ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |
‫اصلاً خوب نیست
‫چکار می‌کنی کاپیتان؟
‫فکر کنم تابلوئه ‫که دارم این جت رو می‌دزدم
‫فکر کنم خیلی تابلوئه ‫که سعی داری این‌کارو بکنی
‫- می‌دونی می‌تونم رد جهش‌هات رو بگیرم ‫- آره اما خودت می‌دونی که اینو می‌دونم
‫پس یکی‌مون یه‌چیز دیگه رو نمی‌دونه، درسته؟
‫خانم، اون شروع به ترتیب‌گذاری کرم‌چاله کرده
‫آدام می‌خوام خوب گوش کنی
‫اگه همین الان دست نگه نداری ‫از همون‌جا بهت شلیک...
‫ببخشید که می‌پرم وسط ‫تهدید ترسناک‌تون...
‫اما اگه حق با من باشه... ‫...سیستم ردگیری شما الانه که
‫نابود بشه...
‫!خیلی خب، بهتره نمیریم
‫آدام!
‫خودم می‌کشمت!
‫رید!
‫وای نه. خیلی متأسفم
‫تقصیر من بود ‫سـلام
‫- نه ‫- خیلی خب خدافظ
‫رید! ‫برگرد اینجا احمق
‫- حرف دیگه‌ای واسه گفتن داری؟ ‫- راستش...
‫ها؟ ‫جوک‌هات ته کشید؟
‫- می‌خوام از این لحظه لذت ببرم ‫- کی آخه این‌جوری حرف می‌زنه؟
‫نکنه پکیج آموزش قلدری چیزی خریدی؟
‫اصلاً خودت می‌شنوی چی می‌گی؟ ‫چاک ما در مورد این قضیه حرف زدیم
‫- من که چیزی نگفتم ‫- خفه شو چاک
‫بفرما منظور منم همینه
‫اجتماع در سالن ژیمناستیک ‫برگذار خواهد شد
‫لطفا در سالن ژیمناستیک حاضر شوید
‫صدات در نیاد
‫خانم رید...
‫صورتش رو دیدید؟
‫حالا می‌خوای آدام رو معلق کنی؟ ‫واسه چی؟
‫فکر می‌کنی خودش با اون رِی عوضی دعوا راه انداخته؟
‫بازم ری دالرهاید بوده؟
‫هنوز یه سال نشده که پدرش ‫رو از دست داده
‫حداقل یکم حس همدردی نشون بدید
‫تقصیر من نبود
‫من می‌شناسمت آدام ‫می‌دونم چه زبون درازی داری
‫دقیقاً می‌دونم واسه چی کتک خوردی
‫داشت جلوی تمام کلاس ‫مزخرف بارم می‌کرد
‫- تحملش رو نداشتم ‫- هیکلش دو برابر توئه
‫همه دو برابر منن ‫نوزاد دیدم دو برابر من بوده
‫- من که درکت نمی‌کنم ‫- بابا اگه بود درکم می‌کرد
‫چی شده عزیزم؟ ‫می‌تونی بهم بگی؟
‫اگه همیشه مجبور باشم ‫وسط روز مرخصی بگیرم...
‫شغلم رو از دست می‌دم
‫الان سومین باره ‫بخاطر دعوا تنبیه‌ت کردن
‫قاعدتاً باید دعوا کردنم بهتر شده باشه
‫این توی پرونده‌ت ثبت می‌شه ‫می‌فهمی؟ آینده‌ت برات مهمه؟
‫مهمه؟
‫پسرم بهتره برات مهم بشه ‫چون آینده نزدیکه...
‫نزدیک‌تر از اون‌چه که فکرش رو بکنی
‫هی، آدام
‫آدام من دارم می‌رم بیرون
‫بیا شامت رو بخور
‫کجا می‌ری؟
‫با دوستم می‌رم بیرون شام بخورم
‫کدوم دوستت؟
‫- اسمش دریک‌ـه. همکاریم ‫- داری میری سر قرار
‫- قرار نیست. فکر نمی‌کنم قرار باشه ‫- لباسات که چیز دیگه‌ای میگه
‫- وای قراره. دارم می‌رم سر قرار ‫- چرا دارم می‌رم سر قرار؟
‫می‌شه حالا خواهشاً انقدر نگیم «قرار»؟ ‫مرسی
‫آدام متأسفم ‫باید...باید در مورد این قضیه حرف می‌زدیم
‫نمی‌دونم چه‌طور باهاش کنار بیام ‫بیا الان در موردش حرف بزنیم
‫- وای خدا، نه ‫- نه! هر احساسی که بخوای می‌تونی داشته باشی
‫طبیعیه ‫همین که یه تیم باشیم
‫اوه! وقت رفتنه
‫بهم پیامک زد؟
‫واقعا که
‫دنیا عوض شده
‫- اما امشب در موردش حرف می‌زنیم عزیزم ‫- مامان صبر کن
‫- چیه؟ ‫- برگرد
‫- تصمیم‌های خوبی بگیر، باش؟ ‫- دو کلمه از آقای تنبیه شده
‫دوستت دارم عزیزم
‫منم دوستت دارم مامان ‫بیشتر از اونی که بدونم
‫گوش کن، تا برگردم درها رو قفل کن
‫گاز رو روشن نکن، در رو باز نکن، ‫پلی‌استیشن هم بازی نکن
‫هاوکینگ؟
‫چیه؟ ‫چیزی می‌بینی؟
‫هاوکینگ بس کن! ‫هاوکینگ!
‫!هاوکینگ
‫وای خدا. زهره‌ترکم کردی
‫کی اونجاست؟
‫فکر کنم نباید اینجا باشیم
‫چیزی نیست
‫!هاوکینگ
‫آروم باش
‫یا می‌تونی بیافتی و جیغ بکشی
‫- خدایا. تو کدوم خری هستی؟ ‫- چوب رو بذار زمین
‫چوب رو بذار زمین ‫من کاریت ندارم. قول می‌دم
‫- اینجا چکار می‌کنی؟ ‫- بیشتر که خون‌ریزی می‌کنم
‫صبر کن، تو چند سالته؟
‫- چی؟ ‫- چند سالته؟
‫دوازده
‫دوازده...
‫لعنتی!
‫- چطور وارد گاراژ بابام شدی؟ ‫- باز بود
‫نخیرم نبود. بعد اینکه این لباس خلبانیه ‫تو خلبانی؟
‫آره آره. گوش کن چی می‌گم...
‫به... ببین به هیچ‌کس زنگ نزن ‫تلفن رو بذار کنار. من کاریت ندارم
‫اینو که گفتی
‫خب ارزش داره ‫خدا لعنتت کنه
‫ارزش تکرار داره
‫چقدر خون
‫خب توی بدنم بیشتر هم دارم ‫مامانت کو؟
‫سر قرار
‫با کی؟
‫- چی؟ ‫- با کی رفته؟ اسم طرف چیه؟
‫- چه‌می‌دونم. دریک شاید؟ ‫- دریک؟
‫دریک دریک دریک دریک
‫آهان اون یارو که... ‫دهنش شبیه شاه‌ماهیه
‫- ریش بُزی داره؟ ‫- آره
‫خب بگو ریش بزی
‫- آره آدم مهمی‌ نیست ‫- هیچ‌کدوم مهم نیستن
‫اوه، آه...
‫سگ خوبیه
‫می‌خوام وارد خونه بشم
‫یکم چیزمیز بردارم
‫هی مراقب اون باش
‫همین‌جا بمون
‫یالا
‫گفتم که توی گاراژ بمون
‫بعد بذارم یه بابای عتیقه ‫تنهایی توی خونه‌م ول بچرخه؟
‫- آره... ‫- از این خبرها نیست
‫باور کن منم مثل تو ‫دلم نمی‌خواد اینجا باشم
‫فقط باید جلوی خون‌ریزی رو بگیرم
‫زخم رو پانسمان کنم، ‫جلوی عفونت رو بگیرم
‫بعدش می‌رم پی کارم...
‫به این دست نزن
‫- فقط داشتم نگاه می‌کردم ‫- به وسایلم دست نزن
‫- این شمشیر لیزریه؟ ‫- نخیر نیست
‫- خیلی خب ‫- نه. انقدر چوب‌ بلند نکن
‫اگه می‌خواستم بزنمت که تا الان زده بودم
‫چون اگه راستش رو بخوای ‫صورتت باب مشت‌خوریه
‫- وای خدا... ‫- خدایا!
‫گلوله رد کرده. خوبه
‫- خوبه ‫- صبر کن صبر کن. گلوله؟! بهت شلیک کردن؟
‫آره... نه راستش نه
‫نه، گلوله رو با چاقو بهم زدن ‫خودت چی فکر می‌کنی کودن؟
‫- من کودنم؟ تویی که گلوله خوردی ‫- خیلی خب باشه، کافیه
‫عه؟ وای...
‫چه عجیب ‫وقتی سرفه می‌کنم همزمان می‌گوزم
‫- حالم بهم خورد ‫- آره والا
‫می‌رم طبقه بالا چندتا وسیله بردارم ‫تو آروم باش. می‌تونی بهم اعتماد کنی
‫گفتنش واسه تو آسونه ‫آخرش منم که باید برم دفتر روانپزشک...
‫و بهش بگم آدم‌بده دستمالیم کرده...
‫وای خدایا! انقدر سریع ‫فکرت می‌ره این‌جورجاها؟ وضعت خیلی خرابه بابا
‫- اصلاً تو کی هستی؟ ‫- محرمانه‌ست
‫چرا اومدی اینجا؟
‫- اینم... محرمانه‌ست ‫- عضو نیروی هوایی هستی؟
‫وقتی می‌گم «محرمانه»، مغزت چی می‌شنوه؟ ‫«شکلات»؟
‫- داستان شمشیر لیزری چیه؟ ‫- شمشیر لیزری نیست
‫خدایا آدام
‫- می‌خوام آروم بگیری ‫- صبر کن
‫- می‌دونم آروم گرفتن بلد نیستی ‫- صبر کن
‫- چون... ‫- صبر کن صبر کن! اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫تو آدام رید هستی ‫متولد ‏10 فوریه ‏2010
‫پدر و مادرت الی و لوئیس رید هستن ‫لوئیس حدود 1 سال پیش فوت کرد
‫بخاطر آسم حادی که داری ‫اصلاً ورزش نمی‌کنی
‫بعلاوه با اینکه ‏12 سالته ‫به طرز وحشتناکی جثه‌ت کوچیکه
‫مدرسه راهنمایی فرنکلین می‌ری
‫جایی که دو یا سه بار... ‫بخاطر دعوا تنبیه شدی...
‫که خنده‌دار هم هست... ‫چون عرضه دعوا کردن نداری
‫هاوکینگ! ‫ببندش!
‫از کجا اسم سگم رو می‌دونی؟
‫چون خودم اسمش رو گذاشتم
‫کجا می‌ری؟
‫ای خدا
‫خیلی خب
‫بیا، آماده‌ای؟ ‫نفس عمیق بکش
‫نگهش دار
‫سه، دو، یک
‫الانه که خوب بشی
‫وقتی ‏7 سالم بود...
‫خوردم به میز توی حیاط
‫‏12 تا بخیه خوردم
‫اینجا
‫می‌دونستی چطور وارد گاراژ بابام بشی
‫می‌دونستی چطور در یخچال رو ببندی
‫می‌دونستی چطور تنفسم رو تنظیم کنی
‫زخم‌مون یکیه
‫و ساعت بابام دستته
‫این ساعت
‫تو منی
‫یا خدا...
‫این محرمانه‌ست ‫ولی آره...
‫یه زمانی تو بودم
‫باورم نمی‌شه تو آینده منی
‫چه زود باهاش کنار اومدی
‫راستش یکم آزاردهنده‌س
‫- حالا چرا اومدی اینجا؟ ‫- بخاطر مأموریت نجات
‫قرار نبود اینجا فرود بیام ‫هدفم سال ‏2018 بود
‫- باید هرچی سریع‌ترم برم اونجا ‫- تو سال ‏2018 کیو می‌خواستی نجات بدی؟
‫خداییش؟
‫باشه. می‌شه حداقل بهم بگی ‫چطور اومدی اینجا؟
‫نشونت می‌دم
‫اون چی بود؟
‫- لعنتی ‫- چیه؟
‫باید برگردیم سر نقشه اول ‫جایی که تو میای وسط
‫می‌دونی جت‌های زمان ‫مثل تمام تکنولوژی‌های آینده...
‫برای DNA کاربر خودش برنامه‌نویسی شده
‫چون من زخمی‌ شدم ‫جت حتی بهم اجازه پرواز نمی‌ده
‫یعنی حتی نمی‌تونم برم داخلش که درستش کنم...
‫اما حدس بزن کی می‌تونه؟
‫ایناهاش
‫برو که رفتیم
‫خیلی خب. بشین
‫- وای خدای من ‫- آره آره بشین دیگه
‫بذار ببینیم با چی سر و کار داریم ‫خیلی خب، یه آسیب جزئی بدنه داریم
‫سردکننده نشتی داره
‫نمی‌دونم این چیه ‫اما مگه فلش قرمز هیچ‌وقت نشونه خوبی بوده؟
‫نه نه نه نه
‫می‌دونم دلت می‌خواد ‫تمام این دکمه‌های خوشگل رو
‫با انگشت‌هات بچه‌گونه‌ت فشار بدی... ‫اما راکتورش یه‌جور امضای کوانتومی‌ داره
‫اگه روشنش کنی ‫می‌تونن پیدامون کنن
‫اگه اینجا باشن
‫اونا «کی» هستن؟
‫خوشحالم این سوال رو ازم نپرسیدی ‫چون محرمانه‌س
‫- بیخیال دیگه، من که می‌دونم از آینده اومدی ‫- باور کن پشیمونم
‫اصلاً قصد نداشتم برگردم تا... ‫این قیافه رو ببینم
‫خدایا ‫خیلی خب
‫رله‌های آسیب‌دیده رو جدا کردم...
‫پس سفینه باید بتونه خودش رو تعمیر کنه
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫‏50 درصد ظرفیت مونده...
‫پس امید میره زودتر از زخم خودم خوب بشه...
‫صبر کن
‫- این لحظه رو یادته؟ ‫- چیو؟
‫الان، اینجا، این لحظه
‫اینکه توی سال ‏2022 بودی؟
‫- ببین می‌دونم می‌خوای سر در بیاری ‫- اگه این اتفاق داره برای من میفته
‫- داری وقتت رو تلف می‌کنی ‫- یعنی قبلاً برای تو هم اتفاق افتاده...
‫مگه اینکه مثل دنیاهای موازی باشه
‫که هر موجی یه... ‫خط زمانی جدا درست می‌کنه
‫دنیای موازی نیست!
‫خدایا، چقدر فیلم می‌بینی تو!
‫فقط می‌خوام بدونم
‫باشه
‫الان می‌دونم که ‫وقتی به «زمان ثابت» خودم برگردم
‫حافظه‌ من... حافظه ما ترمیم و تطبیق می‌شن
‫- اما نه تا وقتی که اینجا هستم ‫- زمان ثابت دیگه چیه؟
‫در سطح کوانتوم برای هرکس ‫فقط یک مکان در زمان وجود داره که بهش تعلق داره
‫جایی که مثل الانِ من ‫نمی‌تونی به جهان هستی، گند بزنی
‫به این می‌گن «زمان ثابت»
‫جایی که واقعاً بهش تعلق داری
‫پس یعنی می‌گی با اومدنت به اینجا و ‫گفتن اینچیزا به من...
‫امکان داره تمام آینده منو تغییر داده باشی؟
‫راستش رو بگم؟ آینده تو ‫در هر صورت خیلی غم‌انگیزه
‫شوخی می‌کنم ‫شوخی می‌کنم
‫شوخی نمی‌کنم
‫شوخی می‌کنم. بریم ‫یالا. برو که رفتیم
‫خب حالا چی می‌شه؟
‫هیچی. می‌خوام فقط دراز بکشم ‫بذارم این زخم گلوله خوب بشه
‫به چندتا موقعیت سرمایه‌گذاری کلیدی ‫واسه آینده‌ت فکر کنم
‫- صبر کن ببینم، مثل بیف توی فیلم «بازگشت به آینده»؟ ‫- اون عقل کوچولوت رو از دست دادی؟
‫برگرد توی خونه تا مادرمون برنگشته ‫و عجیب هم رفتار نکن
‫هی
‫ها؟
‫- خیلی باحال شده ‫- همین‌طوره، نه؟
‫می‌شه موقع رفتن چراغ رو خاموش کنی؟
‫اوه سلام ‫تعجب کردم هنوز بیداری
‫خب امشب مملو از تعجب بوده مامان
‫ترسیدم. چی شده؟
‫قرارت که قرار نبود چه‌طور شد؟ ‫بازم طرف رو می‌بینی؟
‫نه. نمی‌دونم ‫فکر نکنم
‫- سلام ‫- سلام
‫- بازم منم ‫- آره خودتی
‫شالت رو توی ماشینم جا گذاشتی
‫- آره. خدایا. ممنون ‫- سلام پسر
‫این پسرم آدام‌ـه ‫- آدام، ایشون دریک هستن
‫سلام آدام
‫سلام دریک. چه دهن شاه‌ماهی خوشکلی داری ‫حتماً خیلی بهش افتخار می‌کنی
‫وای خدایا، آدام
‫- راستش تا حالا کسی بهم نگفته بود ‫- خب بازم ممنون
‫خواهش. می‌بینمت
‫بعید می‌دونم ‫اما من ازت تعریف می‌کنم
‫خیلی خب ‫سر کار می‌بینمت
‫- آره ‫- خدافظ
‫بنظر مهربون میاد
‫چیه؟
‫گاهی خیلی بی‌شعور می‌شی
‫می‌دونستی؟
‫سلام ‫صبح بخیر
‫نباید الان سر کار باشی؟
‫آره باید امروز پول بیمه خونه رو بدم
‫روی تقویم زده بودم ‫اما برگه‌ش رو پیدا نمی‌کنم
‫اینجوری که مدارکت رو نگه می‌داری؟
‫تعجبی هم نداره ‫باید اینترنتی انجام بدی
‫به محض اینکه یکم وقت اضافه پیدا کنم
‫حساب کاربریش رو می‌سازم...
‫تا اون موقع ‫به روش بابات عمل می‌کنیم
‫بیا کمک
‫ببخشید باید برم توی اتاقم ‫و به اشتباهاتم فکر کنم
‫باشه
‫من باید برم
‫اگه بهم نیاز داشتی زنگ بزن
‫ندارم
‫مامان رفت سر کار
‫این ترانه مورد علاقه باباست
‫آره منم همین‌طور
‫می‌بینی، سر یه چیزی توافق داریم
‫شاید تنها مورد همین باشه
‫چیه؟
‫آخه...یه‌جورایی...خوش هیکلی
‫خیلی خب
‫ورزش می‌کنی؟
‫- ژنتیک من... ‫- تا حالا شده فکرت رو به زبون نیاری
‫بد نیست گاهی تو ذهنت نگه‌ش داری
‫شاید توی آینده...
‫ژن درمانی یا فن آوری نانو بیاد که...
‫دست نزن... نه نکن
‫حالا تمام اینا... کِی اتفاق میفته؟
‫یعنی هیچ‌کس توی آینده پرس‌پا نمی‌زنه؟
‫از زمان دانشگاه شروع می‌شه؟
‫صبر کن ببینم ‫توی دانشگاه دوست‌دختر زیاد پیدا می‌کنیم؟
‫- من... ‫- آدام سفر در زمان وجود داره
‫وجود داره ‫عجیب نیست؟
‫هردرک ذهنی که از جهان داری...
‫الان تو مسیر زندگیت قرار گرفته...
‫بعد اصلی‌ترین سوالت اینه که... ‫"دوست‌دختر گیرم میاد؟"
‫- میاد؟ ‫- ای خدا
‫- تو فکرم بود ‫- خب رو زبونت نیاد
‫وای خدا! دوست‌دختر گیرم میاد
‫- کجا می‌ری؟ ‫- داروخونه
‫باید زخمم رو ببندم
‫با این لباس‌ها می‌خوای بری؟
‫چرا از لباس‌های بابا نمی‌پوشی؟
‫چقدر از تصادف بابا گذشته؟
‫حدود ‏1 سال و نیم
‫هنوز کمدش رو خالی نکرده
‫خیلی اهل خانه‌داری نیست
‫هی. اون داره از تو مراقبت می‌کنه ‫هیچ‌کس هم نداره. می‌فهمی؟
‫می‌فهمی؟
‫اون هرروز صبح...
‫با یه قلب شکسته و... ‫یه کمد پر از لباس‌های شوهرش بیدار می‌شه
‫تو هم هیچی بجز حرف‌های مزخرف تحویلش نمی‌دی...
‫حتی ‏10 ثانیه همدردی واقعی هم نشونش نمی‌دی
‫می‌دونی من خود توام
‫آره والا
‫می‌دونی ‏30 سال دیگه ‫هربار که یادت میاد چطور...
‫باهاش رفتار می‌کردی... ‫عذاب وجدان می‌گیری
‫قبلاً عاشق این کت بودم
‫بابا هم همین‌طور
‫هنوز منتظرم تا وقتی بیدار می‌شم ‫کمتر دلم براش تنگ بشه...
‫اما هنوز این اتفاق نیفتاده
‫هنوز دلت براش تنگ می‌شه؟
‫وقتی اینجا بودم دلم براش تنگ می‌شد
‫- اندازه‌ت نمی‌شه ‫- چرا می‌شه
‫جت چطوره؟
‫داره تعمیر می‌شه
‫پس تو به سال ‏2018 اومدی یکی رو نجات بدی
‫و یه جورایی سر از ‏2022 درآوردی... ‫چطور می‌شه؟ اشتباه کردی؟
‫خب وقتی داشتم یه سفینه می‌دزدیم ‫بهم شلیک شد
‫پس... داشتم خون‌ریزی می‌کردم ‫سفینه داشت منهدم می‌شد
‫مختصات رو سریع وارد کردم ‫فرصت نشد چکشون کنم
‫- صبر کن ببینم، یه جت دزدیدی؟ ‫- خب برای خودم برنامه‌نویسی شده
‫پس همچین دزدی هم نبوده ‫فقط قرضش گرفتم
‫- فرق داره. یکم پول نقد بده ‫- پول نداری؟
‫- ما توی آینده از پول استفاده نمی‌کنیم ‫- واقعاً؟
‫البته که استفاده می‌کنیم ‫همین‌جا بمون
‫چه خبرها رید؟
‫لعنتی
‫خب ببین کی اینجاست
‫ری می‌شه امروز بیخیال کتک‌کاری بشیم؟
‫خیلی سرم شلوغه
‫هی بچه‌ها ‫از تنبیه‌تون لذت می‌برید؟
‫الان که می‌برم
‫زدی به طحالم
‫این پشکل‌های کوچیک رو یادمه
‫- سلام رفیق... فقط داشتیم شوخی می‌کردیم ‫- ساکت باش ری. کاری به تو ندارم
‫چاک
‫هی چته تو؟
‫خودت رو جمع و جور کن. ری آماده‌ست ‫داری آبرو خودت رو می‌بری
‫پس نمی‌خوای دعوا رو تموم کنی؟
‫وای نه ‫ین که بی‌مسئولیتی منو نشون می‌ده
‫بعلاوه امروز نشه ‫یه راه دیگه واسه چک‌مال کردنش پیدا می‌کنید
‫همیشه همین‌طوره
‫زبونش درازه. می‌فهمم
‫موضوع اینه که این دعوا باید همین الان ‫اتفاق بیفته
‫پس چند لحظه بهمون فرصت بدید، باشه ری؟
‫نرمشی چیزی بکنید ‫نمی‌خوای که عضله‌ت کِش بیاد
‫چکار می‌کنی؟
‫ببین ری دالرهاید سال‌هاست داره ‫برات قلدری می‌کنه
‫چون کوچیک و ضعیفی... ‫و زبون درازی داری
‫اما نکته اینجاست که دلش نمی‌خواد دعوا کنه
‫- خب منم نمی‌خوام ‫- اما اون که نمی‌دونه، می‌دونه؟
‫پس الان می‌ری جلوش ‫و دستات رو می‌گیری بالا
‫بعد مستقیم توی چشم‌های ری نگاه می‌کنی...
‫بهش لبخند می‌زنی جوری که انگار می‌خوای بگی...
‫"تمام عمرم منتظر این لحظه بودم"...
‫جوری که انگار بی‌صبرانه منتظر بودی ‫تا شاهد بیرون رفتن روح از بدنش باشی
‫بعدش میفتی رو زانو...
‫و محکم با مشت به جاهای حساسش می‌زنی...
‫- ببخشید چی؟ ‫- آه! بالاخره می‌خوای نفله‌ش کنی یا نه؟
‫- یا تمام روز می‌خوای حرفش رو بزنی؟ ‫یالا بریم بریم بریم
‫می‌خوام بزنم نفله‌ت کنم حروم
‫.نه نه نه! قرارمون این نبود
‫!بوم
‫اوه آره
‫- دمت چیز ‫- گریه می‌کنی رید؟
‫وای نه چاک ‫ببین اشکش رو درآوردیم
‫انگار خودش می‌خواست کتک بخوره
‫فرار کن رید!
‫- یعنی چی؟ ‫- من نباید اینکارو بکنم
‫تا حالا اصطلاح ‫«هر قلدری یه قلدر داره» رو شنیدی؟
‫خب قلدر تو برات قلدری نمی‌کنه ‫پس من بجاش میام
‫چی داری می‌گی؟
‫تو خوب دعوا می‌کنی ‫کتک‌کاری دوست داری. گُنده‌ای
‫اما اگه بازم بری سراغ آدام، من می‌فهمم ‫و پیدات می‌کنم ری
‫اون‌وقت دیگه مثل کتک‌کاری‌های زمین بازی نمی‌شه
‫استخون‌هات رو از بدنت می‌کشم بیرون...
‫تیزشون می‌کنم...
‫- و بعد می‌کنمشون توی بدن چاکی... ‫- مگه من چکار کردم؟
‫گاله رو ببند چاک ‫وگرنه با پای ری پُرش می‌کنم
‫می‌فهمی‌ چی می‌گم؟ ‫داستان استخون‌ها رو فهمیدی؟
‫- آره ‫- که پات می‌ره توی دهن چاکی؟
‫خوبه. الان داری می‌شاشی؟
‫- آره ‫- چه زیاده
‫برو خونه و خودت رو تمیز کن
‫تغییری باش که خودت می‌خوای ببینی، خب؟
‫خدایا از اون عوضی‌ها متنفر بودم
‫بیخیال بابا
‫هی آدام
‫دست به وسایلم نزن و در رو باز کن
‫پهباد رو بذار زمین ‫هردومون رو می‌کشی
‫ببین فقط یه دعوا رو باختی ‫فکر کردم تا الان دیگه بهش عادت کردی
‫می‌تونستی کمکم کنی ‫اما همونجا ایستادی
‫خدایا. چقدر حساسی تو
‫ببین باید حتماً اون دعوا رو می‌باختی
‫مجبور بودی ‫بهم اعتماد کن
‫تا دهنت صاف نشه ‫که تبدیل به من نمیشی
‫اونم زیاد، همیشه
‫ببخشید اگه امروز زیاده‌روی کردم
‫نباید اینکارو می‌کردم
‫- این کیه؟ ‫- کی کیه؟
‫بذار سر جاش
‫به محض اینکه بهم بگی کیه
‫زنمه. لورا
‫زن داری؟
‫نه، دیگه زن نداریم
‫- سلام ‫- سلام
‫- سلام. حالت چطوره؟ ‫- سلام پال
‫خیل وقته ندیدمت
‫آره، حالت چطوره؟ ‫بچه‌ت هنوز نمی‌خوابه؟
‫راستش نه
‫خب این روزها که تموم بشن ‫دلت براشون تنگ می‌شه
‫من که باورم نمی‌شه
‫باور کن ‫بچه‌ها عشق واقعین
‫وقتی نوجوون می‌شن ‫تبدیل به قاتل خوشبختی می‌شن
‫مرسی مرسی
‫خب انگار خیلی منتظرش بودی
‫ببخشید ‫روز سختی داشتم
‫سال ‫چندسال سخت
‫پسرت هنوز اذیت می‌کنه؟
‫ازم متنفره
‫تقصیر خودش نیست ‫فقط...داره با شرایط کنار میاد
‫چیزی نیست. درست می‌شه ‫همه چیز خوبه
‫کاش می‌دونستم کجای کارم غلطه
‫هیچ کار غلطی انجام نمی‌دی
‫ببخشید
‫- ببخشید ‫- ببخشید ترسوندیم
‫- گوش ایستاده بودم. شرمنده ‫- آره
‫اما درست می‌گی ‫پسرهای نوجوون وحشتناکن
‫مثل زندگی با پد لاستیکیِ توالت می‌مونه ‫که سرت داد می‌کشه
‫معمولاً هم سر مادرها خالی می‌شه
‫آره
‫- اما یه چیز رو بهت می‌گم ‫- هوم؟
‫پسرها همیشه سراغ مادرشون برمی‌گردن
‫چه قشنگ
‫انگار از روی تجربه داری حرف می‌زنی
‫آره
‫مامان خوبی داری؟
‫- بله ‫- اوه
‫بهترین مامان رو دارم
‫خوبه
‫امیدوارم حق با تو باشه
‫هنوز دارم دنبال مدرسه شبانه‌روزی ‫توی عراق می‌گردم،...
‫خوبه!
‫نه شوخی می‌کنم ‫اون پسر خیلی خوبیه
‫خیلی دوسش دارم
‫دو سال پیش پدرش رو ‫توی یه تصادف ماشین از دست دادیم
‫آره. سخته
‫آره. تصورش هم نمی‌تونی بکنی
‫خب یه تصوراتی دارم
‫- اوه متأسفم ‫- متأسفم
‫بدشانسی
‫- ممنونم ‫- من ممنونم
‫تو هم هنوز ناراحتی؟
‫- آره ‫- آره
‫البته که هستم
‫پس بهش بگو
‫باید بهش بگی
‫فکر نکنم بهش نیاز داشته باشه
‫فکر می‌کنی بخاطر اون قوی موندی
‫و مشکل ادای قوی‌بودن درآوردن اینه که...
‫اون باورش می‌کنه...
‫شاید نیاز داره بدونه که قوی نیستی
‫اشکالی نداره قوی نباشی
‫شوهرم یه کت دقیقاً این‌جوری داشت
‫این کلاسیکه
‫آره
‫از صحبت باهات خوشحال شدم ‫بعداً می‌بنیمت
‫راستی...
‫اون ازت متنفر نیست
‫دوستت داره
‫بیشتر از اونکه خودش بدونه
‫هی! هی!
‫رسیدیم
‫این اطراف رو اسکن کن ببین جتش رو پیدا‌ می‌کنی
‫بیا پیداش کنیم ‫و از اینجا بریم
‫پیداش کنین
‫- پس واسه همسرت لورا برگشتی؟ ‫- قرار نیست وارد این بحث بشیم
‫هی، اون زن منم هست
‫- می‌دونی چیه؟ باید وارد این بحث بشیم ‫- ممنون
‫توی دانشگاه دیدمش
‫بیست دقیقه دیر کرده بود ‫و وارد کلاس و ساختمون اشتباه...
‫شده بود
‫بهش پیشنهاد دادم که اونو ‫به ساختمون درست ببرم و...
‫پسر، حتی قبل از بیرون رفتن عاشقش شدم
‫چند سال پیش ‫از یه جهش برنگشت
‫بهم گفتن موقع ورود جتش خراب شده ‫ولی اون بهترین خلبان ما بود
‫اون یه کتاب در مورد ورود نوشته بود. ‫با عقل جور در نمیومد
‫و تو سعی کردی بری به سال 2018 ‫چون اون رفته به اون سال؟
‫آره
‫- اونجا چیکار داشت؟ ‫- نمی‌دونم
‫اطلاعات جهش رو تغییر دادن
‫یه نفر داشت یه چیزی رو مخفی می‌کرد
‫شاید یه چیزی رو دیده ‫که سوریان دلش نمی‌خواسته ببینه
‫صبرکن ببینم، «سوریان»؟ ‫مایا سوریان رو میگی، همکار پدر؟
‫اون همیشه باهام خوب خوب
‫آره، باور کن که اون دوستت نیست
‫نه
‫بعد از مرگ پدر، ‫با تجهیزات اون پولدار شد
‫آدمای درستی رو استخدام کرد
‫و بعد ناگهان
‫کنترل انحصاری ‫باارزش‌ترین منبع زمین رو بدست گرفت،
‫یعنی زمان
‫یه لحظه وایسا. ‫داری میگی پدر مخترع سفر در زمانه؟
‫آره
‫البته نه از عمد
‫شتاب دهنده ذرات مغناطیسی. ‫یادته؟
‫اونو «پروژه آدام» صدا میزد
‫آره، یا به قول من، پسر مورد علاقه‌اش
‫خب چه بلایی سر لورا اومد؟
‫خب، فکر کنم رفیق خوبت، مایا، ‫اونو کُشته
‫- چی؟ ‫- آره
‫بخاطر همین باید خیلی زود ‫برگردم به سال 2018
‫جت تقریباً آماده‌اس. ‫تو کلبه مخفی می‌مونم
‫چند روز دیگه استراحت می‌کنم ‫تا بتونم خوب بشم
‫و بعد از زندگیت میرم بیرون
‫ولی برگشتن واسه نجات اون،
‫حرف زدن با من
‫هر کاری که داری الان می‌کنی ‫واسه نجات یه نفره
‫تو داری آینده رو تغییر میدی. ‫این باید برخلاف قوانین باشه
‫وقتی ببینیش نظرت فرق می‌کنه
‫- و وقتی که اونو از دست بدی ‫- چی شده؟
‫اون کیسه رو بگیر. ‫واسه فرار کردن آماده شو
‫چرا؟ ‫چی شده؟
‫از اون طرف برو. ‫آماده باش
‫حرکت کن!
‫پشت سر من بمون
‫این‌کارو نکن! ‫این‌کارو نکن، رید!
‫می‌خوای یه چیز باحال ببینی؟
‫- این یه شمشیر لیزریه، رفیق ‫- دقیقاً
‫وقت رفتنه. ‫بیا بریم
‫سلام، آدام
‫رید، تکون نخور!
‫کریستوس. حالا به هر کسی ‫اجازه ورود به این جریان زمانی رو میدن
‫اون کیه؟
‫اون کریستوسه. ‫باهم توی دانشگاه بودیم
‫خلبان خوبیه ‫ولی آدم افتضاحیه
‫مسئول حراست سوریانه
‫آخی، صورتت. ‫من این بلا رو سرت آوردم؟
‫خدایا، ای کاش رئیس اجازه می‌داد بکشمت
‫اگه بخوایم منصف باشیم ‫تو اول به من شلیک کردی
‫خوبیش اینه که ‫الان صورتت شبیه ذاتت شده
‫- تا حالا کسی بهت گفته زیاد حرف میزنی؟ ‫- همیشه میگن
‫- بحثش پیش میاد ‫- کافیه
‫آدام، قبل از اینکه اتفاقی بیوفته ‫بیا برگردیم خونه، لطفاً
‫آه، نه!
‫فقط... نه
‫پس می‌خوای جونت رو به خطر بندازی...
‫اونم بخاطر این سؤضن مسخره ‫که من لورا رو کُشتم؟
‫من عاشق لورا بودم. ‫هردوتون مثل خانواده‌م بودین
‫هیچوقت بهش صدمه نمی‌زدم. ‫متنفرم که مجبورم این‌کارو بکنم
‫اسلحه
‫کریستوس، لطفاً آدام رو ‫به سال 2050 برگردون
‫- نوبت توئه ‫- آره. خیلی‌خب. «مگ-سیل» رو بنداز
‫- اینو میگی؟ ‫- آره
‫- آره. باشه ‫- خیلی‌خب
‫می‌‎خوای آروم شروع کنیم یا زیاد؟
‫بس کن! ‫ولش کن!
‫بیا اینجا ببینم!
‫تکون بخورین!
‫- چه اتفاقی داره میوفته؟ ‫- مُردن تو خارج از محدوده زمانی خودت سخته
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم نجاتت میدم، عزیزم. پشت سرت!
‫باورم نمیشه...
‫باورم نمیشه اینجایی
‫- هی ‫- سلام
‫این عالی بود
‫- باید بریم ‫- آره، بزن بریم
‫یالا، یالا، یالا!
‫برو. ‫برو!
‫می‌دونستم یه روزی میای. ‫فقط زمان دقیقش رو نمی‌دونستم
‫معلومه که میومدم
‫حواست به جاده باشه لطفاً
‫بهم گفتن موقع ورود سقوط کردی
‫این مزخرفه. ‫من بهترین ورود به برنامه رو دارم
‫اوه، آره
‫لورا، این منم
‫- سلام ‫- تماس موازی، عزیزم؟
‫خب، تو همیشه بهم می‌گفتی ‫که ای کاش زودتر منو می‌دیدی
‫- اینم از من ‫- آره
‫میشه الان یکم آرومتر بریم؟
‫کسی دنبالمون نیست
‫عقب رو نبین. ‫بالا رو ببین
‫باید از این جاده بریم بیرون. ‫زیادی تو معرض دیدیم
‫خیلی‌خب عزیزم، ‫قراره اوضاع شلوغ‌تر بشه
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫ماشین رو نگه دار
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫وایسا!
‫خیلی‌خب، برگرد، برگرد. ‫برو، برو، برو! دور بزن!
‫برگرد! ‫برگرد!
‫برو، برو، برو، برو!
‫دارن میرن
‫نرفتن. ‫فقط می‌خوان تجدید قوا کنن
‫- باید زود از این جاده بریم بیرون ‫- کدوم جاده رو میگی؟
‫متوجه نمیشم. ‫چطور ما رو پیدا کردی؟
‫فکر می‌کنی هوات رو ندارم، حتی در گذشته؟
‫پس چرا جهش کردی؟
‫وقتی داده‌ها رو بررسی می‌کردم ‫توی اطلاعات جهش متوجه یه چیز عجیب شدم
‫یه جت سفر در زمان ‫از سال 2018 برگشت
‫این کجاش عجیبه؟
‫چون تا حالا کسی به سال 2018 نرفته بود
‫متوجه نمیشم. ‫اگه کسی نرفته پس چطور برگشته؟
‫مگه اینکه یه نفر برگشته باشه ‫و جریان زمانی رو تغییر داده باشه
‫و آینده که جت ازش اومده ‫تغییر کرده
‫خدایا، انگار مغزم رو ‫با اون عضله‌ها عوض کردم
‫عجب معامله‌ی بدی
‫- بچه‌ی باحالیه ‫- عزیزه، نه؟
‫تو هم نمی‌خوای سرش رو بکنی زیر آب ‫تا وقتی که دیگه هیچ حبابی بالا نیاد؟
‫از خودم متنفرم
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫اون جتی که برگشته بود رو میگی؟ ‫مال سوریان بود
‫اون بخاطر یه چیزی ‫به نوامبر 2018 برگشته بود
‫توی نوامبر 2018 چه اتفاقی میوفته؟
‫الان بهت میگم
‫این اتفاق افتاد
‫خبر شتاب دهنده ذرات مغناطیسی پدرت،
‫پروژه آدام، ‫توی اینترنت پخش شد
‫این اولین قدم ‫به سمت سفر در زمان بود
‫سوریان حتماً به سال 2018 برگشته
‫تا به نسخه جوون خودش ‫اطلاعاتی در مورد آینده بده
‫واسه چی؟
‫حدسم اینه که اونقدر اطلاعات سهام بهش داده ‫که پول خوبی واسه خودش جمع کنه
‫و اینکه از دست موانع سیاسی‌ای خلاص بشه...
‫که مانع دستیابیش ‫به برنامه سفر در زمان میشن
‫ولی الان که اینو داره
‫واقعاً داره؟
‫نه
‫نه، نداره
‫نه
‫پس این دنیا، دنیای ما
‫همه چی توسط سوریا عوض شده
‫و زمان شما، سال 2050، خیلی بده؟
‫- فیلم ترمیناتور رو دیدی، درسته؟ ‫- آره
‫روزهای خوب 2050 اون شکلی هستن
‫سوریان احتمالاً متوجه من شده ‫و توی جتم بمب کار گذاشته
‫بیا، یه چیزی بخور
‫تونستم از جت خارج بشم ‫ولی دیگه مهم نبود
‫چون بدون جتم ‫هیچوقت نمی‌تونستم برگردم
‫پس، باید دستورالعمل‌ها رو دنبال می‌کردم، ‫می‌دونی؟ زندگیم رو اینجا بگذرونم،
‫از آدما دوری کنم ‫تا رد پام رو پاک کنم
‫و امیدوارم باشم که تو اونقدر دیوونه باشی ‫که یه روز بیای دنبالم
‫این همه مدت تنها بودی
‫چهار سال
‫کارمون همینه، نه؟
‫- آره، ولی عزیزم... ‫- عیبی...
‫عیبی نداره. ‫به تنهایی عادت کردم
‫دیگه نه
‫هی
‫پیدات کردم
‫تو پیدام کردی
‫- می‌خوام واسه پیاده‌روی از اینجا برم ‫- می‌دونم
‫حالش رو ببرین
‫- هی ‫- هی
‫- چی شده؟ ‫- تیر خوردم
‫- تیر خوردی؟ ‫- با اسلحه، آره
‫- رید؟ ‫- بله؟
‫- خفه خون بگیر ‫- چشم خانومی
‫چشم رئیس
‫- می‌دونی باید چیکار کنی ‫- نه
‫نه، من واسه تو برگشتم
‫می‌دونم
‫ولی نمی‌تونی این زندگی کنیم. ‫نه این شکلی
‫حالا باید برگردی سال 2018 ‫و همه چی رو درست کنی
‫- باید این قضیه رو تموم کنی ‫- منظورت چیه که باید تمومش کنه؟
‫منظورم اینه که ‫باید جلوی...
‫اختراع ماشین زمان رو بگیره ‫و اینده رو نجات بده
‫باشه، باهام بیا، و ما...
‫جت تو واسه دی‌ان‌ای تو ساخته شده. ‫با آدم دیگه‌ای پرواز نمی‌کنه
‫- تو باهوشی. می‌تونی ازش سر در بیاری ‫- آدام!
‫ما توی برنامه باهم آشنا شدیم. اونجا آشنا شدیم. ‫می‌فهمی؟ نمی‌تونیم...
‫اگه برگردم و جلوی سفر در زمان رو بگیرم،
‫و با وجود سوریان ‫احتمالش خیلی کمه،
‫هیچوقت همدیگه رو نمی‌بینیم
‫رابطه‌مون هیچوقت اتفاق نمیوفته
‫رابطه‌مون هیچوقت اتفاق نمیوفته، لورا
‫اتفاق افتاده
‫هر لحظه‌ای که باهم داشتیم ‫اتفاق افتاده
‫حتی اگه جریان زمانی رو درست کنیم،
‫یه چیزی درون ما ‫صدای این اتفاق خواهد بود
‫و همدیگه رو پیدا می‌کنیم
‫واقعاً به این ایمان دارم
‫اگه همدیگه رو پیدا نکنیم چی؟ ‫اگه اشتباه کنی چی؟
‫و احتمالاً داری اشتباه می‌کنی
‫تا حالا شده اشتباه کنم؟
‫هی، هی
‫نمی‌تونم دوباره از دستت بدم، باشه؟
‫نمی‌تونم دوباره از دستت بدم. خواهش می‌کنم. ‫نمی‌تونم این‌کارو بکنم. این‌کارو نکن
‫این صدای چیه؟
‫ما رو پیدا کردن
‫لعنتی
‫پیش پیچ یه جاده خاکی هست
‫- واسه‌تون زمان میخرم که برسین به جت‌تون ‫- نه، نه، نه. هی. من از اینجا نمیرم
‫- مجبوری ‫- چی داری میگی؟
‫- اون آدما تو رو میکشن ‫- نه! من چند سال وقت داشتم...
‫من چند سال وقت داشتم که روی دفاع کردن ‫تمرین کنم. و اونا انتظارش رو ندارن
‫- ولی اگه تو رو بگیرن، همچی تموم میشه ‫- این تنها دلیلیه که...
‫آدام! ‫بس کن! خواهش می‌کنم
‫می‌دونم بخاطر من برگشتی
‫و حالا باید بخاطر من بری، ‫خواهش می‌کنم
‫می‌تونیم درستش کنیم
‫هی، دوست دارم
‫بخاطر همین مطمئنم که بازم منو پیدا می‌کنی
‫برو
‫برو!
‫خدا لعنتت کنه!
‫یالا
‫بوم
‫جت هنوز بخاطر علائم حیاتیم ‫دی‌ان‌ای منو نمی‌خونه
‫واسه روشن کردنش ‫به دی‌ان‌ای تو نیاز دارم
‫وقتی رفتیم بالا سنجشگر علائم حیاتی متوقف میشه ‫و بعد من می‌تونم کنترلش رو بدست بگیرم
‫باید سریع حرکت کنیم وگرنه اونا ‫قبل از ما به سال 2018 میرن
‫- وایسا. چی؟ من باهات نمیام ‫- چرا، میای. بیا بریم. باید بریم
‫کریستوس!
‫خوشحالم می‌بینمت، رفیق
‫لورا، تویی؟
‫بگو که دیگه بخاطر منفجر کردن جتت ‫از دستم عصبانی نیستی؟
‫اگه بخوام راستشو بگو، ‫چرا، هنوزم یکم عصبانی‌ام
‫میشه وایسی و به حرفم گوش کنی؟
‫این زمان منه. ‫تو قبلاً بچگی منو داشتی
‫کلی ماجراجویی داشتی، ‫و با کلی هواپیما پرواز کردی
‫ولی من هنوز اون بچه درس‌خون مدرسه هستم ‫که همیشه کتک میخوره
‫من بقیه‌اش رو می‌خوام
‫- بقیه‌اش رو می‌خوای؟ ‫- آره
‫باشه، اینم بقیه‌شه. مرگ پدرت ‫تو رو بیشتر از اونی که بدونی داغون می‌کنه
‫افسرده و عصبانی میشی
‫بدون اینکه دوستی داشته باشی ‫دبیرستانت رو می‌گذرونی
‫کالج که دیگه نوبره، فقط یه سال بعد ‫بورسه تحصیلیت رو از دست میدی...
‫اونم بخاطر یه حماقت غیر قابل تصور
‫که حتی نمی‌تونم الان اونو به زبون بیارم
‫آخرش میری تو نیروی هوایی. ‫معلوم میشه می‌تونی با هواپیما پرواز کنی
‫و بعد مسئله سفر در زمان پیش میاد، ‫و تمام دنیا به هم میریزه
‫اونقدر که...
‫تنها زنی که عاشقش شدی ‫ازت دور میشه
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫برای تو...
‫اون ازت دور میشه
‫- باید بیشتر از اینا باشه ‫- هست، بچه
‫ولی به لطف سوریان ‫هیچکدوم‌شون خوب نیست
‫ولی می‌تونیم درستش کنیم
‫- با داغون کردن سفر در زمان؟ ‫- آره
‫و چطور می‌خوای این‌کارو بکنی؟ ‫نقشه‌ات چیه؟
‫خب، من نمی‌خوام نقشه‌م رو ‫به یه بچه‌ی 12 ساله درس‌خون بگم...
‫- تو نقشه نداره ‫- چون نقشه ندارم
‫- دقیقاً ‫- درسته
‫ولی یکی رو می‌شناسم که ممکنه داشته باشه
‫پدر
‫می‌خوای پدر رو پیداکنی
‫نه
‫ما باهم پدر رو پیدا می‌کنیم
‫پس هستی یا...
‫به شوهرت بگو برگرده اینجا
‫الان سرش شلوغه،
‫ولی بهش میگم اومدی اینجا
‫سلام، لورا
‫باید همون بار اول میمردی
‫حالا بگو همسرت کجاست؟
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. دستت رو بهم بده
‫اینطوری، آره
‫دی‌ان‌ای سالمی داری
‫خیلی‌خب، می‌ذاریم همین پایین بمونه،
‫آماده به کارش می‌کنیم
‫محکم می‌شینیم ‫و سعی می‌کنم بخاطر نیروی گرانشی از هوش نریم، باشه؟
‫نروی گرانشی چیـ.... خدای من!
‫زیرنویس از ‫عرفان مرادی، حمزه دکستر، پرولیتور
‫- چه اتفاقی داره میوفته؟ ‫- اون
‫چیکار می‌کنی؟
‫گرفتمت!
‫خودتو نگه‌دار
‫بهت گفتم خودتو نگه‌دار
‫اون قیافه رو تحویلم نده
‫چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب، محکم بشین. ‫همیشه می‌خواستم اینو امتحان کنم
‫الان هواپیمات رو خاموش کردی؟
‫آره، خاموشش کردم
‫خدای من، خدای من، ‫خدای من، خدای من، خدای من، خدای من
‫خدای من، خدای من!
‫کدوم گوری‌ان؟
‫- باید یه جایی همین نزدیکی‌ها باشن ‫- آدام، دارم اطلاعات جتت رو می‌خونم
‫موتورت صدمه دیده
‫فقط یه دونه جهش واست مونده
‫اگه الان برنگردی، ‫هیچوقت نمی‌تونی برگردی
‫نظرت چیه، بچه؟ ‫تصمیمش با توئه
‫اگه اینو بکشم ‫هیچکدوم‌مون برنمیگردیم
‫- آتیشش کن بریم ‫- اوه، آره!
‫پیدات کردم
‫یالا!
‫آدام!
‫دارمش
‫یالا، رید. ‫یالا
‫- آدام! ‫- دارمش!
‫آدام!
‫یالا!
‫بیا...
‫بمیر!
‫قرار نیست آسون باشه
‫ببینین بچه‌ها، به جای غر زدن،
‫فکر کنین واسش کافی نیستین، ‫و بعد برین تو کارش
‫نمی‌تونین توی کاری خوب باشین ‫مگر اینکه اولش...
‫...زده باشین
‫- پروفسور رید ‫- سوفی
‫واسه حل کردن این ‫حداقل دو تا نیم ترم لازم دارم
‫خدای بزرگ، حداقلشه
‫و احتمالاً باز هم ‫این کلاس رو بیوفتیم چون واقعاً سخته
‫سوفی، تو از پس این کار بر میای
‫ببینین بچه‌ها، زیبایی فیزیک به همینه
‫زیبایی زندگی...
‫واقعاً خودشه
‫حالا...
‫- آره ‫- اگه فکر کردین...
‫اون خیلی...
‫آره
‫زنده‌اس. ‫یه لحظه بیا اینجا
‫- بذار من باهاش حرف بزنم، باشه؟ ‫- باید بهش بگیم چه اتفاقی افتاده
‫- لازم نیست بمیره ‫- ما چیزی بهش نمیگیم، باشه؟
‫فقط اون چیزایی رو میگیم که باید بدونه. ‫بقیه چیزا رو...
‫نمی‌تونیم بهش بگیم
‫می‌خوام بشنومش ‫بگو «بهش نمیگم» بگو
‫- بگو ‫- بهش نمیگم
‫فیزیک سخته. ‫واقعاً سخته
‫ما باید روی مسائلی کار کنیم ‫که بچه‌هامون قراره حلش کنن
‫ممکنه هر از گاهی یه راه حا عجیب پیدا کنید
‫راستی، الان سوئی‌شرتت رو دیدم ‫خیلی هوشمندانه‌س
‫اما شما قبل از اینکه ‫کارتون رو به پایان برسونید، می‌میرید
‫جسد سر و بی‌جان شما ‫توی زمین فاسد میشه
‫در حالی که نسل‌هایی که بعد از شما میان
‫کاری که شما شروع کردید ‫به اتمام می‌رسونن
‫به قول رومی‌ها...
‫از چیزی که هستید لذت ببرید
‫خیلی زودتر از چیزی که فکر می‌کنید، دیر میشه
‫گای لامباردو
‫- ببخشید؟ ‫- گای لامباردو، اینو گفته، آره
‫چیزی که گفتید، «زودتر از چیزی که فکر می‌کنید، دیر میشه» ‫رومی‌ها اینو نگفتن
‫خواننده‌ست ‫گای لامباردو و گروهش کانادایی‌های سلطنتی
‫گفتۀ گای لامباردو بوده
‫و از آهنگ سال 1949ش بوده ‫به اسم «از چیزی که هستی لذت ببر»
‫ولی خیلی قبل از اون
‫رومی‌ها بودن که این رو ‫روی ساعت‌های خورشیدیشون حک کردن
‫پس، دوتامون درست می‌گیم
‫جالبه که شما اینو می‌دونید
‫ببخشید، من شما رو می‌شناسم؟
‫فقط مستمع کلاس هستم
‫سوال دیگه‌ای هست؟
‫خب، متن کلاس روی وبسایتم هست ‫و سه‌شنبه می‌بینمتون
‫آدام؟
‫بابا
‫آدام؟
‫در زمان سفر کردید؟
‫- خب، پس اون از 2050 اومد و تو رو آورد؟ ‫- بله
‫- تو الان چند سالته؟ ‫- دوازده
‫- چرا به خودت تو سن 12 سالگی نیاز پیدا کردی؟ ‫- نیاز نداشتم
‫- به من نیاز داشتی که جت رو روشن کنی ‫- جت؟ یه جت هم هست؟
‫- جت من ‫- اوه
‫منظور من این بود که از اول ‫به کمک تو نیاز نداشتم
‫- رفتن به 2022 یه اشتباه بود ‫- چی...
‫و تو این جت رو روشن کردی؟
‫- بله ‫- واقعا؟
‫- این کت منه؟ انگار واست تنگه ‫- منم همینو گفتم
‫- خوبه ‫- شبیه کاندوم دکمه‌دار شدی
‫- خیلی خوبه. من که دارم حال می‌کنم. شما چی؟ ‫- کاندوم!
‫و چرا سال 2022 یه اشتباه بود؟
‫- قرار نبود من اونجا باشم ‫- تو قرار نیست اینجا باشی
‫- نه بابا ‫- وقتی جت رو دزدید بهش شلیک کردن
‫- خواهشا این چیزا رو بهش نگو ‫- تو یه جت رو دزدیدی؟
‫- چرا باید اینو بهش می‌گفتی؟ ‫- خوبه، بس کنید. دوتاتون حرف نزنید
‫متوجه هستی چقد این کارتون اشتباهه؟
‫تو نباید اینجا باشی. هیچ جایی دیگه‌ای ‫بجز خط زمانیِ خودت نباید باشی
‫پس فکر می‌کنی ما اینجا چکار می‌کنیم؟ ‫با خودت گفتی توی آینده با کمبود بغل مواجه شدیم؟
‫- یه دلیلی هست که می‌خوام با تو حرف بزنم ‫- واسه‌م مهم نیست
‫- واسش مهم نیست ‫- منظورم رو بد برداشت نکن
‫من خیلی از دیدنتون خوشحالم ‫و اینو از صمیم قلبم میگم
‫ولی باید گمشی بری همونجایی ‫که ازش اومدی
‫هرچیزی که میگی و انجام میدی ‫باعث به وجود اومدن انحراف در زمان میشه
‫میشه واسه یه لحظه خفه بشی؟
‫- من به حرف‌های تو نمی‌خوام گوش... ‫- واسه یه لحظه ببند و گوش کن
‫- اون چشمۀ فیزیک توی صورتت رو گل بگیر ‫- کاری که می‌کنید بی ملاحضه‌گریه
‫بابا!
‫خوبی؟
‫خدا لعنتت کنه
‫- بخواییم منصف باشیم من،... ‫- مشکلی نیست
‫محترمانه ازش خواستم خفه بشه ‫و گوش بده
‫- اینکارو نکرد، منم... ‫- مشکلی نیست. خوبم . من خوبم
‫خب،... تو...
‫اینم حقته ‫توی این خانواده نباید دست رو کسی بلند کنی
‫این چی بود؟
‫- حقت بود ‫- خدا من
‫چطوری اینقد عوضی شدی؟ ‫فکر کردم منو دوست داری
‫- من دوست دارم ‫- دیگه هیچکدومش اهمیت نداره
‫- داری شوخی می‌کنی؟ معلومه که مهمه ‫- بابا
‫اون خراب شده‌ای که ازش میایی ‫مگه تدابیر امنیتی ندارن؟
‫- بابا ‫- پروتکل ندارن؟
‫- من و مایا توافق کردیم ‫- بابا
‫- که هیئت اخلاقی داشته باشیم ‫- بابا
‫که نظارت واقعی داشته باشه
‫دیگه هیچ کدومشون اهمیت نداره
‫وایسا، این اتفاق افتاده؟ ‫یه نفر زمان رو دستکاری کرده؟
‫- کی؟ ‫- سوریان
‫- مایا؟ ‫- مایا
‫اون هیچ وقت اینکارو نمی‌کنه ‫عواقبش رو می‌دونه
‫- سال‌ها هزینه پروژۀ منو می‌داد ‫- پروژۀ آدام
‫بله، نظریه من این بود که با ‫شوک الکتریکی که قدرت کافی داشته باشه...
‫می‌تونیم در فضا کرم‌چاله‌های ‫کاربردی بوجود بیاریم
‫و چهار هفته پیش اینکارو انجام دادیم
‫ولی من فقط داشتم... ‫به این ایده فکر می‌کردم که...
‫میشه از این کرم‌چاله‌ها برای سفر در زمان ‫استفاده کرد
‫اما این قسمتش فقط یه نظریه‌ست
‫- درسته ‫- هنوز یه نظریه‌ست
‫خب این نظریه لازمه که بره دستشویی ‫پس بزن بریم
‫خدای من! ‫من پدر سفر در زمان هستم؟
‫چه مشت خوبی زدی، بابا
‫فکر کنم استخوان دستم شکست
‫ببخشید، این تقصیر منه
‫خودخواهیِ من... غرور من
‫نیاز من به اینکه بهترین باشم، اولین باشم ‫باهوشترین آدم توی جمع باشم
‫و ببین به کجا رسیدیم
‫- یه مشکل شخصیتیِ حال بهم زن ‫نمی‌دونست
‫- ولی باید می‌دونست ‫- آره
‫بشر نباید عملکرد جهان هستی ‫رو دستکاری کنه
‫نیرو‌هایی بزرگتر از علم وجود دارن
‫درسته. برای همین باید غول ‫رو برگردونیم توی چراغ
‫دستگاه سفر در زمان رو ‫قبل از اختراع، نابود کنیم
‫کاری که شده، هر چقدر هم بد باشه...
‫نباید، و نمی‌تونه تحت هیچ شرایطی ‫به عقب برگرده
‫حتی بودن ما در اینجا، و صحبت‌هایی که می‌کنیم ‫در زمان و سرنوشت خلل ایجاد می‌کنه
‫من بهت گفتم سوریان قبلا انجامش داده ‫از اون زمان تمام دنیا تو چنگشه
‫و از این بابت مطمئنی؟
‫مدرک علمی هم داری که ‫اون تغییر ایجاد کرده؟
‫مخ، نداری چون نمی‌تونی داشتی باشی ‫ولی بذار من اینو بهت بگم
‫بودن تو اینجا، احتمال پیکربندیِ مجدد و فاجعه‌بار ‫اتفاقات رو بوجود میاره
‫- و این احتمال قابل اندازه‌گیریه ‫- بس کن، بس کن
‫- بسه ‫- چی رو بس کنم
‫- نمی‌خواد یه دانشمند باشی ‫- ولی من دانشمند هستم
‫پدر باش
‫تو همیشه به جهان هستی بیشتر ‫از پسر خودت علاقه‌مند بودی
‫- درست نیست ‫- درسته
‫و وقتی سنت بیشتر بشه اینو ‫متوجه میشی
‫می‌دونی چیه؟
‫کاریه که شده. آب از سر من گذشته ‫خب هرچی بشه، من مشکلی ندارم
‫ولی اون به تو نیاز داره
‫تو چی؟ تو چی نیاز داری؟
‫من لازم دارم برم قدم بزنم
‫من نباید اینجا باشم آدام ‫باید برم
‫- خواهش می‌کنم نرو ‫- مجبورم
‫- خواهش می‌کنم ‫- این ماجرا بزرگتر از همۀ ماهاست
‫کاری که ازم می‌خواد خیلی خطرناکه ‫من نمی‌تونم
‫باشه، دوباره همو می‌بینیم
‫صبر کن
‫- یه چیزی رو باید بهت بگم ‫- نه، چیز دیگه‌ای نباید بهم بگی
‫من نباید آینده رو بدونم
‫ببخشید
‫من باید برم خونه ‫تو و مامانت منتظرم هستین
‫بله سناتور
‫فقط اینکه پایداریِ این کرم‌چاله‌ها ‫دیگه یه فرضیه نیست
‫و کاری که الان داریم انجام می‌دیم ‫فراتر از قوانین فعلیه
‫در نتیجه شما می‌تونید یا از برنامۀ من ‫حمایت کنید و بخشی از آینده باشید
‫یا اینکه در گذشته جا بمونید
‫تلفن رو قطع کن
‫اینجا چکار می‌کنی؟ ‫بهم گفتی دیگه نمی‌بینمت
‫جدی؟ همم
‫کی گفتم؟ یادم بنداز
‫آخرین باری که یه دفعه سر و کله‌ت پیدا شد ‫دوماه پیش بود
‫اوه، خب برای من 32 سال پیش بود
‫ببخشید اگه جزییات رو خوب یادم نیست
‫بگذریم، زمان عوض شده
‫نباید اینجا باشی
‫تو که از احتمال تغییرات فاجعه‌بار ‫جریان زمان اطلاع داری
‫- حتی نمیشه شمردشون ‫- خدایا. من چقد بچه درس‌خون بودم
‫میشه لطفا حرف نزنی؟
‫هر کاری که ازم خواستی بکنم...
‫از خرید سهام، تا حساب‌های خارجی ‫همش، غیر اخلاقی بودن
‫- و غیرقانونی ‫- این ماجرا شوخی نیست. خطرناکه
‫فقط تاثیرات اقلیمیِ شرکت‌هایی ‫که مجبورم کردی خریداری کنم...
‫به تنهایی ویران کننده‌ست
‫خب بخواییم منصف باشیم...
‫شرایط اقلیمی قبل از اومدن ما هم ‫به فنا رفته بود
‫و در ضمن، مایا ‫تو انجامش دادی، همشو
‫چون یه جایی پشت اون لباس ارزون قیمت ‫و موهای دم اسبیِ مسخره‌ت، من وجود دارم
‫من میرم
‫کجا میری؟
‫با کسی قرار داری؟
‫نه، نداری ‫خیلی سرت شلوغه
‫مشکل اینه، که همیشه ‫سرت شلوغ خواهد بود
‫این شرکت، تمام چیزیه که خواهی داشت
‫زندگیِ شخصیته
‫خانواده‌ته
‫ولی میراث تو هم هست
‫و اگه بذاریم دولت این شرکت ‫رو از ما بگیره
‫تمام چیزهایی که قربانی کردیم
‫تمام تنهایی‌ها
‫تمام تنهاییامون
‫برای هیچ و پوچ بوده
‫و من انجامش دادم
‫اون آینده‌ای رو که توش ‫فراموش شده بودیم، درست کردم
‫پس چرا الان دوباره اینجا برگشتی؟
‫برگشتم
‫چون نمی‌تونیم سفر در زمان رو کنترل کنیم ‫اگه هرگز بوجود نیومده باشه
‫و دوست جون جونیت آدام رید ‫قراره بهت خیانت کنه
‫آدام؟ اون فقط یه بچه‌ست
‫آره، خب اون بچۀ کوچولو...
‫بزرگ میشه ‫و تبدیل به خاری تو چشم ما میشه
‫بهم اعتماد کن. تو هم اینو می‌خوای
‫چیه؟
‫می‌دونم فکر می‌کنی بیشتر از من می‌دونی ‫چون سنت بیشتره
‫گمشو، آدام
‫و می‌دونم چرا اینقد ازش بدت میاد
‫واقعا؟
‫خب بگو ‫مشتاقم بشنوم
‫خدای من، می‌خوام بدونم دلیلش چیه ‫بخاطر این بود که خودشیفته‌س...
‫یا هیچوقت از سر کار خونه نمی‌یومد
‫یا چون که به کارش بیشتر از پسرش اهمیت می‌داد
‫بخاطر اینکه فوت کرد
‫ازش متنفری
‫چون فوت کرد
‫خودتو مجبور کردی که ازش متنفر باشی
‫چون از اینکه دلتنگش بشی ‫آسونتر بود
‫و یه چیزهایی یادمه که شاید ‫تو دوست نداشته باشی
‫اوه آره؟
‫مثلا چی؟
‫با ما بیسبال ‌بازی می‌کرد
‫تقریبا هر شب
‫بیسبال
‫از سرکار خونه میومد
‫خسته و کوفته بود و من توی حیاط ‫با تور بیسبال بازی می‌کردم
‫- تور بیسبال رو که یادت هست؟ ‫- آره اون تور بیسبال رو یادمه
‫آره، اونو خرید ‫که لازم نباشه با من بازی کنه
‫نه
‫اونو خرید چون توی ویترین ‫فروشگاه آلتمن یکی گذاشته بودن
‫و هر بار که از جلوی اون فروشگاه رد می‌شدیم
‫بهش التماس می‌کردم که واسم بخرش
‫خب بابا هم خریدش
‫منو می‌دید که توی حیاط تنهایی بازی می‌کنم ‫و مهم نبود چقدر خسته‌س
‫همیشه دستکش بیسبالش رو دستش ‫می‌کرد و میومد تا با من بازی کنه
‫یه اتفاقاتی برای تو افتاد، برای ما
‫و بلد نبودیم چطور با اون مشکلات روبرو بشیم
‫کم کم دارم فکر می‌کنم ‫شاید همیشه تقصیر ما بوده
‫الان خیلی مامان رو اذیت می‌کنم، و...
‫فکر می‌کنم...
‫عصبانی بودن راحتتر از ‫ناراحت بودنه
‫و حدس می‌زنم، وقتی بزرگتر شدم...
‫یادم رفت که یه فرقی بینشون هست
‫چطور اینقد باهوش شدی؟
‫تو چطور اینقد خنگ شدی؟
‫تلاشت خوب بود، عوضی
‫آدام، یادت نره قبل رفتن به مدرسه ‫به هاوکینگ غذا بدی
‫- تو هنوز اینجایی ‫- اوه
‫و داری آشپزی می‌کنی ‫چی داری درست می‌کنی؟ سلام
‫می‌دونستم املت دِنوری دوست داری
‫این که املت دنوری نیست ‫این فاجعه‌ست
‫تخم‌مرغ‌ها سوختن ‫و بیکن‌ها هم یجورایی هنوز خام‌ن
‫نه، نه، نه
‫می‌خوای بگی چرا هنوز اینجایی
‫بجای اینکه سر کارت باشی؟
‫من، فقط خواستم امروز رو خونه بمونم ‫و با تو باشم
‫نه بابا، از این آدم خوشم میاد
‫این آدم هم از تو خوشش میاد
‫عزیزم تو چطوری؟
‫بنظرت، ناراحت نیست؟
‫نه
‫اونم با بچه‌های دیگه فرق داره ‫مثل باباش
‫این بچه‌های عجیب غریب ‫انگار نصیب من میشن
‫نمی‌دونم کارم درست بود ‫که این بازی رو واسش ساختم
‫بهتر نیست بره بیرون با باقیه بچه‌ها بازی کنه؟
‫چطوری می‌خواد جایگاه خودش رو ‫توی دنیا پیدا کنه؟
‫جایگاه خودش توی دنیا؟ ‫بچه‌ست. ما جایگاهش توی دنیا هستیم
‫تو جایگاهش توی این دنیا هستی
‫خب، هر اتفاقی که افتاده ‫گوش کن، من می‌تونم حقیقت رو بهت بگم
‫یا یه چیزی بگم ‫که حالت رو بهتر کنه
‫ترجیح میدم رک برم سر اصل مطلب ‫و راستشو بگم، اگه دوست داشته باشی
‫من ترجیح میدم یه چیزی ‫بهم بگی که حالمو بهتر کنه
‫آره، می‌دونم
‫شوخی می‌کنم، یه جورایی
‫باشه، بهم بگو
‫وقتی تو با ما هستی...
‫صد در صد با ما هستی
‫فوق العاده‌ست
‫و وقتی نیستی
‫انگار... پوف
‫خب می‌خوای بگی تنهاست؟
‫آره، شاید
‫اما این معنیش اینه که آدم بدی هستی؟ نه
‫باید بهتر باشم
‫هی رفیق، بذار یه چیزی بهت بگم
‫نیازی به بابای بدون نقص نداره ‫اون فقط تو رو احتیاج داره
‫با این وضع آشپزیت ‫ممکنه تبدیل بشی به قاتل سریالی
‫اما باقیه خصوصیاتت حرف نداره
‫اِلی
‫می‌دونی من عاشقتم
‫آره، می‌دونم
‫به شدت دوست داشتی هستم
‫آره
‫من باید برم سر کار
‫باشه، باشه
‫و هی، تو هنوز وقت داری
‫زودتر از اونی که فکرش رو کنی، دیر میشه
‫واقعا فکر می‌کنی ما می‌تونیم؟
‫شاید، شایدم نه. ببینیم چی میشه
‫ولی بهرحال تلاشمون رو می‌کنیم
‫چطوری سفر در زمان رو نابود کنیم؟
‫این بزرگترین شتاب‌دهندۀ الکترومغناطیسیِ دنیاست
‫الان سال 2018‌ست ‫پس فن‌آوری الکترومغناطیس هنوز کاملا پایدار نیست
‫خب نقشه‌مون اینه ‫این لعنتی رو منفجر می‌کنیم
‫- منفجرش کنیم؟ ‫- آره
‫چطور تا این سن زنده موندم؟ ‫این فکر خیلی بیخودیه
‫وقتی یه ایدۀ بد تنها ایده باشه ‫میشه یه ایدۀ عالی
‫کی اینو گفته؟
‫خودت، 9 سال دیگه ‫درست قبل اینکه دستگیر بشی
‫- چی؟ ‫- سعی کن حواست رو جمع کنی
‫باید ترتیب نگبان‌ها رو بدیم ‫این کیف اسباب‌بازی‌ها که دوسش داری رو می‌شناسی؟
‫آره
‫بچه‌درس‌خون بودن قراره واسمون یه سودی داشته باشه
‫- صدامو داری؟ ‫- مفهومه. رهبر سرخ
‫لیوان کدو حلوایی صحبت می‌کنه ‫ده-چهار، تمام
‫بیا مثل آدم‌های عادی حرف بزنیم، باشه؟
‫مفهومه...
‫رهبر سرخ
‫یه چیزی مشکوکه
‫کسی اینجا نیست
‫معنیش اینه که اونا اینجان
‫سوریان به خودش در زمان حال ‫هشدار داده که ما میاییم
‫مطمئنی؟
‫کاملا
‫- تکون نخور، زانو بزن ‫- ببخشید، چی گفتی؟
‫رید، ما تو رو با خودمون به 2050 می‌بریم
‫چون کلاه‌خود سرت هست صداتو نمی‌شنوم ‫صدات بم میشه. نمی‌شنوم
‫سو تفاهمت نشه ‫لباساتون واقعا شیکه
‫آدم رو می‌ترسونه ولی در عین حال میگه ‫«تو رو خدا به من صدمه نزن»
‫زانو بزن ‫دوباره تکرار نمی‌کنم
‫خب، اینو درست گفتی
‫آدام، داری چکار می‌کنی؟ ‫اینجا قراره دهن منو سرویس کنن
‫نگران نباش. نمی‌خواد باهات درگیر بشه
‫می‌خوان درگیر بشن ‫خیلی خیلی هم می‌خوان درگیر بشن
‫فقط تو چشماش نگاه کن و لبخند بزن
‫یه جوری لبخند بزن که ‫انگار می‌خوای بگی منم اینو می‌خوام
‫تمام عمرم منتظر این لحظه بودم
‫بعد بشین و محکم بزن توی خشتکش
‫- آدام ‫- مفهومه
‫آره
‫آدام، حواست به اون ماشین‌ها هست دیگه؟
‫مفهومه، آدام میانسال
‫خداحافظ...
‫آدام!
‫چه انرژی‌زا بود!
‫- بابا؟ ‫- بابا؟
‫- ببخشید، حالت خوبه؟ ‫- اینقد مونده بود
‫- حرف نداشت ‫- اینقد مونده بود!
‫- آدام کوچولو کجاست؟ ‫- اون خوبه
‫- هی، هی! ‫- هی؟
‫این ماشین مادرته
‫ماشین؟
‫اینجا چکار می‌کنی؟
‫من رفتم مسافرخونه ‫وقتی اونجا پیدات نکردم...
‫گفتم حتما اینجایی
‫بی سر و صدا که کاراتو انجام نمیدی ‫کاملا مشخصه
‫این دیگه چیه؟
‫خب تو یه نقشه بکش ‫ما هم طبق نقشه تو عمل می‌کنیم، چطوره؟
‫خدای من، شکرت ‫پس این جزو نقشه بود
‫منو بگو که فکر می‌کردم ‫دارین بداهه پیش میرید
‫آدام، من دارم میرم داخل ‫دور و اطراف رو پوشش بده
‫- کسی بعد من داخل نشه ‫- ببخشید، لحنم تند بود
‫مفهومه
‫- تند؟ ‫- پشمای کونمو با ماشین از ته زدی
‫با ماشین نجاتت دادم، پسرجون
‫بابا داره چکار می‌کنه؟
‫- طبق معمول داره ازمون ایراد می‌گیره ‫- باشه
‫تو می‌خوای وارد یه ساختمون ‫به شدت حساس و حفاظت‌شده بشی
‫اونم با یه بچه کلاس ششم
‫ایراد نمی‌گیرم ‫دارم حقیقت رو میگم
‫میشه وایسی؟ وایسا ‫کجا داری میری؟
‫که شتاب‌دهنده رو منفجر کنم ‫و قراره ازش لذت ببرم
‫حواست هست که تمام ‫قوانین رو زیر پا گذاشتی؟
‫تمام حد و مرزهای اخلاق که قابل تصور ‫بود رو شکوندی
‫آره، پس تو اینجا چکار می‌کنی، بابا؟
‫چون بدون من نمی‌تونی انجامش بدی
‫برخی رویای آینده رو در سر دارن
‫ما در شرکت فن آوریِ سوریان ‫آینده رو می‌سازیم
‫اگه شتاب‌دهنده رو منفجر کنی ‫سوریان به راحتی بازسازیش می‌کنه
‫- پس چکار باید بکنیم؟ ‫- چیزی که دنبالشی «اح‌پ‌م‌ب»ست
‫الگوریتم حاویِ پلاسمایِ ‫متغیر بی‌نهایت
‫که برای پایدار نگه‌داشتن ‫کرم‌چاله‌ها طراحی شده
‫این همون معادلۀ ریاضیِ که ‫سفر در زمان رو ممکن می‌کنه
‫چطور ریاضی رو میشه از بین برد؟
‫من هیچ وقت الگوریتم رو روی کاغذ ننوشتم ‫و روی آدم دیگه‌ای پیاده‌ش نکردم
‫پس همینجا توی کلۀ منه
‫و همینطور توی یه پردازندۀ عصبی ‫به سختیِ الماس توی زیرزمین
‫داری راجع به دودول‌ت حرف می‌زنی؟
‫میشه جدی باشیم؟
‫بله، نه، بله
‫حافظه کامپیوتره، باشه؟
‫- خدای من، تو چقد بچه‌ای ‫- ببخشید
‫یه حافظۀ کامپیوتر کریستالی ‫الگوریتم رو توی یه چرخۀ بسته اجرا می‌کنه
‫این همون مرکز عصبیِ شتاب دهنده‌ست
‫پس می‌ریم اونجا، حافظه رو نابود می‌کنیم ‫جلوی اختراع سفر در زمان رو می‌گیریم
‫از لحاظ نظری، سفر در زمان...
‫خدای من، داری منو می‌کشی ‫با نظریه‌هات
‫- آره، این نقشه عملیه ‫- خوبه، پس همین کار رو می‌کنیم
‫- باشه، باشه ‫- باشه، باشه
‫باشه
‫- پس محل کارت اینجاست ‫- آره
‫فقط 44 سال طول کشید که منو بیاری اینجا
‫حق داری
‫عمرا اینو پس بدم
‫- پس اینجاست؟ ‫- همینجاست
‫باید اعتراف کن، بابا ‫کارت خفن بوده
‫اینجا همون جاییِ که حافظه رو نگه می‌داریم
‫- اگه درش بیاری چی میشه؟ ‫- یکی از این دوحالت
‫یا شتاب دهنده توی یه ‫چرخۀ خاموش به کارش ادامه میده
‫اما بدون الگوریتم، کسی نمیتونه ‫دوباره برنامه‌ریزیش کنه
‫یا؟
‫یا منجر به ذوب هستۀ مرکزی میشه که...
‫تا شعاع 100 مایل تمام ‫موجودات زنده رو از بین میبره
‫خب، دعا می‌کنیم اولی اتفاق بیافته
‫اجازۀ دسترسی به پنل حافظۀ عصبی ‫صادر شد
‫گور باباش
‫اوه
‫لوئیس
‫مایا؟
‫خیلی وقته همو ندیدیم
‫داستان قراره عجیب غریب بشه
‫واقعا می‌خواستین اینو از ما بدزدین؟ ‫تمام چیزهایی که واسشون زحمت کشیدیم نابود کنی؟
‫کار ما قرار بود اخلاق‌مدار باشه
‫- ما می‌خواییم دنیا رو عوض کنیم ‫- دنیا رو عوض کنی؟
‫تنها چیزی که عوض شده، تویی ‫عقلت رو از دست دادی؟
‫تمام این سال‌ها، من خرج پروژۀ تو رو تامین کردم
‫من آدم بده نیستم ‫میلیون‌ها...
‫صدها میلیون از پول من، ثروت من...
‫صرف ولخرجی‌های تو شد
‫ولی این...
‫این مال منه که هر کاری می‌خوام باهاش بکنم
‫حالا
‫آدام
‫حافظه رو بده به من
‫نه
‫نخیر
‫فکر می‌کردم جوابت این باشه
‫بیا اینجا ببینم
‫تفنگ رو بده من
‫مایا، خدای من
‫چکار داری می‌کنی؟ دیوونه شدی؟
‫اوه، فکر می‌کنم روی این موضوع شکی نیست
‫آدام، حرفش رو گوش کن
‫مشکلی نیست، چیزی نیست
‫چون الان آدام حافظه رو بهم میده
‫مگه نه، آدام
‫- آدام؟ ‫- آدام؟
‫هی بچه خوشگل احمق ‫اگر بهش شلیک کنم، تو هم میمیری
‫آدام؟
‫دارم بهش فکر می‌کنم
‫- چی؟ یعنی چی دارم بهش فکر می‌کنم؟ ‫- آره
‫- موضوع پیچیده‌ایه ‫- به چی داری فکر می‌کنی؟
‫- تصمیم بزرگیه! ‫- نه نیست
‫- باید کامل بهش فکر کنم
‫می‌خواد مخ منو متلاشی کنه
‫- حافظه رو بهش بده ‫- حافظه رو بهش بده
‫- حافظه رو بهش بده! ‫- خواهش می‌کنم
‫محفظۀ الکترومغناطیسی ‫دچار آسیب شده است
‫فرار کن!
‫آغاز پروتکل‌های امنیتی
‫بیا اینجا
‫- بابا ‫- آدام
‫هی، بذار برم
‫آدام، طاقت بیار
‫- بذار برم ‫- حافظه رو بده به من! همین الان!
‫اجازۀ دسترسی صادر نشد
‫ولم کن، بابا!
‫از این طرف
‫آره
‫- حافظه رو بگیر ‫- حافظه
‫فرود ابرقهرمانی
‫تا حالا یه بچه خر‌خون دوازده ساله ‫که آسم داره دهنت رو صاف کرده؟
‫- بخورش، رفیق ‫- نه
‫نه!
‫کارشو تمام کن!
‫زود باش
‫- کریستوس ‫- نه
‫آسیب به هسته مرکزی
‫پایداریِ راکتور دچار اخلال شده است
‫آغاز تخلیه
‫منع خروج از دو دقیقه آینده
‫رفیق وقت رفتنه. زود باش
‫نمی‌تونم خاموشش کنم
‫تکون نخور
‫من حافظه رو می‌خوام
‫نمی‌تونی به دستش بیاری
‫بهش شلیک کن
‫دوتاتون برید، پشت من
‫ببین، بابا ‫گلولۀ این اسلحه‌ها، ضد زره‌ست.
‫حتی اگه پشتت هم باشیم ‫بازم مثل پنیر سوراخ می‌شیم
‫- مرسی بابت اطلاعات خوبت ‫- خواهش می‌کنم
‫شاید بهتر باشه پخش بشید ‫- فکر خوبیه
‫مایا، تو قاتل نیستی
‫حداقل، الان نیستی
‫گوش کن
‫هر کازی که تا الان واسش زحمت کشیدیم
‫از بین میره مگر اینکه ماشه رو بکشی
‫زود باش
‫یک دقیقه و سی ثانیه ‫تا منع خروج
‫تو می‌تونی
‫شلیک کن
‫مایا، تو بهتر از اینی
‫ببخشید، لوئیس ‫اما خودت این کار رو کردی
‫شاید
‫فکر کردی دارم بازی می‌کنم؟
‫از پسرت بپرس چطور بازی می‌کنم
‫مجبور شدم دوبار زنش رو بکشم ‫که به برنامه‌م خدشه‌ای وارد نشه
‫پس، فکر نکن که بهت شلیک نمی‌کنم
‫بدش به من
‫نه
‫یک دقیقه تا منع خروج
‫تو هیچوقت متوجه تصویر بزرگتر نشدی
‫و تو هم هیچ وقت متوجه علم نشدی
‫از کجا می‌دونستی که کار میده؟
‫اون گلوله‌های ضد زره ‫هستۀ فولادیِ مغناطیسی دارن
‫گاهی بچه خرخون بودن فوایدی هم داره
‫پروتکل قرنطینه آغاز شد
‫زمان باقیمانده ده ثانیه
‫- آره، باید عجله کنیم ‫- آره
‫نه
‫هشت
‫هفت
‫شش
‫پنج
‫چهار
‫سه
‫- لعنتی ‫- دو
‫یک
‫من که میگم آوردن بچه‌هاتون سرکار ‫واقعا موفقیت آمیز بود
‫آره
‫- داری به چی نگاه می‌کنی؟ ‫- هنوز اینجایی
‫با خودم گفتم بعد از اینکه جلوی سفر در زمان رو گرفتیم ‫شما دوتا باید برگردید به زمان خودتون
‫احتمالا یکم طول میکشه ‫تا 30 سال زمان تغییر داده شده...
‫به حالت اولش برگرده
‫فکر نمی‌کنم خیلی زمان داشته باشیم
‫احساس می‌کنم یه اتفاقی داره میافته
‫منم همینطور
‫مطمئنی اشکالی نداره که اینجا باشیم؟
‫مشکلی نیست. مامانت پنجشنبه‌ها ‫تو رو میبره به کلاس علوم
‫ببین، بابا
‫یه چیزی هست که می‌خواییم بهت بگیم
‫می‌دونم
‫به محضی که دیدمت متوجه شدم
‫ببخشید، پسرا
‫ببخشید، که توی مسیر زندگی ‫کنارتون نیستم
‫و خیلی بهش فکر کردم
‫ولی شما نمی‌تونید بهم بگید ‫کی و چطوری این اتفاق میافته
‫تو برگشتی اینجا...
‫چون هیچکس حق نداره آینده رو عوض کنه ‫حتی ما
‫این آیندۀ توئه
‫نه
‫شما آیندۀ من هستین
‫هردوتاتون
‫و من چقدر خوشبختم...
‫که تونستم با چشم‌های خودم ببینمش
‫من پیشتون نبودم...
‫و متاسفم
‫ولی لحظۀ تولدت رو دیدم
‫اولین نفسی که کشیدی رو دیدم
‫و بعد از اون ‫دیگه هیچی مثل قبل نبود
‫تو پسر منی، آدام
‫و من دوست دارم
‫- تو پسر منی، و دوست دارم ‫- حالا نمی‌خواد اینا رو...
‫من از اولین لحظه‌ای که دیدمت ‫دوست داشتم
‫- و این هیچوقت عوض نمیشه ‫- می‌فهمم
‫- آدام تو پسر منی ‫- بابا؟ واقعا لازم نیست...
‫- تو عالی هستی ‫- باشه
‫- دوست دارم ‫- می‌فهمم، بابا
‫فکر نمی‌کنم بفهمی
‫- من بهت افتخار می‌کنم ‫- باشه
‫پسرم، دوست دارم
‫با تمام وجودت اینو بدون... ‫بیا اینجا
‫شما پسرهای من هستین ‫و همیشه پسرهای من باقی می‌مونید
‫در تمام طول زمان
‫- دوست دارم، بابا ‫- دوست دارم، رفیق
‫بیشتر از این ‫این کینه رو تو قلبت نگه ندار
‫بابا، من بهت نیاز دارم
‫بدون تو خیلی سخته
‫می‌دونم
‫آینده‌ت خوب میشه
‫- آینده‌ت از خوب هم بهتر میشه ‫- تو که اینو نمی‌دونی
‫شوخی می‌کنی؟
‫مگه این مرد رو ندیدی؟
‫باید یه کاری باشه که بتونیم انجام بدیم
‫من یه چیزی به ذهنم میرسه
‫واقعا می‌خوای اینکار رو بکنی؟
‫خب
‫خب، میشه یه لطفی بهم بکنی؟
‫نمی‌دونم چیزی از این ‫یادمون می‌مونه یا نه
‫ولی شاید یه صدایی یا چیزی مثل اون ‫وجود داشته باشه، همونطور که لورا گفت
‫اما محض اطمینان
‫از طرف من مامان رو بغل کن
‫اینکارو می‌کنی؟
‫از اون بغل کردن‌های بیخودی منظورم نیستا...
‫منظورم یه بغل محکمه، باشه؟
‫باشه
‫لعنتی
‫چیه؟
‫سی سال سعی کردم از خودم، که تو باشی ‫دوری کنم
‫ولی بذار یه چیزی رو بهت بگم، بچه جون
‫اصلا دوست ندارم بگم ‫ولی تو همیشه بهترین قسمت زندگیم بودی
‫- می‌خوای بریم ترتیبشو بدیم یا می‌خوای... ‫- بریم بیسبال
‫سلام
‫واسه کار دیرت نشده؟
‫آره، باید پول بیمۀ خونه رو پرداخت کنم
‫توی تقویم علامت زدم ‫ولی برگه‌ش رو پیدا نمی‌کنم
‫با این طرز نگاه داشتن مدارکت؟ ‫جای تعجبه
‫- جای تعجبه ‫- همش باید اینترنتی انجام بشه
‫بابات اینجوری انجامش می‌داد
‫- تو هم یه کمکی بکن، باشه؟ ‫- مدرسه‌م دیر شده
‫خدای من، راست میگی ‫باشه، روز خوبی داشته باشی، عزیزم
‫آدام
‫بله؟
‫می‌خواستم مطمئن شم کسی خفتم نکرده باشه
‫شاید اینطور باشه
‫بیا اینجا ببینم! بیا اینجا
‫آه
‫دوست دارم، عزیزم
‫منم دوست دارم
‫خب، همونطور که قبلا گفتم
‫هدف ما محاسبۀ تغییرپذیریِ نیروی جاذبه‌‌ست
‫که به کلی بستگی داره به اینکه ‫مسیر حرکت شما...
‫به سمت زمینه یا خلاف جهت اون
‫خب اجازه بدید با فرمول جاذبۀ نیوتن نیروی جاذبۀ زمین رو
‫روی یک شی تعریف کنیم
‫اف برابر با جی بزرگ، ‫نیروی ثابت نیوتن
‫ضربدر ام سینوس یک در ام سینوس دو
‫تقسیم بر آر به توان دو
‫و ام سینوس یک میشه جرم زمین ‫ام سینوس ای
‫ام سینوس دو هم میشه جرم شی ‫که زمین داره بهش نیرو وارد می‌کنه
‫- و آر... ‫- باورت میشه آدمی مثل این وجود داشته باشه؟
‫15 دقیقه‌ست داره حرف میزنه ‫تو همین 15 دقیقه تونست تمام کلاس رو بخوابونه
‫نیرو بصورت مستقیم...
‫تو که بیداری
‫نه، نه، نه
‫من خودم رو آموزش دادم...
‫که سریع بخوابم ولی چشمام باز باشه
‫ببین
‫... باید به معجزه باور داشت...
‫شوخی می‌کنی؟
‫- باحال بود، نه؟ ‫- آره
‫خیلی باحال بود
‫من آدام هستم... آدام رید
‫لورا شین
‫- از دیدنت خوشوقتم ‫- منم همینطور
‫- من ساکت میشم ‫- باشه
‫این سخنران‌های مهمان رو از کجا پیدا می‌کنن؟
‫نه؟
‫انگار مهندسی ژنتیک شدن ‫که حوصله ما رو سر ببرن تا بمیریم
‫تو هم سخنرانی، نه؟
‫بله، همینطوره ‫- لعنتی
‫رشته شما چیه؟
‫زبانشناسی محاسباتی
‫- عمرا ‫- آره
‫اصن نمی‌دونم چی هست
‫- چه ربطی به پرواز کردن داره؟ ‫- هیچی
‫- اوه ‫- آره
‫فکر کنم اشتباهی اومدی؟
‫- برداشت شخصیه. این شائفر 309 مگه نیست؟ ‫- کاملا توی اتاق اشتباهی هستی، فارل 309ـه
‫- نه ‫- آره
‫فکر نمی‌کنم
‫- آره، ‫- باشه
‫- می‌دونم ‫- باشه، خب
‫- آفرین، آره ‫- باشه، باشه
‫پس تو ساختمان اشتباهی هستم
‫راستش، توی دانشکده اشتباهی هستی
‫پس من گم شدم
‫نه دیگه، من پیدات کردم
‫می‌تونم تا شائفر برسونمت
‫مطمئنی؟ ‫نمی‌خوام خوابت رو بهم بزنم
‫من...
‫وقت دارم
‫به علاوه
‫باشه
‫- باشه ‫- آره
ارائه شده توسط وبسايت رکسيما | | | | | Rexcima.Com | | | | |