم دوست من، امیدوارم بودم ‫که بتونیم یه جوری حل و فصلـش کنیم.
‫بیخیال داور! ‫چشم‌هات مگه پشتِ سرته؟
‫- وای نه. ‫- آره، چه ضدحالی.
‫آره. خیله‌خب، خب 30 تا تخلف نوشت.
‫ببخشیدها ولی اجازه می‌دی ‫مسابقه‌ام رو نگاه کنم نارنجک؟
‫نارنجک؟
‫راستش رو بخوای، ‫نمی‌بخشم.
‫داریم درمورد زندگیـم حرف می‌زنیم، ‫نه فقط یه بازیِ مسخره.
‫بازیِ مسخره؟ ‫بازی حذفیـه‌ها.
‫پس ببخشید که ‫نمی‌خوام چسناله‌های...
‫صاحب یه نیمچه مغازه رو بشنوم.
‫محض اطلاعتـون باید بگم ‫اون نیمچه مغازه خیلی اهمیتـش...
‫بالاتر از یه مُشت پفیلای دستمزدبگیرِ نجومیـه ‫که فقط دنبال یه توپ می‌رن.
‫اگه جرئت داری...
‫یک بار دیگه «پفیلا» خطابـشون کن..
‫پفیــــلا.
‫وای نه!
‫لاتز!
‫طفلی لاتز، بخاطر مریضیِ مادرش، ‫اینطوری ضعیف شده.
‫اصلا کارتون باحال نیست، ‫داره نهایت تلاشش رو می‌کُنه.
‫دوستت داریم لاتز!
‫لاتز!
‫دوستت داریم لاتز!
‫یالا!
‫دوستت داریم لاتز! ‫همه تکرار کنن!
‫دوستت داریم لاتز! ‫دوستت داریم لاتز!
‫- هورا! ‫- ایول! ترکوندی لاتز!
‫ایول لاتز!
‫معرکه بود لاتز!
‫ایول! ایول! آره!
‫عجب برگشتی بود.
‫ببینید کی گیفت‌شاپ رو پیدا کرده.
‫باید اقرار کنم، ‫واقعا خیلی خفن بود.
‫می‌تونی ببینی که چرا ‫انقدر جوش میارم...
‫ولی به عنوان پفیلایی که ‫قبلا با پدرش به اینجا می‌اومده...
‫همۀ این بُردها یه معنای دیگه‌ای واسم دارن.
‫و منم به عنوان یه نارنجکی که ‫قرار بوده مغازۀ پدرش رو به دست بگیره...
‫مطمئنم که دلم نمی‌خواد ناامیدش کنم، ‫و منـم بُرد لازمم.
‫حالا فقط باید جلوی ‫جاری شدنِ آب رو بگیرم.
‫- آب؟ توی شهرآتشین؟ ‫- آره.
‫چندین سالـه که آبِ اونجا قطع شده.
‫جریمه‌ها رو فراموش کن...
‫باید مغازۀ پدرت رو زیر و رو کنم ‫تا بفهمم جریان از چه قراره.
‫نمی‌شه!
‫پدرم کل زندگیـش رو وقفِ اونجا کرده.
‫شرط می‌بندم یه ارتباطی ‫با اون نشتیِ لعنتی داره.
‫آره، دنبال یه نشتی ‫توی شهر هستیم.
‫بخاطر همینـم وارد آبراهه شدم و...
‫وایسا ببینم، یادمه از کجا ‫به داخل مغازۀ امیر جاری شدم.
‫من و امبر می‌تونیم ردِّ آبی که وارد مغازه‌اش ‫شده رو تا منبعِ نشتی بزنیم.
‫ادامه بده.
‫می‌تونم به نیروهای شهرداری زنگ بزنم ‫بیان هرچیزی که پیدا کردیم رو درست کنن.
‫آره، و اینجوری دیگه نیازی نیست ‫که به مغازۀ بابام دست بزنید.
‫شانس آوردید که ‫زوج ملوسی هستید.
‫ما که زوج...
‫تا جمعه فرصت دارید.
‫اگه بتونید تا اون موقع نشتی رو ‫پیدا کنید و نیروهای شهرداری رو برای تعمیرات ببرید...
‫جریمه‌هاتون بخشیده می‌شه.
‫اگرم نتونید، مغازۀ پدرت تعطیل می‌شه.
‫بادشکن! بادشکن!
‫ممنونـم.
‫- لطفا درشون بیار. ‫- ولی برات یه کلاه گرفتم.
‫خیله‌خب.
‫فقط جلوی چشمـشون نیا، خب؟ ‫اگه ببیننت، اوضاع بدتر می‌شه.
‫حالا بالا رو آب گرفته؟
‫لولۀ داخل دیوارـه.
‫نمی‌فهمم بخدا. یه لوله رو ‫درست می‌کنم، یکی دیگه نشت می‌کنه.
‫آب!
‫چطوری داره بدتر می‌شه؟
‫حالا که آب برگشته، با فشار ‫داره واردِ همۀ لوله‌ها می‌شه.
‫باید منبعـش رو پیدا کنیم.
‫چجوری سر از اینجا درآوردی؟
‫خب توی آبراهه‌ها بودم و داشتم ‫درها رو برای نشتی بررسی می‌کردم.
‫بعدش آبی پیدا کردم که ‫وجودش توی اون مکان غیرمنطقی بود.
‫زنگ‌زدگی به یکم روغن موتور؟
‫یهویی سیلی از آب به سمتم جاری شد.
‫و اینطوری شد که ‫به سیستم تصفیه جاری شدم.
‫کمک!
‫ولی بعدش صدای انفجار شنیدم.
‫اینطوری شد که ‫سر از اینجا درآوردم.
‫ای لعنتی! عصبانیـتم مسبب این ماجراست.
‫پس باید دنبال آبی باشیم ‫که یه جایی توی آبراهه‌ست؟
‫این آبراهه‌ها به همه‌جا وصلـن.
‫بخاطر همینـم هست که پیدا کردنِ ‫اون نشتی انقدر سخت بوده.
‫سقف.
‫بهتره برگردی عقب.
‫یا شبنم مقدس!
‫سوار شو.
‫خیله‌خب، از اونجا ‫به داخل لوله کشیده شدم.
‫برو اون طرفی که آب‌های بیشتری هست.
‫آره، درست همونجا.
‫اینجا هیچ خبر خاصی نیست.
‫فقط داریم یه کوچولو ‫هرس می‌کنیم.
‫خب توی مغازه چیکار می‌کنید؟ ‫اگه ناراحت نمی‌شی بگو.
‫بابام بازنشسته می‌شه و ‫مغازه رو به من می‌سپُره.
‫یه روزی.
‫وقتی‌که آماده شدم.
‫مشخص بودن شغلت ‫حتما حس خوبی داره.
‫بعد از فوتِ پدرم، ‫من همش از خودم می‌پرسیدم خب چه فایده؟
‫حالام هی از این شاخه ‫به اون شاخه می‌پَرَم.
‫توی زبان آتش یه کلمه‌ای هست.
‫تیشوک.
‫یعنی شعلۀ سوزان رو به آغوش بکش ‫چون برای همیشه سوزان نمی‌مونه.
‫تی‌شوک.
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫- خوبی تو؟ ‫- آره.
‫مطمئنی؟
‫فقط، اون ساختمونی که اونجاست...
‫دفتر مرکزیِ بوستانـه.
‫وقتی بچه بودم، پدرم من رو به اونجا ‫بُرد بخاطر اینکه درخت ویستریا داشتن.
‫همیشه دلم می‌خواست ‫یکیـش رو ببینم.
‫تنها گلی‌ـه که توی هر محیطی ‫توانایی رشد کردن رو داره.
‫حتی توی آتش.
‫خیلی هیجان‌زده بودم.
‫ولی جلومون رو گرفتن ‫و گفتن ورود آتشین‌ها خیلی خطرناکه...
‫و ممنوعـه.
‫به سرزمین آتش برگردید.
‫پدرم خیلی کُفری شده بود.
‫- یه جای دیگه بسوزید! ‫- از اینجا برید!
‫...و شرمنده شده بود.
‫چند سال بعد سیل ‫اون ساختمون رو نابود کرد.
‫بخاطر همینـم تنها فرصتی که برای ‫دیدنِ ویستریا داشتم رو از دست دادم.
‫حتما خیلی ترسیده بودی.
‫آره.
‫چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫- چیکار؟ ‫- ملّت رو جذب می‌کنی.
‫کل یه استادیوم رو با خودت همراه کردی.
‫من حتی نمی‌تونم با ‫یه مشتری ارتباط بگیرم.
‫عصبانیتـم همیشه کار دستم می‌ده.
‫گمونم فقط احساساتـم ‫رو به زبون میارم.
‫فکر نکنم خشم اونقدرهام بد باشه.
‫گاهی‌اوقات که خودم از کوره درمی‌رم...
‫به نظرم خودم سعی دارم به خودم چیزی رو بگم ‫که آمادۀ شنیدنـش نیستم.
‫مسخره‌ست.
‫شاید.
‫هی، اونجا.
‫ما رو اونجا ببر.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫روغن موتور.
‫بعله، منبعـش همینجاست.
‫چرا خبری از آب نیست؟
‫چون درها شکستن.
‫این درها کاربردشون جلوگیری از ‫نشت آبراهه‌های اصلیـه...
‫جونت رو نجات بده!
‫کمک!
‫این رو بگیر!
‫شهر آتشین.
‫بگیرش!
‫بازم بنداز امبر!
‫خب این نگهـش می‌داره؟
‫آره، باید نگهش داره.
‫حداقل تا زمانی‌که نیروهای شهرداری رو ‫بیارم تا جمعه تعمیرش کنن.
‫چیه؟
‫اینجات یه کوچولو ماسه رفته.
‫اینجا؟ اینجا؟
‫دقیقا اینجاست.
‫ممنون.
‫خب پس گمونـم ‫هروقت تموم شد بهم خبر بده.
‫مطمئن می‌شم تا روز جمعه ‫نیروهای شهرداری به اینجا بیان.
‫باشه. می‌بینمت.
‫صبر کن.
‫امکانـش هست که ‫فردا بیکار باشی؟
‫که با یه آب‌زاده وقت بگذرونی؟
‫با یه آب‌زاده؟ ‫بابام زنده زنده می‌جوشونتت.
‫نیازی نیست خبردار بشه. ‫می‌تونیم توی شهر همدیگه رو ببینیم.
‫قول می‌دم اتفاق عجیبی نیفته.
‫شاید یه کوچولو هرس‌کاری؟
‫شرمنده، از این خبرها نیست.
‫دیدم که لبخند زدی.
‫فردا ساعت 3 میام سینمای آلکالی!
‫آره بخاطر اینکه بعدش ‫با نور...
‫دوباره سقفـت داره چکه می‌کنه.
‫بازم نشتی داره؟
‫نگران نباش. ‫کلاً مشکل برطرف می‌شه.
‫حسش می‌کنم.
‫و حالا که همه‌چیز مرتبـه، ‫می‌خوام برم سفارش‌ها رو تحویل بدم.
‫یه خبرهایی شده؟
‫هی امبر.
‫کلاد.
‫یکی دیگه درآوردم.
‫ملکۀ من.
‫وای ببخشید، ولی باید برم.
‫این کیه؟
‫وای.
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫بخاطر موادِّ معدنیـه. ‫نگاه کن.
‫شگفت‌آوره.
‫وای، اینجا رو باش.
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫یکی دیگه؟
‫نه، نه، نه!
‫آب برگشته.
‫امبر لومن.
‫سفارش امبر لومن رسیده.
‫گل واسه امبر اومده.
‫ببخشید. خیلی خوشگل هستن.
‫می‌رم بذارمشون کنار.
‫اینجا چیکار می‌کنی تو؟
‫خبر بد آوردم. ‫کیسه‌ها نتونستن مقاومت کنن.
‫مشخصه خب.
‫آره. و یه خبر بد دیگه هم دارم.
‫از آخرین باری که نیروهای شهرداری رو ‫دیدم یه سری جزئیات کوچولو رو فراموش کرده بودم.
‫سه تُن گرد سیمان رو ‫به فنا دادی.
‫نصف بچه‌ها هنوز ‫به حالت عادی برنگشتن.
‫گمونم باید بگم که ‫هنوز از دستم دلخورن...
‫چون بهمون کمکی نمی‌کنن.
‫وید، آخرین مهلتی که ‫گیل بهمون داده، فرداست.
‫کیسه‌های شنی بیشتری لازم داریم.
‫ولی قبلا که جواب نداده.
‫خب نمی‌شه که دست رو دست بذارم.
‫امبر نشتی رو درستش کردی؟
‫- بازم تویی که. ‫- کی؟ من؟
‫تو همون یارویی هستی ‫که این بلا رو به سرمون آورد.
‫نه بابا. یه آقای دیگه‌ست.
‫همۀ آب‌زاده‌ها که مثل همدیگه نیستن.
‫بازرس شهرداری هستی؟
‫نه بابا. مگه نه؟
‫درسته! ‫من بازرس نیستم.
‫بازرسی دیگه.
‫واسه چی این طرف‌ها می‌پلکی؟ ‫بخاطر نشتیِ آبـه؟
‫نه. هیچ ربطی به آب نداره.
‫یازرس متفاوتیه.
‫مگه نه؟
‫آره. آره.
‫بازرس غذام.
‫اومدم غذاتون رو بازرسی کنم.
‫به نظرم داره عین اسب دروغ می‌گه.
‫- عین سگ. ‫- خب حالا.
‫غذامون طبقه بالاست. بیا.
‫بازرس غذا؟
‫وحشت کردم دیگه.
‫واقعا بازرس غذایی؟
‫طبق اطلاعات خودت، هستم.
‫پس این رو بازرسی کن.
‫بابا.
‫آره، به نظرم کاملا سالم و مناسبه.
‫نه، نه، نه. ‫با دهنت بازرسیش کن.
دیجـــی موویـــز
‫دیدی؟ خوشش اومده.
‫باید این رو هم امتحان کنی. ‫از خود سرزمین آتش اومده.
‫بابا، اون‌‎ها خیلی داغن.
‫مشکلی ندارم. ‫من عاشق غذای داغم.
‫آهای! آبت رو بپا.
‫خب، مورد قبول واقع شدیم؟
‫درجه یک بود.
‫راستش، از حرارتش که کاسته می‌شه، ‫خیلی خوشمزه می‌شه.
‫اگه اشکالی نداشته باشه ‫باز هم بردارم.
‫دیدین؟ اگه کمی توش آب بریزیم، ‫خیلی خوشمزه می‌شه.
‫تو غذامون آب بریزی؟
‫دوربین کجاست؟
‫عمرا تو غذامون آب بریزی. ‫برو بیرون!
‫خیلی‌خب جناب، باید تشریف ببرین.
‫بابا، نگران نباش. ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫ببین، تو ساحل می‌بینمت ‫و باز هم کیسه شن درست می‌کنیم.
‫باید راه‌حل تعمیر اون درها رو پیدا کنیم.
‫آب می‌خواد تو غذامون آب بریزه؟
‫پس آب دیگه حق نداره وارد مغازه‌مون بشه.
‫ورودش ممنونه.
‫ممنوعه.
‫ممنوعه!
‫آشفا، چیزی نیست.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫گمون نکنم این‌جوری به نتیجه برسیم.
‫خب، اگه کیسه رو صاف نگه نداری، ‫به نتیجه نمی‌رسیم.
‫شاید بابات درک کنه.
‫جدی می‌گم.
‫ببین، خودم می‌دونم شرایط گاهی دشوار می‌شه.
‫رابطه خودم و بابام عین آب و روغن بود.
‫اصلا فرصت نکردم ‫رابطه‌مون رو درست کنم؛
‫ولی شرایط شما فرق می‌کنه.
‫شاید وقتش باشه بهش بگی.
‫باشه، حتما. اون‌وقت چی بهش بگم؟
‫بگم کاری کردم تعطیل بشیم ‫و آرزوش رو نابود کردم؟
‫گمون کنم دارم شکست می‌‎خورم.
‫آشفام باید چندین سال پیش بازنشست می‌شد، ‫ولی به نظرش آماده نیستم.
‫روحت هم خبر نداره چقدر جون کندن...
‫یا چقدر سختی کشیدن.
‫چقدر اعضای خانواده‌شون رو پشت‌سر گذاشتن.
‫چجوری چنین فداکاری عظیمی رو ‫جبران می‌کنن؟
‫انگار بار سنگینی رو دوشمه.
‫چطور می‌تونم چنین حرفی بزنم؟
‫دختر بدی هستم.
‫نه بابا. داری تمام تلاشت رو می‌کنی.
‫بدجوری داغون شدم.
‫نه. به نظر من الان زیباتر هم هستی.
‫شاید وقتی بهم گفتی ‫می‌خوام با خشمم...
‫مسئله‌ای رو به خودم بفهمونم، ‫درست گفته باشی.
‫ببین ماسه با آتشت چه‌جوری شد.
‫شیشه شد.
‫شبیه گل ویویستریا شده.
‫فهمیدم چطوری اون درها رو مسدود کنیم.
‫ایول.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫آره.
‫آخه تا حالا اصلا زیبایی ‫این‌قدر محکم تو صورتم نخورده بود.
‫جواب داد!
‫به گیل می‌گم بعد از کارش ‫سریع بیاد اینجا.
‫همین که خبری به گوشم رسید، ‫به اطلاعت می‌رسونم.
‫به نظرت همین براش کافیه؟
‫راستش، معلوم نیست. ‫ممکنه باشه و نباشه.
‫بیا. این رو برات نگه داشته بودم.
‫خیلی خاصه.
‫آشفا، حالت خوبه؟
‫آره، آره. فقط باید کلی تعمیر کنم.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫تو باید استراحت کنی، ‫دارم بهت دستور می‌دم.
‫چشم خانم.
‫امبر، متوجه تغییری در وجودت شدم.
‫خوشحال‌تری، با مشتریان و بازرس غذا...
‫خونسردتر برخورد می‌کنی.
‫اولویتت همیشه مغازه‌مونه.
‫ثابت کردی می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫خیلی خوش‌شانسم که تو رو دارم.
‫عشق؟
‫امبر، پیداش کردی. ‫همه‌چی مرتبه؟
‫خواهش می‌کنم بگو خبر خوشی ‫از گیل به گوشت رسیده.
‫کم‌کم دارم خیلی نگران بابام می‌شم.
‫باید باب میلم پیش بره.
‫آها، هنوز ازش خبری نشده، ‫ولی قسم خورده بود امشب تماس می‌گیره.
‫راستش، خانواده‌ام یه سر اومدن اینجا ‫که با هم شام بخوریم.
‫می‌خوای بیای بالا ‫و با هم منتظر تماسش بمونیم؟
‫خانواده‌ات؟
‫خیلی‌خب. کمی بالا می‌مونم.
‫عذر می‌خوام، منزلتون اینجاست؟
‫خونه مامانمه.
‫وای خدا جون!
‫متأسفانه نمی‌تونم راهتون بدم. ‫فقط ساکنان و مهمانان رو راه می‌دیم.
‫خیلی‌خب. درک می‌کنم.
‫انتظار نداشتم این‌قدر ماهر باشی.
‫انتظار نداشتم شما با این سنتون ‫این‌قدر چابک باشین.
‫حالا کجاش رو دیدی؟
‫سلام امبر! خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫باید بغل کنیم یا دست تکون بدیم یا...؟
‫نمی‌خوام خاموشت کنم.
‫همون سلام خوبه.
‫سلام که چیزی نیست. وید از روز آشناییتون ‫دائم ازت تعریف می‌کنه.
‫- پسره دلباخته شده. ‫- مامان.
‫بی‌خیال بابا. خیر سرم مادرتم. ‫وقتی چیزی مایه خوشحالیت باشه، می‌فهمم.
‫ولی اصلا نمی‌دونستم ‫این‌قدر دود کنه.
‫از این طرف، بیا با باقی ‫اعضای خانواده‌مون آشنا شو.
‫وای عزیزم، باورت نمی‌شه ‫برادرزاده کوچولوت امروز چیکار کرد.
‫لبخند زد.
‫نه، الکی می‌گی.
‫آره.
‫سلام به همگی، ایشون امبره.
‫سلام!
‫ایشون برادرم آلنه، ‫ایشون هم همسرش ادیه.
‫سلام.
‫دو بچه هم داریم که همین اطراف مشغول شنان.
‫مارکو! پولو!
‫چیه؟
‫سلام عمو وید!
‫- اگه تو آب بیفتی می‌میری؟ ‫- وای!
‫- مارکو! ‫- امان از دست بچه‌ها، مگه نه؟
‫ازمون متنفر نباش.
‫بگذریم، ایشون خواهر کوچولوم لیکه،
‫- ایشون هم دوست‌دخترش گیبلیه. ‫- چطوری؟
‫دانشجوی دانشکده هنر شهر عنصرن.
‫آره. پا جای پای مامان گذاشتم.
‫چرت و پرت نگو. من معماری بیش نیستم.
‫هنرمند واقعی خانواده‌مون ‫برادرم هارولده.
‫من صرفا تو کار آبرنگم.
‫البته از نظر خودمون همون «رنگ» خالیه.
‫گوشتون بدهکار نباشه. ‫نقاش خارق‌العاده‌ایه.
‫اخیرا یکی از نقاشی‌هاش رو ‫به بخش نمایشگاه دائمی...
‫موزه شهر عنصر منتقل کردن.
‫وای، خیلی باحاله.
‫تنها استعداد من ‫«تمیز کردن راهروی شماره چهاره».
‫عجب تواضعی به خرج می‌ده.
‫امبر خیلی خلاقه.
‫به عمرم نظیرش رو ندیدم.
‫باید بگم که خیلی خوب واضح صحبت می‌کنی.
‫آره، تأثیر زبان یکسان...
‫از اول عمر شگفت‌انگیزه.
‫راستی، امبر...
‫ویدی تا حالا بهت گفته عین سگ ‫از اسفنج می‌ترسه؟
‫نه.
‫آسیب روانی دیده بودم.
‫هنوز هم نمی‌تونم ‫کنارش به اسفنج دست بزنم.
‫چندین ساعت توش گیر افتاده بودم‌ها.
‫آلن! تازه خریده بودیمش‌ها.
‫عذر می‌خوام. امشب خیلی گرداب‌چلفتی شدم.
‫من می‌تونم درستش کنم.
‫ببخشید.
‫حرف نداشت!
‫شیشه مذابه دیگه.
‫«شیشه مذابه دیگه»؟
‫تک‌تک ساختمون‌های شهر نو رو ‫با «شیشه مذاب» ساختن.
‫وای نه، حتما باید استعدادت رو به کار بگیری.
‫دیدی؟ من که بهت گفتم خیلی خاصی.
‫فکری به حبابم خطور کرد.
‫شاید بهتر باشه بعد از شام ‫«بازی گریه» بکنیم؟
‫ایول، ایول، ایول.
‫بذار خودم حدس بزنم، ‫سعی می‌کنین گریه کنین؟
‫سعی می‌کنیم گریه نکنیم.
‫یه دقیقه فرصت دارین. شروع شد!
‫نوامبر سال ۱۹۷۹ بود. تو...
‫اصلا فرصت نکردم با مامان‌جون خداحافظی کنم.
‫امان از دستت، بازیت حرف نداره.
‫خیلی‌خب. امبر، وید، نوبت شماست.
‫باشه، می‌شه گفت بی‌انصافیه، ‫آخه من به عمرم اشک نریختم.
‫امکان نداره برنده بشی.
‫چالش خوبیه.
‫آماده باشین، شروع کنین!
‫پروانه، برف‌پاک‌کن...
‫نیمه‌پروانه.
‫خیلی‌خب.
‫پیرمردی رو به موت ‫تابستانی که عاشق شد رو به خاطر آورد.
‫دختره خیلی ازش سرتر بود ‫و خودش جوان و ترسو.
‫بی‌خیالش شد و با خودش گفت ‫قطعا باز هم تابستون می‌شه.
‫ولی اصلا نشد.
‫وقتتون رو به اتمامه.
‫امبر...
‫موقع آشنایی با تو، ‫خیال می‌کردم دارم غرق می‌شم.
‫ولی همون نور...
‫همون نور درونت باعث شد ‫احساس سرزندگی بهم دست بده.
‫الان هم فقط می‌خوام کنارش باشم.
‫کنار خودت باشم.
‫پیش هم باشیم.
‫الو؟ سلام گیل.
‫شیشه؟ با شیشه تعمیرش کردین؟
‫طوفان به پا نکنین.
‫شیشه سکوریته. عین سنگ می‌مونه، خوشم اومد.
‫بلیت‌ها لغو شدن.
‫- موفق شدیم؟ ‫- آره!
‫ایول!
‫ممنون خانم ریپل.
‫واقعا خیلی...
‫واقعا خیلی خوش گذشت.
‫آره، خیلی خوش گذشت.
‫راستی، واقعا باید استعدادت رو به کار ببری.
‫دوستم مدیر یکی از بهترین ‫شرکت‌های شیشه‌سازی دنیاست.
‫در حین شام یه سر رفنتم بیرون، ‫باهاش تماس گرفتم...
‫و تعریفت رو براش کردم.
‫دنبال کارآموز جدیدن.
‫ممکنه فرصت شگفت‌انگیزی باشه.
‫واقعا؟
‫خیلی از شهر فاصله داره، ‫ولی شروع خارق‌العاده‌ایه.
‫آینده روشنی داری.
‫اینجا رو باش، یکی از آثار اصیل امبر دستمه.
‫وایستا، من همراهیت می‌کنم.
‫متأسفانه هنوز هم باید...
‫همین‌جا منتظر بمونین خانم.
‫متأسفانه من هم...
‫الان بالا میارم.
‫امبر.
‫امبر، وایستا، جریان چیه؟
‫باورم نمی‌شه واقعا بهم ‫پیشنهاد کاری داد.
‫دقیقا! ممکنه خیلی باحال باشه.
‫آره، وافعا حرف نداره وید.
‫می‌تونم برم تو شهری دورافتاده ‫شیشه بسازم. هر کاری دلم خواست بکنم.
‫- متوجه نمی‌شم. ‫- می‌رم خونه.
‫قبوله، پس من هم باهات میام.
‫طرف آبیه؟
‫ببین، مامانم صرفا می‌خواست کمکت کنه.
‫اون که خبر نداره چقدر مشتاق ‫اداره مغازه‌تون هستی.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی!
‫واقعا؟ آخه سرعتمون هزار...
‫اتوبوسه!
‫تو من رو نمی‌شناسی، خب وید؟
‫پس این‌قدر وانمود نکن ‫من رو می‌شناسی.
‫جریان چیه؟
‫هیچی.
‫همه‌چی. نمی‌دونم. آخه...
‫گمون نکنم واقعا بخوام ‫مغازه‌مون رو اداره کنم، خب؟
‫خشمم می‌خواست همین مسئله رو ‫به اطلاعم برسونه.
‫من گیر افتادم.
‫می‌دونی چی خیلی عجیبه؟
‫حتی وقتی بچه بودم، ‫به درگاه شعله نیلگون دعا می‌کردم...
‫روزی بتونم جای خالی پدرم رو پر کنم،
‫آخه اینجا آرزوشه؛
‫ولی یه بار هم از خودم نپرسیدم...
‫که خودم می‌خوام چیکار کنمن.
‫گمون کنم واسه این بود که در اعماق وجودم ‫می‌دونستم خواسته خودم مهم نیست.
‫آخه تنها راه جبران چنین فداکاری عظیمی،
‫فدا کردن زندگی خود آدمه.
‫امبر!
‫تکون نخور.
‫ای وای! مادرمه.
‫مامان، چیزی نیست. ‫دوست عادیمه.
‫ساکت باش!
‫بوت از اونجا به مشامم رسیده بود. ‫بوی گند می‌دی.
‫منظورت چیه؟
‫خودت متوجه منظورم هستی.
‫بوی عشقم به مشامت رسیده؟
‫اگه پدرت بو ببره...
‫آب و آتش نمی‌تونن با هم باشن.
‫بهت ثابت می‌کنم. باهام بیا.
‫روی قلبت می‌پاشونمش ‫که عشقت بروز پیدا کنه.
‫تو هم بعدش باید با آتشت روشنشون کنی ‫تا من فال دودش رو بگیرم.
‫دیدی امبر؟ امکان نداره.
‫راستش...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سیندر؟
‫کی اون پایینه؟
‫بابامه. ‫باید بری.
‫وایستین ببینم، به هم می‌خوریم؟
‫جریان چیه؟ ‫بیدار شدم و دیدم کسی بالا نیست.
‫خودم تک و تنها بودم.
‫داشتم قفل‌ها رو بررسی می‌کردم.
‫مامان هم اومد پایین و...
‫آره، بعدش هم این در رو نگاه کردیم.
‫خیلی به این در بی‌توجهی می‌کنیم.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫خب، حالا که بیدارین...
‫می‌خواستم فردا بهتون بگم، ‫ولی از هیجان خوابم نمی‌بره.
‫من پسفردا بازنشسته می‌شم.
‫وای برنی.
‫پسفردا؟
‫آره. قراره مهمونی بزرگی بگیریم.
‫بازگشایی مجللی برگزار می‌کنیم.
‫اون‌جوری می‌تونم به کل دنیا بگم ‫خواهرم مغازه رو تصاحب می‌کنه.
‫ضمنا، می‌خوام هدیه‌ای بهت بدم.
‫از چند وقت پیش تهیه کرده بودمش، ‫ولی بعد از صحبتمون...
‫فهمیدم الان دیگه وقتشه.
‫قبل از این که بهت بدمش...
‫باید ارزشش رو واسه خودم درک کنی.
‫موقع ترک سرزمین آتش...
‫جلوی پدرم باک‌سو...
‫یا تعظیم عظیم اجرا کردم.
‫والاترین حد ادای احترامه.
‫ولی پدرم...
‫بهم تعظیم نکرد.
‫برام دعای خیر نکرد.
‫گفت اگه از سرزمین آتش بریم،
‫هویتمون رو از دست می‌دیم.
‫اصلا نتونستن شاهد این همه بند و بساط باشن.
‫اصلا نتونستن ببینن ‫هیچ‌وقت آتش بودنمون رو از یاد نبردم.
‫بار سنگینش هنوز رو دوشمه.
‫امبر، حتما باید بدونی...
‫هر روز که میای اینجا، دعای خیر من همراهته.
‫واسه همین دادم این رو برات درست کنن.
‫وای آشفا.
‫قراره خیلی بزرگ و نورانی باشه.
‫همه این رو می‌بینن.
‫«آتشگاه امبر.»
‫تو بازگشایی باشکوهمون ‫ازش رونمایی می‌کنیم.
‫بیا برنی. ‫باید استراحت کنی.
‫سلام امبر، خب، مامانت از فالمون چی گفت؟
‫هیچی نگفت.
‫ببین، می‌خوام هدیه‌ای بهت بدم.
‫یعنی این همه راه تا اینجا اومدی ‫که این رو بهم بدی؟
‫وایستا ببینم، واسه چی داری بهم هدیه می‌دی؟
‫وای نه.
‫نه، نه، نه.
‫وایستا، گمون کنم باید چیزی نشونت بدم.
‫کافیه دو ثانیه بهم فرصت بدی.
‫چکمه هم لازمت می‌شه.
‫وید، واسه چی اومدیم اینجا؟
‫صبر داشته باش دیگه.
‫اصلا واسه چی از این‌ها می‌ذارن؟
‫از کجا معلوم؟
‫سلام، نارنجک محبوبم اومده.
‫سلام گیل. جریان چیه؟
‫می‌دونم که به نظرت ‫باید به رابطه‌مون خاتمه بدی،
‫ولی این تونل آب‌گرفته ‫به پایانه اصلی ختم می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫هنوز هم می‌خوای یه ویویستریا رو ‫از نزدیک ببینی؟
‫گیل؟
‫وایستا ببینم، قراره برم اون تو؟
‫هواش به احتمال زیاد...
‫حداقل تا ۲۰ دقیقه دوام میاره.
‫گفته بودن نمی‌تونی بری اونجا.
‫واسه چی کسی باید ‫واسه زندگیت محدودیت تعیین کنه؟
‫وای.
‫گل ویویستریاست.
‫وای.
‫- آخ. ‫- ببین، هوات رو به اتمامه.
‫چیزی نمونده. ‫سعی کن آروم و پیوسته نفس بکشی.
‫خیلی شرمنده‌ام. اصلا نباید...
‫شوخیت گرفته؟
‫حرف نداشت! ‫بالاخره گل ویویستریا رو از نزدیک دیدم!
‫خیلی الهام‌بخش بود.
‫خودت الهام‌بخش بودی.
‫نه. وید، نباید به همدیگه دست بزنیم.
‫شاید بتونیم.
‫نه.
‫ولی نمی‌شه ثابتش کنیم؟
‫چی رو ثابت کنیم؟
‫بیا ببینیم چی می‌شه،
‫اگه فاجعه رخ داد، ‫می‌فهمیم هیچ‌جوره نمی‌شه؛
‫ولی واقعا ممکنه فاجعه رخ بده.
‫ممکنه بخارت کنم. ‫خودت ممکنه خاموشم کنی، بعدش هم...
‫بیا آروم آروم پیش بریم.
‫خیلی خوش‌شانسم.
‫خیلی خوش‌شانسم که تو رو دارم.
‫باید برم.
‫وایستا ببینم، چی؟
‫کجا می‌ری؟
‫برمی‌گردم به زندگی خودم ‫تو مغازه‌مون، آخه جام همون‌جاست.
‫فردا مدیریتش رو به دست می‌گیرم.
‫عه، عه، عه، وایستا ببینم.
‫تو که نمی‌خوای مدیر اونجا بشی، ‫خودت گفته بودی.
‫خواسته خودم مهم نیست.
‫معلومه که هست.
‫ببین. ببین.
‫الان فرصت داری زندگیت رو ‫باب میل خودت پیش ببری.
‫«میل»؟
‫آها، شاید چنین کاری با خانواده ‫مایه‌دار و «راه دلت رو دنبال کن» قشنگت...
‫جواب بده، ولی باب میل پیش رفتن ‫نعمت محسوب می‌شه...
‫و به درد امثال من نمی‌خوره.
‫چرا نخوره؟ ‫کافیه حست رو با پدرت در میون بذاری.
‫مسئله خیلی مهمیه. ‫شاید قبول کنه.
‫باشه.
‫چه بامزه.
‫من رو باش که این همه مدت ‫خیال می‌کردم خیلی قوی‌ای،
‫ولی معلوم شد صرفا ترسویی.
‫اصلا حق نداری قضاوتم کنی.
‫تو که نمی‌فهمی فداکاری همه‌جانبه...
‫والدین واسه آدم چه حسی داره.
‫من آتشم وید.
‫نمی‌تونم فراتر از آتش باشم.
‫خودم و خانواده‌ام آتشیم.
‫سبک زندگیمون از همین قراره.
‫نمی‌تونم همه‌اش رو ‫فقط به خاطر تو دور بریزم.
‫متوجه نمی‌شم.
‫همین دلیل نامناسب بودن ‫رابطه‌مون رو اثبات می‌کنه.
‫تموم شد وید.
‫همگی خوش اومدین.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫خدمت به شما مایه افتخارمه،
‫ولی دیگه باید کنار بکشم.
‫بیا.
‫دخترم...
‫تو اخگر آتش خانواده‌مونی.
‫واسه همین خیلی مفتخرم ‫که ماحصل زندگیم رو به دست بگیری.
‫حقه قشنگی بود، مگه نه؟
‫این فانوس رو از کشور قدیمیمون آوردم.
‫امروز به تو می‌سپارمش.
‫دلایل دیگه‌ای به ذهنم رسید.
‫وید؟
‫وای پسر.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫گفتی درک نکردن اثبات ‫نامناسب بودن رابطه‌مونه؛
‫ولی دلایل دیگه‌ای به ذهنم رسید. ‫دلایل متعددی به ذهنم رسید.
‫مثلا در وهله اول، تو آتشی و من آبم.
‫واقعا جنون‌آمیزه.
‫مگه نه؟
‫- این کیه؟ ‫- اصلا نمی‌شناسمش.
‫دوما، بی‌اجازه به مهمونیتون اومدم.
‫خیلی بی‌شعورم، مگه نه؟
‫- واقعا خیلی بی‌شعوری. ‫- احسنت!
‫سوما، نمی‌تونم غذاهای خوشمزه‌تون رو بخورم.
‫خیلی ناخوش‌آینده.
‫وایستا ببینم، می‌شناسمش. ‫همون بازرس غذاست.
‫آها، درسته. ‫چهارما، ورودم به مغازه بابات ممنوعه.
‫هزار دلیل واسه اثبات ‫نامناسب بودن رابطه‌مون هست.
‫هزار دلیل منفی هست؛
‫ولی یه دلیل مثبت هم هست...
‫ما به هم دست زدیم.
‫بعدش هم اتفاقی برامون افتاد...
‫اتفاق غیرممکنی رخ داد.
‫ساختار شیمیایی همدیگه رو تغییر دادیم.
‫بسه دیگه!
‫این دیگه چه‌جور بازرسی غذاییه؟
‫بازرسی غذای دله قربان.
‫تو کی هستی؟
‫آدمی عادی‌ام که از زیرزمینی آب‌گرفته ‫وارد زندگی دخترتون شد.
‫پس واقعا خودت لوله‌مون رو خراب کرده بودی؟
‫چی؟ من نبودم. اِم...
‫تو بودی؟
‫تو لوله‌مون رو رخاب کردی؟
‫- اِم... ‫- امبر.
‫- ساکت باش! ‫- نه!
‫خطر کن.
‫بذار پدرت بدونه واقعا کی هستی.
‫ببین، من موقع مرگ بابام ‫از مسائلی پشیمون بودم؛
‫ولی به خاطر تو یاد گرفتم ‫تا وقتی نور هست، پذیراش باشم.
‫تیسوک.
‫مجبور نیستی تا ابد ‫باب میل بقیه صحبت کنی.
‫من خیلی دوستت دارم امبر لومن.
‫تقریبا مطمئنم تو هم خیلی دوستم داری.
‫نه وید، ندارم.
‫این‌طور نیست. ‫من فالشون رو گرفتم.
‫برنی، عاشقن. ‫واقعا عاشقن.
‫نه مامان، اشتباه می‌کنی.
‫وید، برو.
‫ولی امبر...
‫من دوستت ندارم.
‫برو!
‫با آب جماعت رابطه داشتی؟
‫آشفا، اِم...
‫نشتی مغازه‌مون تقصیر تو بود؟
‫من بهم اعتماد کرده بودم.
‫مدیریت مغازه‌مون رو به دست نمی‌گیری.
‫دیگه بازنشست نمی‌شم.
‫آخه واسه چی نمی‌تونم ‫دختر خوبی باشم؟
‫شهر آتش.
‫خب، بلیتی یه‌طرفه به هر مقصدی می‌گیرم ‫که از اینجا دور بشم.
‫برو. دور دنیا بگرد.
‫بذار قلب شکسته‌ات درمان بشه.
‫قطره کوچولوی عزیز دلم.
‫قطره کوچولوی نازم داره می‌ره.
‫برات نقاشی کشیدم.
‫نقاشی مردی تنها...
‫و مغروق غمه.
‫امبر.
‫مامان، بابا!
‫آب جاری شده!
‫مواظب باشین!
‫پشتتون رو بپاین!
‫برین بالا! برین بالا!
‫سیل اومده! بجنبین!
‫مامان؛ آب جاری شده!
‫برین بالا!
‫برنی!
‫شعله‌مون!
‫بذار برم!
‫امبر، نه!
‫- وید؟ ‫- سوراخ کلید رو باز کن.
‫امیدوار بودم ورودم قهرمانانه‌تر باشه.
‫بعد از اون همه حرف زشت من، برگشتی.
‫شوخیت گرفته؟ یعنی شاهد این اتفاقات نباشم؟
‫در رو نگه دار.
‫نه! نه.
‫نه، نه، نه.
‫امبر، باید بریم!
‫باید همین الان بریم!
‫نمی‌تونم برم.
‫خیلی از بیانش ناراحتم، ‫ولی کار مغاره‌تون تمومه.
‫کار شعله‌تون تمومه.
‫نه‌خیر! ماحصل زندگی بابام همین‌جاست. ‫من جایی نمی‌رم.
‫اون فانوس رو برام بنداز.
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫وای وید.
‫ممنون، ممنون.
‫اینجا خیلی داغه.
‫بیا بالا!
‫برو کنار! برو کنار!
‫- باید بازش کنم. ‫- نه!
‫در اون صورت آب جاری شده ‫و خودت خاموش می‌شی.
‫ولی تو داری بخار می‌شی. ‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫اشکالی نداره.
‫نه‌خیر، اشکال داره!
‫امبر...
‫من اصلا پشیمون نیستم.
‫تو چیزی بهم دادی ‫که ملت کل عمرشون دنبالش می‌گردن.
‫ولی من نمی‌تونم تو دنیایی ‫بدون تو زندگی کنم.
‫عذر می‌خوام که زودتر نگفته بودم.
‫من خیلی دوستت دارم وید.
‫واقعا خیلی از این کار نورت خوشم میاد.
‫تو بخش اصلی‌ان!
‫وید از دنیا رفت.
‫وای دخترم.
‫نجاتم داد.
‫بابا...
‫همه‌اش تقصیر خودمه.
‫از مغازه‌مون گرفته...
‫تا وید.
‫باید راستش رو بهت بگم.
‫من نمی‌خوام مغازه‌مون رو اداره کنم.
‫می‌دونم آرزوت همین بوده، ‫ولی آرزوی من نیست.
‫عذر می‌خوام.
‫من دختر بدی‌ام.
‫امبر...
‫آرزوم اصلا به مغازه‌مون ربطی نداشت.
‫آرزوی من موفقیت خودت بود.
‫از اولش موفقیت خودت بود.
‫خیلی دوستش داشتم بابا.
‫پروانه.
‫پروانه. برف‌باک‌کن. ‫نیمه‌پروانه.
‫پیرمردی رو به موت تابستونی ‫که عاشق شد رو به خاطر میاره.
‫دختره خیلی ازش سرتر بود...
‫و خودش جوان و ترسو بود.
‫بی‌خیالش شد، خیال می‌کرد ‫حتما باز هم تابستون می‌شه.
‫ولی اصلا نشد.
‫خیلی بهم میاین. حرف ندارین.
‫متوجه نمی‌شم. ‫جریان چیه؟
‫فقط حرفی بزن که آبه گریه کنه، خب؟
‫ورودت دیگه ممنون نیست.
‫ممنوع.
‫می‌خوام باهات دور دنیا رو بگردم وید ریپل.
‫می‌خوام کنارم تو زندگیم باشی.
‫تا ابد کنار هم باشیم.
‫باید دودکشتون رو تمیز کنیم.
‫می‌دونستم. ‫دماغ من اشتباه نمی‌کنه.
‫اگه سبزیجات بودی، ‫خیار نازی می‌شدی.
‫ملکه خودمی.
‫باورم نمی‌شه می‌خواستم ‫اینجا رو تعطیل کنم.
‫ببخشید.
‫فرن، طرفدار بادشکن‌هایی؟
‫دو دو چی چی.
‫می‌دونی واسه چی از اداره ‫این مغازه خوشم میاد؟
‫چون دیگه مجبور نیستی ‫آتش‌گوله‌‎های برنی رو بخوری؟
‫شرمنده، بازنشست بودم ‫و صداتون رو نشنیدم.
‫سلام!
‫- سلام وید. ‫- سلام وید! سلام، سلام!
‫امبر، دیگه وقتشه.
‫راستش، من اصلا اهل ‫خداحافظی‌های غم‌انگیز نیستم.
‫وید.
‫عجب دروغگویی هستی.
‫قطره کوچولوی عزیزم...
‫داره می‌ره.
‫مطمئنی گزینه مناسبیه؟
‫مطمئنم.
‫بابا...
‫شرمنده‌ام که محل کارآموزیم این‌قدر دوره.
‫البته بهترین شرکت شیشه‌سازی دنیاست،
‫ولی از کجا معلوم شغل دائمیم بشه یا نه؟
‫ممکنه باز هم چند ماه دیگه برگردم...
‫و اصلا به جایی نرسم...
‫برو، زندگی جدیدی آغاز کن.
‫من و مادرت همین‌جا هستیم.
‫الان دیگه بیشتر می‌تونیم شیطونی کنیم.
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |