ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت رکسیما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @Rexcima
‫وای، فکر کنم هدفونمو روی دراور جا گذاشتم.
‫اه. حالا باید دنبال یه فروشگاهِ ‫«بروک‌استون» بگردم.
‫خیلی خب، پرواز غیرمستقیممون کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونی؟ ‫- نچ.
‫خیلی خب مارکوس، خیلی مریضی، بگو دیگه.
‫ببین، مریض نیستم. ‫اومدم مسافرت. بهت که گفتم.
‫- وقتایی که مسافرتم، می‌خوام رها باشم. ‫- که رها باشی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫یعنی میگی الان...
‫کل پروازهای غیرمستقیممون رو ‫توی گوشیت سیو نکردی؟
‫اصلاً. آزاد و رها.
‫خیلی خب. اگه گیتمون رو عوض کنن ‫می‌خوای همچنان رها باشی؟
‫- ببین عزیزم. می‌تونن کلاً هواپیما...
‫- و مقصد آخرمون رو عوض کنن.... ‫- عجب.
‫و من هیچ مشکلی باهاش ندارم.
‫- اوه. ‫- من بیخیالم، عزیزم.
‫فکر کنم این تنها جمله‌ی سکسی‌ای بود ‫که تا به حال بهم گفتی.
‫- بیا اینجا،آقای پارکر. ‫- نگاهش کن. خوشم اومد.
‫توجه توجه، مارکوس و امیلی پارکر.
‫- لطفا سریعاً به بخش امنیتی مراجعه کنید. ‫- چی؟
‫شما به ایرلاینتون نگفتین...
‫- که مجرم جنسی سابقه‌دار هستید. ‫- چی؟
‫- تکرار می‌کنم. ‫- چی؟
‫مجرمای جنسی منحرف و چندش.
‫می‌دونستم کار خودشونه.
‫هه!
‫- میشه بذاریش کنار؟ ‫- شماها چه مرگتونه؟
‫چه قدر خوشحالم که می‌بینمت!
‫نگاه کنید. دوباره دور هم جمع شدیم.
‫وای بچه‌ها، خیلی براش ذوق داریم.
‫- می‌دونم. ‫- واقعا داریم.
‫من و ران بهترین جاهای دنیا رو گشتیم.
‫آره.
‫- رینو، اولاندو، پاناما سیتی. ‫- توی پاناماست.
‫- مکزیکو سیتی. ‫- توی مکزیکوئه.
‫اما هیچ‌وقت کارائیبِ لعنتی نرفتیم!
‫همه‌ش به خاطر توئه، مارکوس. ‫دمت گرم.
‫ببینید، ما فقط می‌خوایم براتون ‫یه ماه عسل حسابی بسازیم. حقتونه.
‫تازه، منم یه یه معامله‌ی خفن داشتم. ‫پس جای فکر کردن نداشت.
‫اما محض اطلاعتون ‫این دفعه پرش از صخره نداریم.
‫هروقت هوشیاری همینو میگی.
‫نه جدی می‌گم، به دلایل خاصی...
‫- خلی ذوق دارم. دختر، تو بهشون بگو. ‫- من بگم؟ تو بگو.
‫- نه تو بگو. ‫- خب...
‫من و مارکوس...
‫می‌خوایم سعی کنیم بچه‌دار شیم.
‫می‌خوایم بچه‌دار شیم.
‫پشمام. چه قدر عالی.
‫آره. عاشق مامان و بابا شدن می‌شین.
‫بهترین اتفاقیه که تا حالا برامون افتاده.
‫باورتون نمی‌شه زندگیمون چه قدر عوض شده.
‫عاقل شدیم. ‫واقعاً سر و سامون گرفتیم. می‌دونین؟
‫خیلی حوصله‌سربر شدیم. ‫دیگه خودمونو نمی‌شناسم.
‫منو ببینید.
‫هیچ‌وقت فکرشو نمی‌کردم از اون باباهای ‫بیش از حد مراقب و کنترلگر بشم.
‫اما کل فکرم اون بچه‌ست.
‫خیلی درگیرشه.
‫نمی‌خوام مزاحتمون بشم
‫اما این بچه زیر میز ما ‫چهار دست و پا می‌رفت.
‫گمونم مال شما باشه؟
‫- چهار دست و پا میره؟ ‫چهار دست و پا میره؟
‫- ایول! ‫- پشمام!
‫اولین بارته!
‫- آفرین! ‫- اعجوبه‌ست. محشره.
‫عسلم، تو فوق‌العاده‌ترین بچه‌ی دنیایی.
‫دوستت داریم، مارکوس.
‫حالا مهمون افتخاری کجاست؟
‫- موقعیت ساعت دو. جذاب خان! ‫- یوهو!
‫اوه اوه!
‫آره! یوهو!
‫- آره! ‫- باورم نمی‌شه تونستی بیای.
‫خودمم باورم نمی‌شه.
‫واقعاً مرسی از دعوتتون.
‫به عنوان مدیر هتل ظاهراً ‫همیشه میزبانم و هرگز میهمان نیستم.
‫خیلی خوشحالیم که اینجایی. ‫اصلاً بدون تو نمی‌شد.
‫خواهش می‌کنم. وقتی یه مسافرت رایگان...
‫در ازای بچه‌داری از آقا کوچولوی ‫ موردعلاقه‌م تو دنیا باشه...
‫معلومه همه چی رو ول می‌کنم.
‫تازه، کارائیبه ها! ‫سرزمین و عشق و عاشقی.
‫از کجا معلوم چی در انتظار ‫مرد به شدت سینگلی مثل منه؟
‫حالا اگه اجازه‌ بدین باید برم سرویس بهداشتی.
‫- بای بای! ‫- موریلیوئه دیگه!
‫خیلی مهربونه. تماشا کنید.
‫جلوی اون مرده رو بگیرید! ‫اون سیاه‌زخم داره!
‫کار ادراه‌ی امنیت حمل و نقل خیلی احمقانه‌ست.
‫شماها هم هیچکدومتون شوخی حالیتون نمی‌شه.
‫باید کلی بخندین.
‫من داشتم خوش می‌گذروندم!
‫« تعطیلات با دوستان ۲»
‫«به ارتفاع مسیر هوایی رسیدیم.»
‫«می‌تونید توی کابین حرکت کنید. ‫سفر خوبی رو برای شما آرزومندیم.»
‫- عزیزم، اون کیه؟ ‫- برنامه‌ی تخمگ‌گذاریه.
‫عجیب نیست که چرخه‌ی تخمک‌گذاریم ‫تو گوشی توئه؟
‫عزیزم، فقط می‌خوام بدونم. ‫که نیازی نباشه حدس بزنیم.
‫اینجوری دقیقاً می‌دونیم کی آماده‌ست.
‫- «شما در حال تخمک‌گذاری هستید.» ‫- عزیزم، ساکتش کن...
‫باید ببینم چه جوری اعلانش رو خاموش کنم.
‫وای خدا، داری تخمک‌گذاری می‌کنی؟ ‫چه عالی، اِم.
‫نه نه نه. امتحانی بود.
‫اگه لازم داشتین ‫می‌تونین توی دستشویی لقاح کنین.
‫می‌خواین برین؟
‫- نه، نیازی نیست. ‫- نمی‌خواد. آره.
‫مطمئنی؟ من و کایلا توی دستشویی عقبی ‫کارمونو کردیم. عالی بود.
‫من باشم به هیچ وجه از سرویس ‫جلویی هواپیما استفاده نمی‌کنم.
‫انداختن یه پوشک پر و پیمون ‫توی چاله‌ی هوایی سخت بود.
‫راستی، قبل رفتن یه چیز عجیبی رو متوجه شدم.
‫وقتی داشتم صندلیم رو انتخاب می‌کردم ‫ازشون خواستم بهتون نزدیکتر باشم،
‫که مسئولش گفت تو و امیلی ‫توی پرواز برگشت نیستین.
‫می‌دونستین؟
‫چی؟
‫معلومه که می‌دونم. ‫چون قراره چند روز بیشتر بمونیم.
‫فقط یه کم بیشتر.
‫تا کلی لقاح کنین؟
‫که اینطور. ببخشید.
‫بهشون نگفتی!
‫آیا گفتم واقعاً چرا میریم؟ خیر.
‫مارکوس! چرا؟
‫ببین، وقتی بخوام به کارم برسم ‫خیلی وقته که رفتن.
‫- یعنی جلسه‌ت؟ ‫- یه جلسه‌ی معمولی نیست، عزیزم.
‫یه مصاحبه برای ساختن ‫یه هتل پنج‌ستاره‌ی لعنتیه، خب؟
‫- ببین، مدیرعامل به خاطرش با هواپیما میاد. ‫- آقا، آقا، آقا!
‫نمی‌تونم بذارم اون حیوونا بهش نزدیک شن.
‫اون آدمی که می‌خواست ‫آزاد و رها باشه چی شد؟
‫عزیزم، دارم همین کارو می‌کنم دیگه.
‫رهای رهام. ‫تا ۵ روز هم می‌خوام همین کارو بکنم.
‫می‌خوام پیش این آدمای غیرقابل کنترل ‫ رها باشم، خب؟
‫بعدش اینا میرن و دوباره برمی‌گردم ‫به حالت کاری.
‫هر چیزی رو جای خودش نگه دارم ‫و ریلکس کنم.
‫چرا مثل باقی ماها قرص دیازپام نمی‌خوری؟
‫پشمام!
‫- چه قشنگه! ‫- خدای من...
‫وای خدا...
‫- پشمام! حرف نداره. ‫- خدای من! معرکه‌ست!
‫چرا گذاشتن توی همچین جای قشنگی بمونیم؟
‫دقیقاً. خاک تو سرشون.
‫- میموسا! ‫- وای!
‫- سلام. مرسی. ‫- خوش اومدین.
‫ببین اینجا چه قدر قشنگه. ‫باورت میشه ساخت و ساز پارکر...
‫یه همچین هتل قشنگی توی شیکاگو بسازه؟
‫این هتل دو تا سوشی بار جدا داره.
‫اومدنی داخل، معبد مدیتیشن رو دیدین؟ جان؟
‫باند هلیکوپتر! ‫این هتل یه باند هلیکوپتر لعنتی داره؟
‫بچه‌ها، باید یه هلیکوپتر بگیریم ‫تا توی باند هلیکوپتر فرود بیایم.
‫آره! عشقم، چرا تا حالا ‫درمورد اینجا چیزی نشنیده بودیم؟
‫اما اسم عجیبی داره. «کیم وی»
‫کیم وی یه گروه حق مالکیت کره‌ایه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب...
‫قبل این که بیایم اینجا ‫درموردش خوندم،‌ آخه...
‫قبل این که جایی برم ‫دوست دارم درموردش مطالعه کنم.
‫تو هم همین کارو می‌کنی دیگه، مگه نه؟
‫- نه. ‫- مارکوس!
‫چه جوری مارو آوردی اینجا؟
‫داشتیم با مدیرش چرت و پرت می‌گفتیم.
‫گفت اینجا ۵ سال جلوتر رزرو شده.
‫گفت ۵ سال؟
‫گمونم... گمونم شانس آوردم دیگه.
‫خیلی عجیبه که گاهی وقتا ‫انقدر خوش‌شانس میشی.
‫اوهوم. خیلی عجیبه، مگه نه عشقم؟
‫خب می‌خوام برم یه دوش بگیرم،
‫آخه حس می‌کنم از نشستن توی اون هواپیما ‫بوی گند گرفتم.
‫وای، مارکوس. اینو باز کردم.
‫داداش، ببین. عجله نکن دیگه.
‫حالا ۵ روز وقت داریم.
‫اینجا «گرند رزرو المیرادور» ۱۲ ساله‌ست.
‫این بطری رام ۷۰۰ دلاره. ‫یه یادداشتی هم بهش وصله.
‫«از مهمان‌نوازیتون ممنونم. ‫هدیه‌ای از طرف گروه».
‫وای من عاشق هدیه و رامم.
‫عاشق تعریف کردن ازم هم هستم.
‫با این اطلاعاتی که داری ‫احیانا راه داره...
‫که الان این رام رو نخوریم؟
‫راست میگه، عشقم.
‫آره.
‫خیلی خب. باشه. یه پیک.
‫یه پیک که نمی‌کشتمون، نه؟
‫پیک، پیک، پیک!
‫یوهو!
‫- نوش جان! لعنتی. ‫- یوهو!
‫آره!
‫آره، موفق شدم!
‫آره!
‫یوهو!
‫به سلامتی همه! به سلامتی همه!
‫آره!
‫- آره! ‫- یوهو!
‫- عاشقتم! ‫- عاشقتم!
‫چیه؟
‫پس اینجایین.
‫البته تقریباً.
‫برام سوال بود کجا رفتین.
‫- ما... اینجا خوابمون برد؟ ‫- وای!
‫باید یه میان‌وعده‌ای بخوریم.
‫- وای، یه مِنو! ‫- وای، بچه‌ی من!
‫بیا اینجا، جیگرم.
‫- وای خدا... ‫- خیلی ممنون که دیشب مراقبش بودی.
‫سلام!
‫آخی.
‫پسر، دیشب خیلی زیاده‌روی کردیم.
‫باید می‌دیدی دیشب مامانت چه جوری ‫با حرفاش راضیشون کرد دستگیرش نکنن.
‫اگه بودی خیلی بهم افتخار می‌کردی.
‫بچه‌ها، کانچ فریتر می‌خورین ‫یا اسموتی‌‌ای چیزی؟
‫- عزیزم، قطعا یه چیز سرخ‌کرده. ‫- نه، من یه چیز سالم می‌خوام.
‫من یه اسموتی می‌خوام، لطفاً.
‫- باشه. ‫- منم باهاش موافقم.
‫یه چیز سالم بخوریم.
‫- چطوره دوتاش کنی... ‫- باشه.
‫چی؟ فقط... یه نفره...
‫کسی رو اونجا می‌بینی؟ نه؟
‫آره. من کسی رو نمی‌بینم.
‫باید یه گارسون پیدا کنم.
‫اونجاست... بهش انرژی میدم، ‫می‌خوام... نه...
‫زیک، چه خبر؟
‫اولاً که هیچ جای نگرانی‌ای نیست.
‫آره، داداش. همه چی ردیفه.
‫هروقت از این کسشعرها می‌گید ‫یه ریدمانی شده.
‫گوشیت رو چک نکردی؟
‫۲۴ ساعته داریم بهت زنگ می‌زنیم.
‫احیاناً اعلان‌هات رو قطع نکردی؟
‫نمی‌دونم بابا. شاید کردم. چی شده؟
‫قرار با مدیرعامل، آقای کیم جابه‌جا شد.
‫سه‌شنبه‌ی این هفته میاد.
‫وایستا ببینم.
‫- وای خدا. ‫- چرا باید این کارو بکنن؟
‫خب، مادرجنده‌ها! ‫چی می‌خوایم؟ کولادای صبحونه؟
‫نمی‌دونم پسر. ولی گمونم همه‌ی مدیرها ‫امروز صبح رسیدن اونجا.
‫شانس آوردی از حالا اونجایی، نه؟
‫- اونجا. ‫- نه نه نه نه نه. لعنتی!
‫- حالت خوبه؟ ‫- داداش، آروم باش.
‫زنگ زدیم بگیم هواتو داریم.
‫حتی برگه‌های سخنرانی رو ‫هم یه شبه برات جور کردیم.
‫درسته. اصلاً نمی‌خواد تشکر کنی.
‫نمی‌خوام ازتون تشکر کنم. ‫گور باباتون. ببین... وای! لعنتی!
‫وای، شما باید آقای پارکر باشید.
‫خودشه لامصب.
‫ران! نه.
‫آره. اما راست میگه.
‫منم... من آقای پارکرم.
‫اسم من گوئه.
‫از تیم پیشبرد گروه کیم وی.
‫صبر کنید. شما افراد کیم وی هستین...
‫-یعنی این هتل شماست؟ ‫- اوهوم.
‫آخه من به شخصه باید بهتون بگم...
‫که اینجا چه قدر باحاله!
‫نه نه نه. نکن!
‫عاشق هتلم. استراحت می‌کنم، حشری می‌شم.
‫استراحت می‌کنم، حشری می‌شم.
‫- بشین. ‫- بعد چند روز آفتاب گرفتن.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- استخدام که نمی‌کنید؟
‫ببین، بهشون اهمیت ندین. ‫ببخشید. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫فقط می‌خواستیم ازتون عذرخواهی کنیم ‫که زمان برنامه رو عوض کردیم.
‫بازم ممنون که انقدر خوش‌برخورد بودین.
‫خوش‌برخورد؟ صبر کنید ببینم.
‫رام. رام از طرف شما بود.
‫بله. امیدوارم لذت برده باشید.
‫لذت ببریم؟ وای...
‫وایستید ببینم، دیشب آتیش گرفتم؟
‫فقط سرت، عشقم.
‫گوش نمی‌دین چی میگم.
‫- دارن شوخی می‌کنن. ‫- آهان.
‫می‌دونین چیه؟
‫یه کم سرمون شلوغه ‫آخه می‌خواستیم بریم صبحونه بخوریم.
‫واسه همین اگه یه کم دیگه بتونیم ‫صحبت کنیم...
‫- عالی میشه. ‫- وای، امیدوارم امشب حرف بزنیم.
‫آقای یون که مسئول پروژه‌ی شیکاگو هستن ‫خیلی مشتاقن قبل رسیدن خانوم کیم
‫شما رو ببینن.
‫آقای یون باتجربه‌ترین معاون ما هستن.
‫امشب شما رو به صرف نوشیدنی ‫دعوت کردن دم مرداب.
‫همه‌تون رو.
‫- نیازی نیست همه‌مونو دعوت کنید. ‫- نه نه نه نه. باعث افتخارمونه.
‫لطفاً.
‫ممنونم. درسته. امشب... میایم دم مرداب.
‫این کارها دیگه واسه چی بود؟
‫گیج شدم.
‫مارکوس، چرا بهشون نمیگی؟
‫بهمون بگه؟
‫چی رو بهمون بگه؟
‫گندش بزنن!
‫خیلی خب، دوباره. ‫این برای من و شرکتم معامله‌ی بزرگیه.
‫پس لطفاً همه‌تون مودب باشید.
‫حالا که حرفشو زدی. صبر کن.
‫می‌دونم باید بیشتر لباس میاوردم.
‫بیا ببرمت توی کریرت.
‫- وای! ‫- وای!
‫- مرسی موریلیو! ‫- موریلیو، حرف نداری.
‫- عزیزم، فقط یه نوشیدنی بگیر. ‫- نه، نمی‌خوام نوشیدنی بخورم، عشقم.
‫الانشم خمار دیشبم و استرس دارم.
‫اصلا تصور نمی‌کردم اوضاع ‫اینجوری پیش بره.
‫- خیلی خب، یه چیزی رو یادت می‌مونه؟ ‫- ممنون.
‫تو جذاب و کاریزماتیکی...
‫و توی کارت حرف نداری.
‫می‌دونم عزیزم. می‌دونم خوبم. ‫اما باید بهترین باشم، خب؟
‫کیرت رو تصور کن.
‫آره.
‫چی؟
‫وقتی واسه جنگ آماده شدیم ‫دقیقاً همین کارو کردیم.
‫تصور کن تا موفق بشی.
‫مارکوس، مهارت‌های سوراخ سر کیرت
‫از کل مردم این مهمونی بیشتره.
‫راستش الان دارم تصور می‌کنم.
‫وای، خیلی کیر قشنگیه.
‫بس کن! کس نگو!
‫بس کن!
‫یه کم پیش باهاتون حرف زدم ‫و فکر کنم خوب حرفمو شنیدین.
‫نمی‌خوام با کسی حرف بزنین، ‫با کسی چشم‌تو‌چشم شین،
‫مهم‌تر از همه اصلا نمی‌خوام ‫در مورد کیر لامصب من حرف بزنین، خب؟
‫ببخشید.
‫سلام. شما باید مارکوس پارکر باشید.
‫من یونم. معاون امور املاک کیم وی.
‫ئه.
‫شما یونی.
‫اولاً که حرفایی که من... ‫یعنی چیزهایی که شنیدین...
‫داشتم شوخی می‌کردم. می‌دونید من...
‫داشتم با دوستام شوخی می‌کردم. ‫شوخی آمریکایی بود.
‫آهان باشه.
‫من دانشگاه پیتزبرگ رفتم.
‫احتمالا کلاس شوخی آمریکایی رو جا موندم.
‫لعنتی. خب، من یه شرکت ساخت و ساز دارم.
‫- استندآپ کمدین نیستم، پس شاید... ‫- مشخصه.
‫ولی اینجا رو گوش کنید.
‫خیلی مشتاقم خانوم کیم رو ببینم.
‫این سخنرانی معرکه‌ست،
‫- چندین ماه روش کار کردم... ‫- آقای پارکر، ببخشید.
‫حرفاتون رو همینجا نگه دارید.
‫- میشه باهاتون روراست باشم؟ ‫- بله که میشه.
‫شما اولین انتخاب من برای این کار نیستید.
‫- چی؟ ‫- قضیه اصلاً شخصی نیست.
‫فقط یه داوطلب دیگه هم داریم ‫که قبلاً باهاش کار کردیم.
‫راستش، اون یه انتخاب قطعیه.
‫واسه همین نمی‌دونم چرا خانوم کیم ‫مجبورمون می‌کنه این کارو کنیم.
‫حقیقتاً به نظرم این جریانات ‫یه کمی توهین‌آمیزه.
‫این...
‫برای شما توهین‌آمیزه یا برای من؟
‫برای جفتمون.
‫لعنتی، چه قدر رک! خیلی خب. ‫- به هر حال، از آشنایی‌تون خوشحال شدم.
‫هزینه‌ی اضافی صفر!
‫ببخشید؟
‫ما پارسال ۱۲ تا پروژه‌ی بزرگ گرفتیم ‫و هزینه‌ی اضافی صفر بود.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫من امیلی‌ام، خانومِ مارکوس. ‫و می‌تونم تاییدش کنم.
‫شما کی هستین؟
‫خب...
‫چیزه...
‫من کایلام.
‫منم رانم.
‫شما باهاش کار می‌کنید یا...
‫اوهوم.
‫نه. اما دوستیم.
‫کره‌ای بلدین؟
‫متاسفانه دست و پا شکسته.
‫مدت کوتاهی توی ‫سرزمین آرامش صبحگاهی (کره‌ی جنوبی) ساکن بودم.
‫امیلی و مارکوس بهترین دوستمونن.
‫واسه همین ممنونم که با میزبانی از ما...
‫اجازه دادین باهم باشیم.
‫موافقم. اما دوبرابر اون.
‫مبهم بود.
‫- اما به طرز عجیبی جالب بود. مثل هردوتون. ‫- ممنون.
‫وقتی باد مناسب شد ‫این فانوس‌ها رو ول می‌کنیم.
‫شعله‌ش نماد شادی...
‫و خوش‌شانسیه.
‫هوف. وای.
‫ران، اولاً که دمت گرم پسر.
‫چه جوری همیشه از پسش برمیای؟
‫خیلی خب، می‌خوام یه رازی رو ‫بهت بگم، مارکوس.
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه.
‫همه دوستم دارن.
‫بیخیال. همه؟
‫نه، جدی میگم.
‫تک تک کسایی که تا حالا دیدم.
‫عجیبش اینه که اونم همه‌شونو دوست داره.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، نمیشه که حالا ‫همه‌شونو دوست داشته باشی...
‫چرا امیلی، دوست دارم.
‫تک تکشون رو.
‫- تک تک کسایی که... ‫- چی؟ لعنتی!
‫شماها چه‌تونه؟ بیخیال. ‫چی کار می‌کنید؟
‫من... من رو دعوت کردن.
‫باشه حالا اونجوری هم دعوت نکردن. ‫فقط دنبال کسی می‌گردم.
‫- خب، خوشتیپ، چی میشه؟ ‫- اون یارو چه‌شه؟
‫پنجاه؟ بگو.
‫- باورم نمیشه. ‫- شماها چه‌تونه؟
‫- نه نه! ‫- باید کارمو بکنم.
‫نه نه نه نه نه! تو اینجا ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫برو به درک، خانوم!
‫من برم به درک؟ خودت برو به درک! ‫گورتو از اینجا گم کن!
‫چیه؟ می‌خوای مجبورم کنی؟ ‫چی کار می‌خوای کنی؟
‫کونتو پاره می‌کنم.
‫- اوه! ‫- اوه!
‫- اوه... ‫- اوه...
‫بابا! وای خدا!
‫خدای من!
‫- تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- جان؟
‫یعنی چی که اینجا چی کار می‌کنم؟
‫- اون باباشه؟ فکر کردم زندانه. ‫- منم.
‫خوشحالم که اینجایی. ‫اینا نمی‌ذاشتن بیام تو.
‫- گور بابات! تف تو روحت! ‫- اینجا چه خبره؟
‫بابا!
‫لعنتی، اون ریسه. ‫بالاخره قراره ریس رو ببینم.
‫امیلی، قیافه‌م چطوره؟
‫چی؟
‫بچه‌ها ببینین کی اینجاست! بابامه!
‫یه... یه لحظه، یه لحظه!
‫هیچی نگو. مارکوسی، نه؟
‫درست میگم؟ وای!
‫گم شو کنار. تو باید امیلی باشی!
‫موریلیو.
‫وای! سیبیلشو!
‫- از چیزی که کایلا گفت هم بهتره. ‫- وای، مرسی.
‫وای! چشماش به تو رفته. ‫زیباترین چشمای دنیا!
‫خب، بابا. حالا این چشما رو ندیدی.
‫می‌خوام تو رو با ران آشنا کنم.
‫این رانه؟
‫کایلی، نگفته بودی یارو گوریله.
‫- گوریل خودمه. ‫- اوه!
‫بابا، اون نیمه‌‌ی گمشده‌مه. ‫عشق زندگیم.
‫صبر کن ببینم. ‫فکر می‌کردم عشق زندگیت منم.
‫خب، حالا دو تا دارم.
‫وای، آقای هکفورد. ‫میشه... ریس صداتون کنم؟
‫هوف. نمی‌دونم به چه زبونی بگم ‫چه سعادتیه که بالاخره می‌بینمت.
‫سلام.
‫بوس روی پیشونی دیگه اوج احترامه.
‫اینو از یه شیخی توی کویت یاد گرفتم.
‫خب، ران.
‫خوشحالم که بالاخره...
‫فلان و بهمان.
‫نگران نباش، می‌پذیرم.
‫می‌پذیرم؟
‫قیافه‌ش رو دیدی؟
‫خیلی خوب بود.
‫لعنتی،
‫- باورم نمی‌شه واقعاً اینجام. ‫- آره.
‫- آره، ما هم باورمون نمی‎شه. ‫- آره پسر.
‫خیلی عجیبه که شما... اینجایین.
‫جسارتاً میشه بپرسم چرا اومدین اینجا؟
‫بچه‌ها، واقعاً عجیبه.
‫اون تازه از «سان کوئنتین» آزاد شده.
‫همین دیروز بود. ‫می‌بینین چه به موقع شده؟
‫صبر کن ببینم کایلا، ‫تو بهش گفتی بیاد اینجا؟
‫نه. فقط بهش گفتم کدوم هتلیم.
‫بابامه دیگه. کاملاً غافلگیرمون کرد.
‫ببینید، من تموم مراسمات بزرگ زندگی کایلا رو ‫ از دست دادم.
‫تولد بچه‌ش، عروسیش، ‫فارغ‌التحصیلیش از آموزشگاه کول‌اسکالپتینگ...
‫سر اون اذیت شدم.
‫همینطور فوت مامانش.
‫خدا روحش رو قرین آرامش کنه.
‫وای خدا، از اون سلیطه متنفر بودم.
‫با این داستانا، چاره‌ای نداشتم.
‫- باید میومدم ماه عسلش رو خراب کنم. ‫- دقیقا.
‫- خیلی خوشحالیم که این کارو کردین. ‫- میشه یه چیزی بهتون بگم؟
‫این ماه عسل از اون ماه‌ عسلا نیست ‫که بشه خرابش کرد.
‫اگه نگران به اصطلاح کارتی ‫لطفاً نباش.
‫چون راستش رو بخوای ما باحالیم، ‫بابام باحال‌ترم هست.
‫آره، نه، منم باحالم.
‫حالا یه لاشی‌ای مثل من ‫از کجا نوشیدنی بگیره؟
‫- باید یه نوشیدنی براش بگیریم. ‫- باید برم با بقیه آشنا شم.
‫- میرم بار. ‫- نه نه. داداش.
‫نباید اون طرفی بری. ‫برات نوشیدنی داریم.
‫- رام داریم. توی اتاقه. ‫- توی اتاقه.
‫- نه نداریم. ‫- نه، ما خوردیمش.
‫- یه بطری رام دیگه می‌‌گیریم... ‫- آره.
‫فقط برای شما تا شادی کنی.
‫- باید بودنش رو جشن بگیریم. ‫- مارکوس، ۷۰۰ دلاره.
‫۷۰۰ دلاره. مهمون من. مهمون من.
‫یه بطری دیگه برای شما ‫می‌گیریم. مهمون من.
‫- چه آقای باکلاسی. ‫- دقیقاً!
‫- خیلی خب. ‫- خب، بریم.
‫خیلی مشتیه.
‫مرسی، مارکوس. خیلی لطف می‌کنی.
‫دیگه کی نوشیدنی می‌خواد؟
‫بابا، خیلی بامزه‌ای. از دست تو.
‫چه قدر نازی تو.
‫شماها خیلی نازین.
‫خیلی خب.
‫رام رسید. می‌دونم عاقبتش چی میشه.
‫نمی‌خواد بگی، ریس.
‫- از اونایی هستی که بدون یخ دوست دارن. ‫- نه، من آبجو می‌خورم.
‫آبجو؟
‫خب ریس، دلم نمی‌خواد فضولی کنما...
‫بپرس. همه چی رو میگم.
‫برای چی رفته بودی زندان؟
‫هیچی.
‫واقعاً هیچی. من قربانی بی‌گناه این نظامم.
‫بیخیال. باید یه کاری بکنی ‫که بیفتی زندان دیگه.
‫اینم خنکش، ریس.
‫خیلی خب، بذار اینجوری بهت بگم، مارکوس.
‫کایلا میگه تو شرکت ساخت و سازِ ‫ خودت رو داری، درسته؟
‫- اوهوم. ‫- خب. واردات، صادرات.
‫یه کمی توی کاهش مالیات زیاده‌روی کردم،
‫و یه دفعه‌ای اتهام پولشویی ‫با اهداف مجرمانه بهم زدن.
‫مزخرفه.
‫حالا باید ۸ سال از دست رفته رو جبران کنم.
‫آخی...
‫راستی، بهترین هدیه‌ی عروسی رو ‫برات گرفتم.
‫- وای خدا. بده من. ‫- نه عزیزم... خیلی خب.
‫- می‌دونم هوش اقتصادیت خیلی خوبه. ‫- هوش اقتصادیش عالیه.
‫آره ران، منم همینو گفتم.
‫اما حالا یه خانواده داری، درسته؟ ‫یه بچه داری که باید مراقبش باشی.
‫و باید به امنیت مالی بلندمدتت فکر کنی.
‫- آره. ‫- نپرس چه جوری،
‫اما یه فرصت درجه یک ‫و فوق‌العاده‌‌ی سرمایه‌گذاری برات دارم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫کریپتو.
‫بله؟
‫- رمزارز. ‫- نه، می‌دونم چیه، اما...
‫بابا، درموردش شنیدم.
‫- آره، منم شنیدم. ‫- نه نه. نشنیدی. نه نه.
‫- سکه‌ی اسکامه. ‫- سکه‌ی کلاهبرداری؟
‫نه، سکه‌ی اسکام.
‫- سکه‌ی آشغال؟ ‫- نه نه نه. ا س ک ا م.
‫آره، مخففه.
‫- مخفف چی؟ ‫- مخفف چی؟
‫لعنتی، یادم نیست.
‫ولی به هر حال قراره بترکونه، خب؟
‫تنها کاری که باید بکنی اینه ‫که ۴۰/۵۰ هزار دلار بهم بدی و بوم!
‫به زودی خیلی پولدار میشی.
‫بابا، اشکم دراومد. خیلی مهربونی.
‫این بهترین کادوی عروسیمه.
‫من تو کار مالی‌ام.
‫آره و من...
‫می‌دونم شاید فکر کنید یه کم محافظه‌کارم،
‫اما آخرین باری که من چک کردم ‫رمزارز به شدت بی‌ثبات بود.
‫آره. حرف ندارن.
‫بهم اعتماد کنید. ‫شما هم بعداً حتماً دلتون می‌خواد.
‫- امیلی، بهش اعتماد کن. ‫- اوه.
‫راستی، یه فکر باحال دارم.
‫- امیلی، چطوره با هم این کارو بکنیم؟ ‫- آره!
‫مارکوس، می‌تونم درموردش ‫به کره‌ای‌ها هم بگم.
‫- نه نه نه. ‫- شاید کمکت کرد.
‫میشه درمورد... باید... ‫باید صحبت کنیم.
‫- باید حرف بزنیم. ‫- ما میریم حرف بزنیم.
‫اما نباید درمورد این مزخرفات ‫به هیچکس بگید.
‫نه. خیلی خب. خیلی خب.
‫- باید اینو بهت بگم. ‫- بگو...
‫می‌خوام حرفمو گوش بدی. ‫من اصلاً به باباش اعتماد ندارم.
‫آخه کی واسه کاهش مالیات ‫هشت سال میفته زندان؟
‫اون رفته زندان سان کوئنتین! بیخیال!
‫آدم واسه جرایم مالیاتی نمیره سان کوئنتین.
‫- ما دیگه می‌دونیم، چون شیکاگویی هستیم. ‫- دقیقاً.
‫می‌دون که قراره اینجا بمونه. ‫می‌دونه که برنامه چیده اینجا بمونه، مارکوس.
‫آخه چی کار می‌کردم؟
‫نمی‌تونستم با کره‌ای‌ها آشناش کنم.
‫می‌دونی چیه؟ اون مادرجنده ‫لب به رام نزد.
‫وایستا ببینم. پول اون رام رو ما دادیم؟
‫- آره، عشقم. ‫- ما پول رام رو دادیم؟
‫- من پول رام رو دادم. ‫- یعنی چی؟
‫درسته، مجبور شدم انعام هم بدم. لعنتی.
‫آروم باش.
‫می‌دونی چیه؟ اولین باری که ‫رانو کایلا رو دیدیم
‫فکر کردیم... که خل و چلن.
‫- آره، همینطوره. ‫- و می‌دونی چیه؟ اشتباه می‌کردیم.
‫نه، ما... عشقم، درست فکر می‌کردیم.
‫باشه، ولی اونا بی‌خطرن.
‫منم می‌خوام همینو بگم. ‫شاید ریس هم همونجوریه.
‫قرار نیست که توی جلساتت بیاد.
‫- برنامه باید همین باشه. ‫- آره.
‫نباید بذاریم به کره‌ای‌ها نزدیک شه.
‫باشه، از این نقشه خوشم میاد.
‫راستش بیا تا جایی که میشه ‫سرش رو گرم کنیم.
‫و دعا می‌کنیم که هیچکس ‫هتل رو به آتیش نکشه.
‫بچه‌ها! وای خدا. آتیش‌بازی هست!
‫- همه‌مون میریم. بیاید. ‫- آتیش‌بازی؟ چی؟
‫صبر کنید.
‫اون آتیش‌بازی نیست.
‫یه سوال.و
‫احیاناً نمی‌دونین...
‫فانوس کی باعثش شد، دیگه؟
‫نه.
‫ما هم تازه این معبد مدیتیشن رو ‫ساخته بودیم.
‫باید کلاً بازسازی باشه.
‫نظر تخصصی من اینه.
‫لعنتی!
‫یعنی چی؟
‫بهت گفتم اون فانوس‌های مسخره رو بیخیال شی.
‫وقتی فانوس‌ها روشن شن ‫دیگه نمی‌شه جهتشون رو کنترل کرد.
‫داری جلوی آمریکایی‌ها آبرومونو می‌بری.
‫حتماً باید می‌گفتی «آره، خوب میشه که ‫فرهنگ کره‌ای رو ترویج بدیم.
‫من تو بچگی این کارو می‌کردم.»
‫می‌دونی چه قدر برای یه گروه هتل ‫زشته که ساختمونش بسوزه؟
‫برعکسه.
‫فانوس‌ها قرار بود نماد خوش‌شانسی باشن.
‫لعنتی. دوباره غذا خوردن با چنگال فلزی ‫عین بهشت می‌مونه.
‫باورتون نمیشه ریدن در حالی که ‫کسی نگاهت نمی‌کنه چه حالی داره.
‫- ریدن. ‫- جدی میگم ران. خنده نداره.
‫تو دوست داری جلوی بقیه برینی؟ ‫من که دوست ندارم.
‫خیلی خب.
‫نگاه کنید... امروز برنامه چیه؟
‫خارج از تفرجگاه برنامه‌ای دارید؟
‫چرا؟ چرا آدم باید از اینجا بره؟
‫من هیچ‌وقت نمیرم.
‫یعنی خب تا حالا توی کارائیب نبودم، ‫اما اینجا قشنگه.
‫مخصوصِ قاچاقچی‌های مواد.
‫ببخشید، «مخصوص قاچاقچی‌های مواده»؟
‫امیلی، بیخیال. اینجا مثل خونه‌های سوهو ‫برای کله‌گنده‌ها می‌مونه.
‫برداران بارنز، اسکوبار.
‫من باشم تعجب نمی‌کنم اگه خود چنچو ‫امشب باهامون بیاد جکوزی آب داغ.
‫- چنچو؟ ‫- چنچو نوار. همون کلمبیاییه.
‫آهای، چنچو نوار.
‫یه بار یه مستند کامل درموردش دیدم.
‫انقدر خطرناکه که تا حالا نشده کسی که ‫قیافه‌ش رو دیده زنده بمونه.
‫انقدر ترسناکه که هیچکس ‫در ملا عام اسمشو نمیاره.
‫ولی گمونم... من گفتم.
‫خیلی خب، فکر نکنم همچین کسی ‫ اینجا دیده باشیم.
‫گمونم بعدش می‌خوان بهمون بگن
‫که اونا جنده‌های گرون‌قیمت نیستن.
‫قطعاً جنده‌ن. خیلی گرون به نظر می‌رسن.
‫خیلی هم خاصن.
‫با اجازه‌تون گمونم ‫باید برم دم استخر مستقر شم
‫- و جنس‌ها رو ببینم. ‫- واقعاً حق توئه، بابا.
‫- یه فکری بکن. ‫- چی؟
‫وای، راستی!
‫خب...
‫چطوره شما...
‫برید موج‌سواری؟
‫- موج‌سواری! ‫- این...
‫بیاید بریم موج‌سواری. ‫بریم موج‌سواری کنیم!
‫مارکوس، شماره اتاق چنده؟
‫یه کادوی عروسی کوچولوی دیگه ‫دارن میارن اینجا.
‫به خاطر ما تو زحمت نیفتین.
‫در واقع برای اونه.
‫خیلی خب ببین، اسمم رو ‫روش بنویس، برام میارن، خب؟
‫- ران، دمت گرم، پسر. ‫- فدات داداش.
‫واقعاً تعجب کردم که شنیدم ‫موج‌سواری بلدی.
‫نه، موج‌سواری بلد نیستم.
‫خوب بلد نیستم. ‫پدل‌بوردینگ می‌کنم.
‫مارکوس!
‫- بعضی وقتا از محدوده‌ت خارج شو. ‫- باشه.
‫ببین، فقط خوشحالم که اینجام.
‫اینجوری من و ریس فرصت داریم ‫باهم جور شیم.
‫ریس، نمی‌دونی که بودنت چقدر برام ارزش داره.
‫این همه سال کلی تعریفت رو ‫شنیده بودم و بالاخره می‌تونم بشناسمت...
‫صبر کن. مطمئنی درست میریم؟
‫آره، مطمئنم.
‫قبل رفتن نقشه‌ی روی پذیرش رو چک کردم.
‫توی خدمت عادت کردم.
‫آره. شنیدم.
‫محیط‌بان پارکی.
‫آره.
‫قبل اون بود...
‫خدمت واقعی.
‫نیروهای ویژه.
‫آره.
‫منم می‌تونستم.
‫راه سخت رو انتخاب کردم. ‫فروش. واقعاً جنگه.
‫چی؟ فروش که جنگ نیست.
‫اون واقعاً توی جنگ جنگیده. ‫جنگ واقعی.
‫وای، اشتباه از من بود.
‫بگو ببینم، تا حالا کسی رو کشتی؟
‫تمایلی ندارم اعتراف کنم، ولی آره ریس.
‫- آره کشتم. ‫- خب ران، چند نفرو؟
‫زیاد درموردش حرف نمی‌زنیم...
‫یه جور قانونه که طبقش زندگی می‌کنیم.
‫پیمان؟ و نمی‌تونی بهمون بگی ‫چون یه قانون محرمانه‌ست.
‫ببین ریس، این حرفت خیلی بی‌حرمتیه.
‫از یه سرباز نباید همچین سوالی بپرسی.
‫۴۲.
‫لعنتی. جدی؟
‫۴۲ تاش تایید شده.
‫یه چندتاش هم نامعلوم موند.
‫باشه، رمبو. ‫(اشاره به فیلم جان رمبو)
‫حالا چی می‌خوای بهم بگی؟ ‫این که لایق مدال شجاعتی؟
‫وای.
‫راستش هشت تا دارم.
‫چه روز قشنگی.
‫آره فکر کنم.
‫تو چه‌ت شده؟
‫یه زن جوون و باکمالات ‫داشت موقع صبحونه ماست می‌گرفت،
‫تنها چیزی که به ذهنم می‌رسید ‫که بهش بگم این بود «به به، توت‌فرنگی.»
‫اینجوری کارت راه نمیفته.
‫هنوز خیلی زوده، خب؟
‫فقط باید خودت باشی، خب؟
‫قول میدم آخر این هفته ‫یه قاتل بی‌احساس میشی.
‫می‌خوای خودم باشم...
‫یا قاتل باشم؟
‫آخه می‌دونی امیلی، ‫این دو تا خیلی باهم فرق دارن.
‫وای، اینجا عین بهشته.
‫دختر بیچاره.
‫اگه می‌دونست اون شب من و ران ‫چه قدر روی اون صندلی کثافت‌کاری کردیم!
‫به نظرت این موج‌ها زیادی بزرگ نیستن؟
‫نمی‌دونم.
‫- اونا که اونجان. ‫- اونا دیوونه‌ن.
‫- من نمیرم اونجا. ‫- چیه؟ می‌ترسین؟
‫اصلاً.
‫اما حتی توی بهترین آب و هوا هم ‫باید احتیاط کرد.
‫این خانوم یه ارباب دمدمی‌مزاجه. ‫باید بهش احترام بذاری.
‫باید گوش کنی ببینی اون خانوم چی میگه.
‫خانوم؟
‫دنیای طبیعی، ریس.
‫اگه صبوری کنی، ‫تمام اسرارش رو برات رو می‌کنه.
‫من زندگیم رو وقفش کردم.
‫اونجوری.
‫- اون پرنده رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫از اینجا مشخصه.
‫- الان اون پرنده می‌رینه. ‫- آهای، جروم!
‫جروم. اونجایی.
‫گندش بزنن! چیزی نمونده بود ‫دلشو به دست بیارم.
‫اگه یه پرندۀ دیگه دیدی بهم بگو.
‫- بگو چه جوری این کارو می‌کنیم. ‫- داداش، اصلاً فکر خوبی نیست.
‫اصلاً چرا می‌خوای پای وارن رو بکشی وسط؟
‫چون می‌خوام اینجا ‫از رابط‌های درستی استفاده کنم.
‫- وای پسر. ‫- با چنین دستمزدی،
‫می‌تونیم سرمون رو بالا بگیریم.
‫- نه، نه. ‫- تو متوجه نیستی.
‫نمی‌تونم از خیرِ این پول بگذرم. ‫بهش بگو که مختصات دستمه.
‫اصلا از کجا این یارو رو می‌شناسه؟
‫خودش گفته بود تا حالا ‫به کارائیب نیومده.
‫آقای پارکر.
‫ران.
‫سلام.
‫شما دو تا این ورِ ‫جزیره چیکار می‌کنید؟
‫ما... ما... می‌دونی چیه؟
‫می‌خوایم بریم موج‌سواری. ‫بریم یکم موج‌سواری کنیم.
‫عه، نمی‌دونستم که موج‌سواری می‌کنی.
‫- عجیبه که یه شیکاگویی چنین کاری بلده. ‫- نخیرم عجیب نیست. می‌دونی چیه؟
‫من... من یه چیزی بیشتر از ‫یه شیکاگوییِ خالی هستم.
‫آها.
‫راستش به نظر ترسناک میادها ‫ولی در اصل اینطور نیست.
‫می‌دونی چیه؟ ‫باید از محدودیت‌های خودت فراتر بری.
‫درسته. درست مثل حرفی که رفیقم ران می‌زنه.
‫درست می‌گم ران؟
‫چی؟ اوه آره.
‫همون... بعله، بله.
‫- من از آدم‌هایی که از محدودیت‌هاشون فراتر می‌رن، خوشم میاد. ‫- معلومه که آره.
‫خیله‌خب. بهتره همگی به مسیرمون ادامه بدیم ‫قبل از اینکه بدنـمون سرد بشه.
‫- همینکار رو بکن. ما می‌خوایم بریم موج‌سواری. ‫- بریم!
‫- خیله‌خب بریم. ‫- هی اسکل‌ها، بریم هتل.
‫یالا، بیاید بریم.
‫وایسا، وایسا ببینم. می‌خواید برگردید؟
‫چون خودت الان گفتی ‫که می‌خواید دل به آب بزنید.
‫پس می‌خوای بری موج‌سواری یا که نه؟
‫- آره، اون... ‫- شوخیت گرفته؟
‫این دو تا به محض اینکه چشمشون به امواج افتاد، ‫خودشون رو خیس کردن.
‫خیس؟ من؟
‫چیه؟ الان می‌خوای بگی ‫که جا نزدی؟
‫راستش رو بخوای ریس، ‫همین الان می‌خوام برم تو کارش.
‫بیا انجامش بدیم مارکوس.
‫لعنتی.
‫خیله‌خب، خوب بخوابی عزیزم.
‫وای، زیباترین موجود توی کل جهان، ‫همین نیست؟
‫حالت خوبه تو؟
‫- من نمی‌خوام بچه‌دار بشم. ‫- منم الان چنین چیزی نمی‌خوام.
‫نه منظورم کُلیـه.
‫منظورم بچۀ خودمه.
‫- صبر کن ببینم. جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫همین الان دیدم مارکوس کوچولو ‫رو بغل کرده بودی.
‫فوق‌العاده بودید.
‫می‌دونم! من عاشق بچه‌هام.
‫و همیشه با مارکوس ‫در این مورد صحبت کردیم،
‫ولی حالا که وقتـش رسیده،
‫فهمیدم که هیچوقت واقعا خودم رو ‫در حالت حاملگی تصور نکرده بودم.
‫خودت حاملگی رو تجربه کردی. ‫می‌دونی که چه بلایی به سر بدنت میاره.
‫مثل شکنجه می‌مونه عزیزدلم.
‫پارگیم درجۀ سه بود یعنی اینکه ‫همزمان می‌تونستم بشاشم و برینم.
‫- وای خدای من. ‫- عاشقش می‌شی.
‫من واقعا عاشق وضعیتِ فعلی زندگیم هستم.
‫می‌دونم خودخواهانه‌ست. می‌دونم.
‫حرفـم رو می‌فهمم اما احساس می‌کنم ‫که بچه همه‌چیز رو نابود می‌کنه.
‫و واقعا توی خوشحالتـرین حالت ممکنـم.
‫مارکوس خبر داره؟
‫مردی که توی گوشیـش ‫نرم‌افزار حساب کردنِ تخمک‌گذاری رو داره؟
‫نه بابا، معلومه که نمی‌دونه.
‫نمی‌خوام ضدحالی چیزی باشم ‫ولی تو باید بهش بگی.
‫- رسما قلبـش رو می‌شکنه. ‫- می‌شه یه چیزی بگم؟
‫نمی‌دونم چرا به اندازۀ کافی باهوش نیستم
‫که بتونم یه جملۀ فمینیست‌طورِ ‫خفن بهت بزنم
‫که ای کاش می‌تونستم، ‫ولی واقعا بخاطر اینکه خودت رو می‌شناسی بهت افتخار می‌کنم.
‫و دوماً، می‌دونی چیه، ‫به نظرم درکت می‌کنه.
‫بیخیال بابا، یعنی واقعا فکر کردی ‫اعصابـش به هم می‌ریزه؟
‫وای! نه!
‫چه مرگته ران؟
‫بسیارخب، یکمی شناور بودن سخت می‌شه.
‫گور سرش پسر! ‫چرا نمیای برگردیم؟ ها؟
‫می‌تونیم یه چیزی از خودمون دربیاریم. ‫مثلا خیزاب شده یا همچین چیزی.
‫شنیدی ریس چی گفت پسر.
‫- الان نمی‌تونم جا بزنم. ‫- به ما چه که چه فکری می‌کنه؟
‫از اون دسته آدم‌هایی که ‫نظر پدرزنـش واسش مهمه، نه؟
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه،
‫خیلی واضح نبود اما ظاهرا ‫من و ریس ارتباط خوبی نگرفتیم..
‫می‌دونستم. جا زدن.
‫عالیه. پس حالا من باید ‫چه گهی بخورم؟
‫تنهایی برگردم اونجا؟ و نگاه کنم...
‫این حرومی داره ازمون فیلم می‌گیره. لعنتی!
‫فقط یه چیزی مونده مارکوس.
‫موج‌سواری کن.
‫نخیرم!
‫- بجنب. تو که تجربۀ تخته‌سواری روی موج داری. ‫- دوبار بود فقط! اونم توی دریاچه!
‫به اون موج نگاه کن مارکوس.
‫شاید این تنها فرصتت باشه که بتونی ‫توی زندگیت تجربۀ یه موج‌سواریِ خفن رو داشته باشی.
‫به محض اینکه بری روی آب، ‫غریزه‌ات بیدار می‌شه،
‫و اینطوری با موج همراه می‌شی.
‫- مطمئنی؟ ‫- به خودت اعتماد کن! از پسش برمیای!
‫- من از پسش برمیام. از پسش برمیام. ‫- تو از پسش برمیای!
‫- ایول! ‫- قراره دل رو به دریا بزنیم،
‫- و موج‌سواری کنیم. ‫- ایول!
‫ایول!
‫♪ چیزی که راجع‌بهش می‌گن، ‫حقیقت داره؟ ♪
‫♪ می‌گن جدیده... ♪
‫وای!
‫اوه! اوه!
‫آخ!
‫آقای پارکر؟ آقای پارکر؟ آقای پارکر!
‫وحشیانه بود.
‫- ران کو؟ حالش خوبه؟ ‫- من همینجام رفیق. کاملاً خوبـم.
‫ولی عجب گهی خوردی مارکوس!
‫باورم نمی‌شه که زنده موندی.
‫آره، تا حالا انقدر آب ندیده بودم که ‫از کسی بیرون اومده باشه.
‫خیلی... خیلی بالا آوردم؟
‫همم.
‫- واقعا نه. ‫- آم... نه.
‫پس آب از کجام بیرون اومد؟
‫سوراخ کونت بالا آورد رفیق.
‫ممنون ران. ذهنـم رو خوندی.
‫هی واسه اونـه.
‫بازم هست عزیزم.
‫من...
‫می‌رم دهنـم رو آبکشی کنم. ببخشید.
‫خب اوضاع با پدرم چطوری پیش می‌ره؟
‫خوب پیش می‌ره.
‫ظاهرا فرصتی پیدا کردید که ‫واقعا بتونید با همدیگه ارتباط بگیرید.
‫- آره. آره. رسما ارتباط گرفتیم. آره. ‫- وای خداروشکر!
‫- خیالم راحت شد. ‫- ها؟ چی؟
‫نمی‌دونم بخاطر برانگیختگیِ توانایی ‫ذهن‌خوانیِ عجیبمه یا نه،
‫ولی یه لحظه پیش اومد که داشتم ‫بهت نگاه می‌کردم و پیش خودم گفتم:
‫«وای خدای من، خیلی دوستش دارم.»
‫و بعدش که به پدرم نگاه کردم، با خودم گفتم: ‫«وای خدای من، خیلی دوستش دارم.»
‫و بعدش به دو تاییـتون نگاه کردم ‫و با خودم گفتم:
‫«وای خدای من، اگه همدیگه ‫رو خیلی دوست نداشته باشن چی؟»
‫آره. کابوسـه، نه؟
‫می‌دونم! یه کابوسِ تمام عیار. ‫یه کابوس تموم عیار بود.
‫و به اینکه پدرِ سو با شوهرش ‫کنار نمیاد، فکر کردم،
‫بخاطر همین بود که آکنه زد
‫و کم کم گربه‌های شیشه‌ایِ ‫کوچولو رو جمع کرد.
‫و همه رسما نگرانـش بودن.
‫با خودم فکر کردم که ‫دلم نمی‌خواد چنین بلایی به سرم بیاد.
‫ولی بعدش فهمیدم که ‫زده به سرم چون...
‫تو رانی و همه عاشقتن.
‫می‌دونی که، حالا درمورد همه هم صدق نمی‌کنه.
‫واقعا همه عاشقتن. ‫تک تکِ آدم‌ها.
‫و بخاطر همینـم هست که من عاشقتم.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫دیگه هیچوقتِ هیچوقتِ هیچوقت ‫پیشنهاد موج‌سواری نمی‌دم.
‫خوبه چون اصلا دلم نمی‌خواد حتی یه کلمۀ دیگه ‫درمورد موج‌سوار بشنوم. می‌دونی منظورم چیه؟
‫ببین، مجبور شدم کاری که ‫باید رو انجام بدم...
‫بخاطر اینکه از شرِّ بابای رومخِ ‫کایل خلاص بشم. می‌دونی؟
‫خب امشب نیازی نیست ‫نگرانـش باشی.
‫ظاهراً الان برنامه‌اش رو چیده. ‫یه برنامۀ کاری داره.
‫عه خدا رو شکر.
‫خیله‌خب پس، آم... ‫امروز چطور بود؟
‫خوب بود.
‫- می‌دونی، یکمی کنار استخر وقت گذروندیم... ‫- اوهوم.
‫...و با همدیگه صحبت کردیم.
‫- صحبت؟ درمورد چی مثلا؟ ‫- می‌دونی دیگه عزیزم.
‫صحبت‌های دخترونه، ‫یه سری صحبت‌های شخصی و از تهِ دل.
‫در حال تخمک‌گذاری هستید.
‫لعنتی! خدا لعنتش کنه!
‫اوه، شما برید تو کارش. ‫من صدای آهنگ رو بلند می‌کنم.
‫چی؟ صبر کن ببینم.
‫الو؟
‫آقای پارکر، یان هستم.
‫سلام آقا.
‫چه خبرها داداش یان؟ ‫حالت چطوره؟
‫خانم کیم ازم خواست که چک کنم ‫ببینم همچنان، زنده هستید یا نه.
‫- درمورد موضوع امروز بهش گفتی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫واسش ویدیو رو فرستادم. ‫تاثیر خوبی گذاشت.
‫ای کاش می‌تونستم بگم که ‫تلاشت رو قابل‌تحسین دونست،
‫ولی واقعا نگرانِ سلامتیت شده بود.
‫گفت که اگه می‌خوای ‫سخنرانیت رو کنسل کنی...
‫وایسا، وایسا. می‌شه... نه. نه. نه.
‫چنین کلمه‌ای رو دیگه به زبون نیار. ‫هیچ چیزی رو قرار نیست کنسل کنیم.
‫می‌دونی، چون... چون... حدس بزن. ‫من... پوف. من...
‫من عالی‌ام. من خیلی خوبـم.
‫واقعا خوبی؟
‫راستش رو بخوای داشتم به خانمم می‌گفتم ‫که چقدر دوست دارم دوباره برم موج‌سواری.
‫- چی؟ ‫- واقعا؟
‫خب نمی‌خواستم پیشنهادش رو بدم،
‫ولی من و تیم می‌خواستیم ‫امشب به کازینو بریم.
‫البته که شما و مهمان‌هاتون ‫می‌تونید بهمون بپیوندید.
‫- ولی اگه نتونید بیاید... ‫- ...اصلا مشکلی نداره.
‫نه، نه، نه. اما و اگری در کار نیست.
‫ما... خیلی دوست داریم که ‫امشب توی کازینو ببینیمتون.
‫خیله‌خب، پس اونجا می‌بینمتون.
‫خدافظ.
‫خیله‌خب، نگه داشتنش خیلی سخت بود.
‫تو نمی‌تونی بری بیرون. ‫اصلا نمی‌تونی راه بری.
‫می‌تونم راه برم. ‫نگاه کن، نگاه کن چجوری راه می‌رم.
‫- ببین؟ دارم تا دستشویی راه می‌رم. ‫- وای! وای عزیزم.
‫- وای! ‫- خیله‌خب، به زبون میارمش.
‫اینجا قشنگتـر از رینوئه.
‫خیله‌خب. و نگاه کنید رفقا، ‫می‌خوام که امشب همگی خوش بگذرونیم،
‫ولی افرادِ کیم وی اینجا هستن،
‫و می‌خوام که تاثیر خوبی روشون بذاریم. باشه؟
‫فهمیدم. می‌خوای که ‫به گای سگ بریم.
‫بریم ببینیم چی می‌تونیم بزنیم، ‫و شایدم بتونیم یه سه نفره با یان بزنیم.
‫- نه. نه. نه. نه. نخیرم. ‫- نه.
‫شوخی می‌کنم. امشب مشروع نمی‌خورم. ‫امشب بچه‌ـمون اینجاست.
‫بیخیال بابا، ما که هیولا نیستیم.
‫حال باسنت چطوره امشب رفیق؟
‫حاضری درکونی بخوری؟
‫چهارصدتا می‌ذاریم.
‫بذار برم یان رو پیدا کنم. ‫برمی‌گردم.
‫بیا ام. می‌خوای بازی کنی؟ ‫بیا دیگه.
‫راستش رو بخوای واقعا ‫نمی‌فهمم چیِ قمار جذابیت داره.
‫چی؟ بیا بذار مامان نشونت بده. ‫فقط باید بدونی که چطوری بازی کنی.
‫قربان نمی‌شه یه بچه ‫رو روی میز بذارید.
‫خوبه.
‫هی! هی مارکوس!
‫- مارکوس! ‫- یان.
‫- هی بیا اینجا. ‫- بیا اینجا، بیا اینجا.
‫- آره، آره! بشین، بشین. ‫- بیا، بیا.
‫حالت چطوره؟ ‫چه خبر؟
‫- بشین، بشین مارکوس. ‫- بشین. بشین.
‫- چه خبر شده؟ ‫- بیا با ما بازی کن.
‫- چی بازی کنم؟ ‫- بازیِ نوشیدنی آقای پارکر.
‫چیزیه که بهش می‌گیم ‫نوشیدنیِ بعدِ کار.
‫توی کار، اینطوری با ‫همدیگه ارتباط می‌گیریم.
‫سنتِ شرکتـه.
‫آماده شید.
‫- نوش! ‫- نوش!
‫دوباره بُردم! همتون بازنده‌اید!
‫همتون بازنده‌اید!
‫اون... اون...
‫اوه.
‫این‌ها مالِ من بودن؟
‫نه، من امشب نباید مشروب بخوریم آقایون.
‫توی وقتِ استراحتـمم. ‫روزه... روزۀ نوشیدنی گرفتم.
‫جانم؟
‫خیله‌خب ببینید، اصلا ‫سعی ندارم که به شما بی‌احترامی بکنم.
‫مخصوصا تو، یان. ‫ولی من... من نمی‌تونم امشب این کار رو بکنم.
‫اینطوری با همدیگه ارتباط می‌گیریم.
‫حرفت اینه که نمی‌خوای ‫باهامون ارتباط برقرار کنی؟
‫نه! بیخیال بابا، فقط الان ‫نمی‌خوام مشروب بخورم خب؟
‫گفتم سنتِ شرکتـه.
‫باید بازی کنی.
‫دوباره بیست؟ لعنتی.
‫ران، ران! صبر کن. چرا تو و این بچه... ‫ببین، نه، گور سرِ... می‌خوام که مشروب بخوری.
‫مارکوس، خودت واضح بهم گفتی...
‫خودم می‌دونم چی گفتم، لعنتی! ‫همراهـم بیا. یالا بیا.
‫وای عزیزم. به نظر میاد که ‫واقعا مارکوس با حرف‌هات کنار اومده.
‫اوهوم. آره.
‫چون اصلا درموردش حرفی نزدیم.
‫بذار ببینم درست متوجه شدم یا نه.
‫- این... بازیِ مشروب خوردنـه؟ ‫- آره، باید جای من مشروب بخوری..
‫نه مارکوس. اگه چنین کاری بکنم، ‫مجبور می‌شم که هیولای درونـم رو آزاد کنم.
‫با این موضوع مشکلی نداری؟ آره یا نه.
‫توی چنین وضعیتی...
‫نه.
‫خیله‌خب، ترسوهای لعنتی.
‫- بریم تو کارش. ‫- نه، تویی که ترسویی.
‫خیله‌خب، آماده باشید!
‫بسیارخب.
‫نوش!
‫بخورش!
‫ایول!
‫[ضعیف بودنـتون حالم رو به هم می‌زنه.]
‫[کسی بین شما هست که درخورِ من باشه؟]
‫مینجین رو بیار.
‫توی چشم‌هاش دیدم. می‌دونم ‫که چقدر بچه دوست داره، و من فقط...
‫نمی‌تونم چنین کاری باهاش بکنم. ‫نمی‌تونم قلبـش رو بشکنم.
‫- نوزده. ورق‌دهنده می‌بَره. ‫- گوش بزنگ باش رفیق.
‫ولی منظورم اینه که، ‫خیلی گیج‌گننده‌ست.
‫خب به نظر من یکی از همون ‫موقعیت‌های زندگیـه
‫که باید به خِردت گوش بدی...
‫...که در اعماق روح و روانتـه و می‌گه،
‫- «ای کسکش.» ‫- ببخشید، چی گفتید؟
‫ای کسکش!
‫فهمیدم دقیقا داری چیکار می‌کنی.
‫جانم خانم؟
‫کارت‌ها رو بهمون نشون نمی‌دی ‫تا خودمون بفهمیم کارت‌هامون چیه.
‫- می‌دونی چیه؟ خودت اول شروع کن. ‫- خانم، خانم. نه...
‫- اول شروع کن. ‫- به کارت‌ها دست نزنید.
‫- عالیه. گند بالا آوردی. ‫- باشه ببخشید.
‫فکر می‌کردم گفتی ‫بلدی چطوری باید بازی کنی.
‫بازی که بلدم. ‫همۀ ورق‌های صورت رو برداشته.
‫ورق‌هام ریدمان بودن ‫و باید یه حرکتی می‌زدم.
‫سینه‌هام دارن می‌ترکن. باید برم شیر بدوشم.
‫الان برمی‌گردم.
‫خیله‌خب، وقتی که ورق‌های پایین دستت اومدن، ‫اونوقت باید شرط رو بالا ببری. بهم اعتماد کن.
‫آها.
‫[شهرتِ شرکتـمون در دستانِ توئه مینجین.]
‫- بسیارخب. همین حالا باید تمومش کنیم. ‫- گور باباش رفیق. از پسش برمیام!
‫گوش کن لعنتی! مسمومیت الکلی خیلی خطرناکه.
‫- می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫- گفتم از پسش برمیام رفیق.
‫ساکت، ساکت! ساکت باشید! ‫آروم باشید!
‫هی بیاید آماده بشیم.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫یک فرصت دارید!
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫آم...
‫مردِ مُسنِ پنجاه و پنج ساله...
‫- آقا، آقا! صدام رو می‌شنوید؟ ‫- ...جواب نمی‌ده.
‫می‌دونید کجا هستید آقا؟
‫داره نفس می‌کشه.
‫خدا رو شکر.
‫اوه! سلام گوگول مگول خوشگلم!
‫احسنت آقای پارکر.
‫احسنت.
‫ممنونم.
‫آم، باید برم دستشویی رو پیدا کنم. ‫زود برمی‌گردم.
‫منم همینطور.
‫خیله‌خب. من اینطوری ‫بهش فکر می‌کنم.
‫چیزی که می‌خوای دستِ منه، ‫و واقعا می‌خوام بهت بدمش.
‫پس فقط نیازه که یه جوری ‫با همدیگه به توافق برسیم.
‫گفته بودم که. ده هزار تا.
‫راستش وارن، من داشتم ‫به نصفـش فکر می‌کردم.
‫نصف؟ نصفِ چی؟
‫نصف مقداری که توی اون هواپیما داری.
‫آره. نزدیک بود.
‫رسما از پسش برنیومدم ‫ولی خدا رو شکر که چند تا دستشویی داشت.
‫ریس؟
‫خدای من، اون ریسـه واقعا.
‫نمی‌دونم جروم درمورد من ‫بهت چی گفته...
‫- جروم برای من کار نمی‌کنه. ‫- خیله‌خب، ببین.
‫من می‌دونم هواپیمای شما ‫کجا سقوط کرده.
‫آره، محلـش یکمی گرمه
‫ولی اگه بخوای، فردا می‌تونم ‫به اونجا ببرمت.
‫می‌شه چنین کاری بکنی
‫یا که همین حالا مختصات ‫رو تحویلم بدی.
‫و بیخیال اهرم فشارم بشم.
‫چرا باید همچین غلطی بکنم؟
‫تا مغز کوفتیت رو نپاشم کفِ زمین.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ وسطِ کازینو ‫بهم شلیک بکنی؟
‫معلومه که نه.
‫ببریدش بیرون و ‫بعدش بهش شلیک بکنید.
‫یالا، بریم یه قدمی بزنیم.
‫ریس! ریس!
‫به نوچه‌هاتون بگید ‫تفنگ‌هاشون رو کنار بذارن، خب؟
‫این یارویی که داره میاد اینوری رو می‌بینید؟
‫همونی که انگار اسهال شده بوده؟
‫نه، اون نه. همونی که بغل دستـشه.
‫اون یارو گنده بکِ رو می‌گم. ‫همون حرومیِ ترسناک.
‫- اون با منـه. ‫- ریس.
‫- هی پسرها. ‫- ریس.
‫وای ران، چقدر خوشحالم که می‌بینمت.
‫آره منم همینطور ریس. ‫باید صحبت کنیم.
‫موضوع مهمیـه.
‫باشه.
‫چرا دوستم نداری؟
‫نمی‌فهمم.
‫ران، ران.
‫هی، آم... من... من مارکوسم.
‫بجنب عزیزم. آس رو بزن! ‫یالا! بیاید آس رو بزنیم.
‫- با یه ده تایی زنش! ‫- دوباره بلک‌جک.
‫- دیدید؟ کار خودمه همش. ‫- ببخشید خانم.
‫- هی. ‫- باید ازتون بخوام که اینجا رو ترک کنید.
‫چرا؟
‫خبر دارید که توی این کازینو ‫شمردنِ ورق‌ها اکیداً ممنوعه؟
‫اوه! خب من که ورق نمی‌شمرم.
‫ببینید... بذارید بهتون بگم ‫که چطوری بازی کنید.
‫فقط باید حواست به ورق‌های صورت ‫و ورق‌های پایین باشه. می‌ترکونی.
‫همین می‌شه شمردنِ ورق‌ها.
‫جدی؟
‫خودت رو جمع و جور کن پسر. ‫مشکل چیه؟
‫برای اولین بار توی زندگیـم،
‫باید با همۀ این احساسات سر کنم.
‫می‌دونی، ناامیدی، عدم اعتماد به نفس...
‫- خیله‌خب، الان زمان مناسبی برای... ‫- ...کمبود.
‫عصانیت چطور؟ ها؟ ‫الان احساس عصبانیت داری؟ خشم؟
‫نه. بیشتر... ‫شبیه به درد و غمـه.
‫ای کاش می‌دونستی که حاضرم ‫هرکاری بخاطرت بکنم ریس.
‫- هرکاری؟ ‫- به زبون بیار. فقط عنوان کن.
‫خب چرا به این وارنی که اینجاست ‫نمی‌گی تا حالا چند نفر رو کشتی؟
‫من...
‫سلام وارن، من ران هستم.
‫از آشنایی با شما خوشحالم رفقا.
‫بخاطر قوانین نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫- درموردش صحبت کرده بودیم، من... ‫- ران!
‫خیله‌خب. 42 نفر. چهل و دو.
‫همه‌شون سوژه‌های قانونی بودن. ‫همم. تک تکـشون.
‫هی، آم...
‫به نظرم باید گورمون ‫رو از اینجا گم کنیم.
‫آم... به نظرم متوجه ‫جوِّ اینجا نشدی.
‫- ما از اینجا می‌ریم. ‫- عالی می‌شه.
‫نه وایسید. چندتاشون نامعلوم بودن. دوست... ‫دارید درمود اون چندتا بشنوید؟
‫چی بگم وارن؟ سعیم رو کردم.
‫موضوع چی بود ریس؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی دیگه. همون رفقات چه مرگشون بود.
‫کی؟
‫اون آقایون. آره، نه، اونا... ‫فقط چند تا دوستِ جدیدن.
‫دوستان جدیدی که تحت تاثیرِ ‫تو قرار گرفتن ران.
‫درست مثل من.
‫- واقعا. ‫- آره بابا.
‫درود و این حرف‌ها. بازم ممنون.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫ببین ران. می‌دونم که پدرخانمته‌ها،
‫اما این آقا داره یه کارهایی می‌کنه. ‫به حرفم گوش کن.
‫ریس؟
‫بیخیال.
‫حق با تو بود. قبول نکرد.
‫راستش داشت عوضی بازی هم درمی‌آورد.
‫ببین وقتـشه که بریم سراغ نقشۀ دوم.
‫آره جروم، معلومه که یه نقشۀ دیگه دارم. ‫بگو که غواصی بلدی.
‫ریس آدم خفنیـه.
‫بهم نگاه کن، اصلاً هم اینطوری نیست.
‫حتی یه آدم نرمالی هم نیست.
‫ندیدی چی شد الان؟
‫با هم ارتباط گرفتیم پسر.
‫به نظرم ممکنه دستاوردِ ‫بزرگی بوده باشه.
‫می‌دونی چیه؟ شاید اصلا ‫به ارز دیجیتالی که داره، یه نگاهی انداختم.
‫- چی؟ نیازی نیست که پات به... ‫- ولم کنید!
‫ولی من اصلا تقلب نکردم!
‫- وایسا ببینم، پولـم کو؟ ‫- اون امیلیـه؟
‫پولـم کو؟ ‫من اهل شیکاگوئم. بذاریدم زمین!
‫لعنتی. زنـم رو ول کنید حیوون‌ها!
‫بازم ممنون بخاطر این موضوع.
‫چیزی نیست. مشکلی نداره. ‫ما... تقریبا به اتاقت رسیدیم.
‫می‌خوای یه چیزی بدونی مارکوس؟
‫کم کم داره ازت خوشم میاد.
‫خیله‌خب، عالیه رفیق. ‫و... و یان، ببین... منم ازت خوشم میاد.
‫نه، از روی مستی نیست. ‫دارم جدی می‌گم.
‫تو مثل من، یه مبارزی.
‫سریع عکس‌العمل نشون می‌دی.
‫بعلاوه، دوست‌های خفنی داری.
‫عاشقتم پسر.
‫و به نظرم...
‫باشه.
‫...باید این شغل رو قبول کنی.
‫واقعاً؟
‫نظرِ صادقانـمه.
‫عالیه پسر.
‫بد شد که نظرم اهمیتی نداره اصلا.
‫صبر کن، چی؟ چی داری می‌گی؟ ‫تو معاون شرکتی‌ها.
‫- کلِ پروژه دستِ توئه. ‫- خب که چی؟
‫به حرف‌هام گوش نمی‌ده.
‫خانم کیم به هیچکدوم از ‫نظراتم اهمیتی نمی‌ده.
‫ریدمان شد.
‫- ران بیخیال دیگه. ‫- ببخشید.
‫نه، نه راست می‌گه.
‫ریدمانه واقعا.
‫می‌خوای نظرم رو بشنوی؟
‫- می‌خوای نظرم رو بشنوی خانم کیم؟ کیم. ‫- باشه، باشه.
‫نظرم اینه که شما یه آدم بدجنسی.
‫- یان می‌دونی که اینجا... ‫- بهش می‌گم.
‫دفعۀ بعدی که ببینمش، اصلا دیگه ‫واسم مهم نیست. حتما می‌گم بهش.
‫تو چشم‌هاش نگاه می‌کنم و می‌گم.
‫درسته. بهش می...
‫خانم کیم.
‫بله.
‫نه. نه. نه. نه. نه. اون...
‫اصلا مشکلی نیست.
‫نه، نه البته. البته. ممنون.
‫شرمنده.
‫ممنون. شرمنده.
‫خانم کیم با معمارهاش صحبت کرده.
‫و می‌خواد که سقف سنگی بشه.
‫می‌خواد که سقف... ‫سنگ باشه؟
‫مشکلی وجود داره؟
‫چی؟
‫لعنتی! ببین ما تا حالا ‫با سنگ کار نکردیم.
‫خب که چی؟ یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫یعنی چی که خب که چی؟ ‫ببین پی‌وی‌سی نیست‌ها خب؟
‫باید همۀ شکستگی‌ها رو در نظر بگیریم
‫و برای اتصال و این چیزها ‫وسایل کمکی پیدا کنیم و داستان داریم.
‫بیخیال پسر. باید خونسرد باشی، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫چی زر می‌زنی که مشکلی پیش نمیاد؟
‫نمی‌خوام مشکلی پیش نیاد، ‫می‌خوام بی‌نقص پیش بریم.
‫اگه بخوای بی‌نقص پیش بری، ‫یه گندی بالا میاری اسکل.
‫دقیقا بخاطر همینه که تلاش نمی‌کنم.
‫خفه شید. ‫هردوتون خفه‌خون بگیرید.
‫یه لطفی بهم بکنید خب؟
‫یه برآورد بودجۀ جدید انجام بدید و سنگ ‫هم بهش اضافه کنید. و امشب واسم بفرستید.
‫همین امشب؟
‫بله امشب. می‌خوام همه چیزش ‫رو بخونم‌ها. چیز غافلگیرکننده‌ای پیش نیاد. خب؟
‫- مارکوس پارکر؟ ‫- باشه.
‫محض اطلاعت بگم،
‫وقتی فردا برگه‌ها رو خوندی، ‫قسمت آخرش رو نگاه نکن.
‫از همین الان بگم که ریده.
‫چی داری می‌گی؟ ‫همین الان به دستم رسیده.
‫اوه نه، این کار رو نکن. همین الان ‫رهگیریش رو دارم نگاه می‌کنم، هنوز توی میامیه.
‫پس این چیه؟
‫این چه کوفتیه؟
‫رئیس؟
‫- کوکائین. ‫- هی.
‫خوشحالم که پیدات کردم.
‫پیدام... پیدام کردی... چی گفتی؟
‫گوش بده، فقط می‌خواستم ازت ‫تشکر کنم که دیشب تا خونه رسوندیم.
‫اوه.
‫دیشب رو می‌گی. بیخیال پسر. ‫کاری نکردم که.
‫- نه، اصلا چیز مهمی نبود. ‫- نه. نه. نه واقعا موضوع مهمی بود.
‫یه حرف‌هایی بهت زدم که...
‫فراتر از حدَّم بودن.
‫طرز فکرم درمورد درمورد مدیرم.
‫نمی‌دونم داری از چی حرف می‌زنی رفیق.
‫اصلا حتی این ماجراها ‫رو یادم نمیاد، ولی...
‫نه. نه. نه. رسماً غیرحرفه‌ای بود و...
‫راستش اصلا نمی‌دونم که ‫چرا چنین حرفی زدم.
‫نمی‌دونم از کجام دراومد. ‫اصلا منظوری نداشتم.
‫ببین پسر. من که خبرچین نیستم. خب؟ ‫قرار نیست چیزی بهش بگم. نگران نباش.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫عالیه، چون اصلا دلم نمی‌خواد
‫توی شرایط خجالت‌آوری قرارت بدم که مجبور بشی...
‫وای شرمنده. ‫عملاً داشتم بسته‌ات رو نابود می‌کردم.
‫بستۀ من رو نابود نمی‌کردی ‫چون مال من نیست.
‫- هرچیزی که داره نابود می‌شه، مالِ من... ‫- شرمنده آقا، باید دوباره اسکنش کنم.
‫- چی رو اسکن کنید؟ ‫- پست پیشتازتون.
‫می‌دونید همون چیزی که امضا کرده بودید؟
‫- آها این؟ ‫- خودشه.
‫اوه.
‫می‌دونید چیه، یادم رفته...
‫چون جای یکی دیگه امضاش کرده بودم. ‫چون این بسته مال من نیسن اصلا.
‫- می‌دونید منظورم چیه؟ ‫- صبر کنسد. مگه شما مارکوس پارکر نیستید؟
‫نه، نه خودشونن.
‫منم همین فکر رو می‌کردم. ‫خب بفرمایید خدمت شما.
‫ممنونم.
‫حرومزاده.
‫همه... همه‌چیز مرتبه؟
‫اوهوم.
‫کوکائین!
‫بابات واسم کوکائین فرستاده.
‫به به! خیلی بیشتر از اون چیزی هست ‫که تا حالا توی باسنت قاچاق کردی عزیزم.
‫- خیلی کوکائینه‌ها. ‫- انگار دو کیلویی می‌شه.
‫- چی؟ ‫- مارکوس،
‫چرا باید دو کیلو کوکائین ‫رو امضا بزنی؟
‫آره عزیزم. چرا این کار رو کردی؟
‫نمی‌دونستم که توی ‫بسته‌ کوکائینه.
‫وقتی که می‌ری امضا بزنی، ‫کسی که بهت نمی‌گه چی توی بسته هست.
‫وای بر من! انگار یه جنایتِ بزرگه. ‫انگار در حدِ بین‌المللی...
‫هی!
‫داری چه غلطی می‌کنی...
‫نیاوردم که بکشیش که.
‫کوکائینه دیگه مارکوس. مگه ما... ‫نباید چنین کاری بکنیم؟
‫نه حرومی! نه!
‫داری چه غلطی...
‫همین الان دیدی داشتم چه زری به این می‌زدم. ‫همین الان بگیر این رو نیست و نابودش کن.
‫از شر یه کوچولوش خلاص شدی.
‫آره و گمونم اگه به این کار ادامه بدیم، ‫قبل از اینکه بفهمیم کلاً تموم می‌شه.
‫چه مرگتونه شما؟
‫وای عالیه! بیخیال مارکوس. ‫به کایلا گفتی؟
‫قرار بوده که یه سوپرایز باشه. چه...
‫اوه.
‫شرمنده ریس. ‫سو... سوپرایزت رو خراب کردم؟
‫به به!
‫می‌خوای بدونی دیگه کی سوپرایز شده؟ ‫ بیا اینجا.
‫من حرومزاده!
‫بابت رسیدن این بسته به دستم ‫سوپرایز شدم،
‫که نزدیک بود این آشغال ‫رو جلوی یان باز کنم!
‫اولاً که خودت گفتی ‫برای تو بفرستمش.
‫خودت می‌دونی چی گفتم. ‫پس خفه شو.
‫- خب؟ ‫- چی؟ چی؟ مارکوس. مارکوس!
‫شرمنده عزیزم ولی حق با من بود!
‫عملاً نزدیک بود کارم رو ‫به چوخ بده و می‌خوام که از اینجا بره.
‫راستش رو بخواید، ‫این آقایی که اینجاست یه جنایتکاره.
‫اگه زندان افتادی، ‫پس حتما یه غلطی کردی.
‫و واسه منم چرت و پرت نگو ‫که قربانیِ این نظام شدی.
‫- من واقعا قربانیِ این نظام... ‫- من واقعا قربانیِ... خفه‌خون بگیر بابا!
‫اعتراف کن که داشتی ازم ‫برای قاچاقِ مواد، استفاده می‌کردی.
‫اون که مواد نیست مارکوس.
‫زر نزن خب؟
‫اگه مواد نیست ریس، ‫پس چه کوفتیه؟
‫چرا این کوکائین مزۀ کوکائین نمی‌ده؟
‫چون مادرته.
‫وای خدای من!
‫مادرمه؟
‫- نه. نه. نه. نه. نه. نه! ‫- آره امیلی.
‫خاکستر مادرِ امیلیـه.
‫وای مامان!
‫وقتی که بابام توی زندون بود مُرد،
‫برای همینم فرصت نداشتیم که ‫خاکسترش رو پخش کنیم.
‫بازم می‌گم از ‫اون جادوگر متنفر بودم،
‫ولی فرستادمش اینجا ‫تا با همدیگه پخشش کنیم.
‫مامانت رو کِشیدم الان؟
‫منم همینطور.
‫اگه بهش فکر کنی ‫یه جورایی واقعا قشنگه.
‫خب الان فهمیدم که باید درموردش ‫بهتون یادآوری می‌کردم ولی لعنت بهش مارکوس.
‫فکرشم نمی‌کردم که بازش کنی ‫و مثل مواد ازش استفاده کنی.
‫- هی هی، نگاه کن آقا. ‫- منظورم اینه که...
‫حالا می‌تونی... کارهای احمقا... ‫حرف‌های خیلی بدی...
‫حرف‌های واقعا بدجنسانه‌ای زدم، ‫ولی بذار بگم چیکار نکردم.
‫من اون خاکستر رو مثل مواد نکشیدم.
‫- کارِ اون‌هاست. کار من نبود. ‫- ببین...
‫مارکوس می‌دونم بخاطر ملاقات ‫چندمیلیون دلاریتـون مضطرب هستید،
‫ولی فقط سعی داشتم ‫یه کار خاص واسه دخترم انجام بدم.
‫حالام نابود شده.
‫ببین ریس، من...
‫نمی‌دونستم بخاطر دخترت این کار ‫رو کردی خب؟ شرمنده.
‫آره خب، می‌دونی، ‫یکمی برای شرمنده بودن دیر شده.
‫و باورم نمی‌شه اومدم درمورد یه ‫سفر عالیی که رزرو کردم بهتون بگم.
‫سفر یه روزه؟
‫آره، غواصی کردن.
‫درمورد به جای مخفی شنیدم ‫که قراره شگفت‌انگیز باشه.
‫بیخیال، ‫دیگه حس و حال همه ریدمان شده.
‫نه، هی!
‫دیگه این حرف‌ها رو نزن ریس، خب؟
‫غواصی ایدۀ فوق‌العاده‌ایه.
‫- درسته کایلا؟ ‫- آره بابا.
‫واقعا؟
‫آره. درسته مارکوس؟
‫درسته مارکوس؟
‫باشه. ببینید اگه همگیتون پایۀ ‫غواصی هستید، منم پایه‌ام. لعنتی.
‫- هورا! همه دوباره خوشحالن! ‫- ایول! بریم تو کارش!
‫درسته.
‫خدای من بابا! ببین مامان رو آوردم.
‫فکر کردم می‌تونیم موقع برگشت، ‫اینجا خاکسترش رو پخش کنیم. البته 99 درصدش رو.
‫- عالیه. ‫- صبر کن. ریس وایسا.
‫با اون باید پرواز کنیم؟
‫- خفنـه نه؟ ‫- ریس، نه من نمی‌تونم پرواز کنم.
‫فردا یه جلسۀ مهم دارم. ‫باید بخاطرش آماده بشم.
‫خب باید ازم تشکر کنیم چون ‫ده برابر سرعت معمولی به اونجا می‌رسیم.
‫عجب فکرِ بکری ریس.
‫صندلی نداره! خیلی خوبه!
‫یالا مارکوس.
‫ترتیبِ همه‌چیز رو دادم. حتی یه قایق ‫منتظرمونـه و همه‌چیز آماده‌ست.
‫درسته کاپیتان؟
‫من خیلی هیجان‌زده‌ام بابا.
‫خیلی خوش می‌گذره رفقا!
‫وای عزیزم. ‫صبر کن بریم داخلِ آب.
‫ریس این چه کوفتیـه دیگه؟ ‫اینجا ریده‌ها.
‫فکر کنم باید برید جلوتر. آره. ‫اوه، گمونم چند تا دلفین دیدم.
‫- چی؟ ‫- آره. آره. برو!
‫ما یه خونوادۀ خوشحالیـم که برای غواصی اومدیم. ‫اینجا چیزی برای دیدن وجود نداره.
‫- همه‌ش همینه؟ ‫- نه آقا. فکر کنم یه کیفِ دیگه هست.
‫عجله کن جروم. بجنب.
‫خیله‌خب. یکی بدخلقی می‌کنه.
‫بدخلقیـش بیشتر شده‌ها و...
‫باشه. بریم بپوشونمت.
‫[فکر کردی من کی‌ام مارکوس کوچولو؟]
‫قاتل که نیستم.
‫[باید قبولش کنم.]
‫[ولی نگرانـش نباش.]
‫[یه روز دیگه می‌رم دنبالِ عشقِ واقعی.]
‫ببخشید؟
‫من... سلام، قصد جسارت ندارم، ‫من فقط...
‫باید بهتون بگم که تا حالا ‫هیچ مردی رو ندیدم
‫که بهتر از شما ‫با یه بچه رفتار بکنه.
‫اوه ممنونم خانم.
‫- ورنیکا هستم. ‫- ممنونم ورونیکا.
‫من موریلیو هستم. ‫ولی این بچۀ سفید بچۀ من نیست.
‫جدی؟
‫اوه بله. تا جایی که خبر دارم، ‫بچه‌ای ندارم.
‫شوخی می‌کنم. بچه ندارم.
‫می‌تونم یه سوالی ازتون بپرسم؟
‫دیرتر کار خاصی دارید؟
‫خدای من، ‫خیلی چندش بود.
‫وایسا ببینم، اون چیه دیگه؟
‫منظورت عروس دریاییـه؟
‫خیلی واضح دیدم که چی بود.
‫برای آب‌های تفریحی، ‫این وضعیت افتضاحه.
‫منظورم این نیست.
‫ریس داره چیکار می‌کنه؟ لعنت بهش.
‫واقعا باید بریم واکسن کزاز بزنیم.
‫خیلی چندشه.
‫هی شرمنده.
‫می‌خواستم صداتون کنم بیاید.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫امروز آب خیلی شفاف نیست، نه؟
‫- این کیف‌ها چی هستن ریس؟ ‫- کدوم کیف؟
‫کدوم کیف‌ها؟ شوخیت گرفته؟ ‫دارم راجع به این کیف‌ها حرف می‌زنم.
‫- اوه آره. ‫- ریس؟ ریس! یکی حواسش به ماست.
‫وای لعنتی!
‫باید همین الان بریم!
‫خیله‌خب بچه‌ها. وقتـشه که جمع کنیم ‫و بریم. همین حالا.
‫جدی می‌گم ریس، توی ‫این کیف‌ها چی هست؟
‫- بگو دیگه. ‫- چرا انقدر عجله داریم؟
‫وای پسر... داستان خیلی جالبی داره.
‫- اوه؟ بگو بهم! ‫- باشه عزیزم.
‫ولی تو راه برگشت می‌گم خب؟ بیا.
‫- باشه. ‫- هی...
‫نیازی نیست که قایق رو ببندیم؟
‫نه ران. چیزی نیست، ‫ولش کن.
‫خیله‌خب، همه سوار شن.
‫می‌تونیم اون غروب خوردشیدِ ‫خوشگل رو ببینیم، درسته؟
‫و نوشیدنی رمی که خریدی ‫رو با هم بنوشیم.
‫اوه خیلی خوبه!
‫لعنتی.
‫توجه کنید. ‫ما پلیس ملی کوبا هستیم.
‫وای نه.
‫شما واردِ خاکِ کوبا شده‌اید.
‫اون‌ها دیگه کی هستن؟
‫اوه آره. ‫حتما محیط‌بانِ محلیـه،
‫و واقعا... درمورد غواصی توی کوبا ‫قوانینِ سختگیرانه‌ای دارن، پس بجنبید.
‫کوبا. هی! گاو... ‫ما رو تا کوبا آوردی؟
‫آره. آره ولی مشکلی نیست.
‫فقط نباید باهاشون روبه‌رو بشیم. بریم.
‫لعنتی.
‫یالا دیگه جروم!
‫دارم سعیم رو می‌کنم!
‫جروم؟ ریس؟
‫چیه؟
‫من می‌خوام که باهاشون روبه‌رو بشم.
‫کثیف‌ترین منطقۀ غواصیی ‫بوده که تا حالا توی عمرم دیدم.
‫- نه، واقعا دلت نمی‌خواد... ‫- نه ریس.
‫به عنوان یه پارکبان،
‫اولین بارم نیست که باید با ‫سهل‌انگاری محیط‌بان‌ها روبه‌رو بشم.
‫- کایل؟ مدارکم رو می‌دی؟ ‫- آره، آره همراهمه. همینجاست.
‫آقایون!
‫اینجا رو نگاه کنید!
‫باید ببینم رئیسشون کیه.
‫هرکسی که هست، قراره یه حالِ درست... ‫وای لعنتی!
‫- ران! باید سوار بشی! ‫- بجنب!
‫برو! برو!
‫سوار شو! سوار شو!
‫- چه خبره؟ ‫- چرا دارن بهمون شلیک می‌کنن؟
‫چه کوفتی شده؟
‫لعنتی!
‫- نمی‌تونی بری بالا؟ ‫- نمی‌شه.
‫- خیلی سنگین شدیم. ‫- چی؟
‫یه چیزی رو پرت کن! یالا!
‫چی...
‫دوستت دارم مامان!
‫و با همۀ این توقعات مسخره و ‫احمقانه به این سفر اومدم.
‫مثلا، من یه زن مجردم خب؟ ‫با کسی نیستم.
‫فرا تر از مجرد بودنی شما. ‫کاملا آمادۀ آشنایی با یه شخصی هستی.
‫آخه چه فکری با خودم می‌کردم؟ ‫واقعیتش کل هفته رو تو استراحت‌گاه می‌موندم.
‫تا این که تو رو دیدم و...
‫و خیلی از چیزها ممکن شد؟
‫آره! ‫دقیقاً!
‫- اینقدر ذهنم رو نخون. ‫- خودم می‌خوام.
‫شنیدم کازینو قراره خیلی خوب باشه.
‫کورال کی؟
‫آره. ‫قراره معرکه شه.
‫پس به گمونم ‫فقط یه سوال دیگه مونده که بپرسم.
‫چقدر پول می‌گیری؟
‫کل شب رو منظورمه. ‫چون اگه برم تو کارش، دیگه تا تهش میرم.
‫سوال خیلی سریعی بود. ‫دقیقاً چه کاری داری؟
‫یکی حواسش به بچم باشه.
‫- بچه؟ ‫- آره.
‫- سلام عزیزم. ‫- وای، بچه رو نگاه.
‫اوه.
‫خیلی بانمکه، ‫مگه نه؟
‫اوه، ‫یادم رفت بپرسم.
‫غواصی چطور بود؟
‫بدک نبود.
‫گور باباش! ‫ببینم چی توشه...
‫وایسا ببینم، ‫چی کار داری می‌کنی؟ نه مارکوس، نه.
‫- چی توی کیفه؟ ‫- هی، نه. بازش نکن...
‫ریس؟
‫این پول کیه؟ ‫هان؟
‫پول کیه؟
‫ای تف بهش. ‫فکر کنم به یه مشکلی برخوردیم داداش.
‫- احتمالاً زدن به لوله سوخت. ‫- لوله سوخت؟
‫نگو که اینجا سنت جیمز جنوبیه.
‫سنت جیمز جنوبیه.
‫«دیجــــی موویـــــز»
‫خب نمی‌تونیم اینجا فرود بیایم که.
‫غیب گفتی!
‫هتل اونور پُله. ‫دور بزن، دور بزن.
‫حله!
‫خیلی‌خب. ‫می‌تونی تا اون سمت جزیره ببری‌مون؟
‫آره بابا. ‫حتماً.
‫وایسا ببینم.
‫این دیگه چی بود؟
‫کاملاً مطمئنم که هواپیمای جروم بود.
‫جروم؟
‫سقوط جالبی نبود.
‫همه حال‌شون خوبه؟
‫من که خوبم. ‫بقیه چی؟
‫- من خوبم. ‫- همه خوبن.
‫- ای خدا، همش... ‫- بجز جروم.
‫وای نه. ‫زنده نموند؟
‫چرا، موند. ‫و یه میلیون دلار هم ازم کش رفت.
‫عوضی.
‫فکر می‌کردم دوست همدیگه‌ایم!
‫خب بچه‌ها. ‫عجب غوغایی شد.
‫پس آره... ‫باید همه وسایل‌مون رو برداریم و بریم.
‫گه توش!
‫آنتن ندارم. ‫گور بابات!
‫- عزیزم. ‫- هی، کجا داری میری؟
‫- وایسا عزیزم. ‫- تف بهش.
‫مارکوس، ‫چی‌کار داری می‌کنی؟
‫کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردم، ‫به پلیس لوت بدم.
‫- ای تف بهش. آنتن نداره. ‫- نه، نه، پلیس‌ نه. گوش می‌کنی چی میگم؟
‫باید از اینجا فرار کنیم.
‫تا راستش رو بهم نگی ‫از اینجا جم نمی‌خورم، خب؟
‫این کارا واسه چیه؟
‫بابا، باید یه توضیح داشته باشی ‫که تقصیری نداری، مگه نه؟
‫باشه بابا. ‫خیلی‌خب. ببینین.
‫راستش رو بهتون میگم. ‫چیزی هم ازتون پنهون نمی‌کنم.
‫اون موقع که شنیدم ‫قراره از زندان آزاد شم
‫اولین چیزی که به ذهنم رسید ‫این بود که بیام ببینمت؟
‫تا عروسی دختر خوشگلم رو ‫با تاخیر جشن بگیرم؟
‫- آره، آره. همین بود. ‫- دیدین؟
‫مرسی.
‫چون که توی زندگیت نبودم،
‫با خودم می‌گفتم که هیچ‌جوره نمی‌تونم ‫برات جبرانش کنم.
‫اما وقتی به هم‌بندم توی زندان گفتم ‫که دارم میرم کارائیب،
‫این رفیق بامرامم ‫که اسمش هم فرانکی بود و تو بند «دی» بود،
‫گفت یه هواپیما تو آب‌های کوبا سقوط کرده.
‫- همم. ‫- یه هواپیما که ۵ میلیون دلار پول توشه.
‫بعدش هم یه فکری به سرم زد!
‫این پول میشه کادوی عروسی من بهت.
‫البته منهای سهم خودم.
‫چه مهربون.
‫کایلا!
‫چیه؟ ‫باملاحظه‌اس خب.
‫باملاحظه؟ ‫این پول و هواپیما مال کیه؟
‫- یعنی الان خیلی مهمه؟ ‫- آره راستش، هست.
‫ریس، ‫این پول مال کدوم بدبختیه؟ هان؟
‫یه مواد فروش. ‫همون یارو وارن.
‫وارن، وارن، وارن.
‫که تو کازینو بود؟
‫آره، ‫میشه حالا راه بیفتیم؟
‫چون همه صدای این سقوط رو شنیدن.
‫و مطمئن باشین که وارن ‫بالاخره جامون رو پیدا می‌کنه.
‫- وایسا ببینم، یعنی چی؟ ‫- چی؟
‫آره دیگه. ‫باید پول رو از هواپیما در بیاریم تا...
‫وای خدا.
‫بهش رسیده بودم. ‫تو مشتم بود.
‫- اونجان! ‫- گه توش.
‫ریسه.
‫می‌دونستم.
‫تف بهش!
‫- بریم، بریم. ‫- فرار کنین.
‫- برین جلو راه‌شون! ‫- باشه!
‫بجنبین... ‫راه بیفتین!
‫برین!
‫واینسین!
‫برو!
‫بگیرین‌شون!
‫وای!
‫خیلی‌خب، ‫واکنش بدن به شلیک گلوله باعث ترشح آدرنالین میشه.
‫که خیلی خوبه. ‫ازش استفاده کنین.
‫فقط نذارین زیادی روتون تاثیر بذاره، ‫چون شاید باعث حمله عصبی بشه.
‫حمله عصبی که خیلی وقته بهم دست داده. ‫بعدش چی میشه؟
‫زیک! ‫خداروشکر، گوش کن زیک!
‫- سنگ لوح رو هم به بودجه اضافه کردیم. ‫ - گوش کن!
‫- اما یه اتفاق عجیبی افتاده. ‫- ای مادرجنده!
‫- خفه‌خون مرگ بگیر! ‫- احتمالاً باعث شه از کوره در بری،
‫- اما تصمیم گرفتم که... ‫- زیک...
‫- که تو یکی از بخش‌ها فونت رو عوض کنم. ‫- تو رو خدا...
‫- هلوتیکا و تایمز نیو رومان رو امتحان کردم.... ‫- وای! جون ننت یه دقیقه خفه شو!
‫- چرا نمی‌فهمی؟! ‫- نه، بهم اعتماد کن.
‫بزرگ‌تر که باشه بهتره.
‫الان این به کیرم هم نیست!
‫...می‌خوان من رو بکشن...
‫قطع شد! ‫کیر توش!
‫خب، ‫واکنشش چی بود؟
‫همم. ‫از چیزی که فکر می‌کردم بهتر بود.
‫بجنبین!
‫بدویین!
‫بدو عزیزم! ‫عجله کن! بجنب.
‫- هی! هی. ‫- چیشده؟
‫شما برین.
‫برین.
‫برین اون تو. ‫برین...
‫خب. ‫هیس، هیس.
‫کدوم گوری رفتن؟
‫شما در مرحله تخمک‌گذاری هستید.
‫اوه، سلام یان. ‫بیا تو.
‫مرسی...
‫می‌خواستم یه سری به آقای پارکر بزنم ‫تا ببینم مشکلی...
‫وایسا ببینم. ‫چرا دوتا بچه اینجاس؟
‫بله. ‫از خودم هم این سوال رو می‌پرسم.
‫خیلی‌خب.
‫خلاصه که فقط می‌خواستم ‫یه سری به آقای پارکر بزنم
‫تا ببینم برای ارائه فردا آماده هستن یا نه.
‫چون انگار امروز صبح یکم استرس داشتن.
‫خب، ‫ایشون همچنان مشغول غواصی‌ان.
‫- بدون من. ‫- رفتن مسافرت؟
‫اوهوم. ‫بدون من.
‫عجب.
‫خب، ‫پس به گمونم همه‌چیز رو تحت کنترل دارن.
‫من هم همه‌چیز رو تحت کنترل دارم.
‫ببین وارن. ‫می‌فهمم. می‌فهمم.
‫واقعاً دنبال جوابی. ‫اما داره دیر میشه.
‫نظرت چیه صبح درموردش حرف بزنیم؟
‫خفه‌خون بگیر!
‫انگار وقتی یه یوزی سمت گردن‌کلفتت گرفته شده، ‫دیگه کله‌شق نیستی.
‫- گردن‌کلفت؟ ‫- کایلا،
‫به بابات بگو ‫این مسخره‌بازیا رو تمومش کنه.
‫بابا. ‫چرا نمیگی واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫آره.
‫آره ریس. ‫بگو.
‫بگو پولم کدوم گوریه!
‫وارن، ‫حرکتی برام نمونده، خب؟
‫راستش رو بهت میگم. ‫چیزی هم ازت پنهون نمی‌کنم.
‫- همم. ‫- وای نه.
‫من عمداً پولت رو برداشتم؟
‫آره.
‫اما بعدش کوبایی‌ها سبز شدن ‫و به هواپیمامون شلیک کردن.
‫بعدش...
‫هیچوقت دستم بهش نرسید.
‫پولت هنوز همونجاس.
‫زیر آب، ‫جایی که همیشه بوده.
‫نظرت چیه مختصاتش رو بهت بدم، ‫هان؟
‫بعدش هم می‌تونین... برسین بهش، ‫و این مسخره‌بازی‌های امروز رو تموم کنیم.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫الان برات می‌نویسمش.
‫خب؟
‫خب دیگه...
‫- دیدین؟ خیلی باهوشه. ‫- ای خدا.
‫من باید الان...
‫برای بار آخر ‫ارائه‌ای که داشتم رو مرور می‌کردم.
‫بعدش هم به زیک زنگ می‌زدم،
‫سرش داد می‌زدم تا حالم بیاد سر جاش، ‫بعدش هم کت‌شلوارم رو می‌پوشیدم و...
‫مطمئن می‌شدم که همه‌چیز درسته، ‫به کاغذها نگاه می‌کردم،
‫که ببینم همه‌چیز آماده‌اس یا نه...
‫بعدش می‌رفتم دستشویی ‫و تو آینه نگاه می‌کردم.
‫و به خودم می‌گفتم،
‫«تو مشتته،‌ پسرجون.
‫از پسش برمیای.»
‫اما به جاش...
‫تو یه جعبه کیری‌ام.
‫پس دمت گرم ریس. ‫واقعاً ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫ناموساً ریس؟
‫خب، ‫یکم زمان خریدم، مگه نه؟
‫اگه هواپیما رو پیدا کنن،
‫و ببینن هیچ پولی اونجا نیست، ‫به‌نظرت چی میشه، هان؟
‫خب مارکوس، ‫هنوز به اونجاش فکر نکردم.
‫- ای خدا. ‫- هنوز به اونجاش فکر نکردی؟
‫ریس هنوز به اونجاش فکر نکرده. ‫وای.
‫همچین میگه انگار فکر بقیه جاها رو کرده.
‫و فقط به اینجاش فکر نکرده. ‫عالیه.
‫مارکوس، ‫نمی‌دونم داری طعنه می‌زنی یا نه،
‫اما فکر نکنم دلیلی داشته باشه ‫تا بابای من رو
‫آدم بده‌ی داستان کنیم.
‫اما آدم بده‌ی داستانه.
‫چی گفتی؟
‫کایلا، مارکوس راست میگه. ‫ریس آدم‌بده‌ی داستانه.
‫از زمانی که پیداش شده، ‫آشوب انداخته به جون خونواده با آرامش‌مون.
‫چه آشوبی. ‫عجب آدمی هستی.
‫- کایلا. ‫- بله؟
‫کایلا، ‫یه چیزی هست که باید بهت بگم...
‫و شنیدنش کار راحتی نیست.
‫- اما درهرصورت باید بگمش. ‫- خیلی‌خب.
‫دیدی که همه از من خوش‌شون میاد؟
‫همه‌آدمای رو کره زمین.
‫همه.
‫بجز بابات.
‫چی؟
‫- امکان نداره. ‫- داره.
‫می‌دونی که من از همه خوشم میاد؟
‫تموم کسایی که تاحالا دیدی‌شون.
‫بخش کوچیکی از من...
‫-ازش خوشش نمیاد. گفتم. ‫- ران!
‫پس به گمونم مساوی شدیم.
‫مشکلت چیه ریس؟
‫هرچی از دهنت در میاد ‫توهین به منه.
‫- انگار باهام رقابت داری. ‫- در حد من نیستی.
‫- بچه‌ها... ‫- می‌خوای نظرم رو بدونی؟
‫تویی که احساس حقارت می‌کنی. ‫با وجود من احساس خطر می‌کنی.
‫- ران! ‫- حالا واسه ما روانشناس شدی؟
‫الان اصلاً وقتش نیست
‫که این حرفا رو بزنین...
‫فقط وقتی اندازه یه سرسوزن باهام مهربون بودی ‫که داشتی تو کازینو ازم استفاده می‌کردی.
‫- چون به زورم نیاز داشتی. ‫- گه توش.
‫هی. ‫از خدات هم باشه.
‫بهتر از اون کار محیط‌بانیته.
‫مرتیکه خر! ‫چطور جرات می‌کنی این مقام مقدس رو کوچیک جلوه بدی؟
‫حرفت رو پس بگیر، ‫همین حالا!
‫- چی رو پس بگیرم؟ ‫- پسش بگیر، وگرنه
‫- عواقبش رو نشونت میدم... ‫- بس کنین!
‫با جفت‌تونم! ‫بس کنین!
‫ما یه خونواده‌ایم عوضیا، ‫چه خوش‌تون بیاد چه نیاد!
‫از اینجا می‌زنیم بیرون.
‫و فردا نشستیم توی ساحل،
‫کوکتل نوش جون می‌کنیم ‫و خوش‌گذرونی می‌کنیم.
‫پس بتمرگین!
‫و یادتون نره، ‫که همه‌چیز درست میشه.
‫چیشد؟
‫وای خدا!
‫داریم تکون می‌خوریم!
‫خیلی‌خب، ‫تعریف کن.
‫صد در صد هواپیمای خودمونه. ‫دقیقاً همونجاییه که یارو گفت.
‫می‌خوایم بریم توی آب ‫تا پول رو پیدا کنیم.
‫خیلی‌خب. ‫دیگه کاری باهاشون نداریم.
‫حالت خوبه؟
‫چی...
‫- پرت‌مون کردن تو اقیانوس؟ ‫- نترسین. نترسین.
‫- چرا داره تکون می‌خوره؟ ‫- قضیه چیه عزیزم؟
‫- داره پر از آب میشه. غرق میشیم؟ ‫- چیزی نیست.
‫داریم غرق میشیم!
‫چقدر سریع داره پر میشه.
‫آروم باشین. ‫غرق نمیشیم. خب؟ این‌چیزا تا چندروز شناور می‌مونن.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫صادرات واردات، ‫یادت رفته؟
‫تا وقتی که شناور باشیم، هیچی نمیشه. ‫قول میدم.
‫تف بهش!
‫- کمک! ‫- بذارین بیایم بیرون! کمک!
‫مگه نگفتی اینا غرق نمیشن ریس؟
‫- هی! ‫- هی، هی!
‫کمک! ‫بذارین بیایم بیرون!
‫خدایا!
‫- کمک! کمک! کمک! ‫- صدامون رو می‌شنوین؟
‫ران! ‫باید کمک‌مون کنی رفیق!
‫- بگو چی‌کار کنیم! ‫- فقط یه کار مونده.
‫- لعنت بهش! کمک! ‫- درمون بیارین!
‫الان می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫- درمون بیارین! ‫- ترفند قدیمی پارکبان‌ها.
‫به همه بچه‌ها یادش می‌دادم.
‫- کمک! ‫- به بچه‌ها گل‌ کشیدن یاد می‌دادی؟
‫نه، ‫بهشون گل کشیدن یاد نمی‌دادم.
‫بهشون یاد می‌دادم ‫که وقتی تو یه غار گیر کردین،
‫یه چیز آتش‌زا پیدا کنین، ‫روشنش کنین، بذارین دود راه خروج رو نشون‌تون بده.
‫ای خدا!
‫چون همیشه یه راه خروج پیدا می‌کنه.
‫تو رو خدا!
‫اونجا. ‫نقطه ضعفش اونجاس.
‫- آماده باشین! ‫- که چی‌کار کنیم؟
‫شناور بمونین.
‫آره عزیزم!
‫قراره اتفاقی بیفته؟ ‫چون...
‫آره، قرار بود. ‫اما نمی‌دونم چرا نشد.
‫این از نیروی لازم ‫واسه شکوندن فولاد زنگ زده هم بیشتر بود.
‫باز هم کسشراش رو شروع کرد.
‫کسشر نیست ریس. ‫مبانی فیزیکه.
‫اختلاف فشار اینجا خیلی بیشتر از...
‫- همه هستن، پشمام! ‫- بابا!
‫- تونستیم! ‫- آره.
‫اونجا! ‫برین، برین.
‫برین، برین، برین!
‫- من رو هم بِکِشین. لطفاً. ‫- باشه... باشه.
‫ران!
‫تو واقعاً نابغه‌ای!
‫آره ران. ‫حالا می‌تونی این ماشینا رو بدون سوییچ روشن کنی؟
‫بلد نیستم.
‫پوف. ‫عجب نابغه‌ای.
‫جزو مبانی ساده زندگیه.
‫خیلی‌خب، ‫اولاً که این کار دزدیه.
‫دوماً...
‫دیدی بابا؟
‫آفرین عزیزم. ‫یاد گرفتی!
‫چیه؟
‫صبر کن ببینم.
‫یعنی چی تموم پول‌ها از بین رفته؟
‫تموم کیف‌ها؟
‫اوه. ‫ماشینم کو؟
‫کسی پشت‌مونه؟
‫نه عزیزم. ‫تموم شد. تونستیم.
‫ای خدا.
‫وایسین ببینم. ‫ساعت چنده؟
‫- ساعت چنده؟ ‫- ببین.
‫۸:۴۸. ‫وای.
‫۸:۴۰... ‫عزیزم هنوز هم می‌تونی بهش برسی!
‫یعنی چی؟ ‫واقعاً؟
‫[هتل کیم وی]
‫خیلی‌خب، دور نیستیم. ‫کیر توش! باید تمرکز کنم.
‫خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب.
‫ساختمان پارکر در سال ۲۰۰۷،
‫توسط مرد جوانی که ‫شیکاگو را بهتر از کسی می‌شناسد، تاسیس شد.
‫این مرد جوان مارکوس پارکره.
‫- عزیزم؟ ‫- دیدم عزیزم. مرسی.
‫همونجان.
‫خودشونن. ‫باید خودشون باشن.
‫بپیچ چپ. ‫بپیچ چب.
‫ران! ‫هتل سمت چپه!
‫وای ران! ‫واقعاً داریم می‌رسیم.
‫باورم نمیشه این کار رو کردی پسر.
‫بعضی‌وقتا باور نمی‌کنم،
‫اما میگم، ‫«این پسره واقعاً حرف نداره...»
‫چی؟
‫تف بهش وارن.
‫از دیدن‌تون... ‫از دیدن‌‌تون خوشحالم خانم کیم.
‫می‌دونی که باید از گلوله‌ها جاخالی بدیم دیگه؟
‫بابا! ‫ران رو ول کن.
‫- کارش خیلی خوبه! ‫- انتقاد نمی‌کنم.
‫- همینطوری میگم. ‫- کمکی نمی‌کنی!
‫خفه‌خون بگیر! ‫خب.
‫جز وقتی که حرف واجبی ‫قبل از مردن‌مون داشته باشی،
‫هیچ گهی نخور!
‫- من نمی‌خوام بچه دار بشم! ‫- چی؟
‫ببخشید مارکوس. ‫خیلی دوستت دارم،
‫می‌دونم درموردش حرف زدیم، ‫اما نمی‌خوام خب.
‫یه چیزی بگم پشمات بریزه؟ ‫من هم بچه نمی‌خوام.
‫چی؟
‫آره خب، ‫نمی‌دونستم چطوری بهت بگم.
‫اما تو که ناظر تخمک‌گذاری نصب کردی، ‫همه‌جوره دوست داشتی.
‫فقط واسه تو بود. ‫خودم نمی‌خواستم.
‫عزیزم، من بچه دوست دارما، ‫اما عاشق زندگی‌ایم که الان داریم.
‫- الانِ الان که نه اما خودت بفهم دیگه. ‫- خیلی براتون خوشحالم!
‫آره، منم همینطور. ‫سفت بچسبین.
‫نه، نه، نه. ‫نمیشه!
‫تکون بخورین! ‫تکون بخورین!
‫پشمام!
‫تونستی ران! ‫واقعاً تونستی!
‫فونت قشنگیه، ‫مگه نه؟
‫همه حال‌شون خوبه؟
‫- زنده‌ایم؟ ‫- حال همه خوبه؟
‫- برین! بجنبین! برین، برین، برین! ‫- کیر توش.
‫دستاتون رو بگیرین بالا.
‫ای خدا. اوضاع اصلاً خوب نیست. ‫کایلا، اوضاع خیلی خیلی بده.
‫وایسا. ‫وایسا.
‫ران رابطه خیلی خوبی با مواد فروشا داره.
‫دستات رو بگیر بالاتر، ‫بی‌خایه.
‫- کایلا. ‫- چیه؟
‫موادفروشا!
‫- خودشه. بیا دنبالم. ‫- کجا داری...
‫- موریلیو! ‫- موریلیو! موریلیو!
‫موریلیو!
‫- کجاس؟ کدوم گوریه؟ ‫- بالا رو ببین...
‫- اینجام. ‫- وای خدا. بیا. بدو.
‫- چرا دوتا بچه اینجاس؟ ‫- چون کاملاً واضحه که قاتل نیستم.
‫نه، نه، نه. ‫اتفاقاً هستی.
‫نُواری. ‫چنچو نُوار.
‫چی؟
‫فرصت آخرته.
‫ریس.
‫پول من کجاس؟
‫یعنی میگی تو هواپیما نبود؟
‫راستش نمک آب مخربه، ‫شاید...
‫باشه، ‫پولا سوخت.
‫همش، ‫سوخت.
‫باور کن، ‫من از تو بیشتر ناراحت شدم.
‫معلومه.
‫باید هم باشی.
‫آقایون.
‫میشه ازتون بخوام تفنگ‌هاتون رو بگیرین پایین؟
‫چی‌کار داری می‌کنی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫برو!
‫اسمم رو شنیدی.
‫خوب هم می‌شناسین.
‫چون من نُوارم.
‫چنچو نُوار.
‫امکان نداره نُوار باشی.
‫ولی هستم.
‫ببین...
‫حتماً دلیلی داشته ‫که کسی نمی‌دونه چه شکلی‌ام.
‫برخلاف تو، ‫که خیلی‌ها می‌شناسنش،
‫وارن.
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫اسمش رو از کجا می‌دونم؟
‫شاید این جزیره زیر دستت باشه.
‫شاید از همه جیک و پوکای اینجا خبر داشته باشی، ‫ولی من؟
‫اما من جیک و پوکای کل دنیا خبر دارم.
‫پس اگه جای تو بودم، ‫دوستام رو ول می‌کردم.
‫دوستات؟
‫- با تو ان؟ ‫- آره بابا.
‫سلام نُوار.
‫معلومه که باهاشیم.
‫چون اگه ول‌شون نکنی،
‫عواقب خوشایندی در انتظارتون نخواهد بود.
‫خشونت...
‫معشوق دلبندمه.
‫زیاده روی کردی موریلیو. ‫زیاد‌ه‌روی کردی.
‫آره، ‫باید بکشه عقب.
‫شاید یه چندتا از کارای خشنم ‫تو کارتاخنا رو دیده باشین.
‫هان؟
‫اون کیسه سر توی کاراکاس؟
‫ تویی که اون پشتی ‫و بوی عرقت تا اینجا میاد هم نشنیدی؟
‫خب، یه مستند تاثیرگذار درموردش ساختن.
‫باید یه نگاهی بهش بندازی.
‫اما اون دربرابر این هیچی نیست وارن.
‫اگه به هشدارم توجه نکنی،
‫اتفاقات ناگواری برای این جزیره که زیر دستته میفته ‫که تصورش هم نمی‌تونی بکنی.
‫رنگ خیابون‌ها سرخ میشه.
‫سرهای بریده شده ‫ میرن رو تابلوهای عمومی.
‫اعضای بدن عزیزانت توی اتاق...
‫چ-چ-چنچو؟
‫می‌گیری چی میگم دیگه.
‫خیلی‌خب. ‫باشه.
‫این دونفر می‌تونن برن.
‫ای زنیکه باهوش.
‫راستش اصلاً نمی‌دونم کی‌ان.
‫و مطمئن باش به تخمم هم نیست ‫که تو کی هستی.
‫اما ریس.
‫ریس، ‫۵ میلیون رو از حلقومش می‌کشم بیرون.
‫وگرنه می‌میره.
‫۵ میلیون دلار؟
‫مشکلی نیست.
‫کسی ۵ میلیون نداره؟
‫من دارم.
‫چی؟
‫نه جداً دارم.
‫به گمونم موبایلم پیش شماس.
‫موبایلت رو برای چی می‌خوای؟
‫تا بتونم پولت رو بریزم... ‫خودت ببین اصلاً.
‫چی... چی‌کار داره می‌کنه؟ ‫ران داره چی‌کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫- این دیگه چه کسشری بود که گفت؟ ‫- نمی‌دونم چه گهی داره می‌خوره.
‫بیا.
‫- خیلی‌خب. دیگه کاری نداریم بچه‌ها. ‫- آره، بریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- وای خدا!
‫چی؟
‫ران، ‫چی‌کار کردی؟
‫واقعاً نابغه‌ای!
‫عزیزم! ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫- ران، چی‌کار کردی؟ ‫- پولش رو دادم دیگه.
‫با چی؟ ‫از کجا ۵ میلیون آوردی؟
‫این رو ببین.
‫تجارت ایمن برای بازارهای آنلاین چیه دیگه؟
‫سکام کوین!
‫وایسا ببینم.
‫- این رمزارزه واقعی بود؟ ‫- آره.
‫به توصیه‌های ریس گوش کردم.
‫دیروز ۳۰هزارتا سرمایه‌گذاری کردم ‫و تا قبل ناهار ۲۰۰ برابر شد.
‫ای خدا.
‫- عجب نابغه‌ای هستی. ‫- هی، هی.
‫به‌خاطر من ۵ میلیون دلار پول دادی؟
‫تا جونم رو نجات بدی؟
‫چی بگم خب؟ ‫حق با کایلا بود.
‫ما خونواده‌ایم.
‫نمی‌دونم چی بگم پسرم.
‫سلام.
‫- برو عزیزم! ‫- وای، باید برم...
‫- برو! ‫- برو!
‫خانم کیم! ‫خانم کیم، وایسین!
‫هی، هی، خی! ‫نگهش دار! هلی‌‌کوپتر رو نگه دار!
‫خاموشش کن.
‫خب خانم کیم.
‫- خوب به حرفام گوش کنین. ‫- ببخشید آقای پارکر.
‫یه جلسه دیگه دارم. ‫ببخشید.
‫نه! نه!
‫نمی‌خواستم داد بزنم ‫اما نمی‌تونم ببخشم‌تون.
‫گوش کنین، ‫من و دوستام برای رسیدن به اینجا خیلی سختی کشیدیم.
‫خیلی‌!
‫خب؟ ‫پس این اتفاق حتماً باید بیفته.
‫اگه بخوام باهاتون روراست باشم، ‫دیگه به هیچ‌جام نیست، خب؟
‫پس اگه میشه، ‫سرجاتون وایسین...
‫با این لباس محشرتون
‫و کفش‌های خیلی راحت‌ ‫و لباس اتو کرده‌ی خوشگل‌تون.
‫و به حرفام گوش کنین. ‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم. ‫باید یه چیزی رو بگم.
‫چی؟
‫فرض کنین یه موس دستمه ‫چون کلی اسلاید آماده کرده بودم.
‫ساختمان پارکر در سال ۲۰۰۷،
‫توسط مردی جوانی که...
‫آقای پارکر.
‫در سکوتی که توی اون اتاق کنفرانس حاکم بود،
‫تونستم برنامه‌ی مالی‌تون رو قبول کنم،
‫که خیلی هم دقیق بود.
‫اما من فقط با شمردن اعداد و ارقام ‫ رئیس شرکتم نشدم.
‫با گوش کردن به حرف دلم ‫بهش رسیدم آقای پارکر.
‫می‌دونین که دلم چی داره بهم میگه؟
‫که...
‫دل‌تون میگه که... ‫از ساختمان پارکر خوشش اومده...
‫بهم میگه...
‫با هواپیما آوردم‌تون اینجا، ‫یه هفته مسکن‌تون رو تامین کردم،
‫کارکن‌هام رو در خدمت‌تون گذاشتم،
‫و با این‌حال ۱۲ دقیقه تمام اونجا معطلم کردین.
‫برام مهم نیست سمت‌تون تفنگ گرفتن یا...
‫راستش، خوشحالم بحثش رو پیش کشیدین ‫چون واقعاً این اتفاق افتاد.
‫- همین دو دقیقه پیش... ‫- اصل مطلب اینه...
‫که دلم هیچوقت بهم دروغ نمیگه.
‫برای همین، ‫کاملاً مطمئنم که شما شخص مناسبی برای این کار نیستین.
‫من نظر دیگه‌ای دارم.
‫چی گفتی؟
‫من نظر دیگه‌ای دارم.
‫وای.
‫عزیزم. ‫خب...
‫- کار رو بهش داد. ‫- کار کوفتی گیرم اومد.
‫- کار گیرت اومد. ‫- کار کوفتی گیرم اومد.
‫- آره عزیزم! ‫- ایول مارکوس!
‫- وای! ‫- آره!
‫می‌دونستیم از پسش برمیای!
‫من نمی‌دونستم ‫ولی ایول!
‫عزیزم، ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫راستش رو بخوای،
‫اگه به‌خاطر یان نبود، ‫این کار گیرم نمیومد.
‫برام ریش گرو گذاشت.
‫یان، ‫ممنونم داداش.
‫آره، معلوم شد نظرم واقعاً اهمیت داره.
‫باید جشن بگیریم دیگه. ‫نه؟
‫و وقتی نوبت خوردن نوشیدنی‌ها شد، ‫اولین کسی که لیوانش رو بلند می‌کنه تا...
‫وای! ‫بچه‌ها.
‫چقدر این کوچولو دوست داشتنیه.
‫نابغه کوچولوئه.
‫شما نظر دیگه‌ای دارین؟
‫- من که ردیفم، تو چی؟ ‫- منم همینطور.
‫- مشکلی نیست. ‫- همه‌چی ردیفه. مرسی.
‫هی. اما مارکوس کوچولو ‫هروقت که دلش خواست می‌تونه بیاد پیش‌مون.
‫معلومه.
‫یه هتلی رو می‌شناسیم ‫که می‌تونین تو شیکاگو توش اقامت کنین.
‫اوهوم. ‫شاید یه فکرایی داشته باشیم.
‫خب ریس.
‫بعدش می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫خب راستش.
‫به گمونم بهتره تا یه مدت برگردم سن‌فرانسیسکو.
‫حدود ۱۰ الی ۲۰ سال.
‫یعنی چی بابا؟
‫عزیزم.
‫خیلی خوشحالم که تونستم پیشت باشم.
‫اما یه موضوعی هست ‫که خیلی درموردش روراست نبودم.
‫این که دوست داری جلوی مردم برینی؟
‫نه، نه...
‫راستش من آزادی مشروط نگرفته بودم.
‫یه جورایی فرار کردم.
‫که کار احمقانه‌ای بود ‫اما می‌دونم ارزشش رو داشت. تونستم ببینمت.
‫تو و خونوادت. ‫همه‌تون.
‫ریس هکفورد؟
‫خودمم.
‫- اف‌بی‌آی. دستات رو بیار پشتت لطفاً. ‫- همه‌ برگردن عقب.
‫- بجنب. ‫- ممنون که پیشم بودی عزیزم.
‫ - امیدوارم گند نزده باشم به همه‌چیز. ‫- بابا، شوخی می‌کنی؟
‫تونستم مامانم رو استنشاق کنم.
‫این بهترین ماه‌عسل دنیا بود.
‫- و ران... ‫- بخواب رو زمین.
‫...حق با تو بود.
‫با وجودت احساس خطر می‌کردم.
‫اما می‌دونی چرا؟ ‫چون بی‌نظیری.
‫تو همه‌ی زمینه‌هایی که من نیستم. ‫و کلی زمینه میشه.
‫ببخشید که اینقدر عوضی بودم.
‫و حقیقتش، ‫دامادی بهتر از تو وجود نداره.
‫یالا. ‫بلند شو.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫جز این که وقتی بچه‌هامون ازدواج کردن،
‫امیدوارم پدری باشم ‫که حاضر باشم از زندان فرار کنم
‫تا فقط برای دیدنش ‫۲۰ سال دیگه زندان رو به جون بخرم.
‫وقت رفتنه. ‫بریم.
‫از دیدن جفت‌تون خیلی خوشحال شدم.
‫تو هم همینطور چنچو.
‫- بابا. فقط یه شوخیه. ‫- بریم دیگه.
‫خیلی دوستت دارم بابا.
‫سفر به سلامت.
‫امشب رو چی‌کار کنیم؟
‫شب آخرمون تو کارائیبه.
‫خب، ‫من که قرار دارم.
‫با کی؟
‫- اون. ورونیکا. ‫- وای.
‫بالاخره جرات پیدا کردم ‫تا واسه شام ازش تقاضا کنم.
‫درسته که نقش یه موادفروش رو بازی کردن ‫باعث شد تا نزدیک باشه تیر بخورم تو سرم،
‫اما یه چیزی رو درونم بیدار کرد.
‫ظاهراً من هم می‌تونم آدمکش باشم.
‫تا فردا.
‫باریکلا به چنچو.
‫سلام.
‫خب ما چی بچه‌‌ها؟ ‫نوشیدنی بگیریم؟
‫آره، هم نوشیدنی ‫و هم شام.
‫چطوره بعدش هم بریم کازینو؟
‫راستش من اجازه ندارم برگردم اونجا. ‫تا ابد.
‫شماها برین.
‫من یه چندتا کار ناتموم دارم ‫که باید بکنم.
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت رکسیما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @Rexcima